ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸಾತ್ವಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಭಗವಂತನ ಹತ್ತಿರ ನೆಲೆಸಿದಾಗ, ಚಂದ್ರನ ನೆರಳಿನಂತೆ ಅಂಧಕಾರವು ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಭೆ ಹರಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ 'ನಾನು' ಮತ್ತು 'ನನ್ನದು' ಎಂಬ ಭಾವನೆ, ಬುದ್ಧಿ, ಮನಸ್ಸು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹಾಗೂ ಗುಣಗಳ ಅನADI ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರುವವರೆಗೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ನಿದ್ರೆ, ಜಡತೆ, ದುಃಖ—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಟದ ವ್ಯತ್ಯಯದಿಂದ 'ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ' ಎಂಬ ಅರಿವು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮೃತ್ಯುವಿನ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿ. ಗರ್ಭದಲ್ಲೂ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೂ, ಅಪ್ರಾಪ್ತಿಯಿಂದ, ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಹದ maturity ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಹತ್ತೊಂಭತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅಂಗಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಹೊಸ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಅವು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ವಸ್ತುಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಚಕ್ರವು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ; ವಸ್ತುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದಷ್ಟು, ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ ದುಃಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ—even though those dreams are unreal. ಹೀಗೆ, ಐದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅಂಗಗಳು ಮೂರು ಮತ್ತು ಹದಿನಾರು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಚೇತನದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ, ಅದನ್ನು ಜೀವ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಲೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ದೇಹಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ದೇಹಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಈ ಮುಖಾಂತರ ಸಂತೋಷ, ದುಃಖ, ಭಯ, ಪೀಡು, ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಜೇನು ಹುಳವು neither completely leaves nor remains; ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಮೃತ್ಯುವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಗುರುತನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಣದವುಗಳು ಕಾಣುವದಂತೆ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಕನಸುಗಳಂತೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ; ಕಳೆದ, ಇರುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತು ಬರುವ ಎಲ್ಲವೂ ದಿನ-ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ bondage non-self ಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆ bondage ನಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ, ಹರಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ವಿಶ್ವವನ್ನು ಅವನದಾಗಿ ನೋಡಬೇಕು, ಯಾಕಂದರೆ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತವೆ. ಮೈತ್ರೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಕ್ತ ನಾರದನು ಹಂಸಗಳ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ಸಿದ್ಧಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು. ರಾಜ ಪಾಚೀನಬರ್ಹಿ, ರಾಜ ಋಷಿ, ತನ್ನ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯ ರಕ್ಷಣೆ ಕುರಿತು ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ, austerityಗಾಗಿ ಕಪಿಲರ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದನು. ಅಲ್ಲಿ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅವನು ಗోవಿಂದನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು; ಎಲ್ಲ ಅಂಟುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನತ್ವವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಪಾಪರಹಿತನೆ, ಈ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಆತ್ಮದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ದೈವಿಕ ಋಷಿಯು ಹಾಡಿದ್ದನು; ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುವ ಅಥವಾ ಕೇಳುವವರು ಭೌತಿಕ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮುಕುಂದನ ಪವಿತ್ರ ಕೀರ್ತಿಯು, ಜಗತ್ತನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೈವ ಋಷಿಯ ಬಾಯಿಂದ ಹರಿದುಬಂದಿದೆ; ಇದನ್ನು ಕೇಳುವವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೂ, bondage ಇಲ್ಲದೆ, ಪುನಃ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಅದ್ಭುತ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಉಪದೇಶವು, ನಾನು ಈಗ ಪಡೆದಿರುವುದು, ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಪುರುಷರು, ಇಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಕರ್ತವ್ಯಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ. ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನು ಅಚಾನಕ್ ಅಡಗಿದಾಗ, ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರು ಅವನನ್ನು ಕಾಣಲಾಗದೆ ಕಷ್ಟಪಡಿದರು; ಅವರು ತಮ್ಮ ನಾಯಕನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಆನೆಗಳಂತೆ ದುಃಖಗೊಂಡರು. ಅವನ ಚಲನೆ, ಪ್ರೀತಿ, ನಗು, ಆಟದ ದೃಷ್ಟಿ, ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳು, delightful pastimes—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಪತಿಯು ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ಅವನನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ, ತಾವು ಅವನಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ನಡುವೆ ನಡೆಯುವುದು, ನಗುವುದು, ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಕುವುದು, ಮಾತನಾಡುವುದು—ಹೀಗೆ, ಪ್ರಿಯತಮೆಯರು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮನ ರೂಪವನ್ನು embody ಮಾಡಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಆಟಗಳನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿದರು; "ನಾನು ಅವನು" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಂಬಿದರು. ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಅವರು ಅವನನ್ನು ಕುರಿತು ಜೋರಾಗಿ ಹಾಡಿದರು; ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ, possessed ಆಗಿರುವವರಂತೆ, ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೋದರು; ಮರಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು, ಅವುಗಳು ದೂರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರೂ, ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದವು, ಆಕಾಶವನ್ನು ಕೇಳಿದಂತೆ. "ಓ ಅಶ್ವತ್ಥ, ಪ್ಲಕ್ಷ, ನ್ಯಾಗ್ರೋಧ ಮರಗಳೇ, ನಂದನಂದನನು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕದ್ದ ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯ ದೃಷ್ಟಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ನಗುಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನೀವು ನೋಡಿದ್ದೀರಾ?" "ಓ ಕುರಬಕ, ಅಶೋಕ, ನಾಗ, ಪುನ್ನಾಗ, ಚಂಪಕ ಮರಗಳೇ, ಗರ್ವಿತ ಮಹಿಳೆಯರ ನಡುವೆ, ರಾಮನ ತಮ್ಮನ ನಗು ಗರ್ವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವದು; ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನೋಡಿದ್ದೀರಾ?" "ಓ ಪುನೀತ ತುಳಸಿ, ಗೋಪಾಲನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯ, ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವೆ; ಅವನು, ಅಚ್ಯುತನು, ನಿನ್ನಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನೋಡಿದ್ದೀರಾ?" "ಓ ಮಾಲತಿ, ಮಲ್ಲಿಕೆ, ಜಾತಿ, ಯೂಥಿಕಾ, ಮಾಧವನು ನಿಮ್ಮ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಇಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನೋಡಿದ್ದೀರಾ?" "ಓ ಚೂತ, ಪ್ರಿಯಾಲ, ಪನಸ, ಆಸನ, ಕೋವಿದ, ಜಂಬು, ಅರ್ಕ, ಬಿಲ್ವ, ಬಕುಲ, ಆಮ್ರ, ಕಡಂಬ, ನೀಪ ಮತ್ತು ಯಮುನಾ ತೀರದ ಎಲ್ಲಾ ಮರಗಳೇ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗಿವೆ, ಕೃಷ್ಣನು ಹಾದು ಹೋಗಿರುವ ದಾರಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ತೋರಿಸಿ." "ಓ ಭೂಮಿಯೇ, ನೀನು ಯಾವ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ? ಕೇಶವನ ಪಾದಗಳು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಿನ್ನ ಕೂದಲುಗಳು ಉಕ್ಕುತ್ತಿರುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ಅವನ ಪಾದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ಅವನ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ, ಅಥವಾ ಅವನ ವರಾಹ ರೂಪದ ಅಲಿಂಗನದಿಂದ ಇದಾಗಿದೆ?" "ಅಥವಾ, ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯ ಬಳಿ ಬಂದು, ಅವಳ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಅವನ ದೇಹ ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ? ಅವನ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಹಾರ, ಅವಳ ವಕ್ಷಸ್ಥಳದಿಂದ ಲೇಪಿತವಾಗಿರುವದು, ಇಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ ಹರಡುತ್ತಿದೆ." "ಅವನ ಕಮಲದ ಕೈಯನ್ನು ಪ್ರಿಯತಮೆಯ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ರಾಮನ ತಮ್ಮನು, intoxicated ಜೇನುಹುಳಗಳು ಮತ್ತು ತುಳಸಿಯೊಂದಿಗೆ, ಇಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಮರಗಳು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿವೆ, ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ glance ಮಾಡುತ್ತಾ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ?" "ಈ ಲತೆಗಳನ್ನೇ ಕೇಳಿ, ಅವು ಮರಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಭುಜಗಳಿಂದ ಅಲಿಂಗಿಸುತ್ತಿವೆ; ಅವನ ಕೈ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, horripilation ತೋರಿಸುತ್ತಿವೆ." ಹೀಗೆ, ತಮ್ಮ madness ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹುಡುಕುವ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಅವನ ಆಟಗಳನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿದರು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾದರು. ಒಬ್ಬಳು, ಪೂತನಾನನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ಸ್ತನವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹಾಲು ಕುಡಿಯಲು ನೀಡಿದಳು; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು, ಅಳುತ್ತಿರುವ ಶಿಶುವಂತೆ ನಟಿಸಿ, ಆಕೆಯು ಸಾಂತ್ವನ ಪಡೆದಳು; ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು, ಹಲ್ಲುಮಣಿಯ ದೆಮನ್ ಆಗಿ, ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು, ದೆಮನ್ ಪಾತ್ರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕೃಷ್ಣ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿದ್ದವಳನ್ನು ಹಿಡಿದಳು; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು, ಗೋಕುಲದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ, ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪಾದದಿಂದ ಒಬ್ಬಳನ್ನು ಎಳೆದಳು. ಕೆಲವರು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ, ಗೋಪಾಲರಂತೆ ಆಟವಾಡಿದರು; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು, ಹಸು ದೆಮನ್ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ, ಸೋತಳು; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು, ಬಕ ದೆಮನ್ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಒಬ್ಬಳು, ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದವಳನ್ನು, ಕೃಷ್ಣನು ಕರೆಯುವಂತೆ, flute ವಾದಿಸಿ, ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಹೋದಳು; ಉಳಿದವರು ಆಕೆಯನ್ನು "ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ!" ಎಂದು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರು. ಒಬ್ಬಳು, ತನ್ನ ಭುಜವನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬಳ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, "ನಾನು ಕೃಷ್ಣ—ನನ್ನ ಸುಂದರ ನಡೆಯನ್ನು ನೋಡಿ," ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು; ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿತ್ತು. "ಗಾಳಿ, ಮಳೆ ಭಯಪಡಬೇಡಿ; ನಾನು ನಿಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಒಬ್ಬಳು ಇನ್ನೊಬ್ಬಳನ್ನು ತನ್ನ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಒಂದೇ ಕೈಯಿಂದ ಆವರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದಳು. ಒಬ್ಬಳು, ಇನ್ನೊಬ್ಬಳ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ, "ದುಷ್ಟೆ, ದೂರ ಹೋಗು! ನಾನು ದುಷ್ಟರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಲು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ!" ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದಳು. ಅಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬಳು, "ಗೋಪಾಲರೇ, ಈ ಭಯಾನಕ ಕಾಡಿನ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ! ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು. ಒಬ್ಬಳು, ಇನ್ನೊಬ್ಬಳನ್ನು ಹಾರದಿಂದ ಮೂರ್ತಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಳು, "ನಾನು ಬಟ್ಟೆ ಕಳ್ಳನನ್ನು, ಹಡಗಿನ ಹಾಲನ್ನು ಕಡಿಯುವ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ!" ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು; ಭಯದಿಂದ, ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಭಯವನ್ನು ನಟಿಸಿದಳು. ಹೀಗೆ, ಗೋಪಿಯರು, ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ, ವ್ಯಾಕುಲತೆಯ, ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಅವನ ಆಟಗಳನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ, ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದರು.