ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ವೃಷ್ಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳು ಈ ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಕಮಲದ ಹಸ್ತಗಳು ಎಲ್ಲರ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತವೆ. ಪ್ರಿಯವಂತ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಶುಭಕರ ಹಸ್ತವನ್ನು ನಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡಿ. ಹೇ ವೀರ, ವ್ರಜದ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನು, ನಿಮ್ಮ ನಗು ನಿಮ್ಮ ಜನರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಮ್ಮ ದಾಸರಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿ; ನಿಮ್ಮ ಸುಂದರ ಕಮಲಮುಖವನ್ನು ನಮಗೆ ತೋರಿಸಿ. ಪಾಪವನ್ನು ಧ್ವಂಸ ಮಾಡುವವನು, ಹುಲ್ಲು ಮೇಯುವವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವನು, ಶ್ರೀದೇವಿಯ ನಿವಾಸವಾದವನು, ನಿಮ್ಮ ಕಮಲಪಾದಗಳನ್ನು ಸರ್ಪದ ಹೂಡಗಳು ಪೂಜಿಸಿದವು; ಅವುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಇಡಿ, ನಮ್ಮ ಮನದ ನೋವನ್ನು ನಿವಾರಿಸು. ನಿಮ್ಮ ಮಧುರ ವಾಣಿ, ಆಕರ್ಷಕ ಮಾತುಗಳು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವಾದ ಜ್ಞಾನ—ಕಮಲನಯನ, ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತೀರಿ; ವೀರ, ನಿಮ್ಮ ತುಟಿಗಳ ಅಮೃತದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಕಥೆಗಳ ಅಮೃತವು ದುಃಖಿತರಿಗೆ ಜೀವವಾಗಿದೆ; ಕವಿಗಳು ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ, ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೇಳಿದರೆ ಶುಭ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಹರಡುವವರು ಅತ್ಯಂತ ಉದಾರರು. ಪ್ರಿಯವಂತ, ನಿಮ್ಮ ನಗು, ಪ್ರೇಮಪೂರ್ಣ ದೃಷ್ಟಿಗಳು, ಆಟ, ಧ್ಯಾನ—all are auspicious. ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವ ಗುಪ್ತ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು, ಮೋಹಕ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಚಲಿಸುತ್ತವೆ. ನೀವು ವ್ರಜದಿಂದ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಲು ಹೊರಡುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಕಮಲಪಾದಗಳು ಕಲ್ಲು, ಹುಲ್ಲು, ಮೊಳದ ಮೇಲೆ ತಿರುಗುತ್ತವೆ; ಪ್ರಿಯವಂತ, longing-affected our minds follow you wherever you go. ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ನೀಲಿ ಕೂದಲಿನಿಂದ, ಕಾಡುಹೂವಿನ ಮುಖದಿಂದ, ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಪುನಃ ಪುನಃ ತೋರಿಸುತ್ತಾ, ವೀರ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಕಮಲಪಾದಗಳು, ನಮಸ್ಕರಿಸುವವರಿಗೆ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವು, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಪೂಜಿಸುವವು, ಭೂವಿ ಆಭರಣವಾಗಿವೆ, ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಾರ್ಹ, ಶಾಂತಿ ನೀಡುವವು; ಪ್ರಿಯವಂತ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಇಡಿ, ನೋವನ್ನು ನಿವಾರಿಸು. ನಿಮ್ಮ ತುಟಿಗಳು, ಮಧುರವಾದ ಬಾಂಸುರಿಯನ್ನು ಚುಂಬಿಸಿದವು, ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ, ದುಃಖವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಇತರ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಡುತ್ತದೆ; ವೀರ, ನಿಮ್ಮ ತುಟಿಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡು. ನೀವು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಲು ಹೋಗುವಾಗ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣದವರಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೇ ಯುಗವಾಗುತ್ತದೆ; ನಿಮ್ಮ ಗುಂಡು ಕೂದಲು, ಸುಂದರ ಮುಖ, ಕುಂದುಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುವವರಿಗೆ, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪಾತೆಯಿಂದ ಆ ಮುಖ ಕಾಣದು. ನಾವು ಪತಿಯರು, ಮಕ್ಕಳು, ಕುಟುಂಬ, ಸೋದರರು, ಬಂಧುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಕೊನೆಯವರು, ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ, ಅಪರಾಧರಹಿತನಾದವನು. ನಿಮ್ಮ ಪಥವನ್ನು ತಿಳಿದು, ನಿಮ್ಮ ಹಾಡಿಗೆ ಮೋಹಗೊಂಡು, ಯಾವ ಮಹಿಳೆ ರಾತ್ರಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾಳೆ? ಗುಪ್ತ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದ ಉದಯ, ನಿಮ್ಮ ನಗು, ಪ್ರೇಮಪೂರ್ಣ ದೃಷ್ಟಿಗಳು, your broad chest's splendor—all repeatedly cause our minds to long and become bewildered. ವ್ರಜ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಶುಭದ ಸ್ವರೂಪ, ನಿಮ್ಮ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯೇ ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ, ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು, longing-affected hearts, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರವಿರುವುದರಿಂದಲೇ ನಿಮ್ಮ ಜನರ ಪ್ರೇಮವ್ಯಥೆಗೆ ಪರಿಹಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಿಯವಂತ, ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಸುಂದರ ಕಮಲಪಾದಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಇಡುತ್ತೇವೆ, ಅವುಗಳ ಗಟ್ಟಿತನಕ್ಕೆ ಭಯಪಡುವರೂ. ನೀವು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವುದು ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೇನಾ? ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳಿಗೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ನೋವು ಆಗುತ್ತದೆಯೇ? ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಿಂದ ಪೋಷಿತ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ದೂರ ಹೋಗದು. ಇದರಿಂದ, 'ಗೋಪಿಯರ ಗೀತೆ' ಎಂಬ ಅಧ್ಯಾಯವು ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೂವತ್ತೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಅಂತ್ಯವಾಗಿದೆ. ರಾಮನ ಪತ್ನಿಯರು ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ವಸುದೇವನ ಪತ್ನಿಯರು, ಹರಿಯ ಪುತ್ರವಧುಗಳು, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಪತ್ನಿಯರು ಕೂಡ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯರು, ರುಕ್ಮಿಣಿಯವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಕೃತವಾಗಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅರ್ಜುನ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಿತ್ರ ಕೃಷ್ಣನ ವಿಯೋಗದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತ, ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಗೀತೆಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಮಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅರ್ಜುನ, ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ನಾಶವಾದ ವಂಶದ ಬಂಧುಗಳಿಗಾಗಿ ಯೋಗ್ಯ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಹತವಾದವರಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿಧಿ ಮಾಡಿದನು. ಹರಿ ತ್ಯಜಿಸಿದ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಸಮುದ್ರ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿದನು, ರಾಜನೇ, ಪ್ರಭುವಿನ ಸುಂದರ ನಿವಾಸವೊಂದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ. ಅಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಮಧುಸೂದನನು ಯುಗಯುಗಾಂತರವೂ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಶುಭಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಉಳಿದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳು, ಹಿರಿಯರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಧನಂಜಯನು ಅವರನ್ನು ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ತಂದನು; ವಜ್ರನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ರಾಜನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಅರ್ಜುನನ ಪಿತಾಮಹರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮೃತರಾದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ವಂಶಧಾರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಮಹಾಪಥದಲ್ಲಿ ಹೊರಟರು. ಯಾರು ವಿಶ್ವನುವಿನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ, ಹರಿಯ ಸುಂದರ ಅವತಾರಗಳು, ವೀರ್ಯಮಯ ಕೃತ್ಯಗಳು, ಬಾಲ್ಯಲೀಲೆಗಳು—ಇವುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿ, ಪಠಿಸಿ, ಪರಮ ತ್ಯಾಗಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ದೇಹ, ಅಹಂಕಾರ, ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಕ್ರೋಧ, ಕಾಮ—ಇವುಗಳಿಂದ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯುಳ್ಳವನು, ಇತರ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯುಳ್ಳವರೊಂದಿಗೆ ತಕರಾರು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ತನ್ನನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಪಂಚಭೂತಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಅಜ್ಞಾನಿ ಆತ್ಮನು 'ನಾನು' ಮತ್ತು 'ನನ್ನದು' ಎಂಬ ಮಿಥ್ಯಾಭಾವವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಇದು ತಪ್ಪು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ, ದುಷ್ಟರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆಯ ತೃಪ್ತಿಗೆ ಯತ್ನಿಸುವ ಜೀವಿ, ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುಳುಗಿ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸತ್ಯ, ಪವಿತ್ರತೆ, ದಯೆ, ಮೌನ, ಬುದ್ಧಿ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಲಜ್ಜೆ, ಕೀರ್ತಿ, ಕ್ಷಮೆ, ಶಾಂತಿ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ, ಸಮೃದ್ಧಿ—ಇವುಗಳಿಲ್ಲದವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಸರ್ಗದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಚಂಚಲ, ಅಜ್ಞಾನಿ, ಮನೋದೌರ್ಬಲ್ಯವುಳ್ಳ, ಅಶಾಂತ, ದಯನೀಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ಆಟದ ವಸ್ತುವಾದ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಸರ್ಗ ಮಾಡಬಾರದು. ಮತ್ತೊಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಸಂಸರ್ಗದಿಂದ ಮೋಹ ಮತ್ತು ಬಂಧನ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆ-ಆಸಕ್ತರೊಂದಿಗೆ ಸಂಸರ್ಗದಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸ್ವಾಮಿಯು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು, ಅವಳು ಹರಣೀಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡು, ಅವನು ಹರಣದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ. ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಪುನಃಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ, ನನ್ನಂತೆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು, ನಾರಾಯಣ ಋಷಿಯು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಯಾರೂ ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮಹಿಳೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಾಯೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ—ಅವಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರನ್ನು ಕೂಡ ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿದವರನ್ನು ಕ眉ದ ಚಲನೆಯಿಂದ ವಶ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಯೋಗದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಏರಲು ಯತ್ನಿಸುವವನು ಮಹಿಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಸರ್ಗ ಮಾಡಬಾರದು; ನನ್ನ ಸೇವೆಯಿಂದ ಸ್ವತಃ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದವರು, ಇಂತಹ ಸಂಸರ್ಗವೇ ನರಕದ ದ್ವಾರವೆಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಮಹಿಳೆಯ ರೂಪದ ಮಾಯೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತದೆ; ಅವಳನ್ನು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಮರಣವೆಂದು ಗುರುತಿಸಬೇಕು, ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾವಿಯಂತೆ. ಮೋಹಗೊಂಡು, ಪುರುಷನು ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅವಳು ನನ್ನ ಮಾಯೆ, ಹಸುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಸರ್ಗದಿಂದ, ಪುರುಷನು ಮಹಿಳೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಧನ, ಮಕ್ಕಳು, ಮನೆಗೆ ಬಂಧಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಪತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಮನೆ—ಇವುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಾದ್ದು, ಅದನ್ನು ಮರಣವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಹೇಗೆ ಬೇಟಗಾರನ ಹಾಡು ಹರಣಿಗೆ ಮರಣವಾಗುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆ. ಜೀವಾತ್ಮನು ಜೀವದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಲೋಕದಿಂದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅವುಗಳ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪಂಚಭೂತ, ಇಂದ್ರಿಯ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಜೀವಿಯ ದೇಹವು ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ; ಅವನ ದೇಹದ ವಿಲಯವೇ ಅವನ ಮರಣ, ಅವನ ದೇಹದ ಪ್ರಾಕಟ್ಯವೇ ಅವನ ಜನ್ಮ.