ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಮರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶುಕಮುನಿಯ ಪವಿತ್ರ ಭಾಗವತ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವವನು, ಅವನಿಗೆ ಗೋವಿಂದನು ವೈಕುಂಠವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಭಾಗವತ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಸುಂದರವಾದ ಸುವರ್ಣ ಸಿಂಹಾಸನದೊಡನೆ ವೈಷ್ಣವನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಕೂಡ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಏಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, ಯಾರಾದರೂ ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ಕುಟಿಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುಕನ ಭಾಗವತ ಕಥೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಆಸ್ವಾದಿಸದೆ ಬದುಕಿದರೆ, ಅವನು ಚಂಡಾಲ ಅಥವಾ ಕತ್ತೆಯಂತೆಯೇ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಜನ್ಮ ವ್ಯರ್ಥ, ಅವನ ತಾಯಿಯ ಬಾಧೆಯೂ ವ್ಯರ್ಥವೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಯಾವನು ಪಾಪಮಯ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಶುಕನ ಭಾಗವತ ಕಥೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಕೇಳದಿದ್ದಾನೋ, ಅವನನ್ನು ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಾಣಿಹೀನನಂತೆ, ಭೂಭಾರವಾದ ಮಾನವನಂತೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಕಥೆ ಅಪರೂಪವಾದುದು; ಅದನ್ನು ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಯಿಸಿದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಜ್ಞಾನಿಗಳೇ, ಈ ಯೋಗರತ್ನವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಬೇಕು; ಇದನ್ನು ಯಾವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಬೇಕು ಎಂಬ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲ—ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಕೇಳುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೇಳುವುದು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಕಲಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯತೆಯಿಂದ, ಶುಕನು ನೀಡಿದ ವಿಶೇಷ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಮನಸ್ಸಿನ ಚಂಚಲತೆಯನ್ನು ಜಯಿಸುವುದು, ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಕಠಿಣವಾದುದರಿಂದ, ಏಳುದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವತವನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿದಿನವೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಭಾಗವತವನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಪಡೆಯುವ ಫಲವನ್ನು, ಶುಕನು ಏಳುದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವತವನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಪಡೆದನು. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಅಸಾಧ್ಯತೆ, ರೋಗ, ಆಯುಷ್ಯದ ಕುಗ್ಗುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಲಿ ಯುಗದ ದೋಷಗಳಿಂದಾಗಿ, ಏಳುದಿನಗಳ ಪಾರಾಯಣವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ತಪಸ್ಸು, ಯೋಗ ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಫಲವನ್ನು, ಏಳುದಿನಗಳ ಭಾಗವತ ಶ್ರವಣದಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಏಳುದಿನಗಳ ಪಾರಾಯಣವು ಯಜ್ಞಕ್ಕಿಂತ, ವ್ರತಕ್ಕಿಂತ, ತಪಸ್ಸಿಗಿಂತ ಮತ್ತು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಅದು ಯೋಗ, ಧ್ಯಾನ, ಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲು. ಇದರ ಮಹಿಮೆ ಹೇಳುವುದೇ ಬೇಡ; ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿದೆ. ಆಗ ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು: ಈ ಕಥೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದುದು, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿದೆ; ಭಾಗವತ ಪುರಾಣವು ಯೋಗ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ ಪರಮಮಂಗಳವನ್ನು ಹೇಗೆಂಟುಮಾಡಿತು? ಸೂತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಕೃಷ್ಣನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತೊರೆದು ತನ್ನ ಸ್ವಧಾಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವನು ಹತ್ತೊಂಭತ್ತು ಮಹಾಭಕ್ತರನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಆಗ ಉದ್ಧವನು ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಉದ್ಧವನು ಕೇಳಿದನು: "ಗೋವಿಂದಾ, ನೀನು ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಹೊರಡಲಿದ್ದೀಯೆ; ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಭಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ದಯಮಾಡಿ ಸಂತೈಸು." "ಈಗ ಭಯಾನಕವಾದ ಕಲಿ ಯುಗ ಬಂದಿದೆ; ದುಷ್ಟರು ಮತ್ತೆ ಉದಯಿಸುವರು, ಒಳ್ಳೆಯವರೂ ಅವರ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಕ್ರೂರರಾಗುವರು. ಭೂಮಿಯು ಭಾರದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿ, ಹಸು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವಳು; ಕಮಲನಯನ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ರಕ್ಷಕನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ." "ಆದುದರಿಂದ, ಭಕ್ತಪ್ರಿಯನೇ, ದಯಮಾಡಿ ಬಿಡಬೇಡ; ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ ಗುಣಯುಕ್ತವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೀಯಾದರೂ, ನೀನು ನಿರಾಕಾರ, ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪ. ನಿನ್ನ ಇಲ್ಲದಾಗ ಭಕ್ತರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ? ನಿರಾಕಾರ ಪೂಜೆಯು ಕಠಿಣವಾದುದು; ಏನಾದರೂ ಉಪಾಯವನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸು." ಉದ್ಧವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಹರಿಯು ಪ್ರಭಾಸ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆಮಾಡಿದನು: "ನನ್ನ ಭಕ್ತರ ಪರಿಪಾಲನೆಗಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?" ಎಂದು. ಅವನು ತನ್ನ ದಿವ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ತಾನು ಅದರಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪದರೂಪವಾದ ಭಾಗವತವೇ ಹರಿ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ, ಕೇಳುವುದರಿಂದ, ಪಠಿಸುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ದರ್ಶನದಿಂದ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಭಾಗವತದ ಏಳುದಿನಗಳ ಪಾರಾಯಣವೇ ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಕಲಿ ಯುಗಕ್ಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಧರ್ಮವು ದುಃಖ, ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ಅಪಮಂಗಳ, ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಹಾಗೂ ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಕಲಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ವೈಷ್ಣವ ಮಾಯೆಯನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ; ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಆದ್ದರಿಂದ ಏಳುದಿನಗಳ ಪಾರಾಯಣವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾಗಶ್ರವಣ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿತು—ಶೌನಕ, ಕೇಳು. ಭಕ್ತಿ, ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಯೌವನದ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕೈಹಿಡಿದು, ಶುದ್ಧ ಪ್ರೇಮ ರೂಪವಾಗಿ, "ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಗೋವಿಂದ, ಹರೆ, ಮುರಾರಿ, ನಾಥ" ಎಂಬ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಉಚ್ಛರಿಸುತ್ತಲೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು. ಸಮಾವೇಶದಲ್ಲಿದ್ದವರು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಅವಳು ಭಾಗವತಾರ್ಥದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ, ಸುಂದರವಾದ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಣಿಯಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು. ಋಷಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವಳು ಹೇಗೆ ಬಂದುದು, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಳು ಎಂಬುದನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದರು. ಅಂದಾಗ ಕುಮಾರರು ಹೇಳಿದರು: "ಇವಳು ಈಗ ಈ ಭಾಗವತ ಕಥೆಯ ಸಾರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ್ದಾಳೆ." ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಕ್ತಿ ತನ್ನ ಪುತ್ರರೊಡನೆ ವಿನಯದಿಂದ ಸನತ್ಕುಮಾರರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಳು. ಭಕ್ತಿಯು ಹೇಳಿದಳು: "ಇಂದು ನಿಮ್ಮಿಂದ, ನಾನು ಕಲಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ಭಾಗವತ ಕಥೆಯ ಅಮೃತದಿಂದ ಪುನಃ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆನು. ಈಗ ನಾನು ಎಲ್ಲಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲಿ? ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನನಗೆ ಹೇಳಲಿ." "ಓ ಭಕ್ತಿಯೇ, ನೀನು ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದನ ರೂಪಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತೀಯೆ, ನೀನೇ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೀಯೆ, ನೀನು ಸಂಸಾರರೋಗವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೀಯೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಸದಾಕಾಲ ವೈಷ್ಣವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರು." ಹೀಗಾಗಿ, ಕಲಿಯ ದೋಷಗಳು ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಾರವು, ಅವುಗಳ ಶಕ್ತಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ; ಋಷಿಗಳ ಆದೇಶದಿಂದ, ಭಕ್ತಿ ನಂತರ ಹರಿಯ ಸೇವಕರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಸೀನಳಾದಳು. ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ದಾರಿದ್ರ್ಯಪೀಡಿತರೂ, ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಭಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧನ್ಯರು; ಏಕೆಂದರೆ ಹರಿ ತನ್ನ ಸ್ವಧಾಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಭಕ್ತಿಯ ಬಂಧದಿಂದ ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲೇ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಾಗವತ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ; ಅವನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದರೆ, ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುವವನು, ಕೇಳುವವನು ಕೂಡ ಕೃಷ್ಣನ ಸಮತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ಇದು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಕೊಡಲಾರದ ಫಲ. ಆಗ ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ವೈಷ್ಣವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಭಕ್ತಪ್ರಿಯನಾದ ಭಗವಾನ್ ತನ್ನ ಸ್ವಧಾಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದನು. ಅವನಿಗೆ ಅರಣ್ಯಪುಷ್ಪಗಳ ಹಾರ, ಕಪ್ಪುಮೆಘದಂತೆ ವರ್ಣ, ಪೀತಾಂಬರ, ಸುಂದರ ರೂಪ, ಹೊಳೆಯುವ ಚಿನ್ನದ ಕಟಿಬಂಧ, ಕಿರೀಟ, ಕುಂಡಲಗಳ ಅಲಂಕಾರ—all ಇದರಿಂದ ಅಲಂಕೃತ. ಮೂರು ಬಗ್ಗಿದ ಭಂಗಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆಕರ್ಷಕ ಸ್ವರೂಪ, ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯಿಂದ ಶೋಭಿತ, ಕೋಟಿ ಮನ್ಮಥರಿಗೂ ಮಿಗಿಲಾದ ಸೌಂದರ್ಯ, ಸುಗಂಧದ ಚಂದನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ. ಪರಮಾನಂದ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯ ಸ್ವರೂಪ, ಮಧುರ, ಬಾಸುರಿಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಭಕ್ತರ ಶುದ್ಧ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಉದ್ಧವ ಮುಂತಾದ ವೈಷ್ಣವರು, ಈ ಭಾಗವತ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.