ಗೋಪಿಯರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲ ಕೃಷ್ಣನ ಕುರಿತು, ಅವರ ನಡೆ-ನುಡಿಗಳು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವಂತಾಗಿದ್ದವು. ಅವರ ಆತ್ಮವೂ ಕೃಷ್ಣನ ಸೇವೆಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಗುಣಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನೇ ಮರೆಯುವಷ್ಟು ಅವರು ಅವನ ಪ್ರೀತಿ-ಭಾವದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿದ್ದರು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಯಮುನಾತೀರದಲ್ಲಿ ಸೇರಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಅವನು ಬರುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಅವರು ಕೋಪದಿಂದ ತಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದರು. ಅದು ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂವર્તಕ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುಡಲು ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಅವರಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಆ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹಲವಾರು ಮರಗಳು ಸುಟ್ಟುಭಸ್ಮವಾಗುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಬರ್ಹಿಷ್ಮತ್ ಪುತ್ರರನ್ನು ಜ್ಞಾನೋಪದೇಶದಿಂದ ಶಮನಗೊಳಿಸಿದರು. ನಂತರ, ಉಳಿದಿದ್ದ ಭಯಭೀತವಾದ ಮರಗಳು ಸ್ವಯಂಭುವಿನ today ಸೂಚನೆಯಂತೆ ತಮ್ಮ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಪ್ರಚೇತನರಿಗೆ ಕೊಡಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಪ್ರಚೇತರು ಆ ಮರುಳು ಮಾರಿಷೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಆ ಮಾರಿಷೆಯಿಂದ, ಒಂದು ಮಹಾಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದ ದಕ್ಷನು ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಕಾಲಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಚಾಕ್ಷುಷ ಮನ್ವಂತರದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷನು, ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಅವನ ಜನನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅವನು 'ದಕ್ಷ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಡೆಸಿದನು. ಆದಿ ಕಾರಣನು, ಅವನು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ದಕ್ಷನನ್ನು ಹಾಗೂ ಇತರರನ್ನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದನು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕುರಿತು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನಿನ್ನ ಜನ್ಮದಿಂದ ವ್ರಜವು ಮತ್ತಷ್ಟು ಪುಷ್ಠಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿ ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಪ್ರಿಯನೇ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಿಸಬೇಕು. ನಿನ್ನಿಂದ ಬದುಕುಳ್ಳವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಶರದೃತುವಿನ ರಾತ್ರಿ, ನೀನು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ನೋಡುವುದೇ ಕಮಲದ ಹೃದಯದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೂ ಕದಿಯುತ್ತದೆ. ಕಾಮದೇವನಾದ ಪ್ರಭೋ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಸೇವಕಿಯರು. ವರದಾತನಾದ ನೀನು, ನಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರೆ, ಅದು ಯುಕ್ತವೇ? ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ನೀರಿನ ವಿಷದಿಂದ, ನಾಗರೂಪದ ದೈತ್ಯರಿಂದ, ಗಾಳಿಯ ಅಲೆಗಳಿಂದ, ಮಿಂಚಿನಿಂದ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಮಳೆಗಾಲದ ದೇವನ ಮಗನಿಂದ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀಯ. ನೀನು ಗೋಪಿಯರ ಆನಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದೀಯ. ಲೋಕರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ, ನೀನು ಸಾತ್ವತ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ್ದೀಯ. ವೃಷ್ಣಿಯರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳು ಶರಣಾಗತರಿಗೆ ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಕಾಮಧೇನು ಹಸ್ತಗಳೊಡನೆ, ಪ್ರಿಯನೇ, ನಿನ್ನ ಶುಭಕರ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ನಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇರಿಸು. ವ್ರಜದ ದುಃಖವನ್ನು ನೀಗಿಸುವ ಧೀರ, ನಿನ್ನ ನಗುವು ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ನಿನ್ನ ಸೇವಕರಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸು, ನಿನ್ನ ಸುಂದರ ಕಮಲಮುಖವನ್ನು ತೋರಿಸು. ಪಾಪವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವವ, ಹುಲ್ಲು ಮೇಯುವವರ ಜೊತೆಗೆ ನಡೆಯುವವ, ಶ್ರೀರಮಣ, ನಿನ್ನ ಕಮಲಪಾದಗಳನ್ನು ನಾಗರಾಜನ ಮುಡಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲಾಯಿತು. ಅವುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿ, ನಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ನಿವಾರಿಸು. ನಿನ್ನ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವ ಜ್ಞಾನ, ಕಮಲನಯನ, ನಮ್ಮನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಧೀರ, ನಿನ್ನ ತುಟಿಗಳ ಅಮೃತದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪೋಷಿಸು. ನಿನ್ನ ಕಥೆಗಳ ಅಮೃತವೇ ದುಃಖಿತರ ಜೀವಾಳ. ಕವಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿಸಲ್ಪಡುವದು, ಪಾಪವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವುದು. ಅವುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಶುಭ, ಐಶ್ವರ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅವನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹರಡುವವರು ನಿಜಕ್ಕೂ ದಾನಿಗಳು. ನಿನ್ನ ನಗುವು, ಪ್ರೀತಿಯ ದೃಷ್ಟಿ, ಆಟಗಳು, ಧ್ಯಾನ, ಎಲ್ಲವೂ ಶುಭಕರ. ಹೃದಯವನ್ನು ತಟ್ಟುವ ಗುಪ್ತ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು, ಮೋಹಕ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ನೀನು ವ್ರಜದಿಂದ ಹೋದಾಗ, ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ಹೋದಾಗ, ನಿನ್ನ ಕಮಲಪಾದಗಳು ಕಲ್ಲು, ಹುಲ್ಲು, ಮೊಳಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತವೆ; ಪ್ರಿಯನೇ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ. ದಿನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ನೀಲಿ ಕೂದಲಿನಿಂದ, ಕಾಡು ಹೂವಿನ ಮುಖದಿಂದ, ಧೂಳಿನಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಕಾಣಿಸುತ್ತೀಯ. ಧೀರ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತೀಯ. ನಿನ್ನ ಕಮಲಪಾದಗಳು ಶರಣಾಗತರಿಗೆ ವರ ನೀಡುತ್ತವೆ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಭೂಮಿಯ ಅಲಂಕಾರ, ವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ, ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವು. ಪ್ರಿಯನೇ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿ, ನೋವನ್ನು ನಿವಾರಿಸು. ನಿನ್ನ ತುಟಿಗಳು, ವೇಣುವಿನ ನಾದದಿಂದ ಚುಂಬಿತವಾಗಿವೆ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ, ದುಃಖವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತವೆ, ಎಲ್ಲ ಇತರ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಮರೆಯಿಸುತ್ತವೆ. ಧೀರ, ನಿನ್ನ ತುಟಿಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡು. ನೀನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣದವರಿಗೆ ಕ್ಷಣವೇ ಯುಗದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ತಿರುವು ಕೂದಲು ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಮುಖ, ಮೂರ್ಖ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವವರಿಗೆ, ಅವರ ಕಣ್ಮುಗಿಯುವುದರಿಂದ, ಕಾಣದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಗಂಡರು, ಮಕ್ಕಳು, ಬಂಧುಗಳು, ಅಣ್ಣಂದಿರು, ಸಂಬಂಧಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದೆವು. ಅಚ್ಯುತ, ನಿನ್ನ ಹಾದಿಯನ್ನು ಅರಿತವರಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಹಾಡಿಗೆ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಯಾವ ಮಹಿಳೆ ರಾತ್ರಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾಳೆ? ನಿನ್ನ ಗುಪ್ತ ಸಂಭಾಷನೆಗಳು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉದಯವಾಗುವ ಪ್ರೀತಿ, ನಗುವು, ಪ್ರೀತಿಯ ದೃಷ್ಟಿ, ವಿಶಾಲವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದ ಕಾಂತಿಯು, ಶ್ರೀನಿವಾಸ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತವೆ. ವ್ರಜವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಶುಭದ ಸ್ವರೂಪ, ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವೇ ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ, ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಿಯನೇ, ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಬಲಹೀನರಾದ ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರವಿದ್ದರೂ, ನಿನ್ನ ಅಗಮನೆಯೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರೇಮವ್ಯಥೆಗೆ ಪರಿಹಾರ. ನಿನ್ನ ಸುಂದರ ಕಮಲಪಾದಗಳನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸುತ್ತೇವೆ, ಅವು ಕಠಿಣವೆಂದು ಭಯಪಡುತ್ತೇವೆ. ನೀನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವುದು ಇದಕ್ಕೋಸ್ಕರವೇ? ಮುಳ್ಳು, ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವಾಗ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನೋವು ಆಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳು ನಿನ್ನಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, 'ಗೋಪಿಗೀತ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು. ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ರಾಮನ ಪತ್ನಿಯರು ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ವಸುದೇವನ ಪತ್ನಿಯರು, ಹರಿ ಪುತ್ರ ವಧೂಗಳು, ಪ್ರತ್ಯೂಮ್ನನ ಪತ್ನಿಯರು, ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯರು, ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ಅವರೇನು ಸಹ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಅರ್ಜುನನು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಿತ್ರ ಕೃಷ್ಣನ ವಿಯೋಗದಿಂದ ದುಃಖಿತನಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಕುರಿತು ಗಾನ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನೋಪದೇಶಗಳಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು. ತನ್ನ ವಂಶಸ್ಥರಿಗಾಗಿ ಸೂಕ್ತ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಹರಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಸಮುದ್ರವು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿತು, ರಾಜನೇ, ಭಗವಂತನ ಅದ್ಭುತ ಮಂದಿರವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ. ಅಲ್ಲಿ, ಸದಾ ಮಧುಸೂದನನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ಅವನ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ, ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಶುಭಕರವಾದುದು. ಬಚಿದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ವೃದ್ಧರನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು, ವಜ್ರನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ರಾಜನಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು. ಸ್ನೇಹಿತರು ಮೃತರಾದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ಅರ್ಜುನನ ತಾತಂದಿರು ನಿನ್ನನ್ನು ವಂಶದ ಮುಂದಾಳನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿ, ಮಹಾಗಮನೆಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟರು. ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಲೀಲೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ, ಹರಿ ಅವತರಗಳ, ಶೌರ್ಯಚರಿತ್ರೆಗಳ, ಬಾಲಲೀಲೆಯ ಕಥನಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿ, ಪಠಿಸಿ, ಭಕ್ತನು ಪರಮ ವೈರಾಗ್ಯಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ದೇಹ, ಅಹಂಕಾರ, ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಕಾಮದಿಂದ, ಆಸಕ್ತನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಆಸಕ್ತನೊಂದಿಗೆ ಕಲಹದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ, ಇದರಿಂದ ತನ್ನ ನಾಶವನ್ನು ತಾನೆಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ದೇಹವು ಐದು ಭೂತಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದುದು, ಆದರೆ ಅಜ್ಞಾನಿಯಿಂದ ಆತ್ಮನು 'ನಾನು', 'ನನ್ನದು' ಎಂಬ ತಪ್ಪು ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಜಡವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಿಂದ ಅವನ ಬುದ್ಧಿಯೂ ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೀಗ, ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗೋಪಿಯರ ಭಾವಪೂರ್ಣ ಗೀತೆಯೂ, ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ದೊರಕಿದ ಶುಭವೂ, ದ್ವಾರಕೆಯ ಅಂತ್ಯ, ಅರ್ಜುನನ ಕರ್ತವ್ಯಪಾಲನೆಯೂ, ಭಗವಂತನ ಕಥನದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಅಜ್ಞಾನದ ಸ್ವರೂಪವೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.