ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಯಮುನೆಯ ರೇಖೆಯ ಮರಳು ತೀರದೊಳಗೆ, ಸುಗಂಧದ ಜಾಸ್ಮಿನ್ ಮತ್ತು ಮಂದಾರ ಹೂಗಳು ಅರಳಿದ್ದವು; ಗಾಳಿ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹರಡುತ್ತಿತ್ತು, ಜೇನುಗಳು ಗುಳುಗುಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೃಷ್ಣನು ಗೋಪಿಯರೊಂದಿಗೆ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು, ಆ ಸ್ಥಳ ಶುಭವಾಗಿತ್ತು, ಶರತ್‌ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಅಂಧಕಾರವು ದೂರವಾಯಿತು; ಕೃಷ್ಣನ ಚಂಚಲ ಹಸ್ತವು ಮರಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಮರಳು ಮೃದುವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಿತು. ಗೋಪಿಯರು, ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯವಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಂಡು ಹೃದಯದ ನೋವು ನಿವಾರಣೆಯಾಯಿತು; ವೇದಗಳು ತಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಮೇಲಂಗಿಗಳನ್ನು ಕುರ್ಚಿಯಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದರು, ಅವು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದ ರಕ್ತದ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದವು. ಆ ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ, ಯೋಗಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಗೋಪಿಯರ ನಡುವೆ ಕುಳಿತರು; ಅವರು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಏಕಮಾತ್ರ ಆಧಾರವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದರು. ಗೋಪಿಯರು ಆ ಪ್ರಿಯತಮನಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು; ಹಾಸ್ಯ, ಚಪಲ ನೋಟಗಳು, ಭಾವಪೂರ್ಣ ಭ್ರೂಗಳು ಮೂಲಕ, ಅವರ ಹಸ್ತಗಳನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರು. ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೃತಕ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು: "ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕೆಲವರು ಯಾರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ? ದಯಮಾಡಿ ಹೇಳು, ಓ ಮಹಾನಭಿ!" ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: "ಒಬ್ಬರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಸ್ನೇಹವಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಅಥವಾ ಧರ್ಮ ಇಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಸ್ವಾರ್ಥಪರ. ಆದರೆ, ಯಾರೋ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನೀಡದವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರು, ಉದಾರವಾದ ಪೋಷಕರು ಹೀಗೆಯೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿವೆ. ಕೆಲವರು, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೀಡದವರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ಸ್ವಯಂ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಧನ್ಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಕೃತಘ್ನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಗೌರವವಿಲ್ಲ." "ನಾನು, ಓ ಸ್ನೇಹಿತರೆ, ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರ ಭಕ್ತಿಗೆ; ಹೀನವ್ಯಕ್ತಿಯು ಧನವನ್ನು ಗಳಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಆ ಧನದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿರುವಂತೆ, ಬೇರೆ ಯಾವುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀವು, ದುರ್ಬಲರಾದವರು, ಲೋಕದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಸೇವೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ; ನೀವೇ ನನ್ನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ನೀವು ಇದನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಬಾರದು, ಓ ಪ್ರಿಯರೇ." "ನಿಮ್ಮ ನಿರ್ದೋಷ ಭಕ್ತಿಗೆ ನಾನು ದೇವತೆಗಳ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನೂ ನೀಡಿ ಪ್ರತಿಫಲ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ನೀವು ಮನೆಯ ಬಲವಾದ ಬಂಧನವನ್ನು ಮುರಿದು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದೀರಿ, ನಿಮ್ಮ ಪುಣ್ಯವೇ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಫಲವಾಗಲಿ." ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, 'ಗೋಪಿಯರ ಸಂತೈಸುವಿಕೆ' ಎಂಬ ಅಧ್ಯಾಯವು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಂ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂದದ ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಭಗವಂತನ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿ ರೂಪದ ಯೋಗವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಅರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. senses ಮೂಲಕ ಮನಸ್ಸು pleasant ಅಥವಾ unpleasant ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭೇದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲವಾದಾಗ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆತನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ನಿರ್ಲಗ್ನನಾಗಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ, ಸ್ವೀಕಾರ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನವೇ ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಆತ್ಮ, ಭಗವಂತನು; perception ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಭಗವಂತನು ಒಂದೇ ಆಗಿರುವಂತೆ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪೂರ್ಣ ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಯೋಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛಿತ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ: ಅಂದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೈರಾಗ್ಯ. ಒಂದು ಜ್ಞಾನವು senses outward-turned ಆಗಿದ್ದಾಗ, ಮಾಯೆ ಮೂಲಕ ವಸ್ತುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಗುಣರಹಿತ ಬ್ರಹ್ಮವು ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಇತರ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಮಹಾತತ್ತ್ವವು ಅಹಂಕಾರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತ್ರಿವಿಧ ಮತ್ತು ಪಂಚವಿಧವಾಗಿ, ಸ್ವಯಂಶಾಸಿತವಾಗಿ, ಹನ್ನೆರಡು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಯಾರು ಸದಾ ಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, whose mind is collected, unattached, detached, ಅವರಿಂದ ಕಾಣಬಹುದು. ಈ ದರ್ಶನದಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪುರುಷರ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ಒಂದು ವಸ್ತು ಹಲವು ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ senses ಮೂಲಕ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದರೂ, ಅದು ವಿಭಜಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ, ಭಗವಂತನು ವಿವಿಧ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಸೇರುವವರಿಗೂ ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಕರ್ಮ, ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಅಧ್ಯಯನ, ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣ, ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಅಧೀನತೆ, ಕರ್ಮ ತ್ಯಾಗ—ಯೋಗದ ವಿವಿಧ ಅಂಗಗಳು, ಭಕ್ತಿ ಯೋಗ, ಧರ್ಮ—ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗಾತ್ಮಕ—ಇವೆಲ್ಲದರ ಮೂಲಕ, ಆತ್ಮದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತು, ದೃಢ ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ, ಭಗವಂತನು ಗುಣಸಹಿತವಾಗಿಯೂ, ಗುಣರಹಿತವಾಗಿಯೂ, ಸ್ವಯಂ ದರ್ಶನದಿಂದ ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ನಿಮಗೆ ಭಕ್ತಿ ಯೋಗದ ನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಕಾಲವು ಅವ್ಯಕ್ತದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಅಳಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ಸಂಚರಣೆ, ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆತ್ಮವು ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ತನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ದುಷ್ಟರಿಗೆ, ಅಶಾಸ್ತ್ರಪರರಿಗೆ, ಅಹಂಕಾರಿಗಳಿಗೆ, ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ, ಬಾಹ್ಯಧರ್ಮಿಗಳಿಗೆ, ಲೋಭಿಗಳಿಗೆ, ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಿಗೆ, ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ, ನನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ದ್ವೇಷಿಸುವವರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಬಾರದು. ಆದರೆ, ಶ್ರದ್ಧಾವಂತ, ಭಕ್ತ, ನಿಯಮಿತ, ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸ್ನೇಹಪರ, ಸೇವೆಗೆ ಉತ್ಸುಕ—ಇವರಿಗೆ, ಬಾಹ್ಯ detached, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತ, ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದ, ಶುದ್ಧ, ನಾನು ಪ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವವರಿಗೆ ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಓ ತಾಯಿ, ಯಾರಾದರೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಒಂದಾದರೂ ಬಾರಿ ಕೇಳಿದರೆ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿಟ್ಟು ಪಠಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಖಚಿತವಾಗಿ ನನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: ಈ ರೀತಿ, ಭಗವಂತನ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗೋಪಿಯರು, ವियोगದಿಂದ ಉಂಟಾದ ನೋವನ್ನು ಬಿಡಿದರು; ಅವರ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಕೃಷ್ಣನ ಸಾನಿಧ್ಯದಿಂದ ಪೂರ್ತಿಯಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ, ಗೋವಿಂದನು ರಾಸಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಂತೆ, ಪರಸ್ಪರ ಕೈಗಳನ್ನೇ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ರಾಸ ಉತ್ಸವ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಗೋಪಿಯರ ವಲಯದಲ್ಲಿ, ಯೋಗಿಗಳ ರಾಜರಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೋಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅವರು ಗೋಪಿಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಆಲಿಂಗಿಸಿದರು; ಇದನ್ನು ನೋಡಿದವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಹಾರುವ ಮಹಲ್ಗಳಿರುವಂತೆ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಮನಸ್ಸು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದವರು, ಈ ರಾಸವನ್ನು ನೋಡಿದರು; ನಂತರ, ಡಂಗಳು ನಾದಿಸಿದವು, ಹೂಗಳ ಮಳೆಯು ಸುರಿಯಿತು, ಗಂಧರ್ವಾಧಿಪತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ನಿರ್ದೋಷ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದರು. ರಾಸ ವಲಯದಲ್ಲಿ, ಗೋಪಿಯರು ಮತ್ತು ಅವರ ಪ್ರಿಯತಮರ bracelets, anklets, bells ಗಳಿಂದ ಭಾರೀ ಶಬ್ದ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ದೇವಕಿ ಪುತ್ರರಾದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು, ಚಿನ್ನದ ರತ್ನಗಳ ನಡುವೆ ಮಹಾ ಪನ್ನಾಗದಂತೆ, ಅಪಾರವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು.