ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಭೂಮಿಗೆ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದರು: "ಓ ಭೂಮಾತೆ, ನೀನು ಯಾವ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದೆಯೋ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೇಶವನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದ ಉತ್ಸವದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ನಿನ್ನ ರೋಮಾಂಚನವಾಗಿರುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ಅದು ಅವರ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದಲೋ, ಅವರ ಮಹಾ ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದಲೋ, ಅಥವಾ ಅವರ ವರಾಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಕಾರಣವೋ?" "ಅಥವಾ, ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಅವಳ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾನೋ? ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹರಡುವ ಈ ಸುಗಂಧವು, ವೃಷ್ಣಿಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನ ಕಂಠಮಾಲೆಯದು, ಅದು ಅವನ ಪ್ರಿಯೆಯ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಿಂದ ಬಂದ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಮಸುಕಾಗಿದೆ." "ತನ್ನ ಕಮಲದ ಕೈಯನ್ನು ಪ್ರಿಯೆಯ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ರಾಮನ ತಮ್ಮನಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ತಾಜಾ ತುಳಸಿ ಮತ್ತು ಮಧುರ ಗಂಧವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಇಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೋ? ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮರಗಳು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ?" "ಈ ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಕೇಳು, ಅವು ಮರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಭುಜಗಳಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ; ಅವು ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡಿವೆ." ಈ ರೀತಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡು, ಗೋಪಿಯರು ಉನ್ಮಾದದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಅವನ ಲೀಲಾವಿನೋದಗಳನ್ನು ಅನುಕರಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರತಿ ಗೋಪಿಯೂ ಅವನಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನಳಾಗಿ ಅವನ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬಳು ಪೂತನೆಯಾಗಿ ಅವತರಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ತನವನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಬಾಲಕನಂತೆ ಅತ್ತಂತೆ ನಟಿಸಿ, ಅವಳನ್ನು ಒಬ್ಬಳು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಶಕಟಾಸುರನಾಗಿ, ಪಾದದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ದೈತ್ಯನಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿದವಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಗೋಕುಲದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ, ಆಟದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೋ ಕಾಲಿನಿಂದ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಕೆಲವರು ಕೃಷ್ಣ-ರಾಮರಾಗಿ ಗೋವಿನ ಕಾಪಾಳಿಗಾರರು ಎಂಬಂತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ವತ್ಸಾಸುರನಾಗಿ ಸೋತುಹೋಗುತ್ತಾಳೆ; ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಬಕಾಸುರನ ಪಾತ್ರವಹಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಒಬ್ಬಳು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದವಳಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣನು ಕರೆಯುವಂತೆ, ಕರೆಯುತ್ತಾಳೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಬಾಸುರಿಯನ್ನು ಊದುತ್ತಾ, ಆಟವಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಇನ್ನುಳಿದವರು ಅವಳನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ—"ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ!" ಒಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬಳ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, "ನಾನು ಕೃಷ್ಣ, ನನ್ನ ನಡಿಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿ," ಎಂದು ಅವನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾಳೆ. "ಗಾಳಿಯನ್ನಾಗಲಿ, ಮಳೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಭಯಪಡಬೇಡಿ; ನಾನು ನಿಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ," ಎಂದು ಒಬ್ಬಳು ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನು ತನ್ನ ಒಟ್ಟು ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಒಬ್ಬಳು ಮತ್ತೊಬ್ಬಳ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ, "ದುಷ್ಟಳೇ, ಹೋಗು! ನಾನು ದುಷ್ಟನಾಶಕನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ!" ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾಳೆ. "ಗೋಪಾಲಕಿಯರೇ, ಈ ಭಯಾನಕ ಅರಣ್ಯಾಗ್ನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ! ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನು ಹೂಮಾಲೆಯಿಂದ ಒಕ್ಕಣೆಗೂಡಿ, "ಈ ಮಕ್ಕನನ್ನು, ಅವನು ಹಡದನ್ನು ಮುರಿದು, ನೈಯಿಯನ್ನು ಕದಿಯುವುದನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ," ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಭಯದಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ, ಭಯಭಾವವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ರೀತಿ, ಅವಳುಗಳು ವೃಂದಾವನದ ಲತಾಮರಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮರಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾ, ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. "ಈ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿವೆ, ಇವು ಮಹಾನ್ ನಂದನಂದನನದು; ಧ್ವಜ, ಕಮಲ, ವಜ್ರ, ಅಂಕುಶ ಮತ್ತು ಯವದ ಹತ್ತಿರದ ಗುರುತುಗಳು ಇದೆ." ಆ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಗೋಪಿಯರು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು; ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಕೆಲವು ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳು ಇನ್ನೊಂದರ ಜೊತೆಗೆ ತುಂಬ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಹೇಳಿದರು. "ಯಾರದು ಈ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳು, ನಂದನಂದನನ ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವದು? ಅವಳ ಭುಜವನ್ನು ಅವನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ, ಹತ್ತಿಯು ಗಜರಾಜನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ!" "ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ, ಈವಳು ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ್ದಾಳೆ; ಗೋವಿಂದನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಅವಳನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು." "ಎಷ್ಟು ಧನ್ಯವಾಗಿವೆ ಈ ಲತಾ-ವೃಕ್ಷಗಳು, ಗೋವಿಂದನ ಕಮಲಪಾದಗಳ ರಜೋಗಂಧದಿಂದ ರಂಜಿತವಾಗಿವೆ; ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮೀ ತಾವುಗಳ ಪರಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವುಗಳ ಮೆರೆಗೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ." "ಅವಳ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳು ಆಳವಾಗಿ ಒತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ನಾವು ತುಂಬ ಕಳವಳಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ಏಕೆಂದರೆ, ಗೋಪಿಯರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅವಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅಚ್ಯುತನು ಅವಳ ತುಟಿಯನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಮುಂದೆ ಅವಳ ಪಾದಚಿಹ್ನೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ—ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ, ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಮೊಳಕೆಯಿಂದ ಅವಳ কোমಲ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನೋವು ಆಗಿ, ಅವನ ಪ್ರಿಯನು ಅವಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು." "ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಗೋಪಿಯರೇ, ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಆಳವಾಗಿವೆ—ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರೇಮಭಾರದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಹೂವುಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲು ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ." "ಇಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಗೆ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದ್ದಾನೆ; ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಅವನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳ ಗುರುತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ." "ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯ ಕೂದಲನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅವಳು ಇಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಅವನು ಅವಳ ಜಟ್ಟೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದಾನೆ." "ಸ್ವಯಂ ತೃಪ್ತನೂ, ಸ್ವಯಂ ನಿರಪೇಕ್ಷನೂ ಆದರೂ, ಅವನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಲೀಲೆಗೆ ತೊಡಗಿದನು, ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದುಃಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಚಪಲತೆಯನ್ನೂ ತೋರಿಸಿದನು." ಹೀಗೆ, ಗೋಪಿಯರು ಈ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಗೊಂದಲಗೊಂಡು ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಕೃಷ್ಣನು ಇತರ ಗೋಪಿಯರನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು, ಅವಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಆಗ, ಅವಳು ತನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಗೋಪಿಯರಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, "ನನ್ನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆರಿಸಿ, ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯನು ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ," ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಯೋಚಿಸಿದಳು. ಅನಂತರ, ಕಾಡಿನ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಅವಳು ಹೆಮ್ಮೆಪಟ್ಟು ಕೇಶವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ನಾನು ಮುಂದೆ ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ನೀನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛಿಸುವ ಕಡೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು." ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವನ ಪ್ರಿಯನು "ನನ್ನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ತಕ್ಷಣ ಕೃಷ್ಣನು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿಹೋದನು; ಆ ಗೋಪಿಯು ವಿಷಾದದಿಂದ ಅಳಲು ಹಿಡಿದಳು. "ಅಯ್ಯೋ, ಪ್ರಭು, ಪ್ರಿಯ, ಪ್ರಿಯತಮಾ! ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯ, ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ? ಓ ಸ್ನೇಹಿತಾ, ನಿನ್ನ ದೀನ ದಾಸಿಗೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಕಾಣಿಸಿಕೊ!" ಶುಕಮುನಿಯವರು ವಿವರಿಸಿದರು: ಕೃಷ್ಣನ ಹಾದಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಗೋಪಿಯರು ಅವನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ದುಃಖದಿಂದ ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಗೋಪಿಯನ್ನು ನೋಡಿ. ಅವಳಿಂದ ಆಗಿದ್ದ ಸಂಗತಿಗಳು—ಅವಳ ಹೆಮ್ಮೆ, ಮಾಧವನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ, ಅವಳ ಅವಮಾನ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗೋಪಿಯರು ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡರು. ಅನಂತರ, ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯಿರುವವರೆಗೆ ಅವರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಅಂಧಕಾರ ಆವರಿಸಿದಾಗ, ಗೋಪಿಯರು ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನವಾಗಿತ್ತು; ಅವರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ, ಅವರ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ ಅನುಕರಣ, ಅವರ ಆತ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾಗಿತ್ತು; ಅವರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳನ್ನು ಮರೆಯುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿದ್ದರು. ಪುನಃ ಯಮುನಾತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೂಡಿ, ಅವನ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಾ, ಕೃಷ್ಣನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ, ರಾಜನೇ, ಅವರು ಕೋಪದಿಂದ, ತಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದರು, ಸಂಹಾರಕಾಲದ ಸಂವರ್ತಕ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುಖಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆ ಮರಗಳು ಸುಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಬಂದು ಬರ್ಹಿಷ್ಮತ್ಕುಮಾರರನ್ನು ಜ್ಞಾನೋಪದೇಶದಿಂದ ಶಮನಗೊಳಿಸಿದರು. ನಂತರ, ಉಳಿದ ಮರಗಳು ಭಯದಿಂದ, ಸ್ವಯಂಭುವಿನ today ಸೂಚನೆಯಂತೆ ತಮ್ಮ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಪ್ರಚೇತಸರಿಗೆ ವರವಾಗಿ ನೀಡಿದವು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಆದೇಶದಂತೆ, ಪ್ರಚೇತಸರು ಆ ಮಾರಿಷೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರು; ಆಕೆಯಿಂದ, ಭಾರವಾದ ಅಪರಾಧದಿಂದ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ದಕ್ಷನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಚಾಕ್ಷುಷ ಮನ್ವಂತರದ ಅಂತರವಿನಲ್ಲಿ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಕಾಲ ಚಲಿಸುವಂತೆ, ದಕ್ಷನು ವಿಧಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಇಚ್ಛಿತ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.