ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಉದ್ದವನು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು: "ಹೇ ಗೋವಿಂದ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿ ನಂತರ ಈ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಹೊರಡಲಿದ್ದೀಯೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿರುವ ಈ ದೊಡ್ಡ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ನೀನು ಕೇಳಿ, ನನಗೆ ಸಾಂತ್ವನವನ್ನು ನೀಡು." "ಈಗ ಭಯಾನಕವಾದ ಕಲಿ ಯುಗವು ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ದುಷ್ಟರು ಪುನಃ ಉದಯಿಸುವರು; ಅವರ ಸಂಗದಿಂದ ಸಜ್ಜನರೂ ಕ್ರೂರಸ್ವಭಾವಿಗಳಾಗುವರು. ಭೂಮಿ ಭಾರದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ಹಸುವಿನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾಳೆ. ಕಮಲನಯನನೇ, ನಿನಗೆ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಈ ಭೂಮಿಗೆ ರಕ್ಷಕರಿಲ್ಲ." "ಆದುದರಿಂದ, ಭಕ್ತಪ್ರಿಯನಾದ ನೀನು ದಯೆ ತೋರಿಸಿ, ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಡ. ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ ಗುಣಪೂರ್ಣವಾದ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಾದರೂ, ನೀನು ನಿರಾಕಾರ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪ. ನಿನ್ನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಉಳಿಯಬಲ್ಲರು? ನಿರಾಕಾರ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಕರ. ಏನಾದರೂ ಪರಿಗಣಿಸು." ಉದ್ದವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಹರಿ ಪ್ರಭಾಸ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆಮಾಡಿದನು: "ನನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಯಾವ ಸಹಾಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು?" ಆಗ ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿ, ತಾನೇ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡು, ಭಾಗವತದ ಪವಿತ್ರ ಸಾಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ಶಬ್ದರೂಪದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾದ ಭಾಗವತವೇ ಹರಿ ಸ್ವಯಂ. ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ, ಕೇಳುವುದರಿಂದ, ಪಠಿಸುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ನೋಡುವುದರಿಂದ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಭಾಗವತವನ್ನು ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳುವುದು ಎಲ್ಲಾ ಸಾಧನೆಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇತರ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಇದೇ ಕಲಿಯುಗದ ಧರ್ಮ. ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದುಃಖ, ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ದುರದೃಷ್ಟ, ಪಾಪಗಳ ನಿವಾರಣೆಗೆ, ಹಗುರಾಗದ ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧಗಳ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ವೈಷ್ಣವ ಮಾಯೆಯನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಬಹು ಕಷ್ಟ; ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಆದ್ದರಿಂದ, ಏಳು ದಿನಗಳ ಪಠಣವನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ನಾಗಶ್ರವಣ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅದ್ಭುತವಾದ ಘಟನೆಯೊಂದು ಸಂಭವಿಸಿತು. ಶೌನಕ, ಕೇಳು. ಭಕ್ತಿ, ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಯುವಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೈಹಿಡಿದು, ಶುದ್ಧ ಪ್ರೇಮದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, "ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಗೋವಿಂದ, ಹರೆ, ಮುರಾರಿ, ನಾಥ" ಎಂಬ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಉಚ್ಛರಿಸುತ್ತಾ, ಅಚಾನಕ್ ಸಭೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು. ಅವರು ಭಾಗವತದ ಅರ್ಥದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತಳಾಗಿ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ ಬಂದುದನ್ನು ಸಭೆಯ ಋಷಿಗಳು ನೋಡಿ, ಅವಳು ಹೇಗೆ, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಳು ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ಆಗ ಕುಮಾರರು ಹೇಳಿದರು: "ಈಕೆ ಕಥೆಯ ಸಾರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ್ದಾಳೆ." ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಕ್ತಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಸನತ್ಕುಮಾರನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು: "ಇಂದು ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಾಶವಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ಕಥೆಯ ಅಮೃತದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಈಗ ನಾನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ? ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನನಗೆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಿ." ಆಗ ಋಷಿಗಳು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: "ಹೇ ಭಕ್ತಿ, ನೀನು ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದನ ರೂಪಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೀಯೆ, ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೀಯೆ, ಸಂಸಾರದ ರೋಗವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೀಯೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಸದಾ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ವೈಷ್ಣವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸು." ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ಕಲಿಯುಗದ ದೋಷಗಳು ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಾರವು, ಅವುಗಳ ಶಕ್ತಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ. ಋಷಿಗಳ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಭಕ್ತಿ ನಂತರ ಹರಿಯ ಭಕ್ತರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಸೀನಳಾದಳು. ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದವರೂ ಸಹ, ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಭಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧನ್ಯರು. