ಶುಕಮುನಿಯವರು ಹೇಳಿದರು: ಗೋವಿಂದನ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗೋಪಿಯರು, ತಮ್ಮ ಆಶೆಗಳು ಮುರಿದುಹೋಗಿ, ಆಳವಾದ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಭಯ ಮತ್ತು ಆತಂಕದಿಂದ ತಲ್ಲೀನರಾದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಮುಖಗಳನ್ನು ಒರೆದು, ಉಸಿರಾಟದಿಂದ ಬಾಯಿನ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಮಂಕಾಗಿತ್ತು; ಪಾದಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾ, ಅಲಂಕಾರಗಳ ಕೆಂಪು ಮಿಶ್ರಿತ ಅಶ್ರುಗಳಿಂದ ಹೃದಯವನ್ನು ತೋಯ್ದು, ಕಷ್ಟದಿಂದ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು. ಪ್ರಿಯ ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ ಕನಸಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಶ್ರುಗಳನ್ನು ಒರೆದು, ಕಂಠವು ಭಾವದಿಂದ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿತ್ತು; ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಗೋಪಿಯರು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು: "ಪ್ರಭು, ಇಂತಹ ಕ್ರೂರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಡಿ! ಇದು ನಿಮಗೆ ಶೋಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ, ದಯಪಾಲಿಸಿ; ನಮ್ಮನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಬೇಡಿ, ಹೇಗೆ ಪರಮಾತ್ಮನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಾರೈಸುವವರಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ." "ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ನೀನು, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಗಂಡ, ಮಕ್ಕಳು, ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೀನು. ಹಾಗೆ ಇರಲಿ; ಆದರೆ ನೀನೇ ಧರ್ಮದ ಗುರು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮಸ್ನೇಹಿತ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದೀನು." "ಬುದ್ಧಿವಂತರು ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಿತ್ಯ ಪ್ರಿಯನಾದ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಗಂಡ, ಮಕ್ಕಳು, ಇತರರು ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಬಹುಕಾಲದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮುರಿಯಬೇಡಿ, ಕರುಣಾಮಯ ಸ್ವಾಮಿ; ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಿಸು, ಕಮಲನಯನ." "ನಿನ್ನಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಕದ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದೀನು; ಅವು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ, ಕೈಗಳು ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪಾದಗಳು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಂದ ದೂರ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರಲು, ನಾವು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗಬಹುದು, ಅಥವಾ ಮತ್ತೇನು ಮಾಡಬಹುದು?" "ಪ್ರಿಯ ಸ್ವಾಮಿ, ನಿನ್ನ ತುಟಿಗಳ ಅಮೃತ, ನಗುವು, ಕಣ್ಣುಗಳ ಹಾರಾಟ, ಸಿಹಿ ಗೀತಗಳ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಶಮನಮಾಡು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ವियोगದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು, ನಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತೇವೆ." "ಕಮಲನಯನ, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳ ಸ್ಪರ್ಶವು—ಅದನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಕೂಡ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪಡೆದಿದ್ದಾಳೆ—ಆ ಕ್ಷಣದಿಂದ, ನಾವು ಯಾರ ಮುಂದೆ ನಿಂತುಬಲ್ಲವರಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿದ್ದೇವೆ." "ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಕಮಲಪಾದಗಳ ಧೂಳಿಗಾಗಿ ಹಾತುರಿಸಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳು ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದರೂ, ನಿನ್ನ glanceಗೆ ಹಾತುರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ನಾವು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಪಾದಧೂಳಿಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ." "ಆದ್ದರಿಂದ, ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಸ್ವಾಮಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ನಾವು ಮನೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಪುರುಷರ ಆಭರಣವಾದ ನೀನು, ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ನಿನ್ನ ನಗು, ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಹಾತುರಿಸುತ್ತಿವೆ—ನಮ್ಮನ್ನು ನಿನ್ನ ದಾಸಿಯರಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು." "ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು, ಕೂದಲಿನ ತುದಿಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಚೆಂದದ ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳು ಹೊಳೆಯುತ, ತುಟಿಗಳ ಅಮೃತ, ನಗುವಿನ ದೃಷ್ಟಿ, ಭಯನಾಶಕ ಭುಜಗಳು, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ನಿವಾಸವಾದ ನಿನ್ನ ಹೃದಯ—all these ನೋಡಿ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಸೇವಕರಾಗಬೇಕೆಂದು ಹಾತುರಿಸುತ್ತೇವೆ." "ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಹಿಳೆ, ನಿನ್ನ ಸಿಹಿ, ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳು, ದಿವ್ಯ ಲೀಲೆಗಳು ನೋಡಿ, ಮೋಹಿತಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ? ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು, ಹಸುಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಮರಗಳು, ಜಿಂಕಗಳು—all delightfully ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಯಾರಿಗೆ ಹೃದಯ ಸ್ಪಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ?" "ನೀನು ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಭಯ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದೀಯೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ; ಮೊದಲಿನ ಪ್ರಭು, ದೇವತೆಗಳ ರಕ್ಷಕನಂತೆ. ದುಃಖಿತರಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ನೀನು, ನಿನ್ನ ಕಮಲಹಸ್ತವನ್ನು ನಮ್ಮ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ತಲೆಗೆ ಇಡು." ಶುಕಮುನಿಯವರು ಹೇಳಿದರು: ಗೋಪಿಯರ ದುಃಖಭರಿತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಯೋಗಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಸ್ವಯಂ ತೃಪ್ತನಾದರೂ, ದಯಪಾಲಿಸಿ, ಆ ಗೋಪಿಯರಲ್ಲಿ ಆನಂದ ಪಡಿದರು. ಅವರನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಕೃಷ್ಣನ ನಗುವಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖಗಳು ಹಸನಾಗಿದ್ದು, ಅಚ್ಯುತನು ದ್ವಿತೀಯ ಜಾಸ್ಮಿನ್ ಹೂಗಳಂತೆ ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಅನೇಕ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ, ಗಾನ ಮಾಡುತ್ತಾ, ವೈಜಯಂತಿ ಹಾರ ಧರಿಸಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ಆ ಕಾಡನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಗೋಪಿಯರೊಂದಿಗೆ ನದಿಯ ತೀರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ತಂಪಾದ, ಮರಳಿನ ತೀರದಲ್ಲಿ, ಹಸುರಾಗಿರುವ, ಕಮಲಗಳ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದ ಮೃದು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಆನಂದಪಟ್ಟನು. ಗೋಪಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಕೈಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ, ಅಪ್ಪುಗೆ, ಆಟದ ಹೋರಾಟ, ಸಡಿಲವಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳು, ನಖಗಳ ಸ್ಪರ್ಶ, ನಗುವು, ದೃಷ್ಟಿ, ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣನು ಕಾಮದೇವನನ್ನು ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಉಜ್ಜ್ವಲಗೊಳಿಸಿ, ವ್ರಜದ ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ್ದನು. ಅಂತೆಯೇ, ಮಹಾತ್ಮ ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದ ಆ ಗೋಪಿಯರು, ತಾವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ಅವರಲ್ಲಿ pride ಮೂಡಿದಂತೆ ನೋಡಿ, ಕೇಶವನು ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲಿಂದ ಅಂತರಧಾನಗೊಂಡನು—ಅವರಿಗೆ ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು. ಇದರಿಂದ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ; ಪರಮಹಂಸರಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರ. ನಾನು ಆ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ಯಾರು ಮಧುಮಕ್ಕಳಂತೆ ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅನುಭೂತಿಯ ಅಮೃತವನ್ನು ನೀಡಿದರು, ಸಂಸಾರ ಭಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು. ಹರಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸ್ವಾಮಿ; ಅವರ ಪಾದಗಳು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಶರಣಾಗಿರುವ ಸ್ಥಳ. ಅವರು ಮಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ಆತ್ಮ; ಅವರಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವನು ನಿಜವಾದ ಬುದ್ಧಿವಂತ; ಅಂತಹ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಗುರು—ಹರಿಯೇ. ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು: "ಮಹಾನುಭಾವ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಲಾಗಿದೆ; ಈಗ ನಾನು ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಈ ಗುಪ್ತ, ನಿರ್ಧರಿತ ವಿಷಯವನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳಿ." "ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಾಣಿ, ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದವರಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಆರು ಕಾಲುಗಳಿರುವವರ (ಮಧುಮಕ್ಕಳ) ಸಿಹಿ ಗೀತೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿ, ಅವರ ಧ್ವನಿಗೆ ಹಾತುರಿಸಿ, ಮುಂದೆ ಇರುವ ಹವ್ಯಾಸಿ (ಕೋಯ್ಲ) ಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ, ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಿಂದೆ, ಬೇಟೆಯಗಾರನ ಬಾಣದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಜಿಂಕ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ." "ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ: ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದ ಮಹಿಳೆಯರ ನಡುವೆ, ಆಶ್ರಯವು ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧದಂತೆ—ಅತ್ಯಂತ ಕ್ಷೀಣ. ಕಾಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಕ್ಷಣಿಕ ಆನಂದವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸಂಯೋಗದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆರು ಕಾಲುಗಳಿರುವವರ ಗೀತೆಯಂತೆ, ಮಹಿಳೆಯರ ಮಧುರ ಮಾತುಗಳು ಕಿವಿಗೆ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಮುಂದೆ, ಕೋಯ್ಲಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ, ಕಾಲವು—ದಿನ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯಂತೆ—ಅಜಾಗರೂಕವಾಗಿ ಜೀವದಾಯಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮನೆಯ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿರುವಾಗ. ಈ ನಡುವೆ, ಬೇಟೆಯಗಾರ—ಮೃತ್ಯು—ಅದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ರಾಜನೇ, ಈ ರೀತಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಾಣ ಹೂಡಿದ ಆತ್ಮವನ್ನು ನೀನು ಗಮನಿಸಬೇಕು." "ಆದ್ದರಿಂದ, ಜಿಂಕದ ವರ್ತನೆ ನೋಡಬೇಕು; ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು, ರಥಸಾರಥಿಯಂತೆ. ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂಗ ಮತ್ತು ಹಿಂಡುಗಳ ಗೀತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಹಂಸನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹತ್ತಿರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕು." ರಾಜನು ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಾನು ದೇವರು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಗುರುಗಳು ಇದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಏಕೆ ವಿವರಿಸುವುದಿಲ್ಲ?" "ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಸಂಶಯ ದೂರವಾಗಿದೆ. ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ತಲುಪದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಕೂಡ ಗೊಂದಲಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ." "ಯಾವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಆ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ." "ವೇದಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ವಾದವೆಂದರೆ: ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಗುಪ್ತವಾಗಿವೆ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ." ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು: "ಯಾವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಅದೇ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಮುಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸೂಕ್ಷ್ಮ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ, ನಿರಂತರವಾಗಿ." "ಒಬ್ಬನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ, ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವಂತೆ, ಆ ದೇಹದಿಂದ ಅಥವಾ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹದಿಂದ ಕಾರ್ಯಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ." "ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ 'ನಾನು ಇದಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೋ, ಆ ಕಾರ್ಯಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಮೂಲಕ." "ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಊಹಿಸುವಂತೆ, ಹಿಂದಿನ ದೇಹಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಚಲನೆಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದು." "ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿಲ್ಲ, ನೋಡಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿಲ್ಲ; ಆದರೆ, ಯಾವಾಗಲೋ ಆ ರೂಪವನ್ನು ಒಳಗೊಳಗೇ ಕಾಣಬಹುದು." "ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜನೇ, ದೇಹದೊಳಗಿನ ಆತ್ಮವು ಅಂತಹ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ; ಅನುಭವಿಸದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲಾಗದು." "ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಹಿಂದಿನ ರೂಪಗಳನ್ನು, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿನ ರೂಪಗಳನ್ನು, ಅಥವಾ ಆಗದ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ—ನೀನು ಶುಭವಾಗಿರು." "ಇಲ್ಲಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ನೋಡದ ಅಥವಾ ಕೇಳದ ವಸ್ತುಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಊಹಿಸಬೇಕು." ಇಂತೆಯಾಗಿ, ಗೋಪಿಯರ ಭಕ್ತಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲಾ, ನಾರದ-ರಾಜನ ಸಂಭಾಷಣೆ—all combine to reveal the ಹೃದಯದ ಗಂಭೀರ ಸತ್ಯ, ಜೀವನದ ಗುರಿ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನ ಅನುಗ್ರಹ.