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಹರಿ ಸ್ವತಃ ತನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಭಕ್ತಿಯ ದಾರದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ, ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು ಭಗವತನ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ? ಭಗವತನೆಂಬುದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ. ಅವನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು, ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವವರೂ ಕೇಳುವವರೂ ಕೂಡ, ಕೃಷ್ಣನ ಸಮಾನ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇಂತಹ ಫಲವನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮ ನೀಡದು. ಸೂತನು ಮುಂದುವರೆದು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವೈಷ್ಣವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಪೂರ್ವವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಕ್ತಪ್ರಿಯನಾದ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಸ್ವಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದನು. ಅವನು ಅರಣ್ಯಪುಷ್ಪಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ, ಮಳೆಯ ಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿ, ಪಿತಾಂಬರ ಧರಿಸಿ, ಮೋಹಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಬಂಗಾರದ ಕಟಿಬಂಧದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟು, ಮೂರು ಬಗ್ಗಿದ ಸುಂದರ ಭಂಗಿಯಲ್ಲಿ, ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದಶಮಿಲಿಯನ್ ಮನ್ಮಥರ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಸುಗಂಧದ ಚಂದನದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗಿ, ಪರಮಾನಂದ-ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿ, ಮಧುರವಾದ, ವಂಶಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಉದ್ದವ ಮತ್ತು ಇತರ ವೈಷ್ಣವರು ಈ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಗುಪ್ತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದರು. ಆಗ ಜಯಘೋಷಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು, ಅಪೂರ್ವ ರಸಪೂರ್ಣತೆ ಅನುಭವಿಸಲಾಯಿತು, ಪುಷ್ಪಚೂರಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು, ಶಂಖದ ನಾದವೂ ಕೇಳಿಬಂತು. ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದವರಿಗೆ ದೇಹ, ಮನೆ, ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತುಹೋಗುವ ಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅವರ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಾರದನು ಮಾತನಾಡಿದನು: "ಓ ಮುನಿಗಳೇ, ಈ ಅಪೂರ್ವ ಮಹಿಮೆ ಇಂದು ನಾನು ಕಂಡೆನು; ಈ ಏಳು ದಿನಗಳ ಘಟನೆಯಿಂದ, ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಮೂಢ, ವಂಚಕ, ಜಂತುಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕೂಡ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಾನವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸುವದರಲ್ಲಿ, ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವದರಲ್ಲಿ ಈ ಕಥೆಗಳ ಶ್ರವಣಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇಲ್ಲ." "ಯಾರು ಈ ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಥಾ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ? ಹೇಳಿರಿ. ಲೋಕ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ದಯಾಮಯನು ಹೊಸ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾನೆಯೇ?" ಕುಮಾರರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: "ಯಾರು ಸದಾ ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವರು, ದುಷ್ಟಾಚಾರಿಗಳಾಗಿ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿರುವರು, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿರುವರು, ವಕ್ರರು, ಕಾಮಪೀಡಿತರು—ಅವರು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಈ ಏಳು ದಿನಗಳ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವರು, ಕಾಮದಿಂದ ಆವರಿತರು, ಆಶ್ರಮಧರ್ಮವಿಲ್ಲದೆ, ದ್ವೇಷಿಗಳಾಗಿ, ಹಿಂಸಕವಾಗಿರುವರು—ಅವರೂ ಈ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ." "ಯಾರು ಪಂಚಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ಮಾಡುವರು, ಮೋಸಗಾರರು, ಕ್ರೂರರು, ನಿರ್ದಯರು, ಬ್ರಹ್ಮದ್ರವ್ಯದಿಂದ ಪೋಷಿತರಾಗಿ ಪರಸ್ತ್ರೀಗಮನ ಮಾಡುವವರು—ಅವರೂ ಈ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ಸದಾ ದೇಹ, ವಾಣಿ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪಮಾಡುವರು, ವಂಚಕರು, ಹಠಗಾರರು, ಪರಧನದಿಂದ ಸಂಪನ್ನರಾಗಿರುವರು, ಅಶುದ್ಧರು, ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವರು—ಅವರೂ ಈ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ." "ಈಗ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದಲೇ ಪಾಪನಾಶ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ." ತುಂಗಭದ್ರಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ನಗರವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣದ ಜನರು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದೇವ ಎಂಬ ಒಬ್ಬನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವನು ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದನು, ಶ್ರುತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು, ಮತ್ತೊಂದು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನು. ಅವನ ಪತ್ನಿ ಧುಂಧುಲಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಸುಂದರಳು, ಸದಾ ತನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿದ್ದಳು, ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಅವಳು ಲೋಕಿಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಳಾಗಿದ್ದಳು, ಕ್ರೂರಳಾಗಿದ್ದಳು, ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು, ಮನೆ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ片 ನಿಪುಣಳಾಗಿದ್ದಳು, ಕಂಚುಮೆಚ್ಚುಳಾಗಿದ್ದಳು, ಜಗಳಪ್ರಿಯಳಾಗಿದ್ದಳು. ಈ ರೀತಿ ಆ ದಂಪತಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾ, ಸಂಸಾರ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಆಸ್ತಿ-ವೈಭವಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಮನೆಗಳು ಮನೆ ಹಾಗೂ ಇತರ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತರುವುದಿಲ್ಲವಾಯಿತು.