ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಭಾಗವತವನ್ನು ಪಠಿಸುವುದು, ಹರಿ ಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುವುದು, ತುಳಸಿಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ಗೋಮಾತೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಶ್ರಿಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶುಕಮುನಿಯ ಭಾಗವತಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಗೋವಿಂದನು ಅವನಿಗೆ ವೈಕುಂಠವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಈ ಭಾಗವತವನ್ನು ಸುಂದರವಾದ ಚಿನ್ನದ ಸಿಂಹಾಸನದೊಂದಿಗೆ ವೈಷ್ಣವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಏಕ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, ಯಾರಾದರೂ ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ಕುಪಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುಕನ ಭಾಗವತ ಕಥೆಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅವನು ಚಂಡಾಲ ಅಥವಾ ಕತ್ತೆಯಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಜನ್ಮ ವ್ಯರ್ಥ, ಅವನ ತಾಯಿಯ ಪೀಡೆ ವ್ಯರ್ಥ. ಯಾರು ಶುಕನ ಭಾಗವತ ಕಥೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಕೇಳದೆ ಪಾಪಮಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರನ್ನು ದೈವಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ, ಭೂಭಾರವಾಗಿ ನಿಂದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶ್ರಿಮದ್ಭಾಗವತದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಈ ಕಥೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಅಪರೂಪವಾದುದು; ಇದು ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಜನ್ಮಗಳ ಪುಣ್ಯದ ಫಲವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಗಳೇ, ಈ ಯೋಗರತ್ನವನ್ನು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಕೇಳಬೇಕು; ಇದನ್ನು ಕೇಳುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲ—ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕೇಳುವುದು ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ. ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೇಳುವುದು ಉತ್ತಮ, ಆದರೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಅದರ ಅಸಾಧ್ಯತೆ ಅರಿತು, ಶುಕಮುನಿಯ ವಿಶೇಷ ಉಪದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಮನಸ್ಸಿನ ಚಂಚಲತೆಯನ್ನು ಜಯಿಸುವುದು, ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು, ದೀಕ್ಷೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು—allವು ತುಂಬಾ ಕಠಿಣ; ಆದ್ದರಿಂದ ಏಳಿದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವತವನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಭಾಗವತವನ್ನು ಕೇಳುವ ಫಲವನ್ನು, ಶುಕನು ಏಳು ದಿನಗಳ ಪಾರಾಯಣದಿಂದಲೇ ಪಡೆದನು. ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗದಿರುವುದರಿಂದ, ರೋಗದಿಂದ, ಆಯಸ್ಸಿನ ಕ್ಷಯದಿಂದ, ಮತ್ತು ಕಲಿಯುಗದ ದೋಷಗಳಿಂದ ಏಳಿದಿನ ಪಾರಾಯಣವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಶಾಸ್ತ್ರ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ತಪಸ್ಸು, ಯೋಗ, ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಸಿಗದ ಫಲವನ್ನು, ಭಾಗವತವನ್ನು ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈ ಏಳಿದಿನ ಭಾಗವತ ಪಾರಾಯಣವು ಯಜ್ಞಕ್ಕಿಂತ, ವ್ರತಕ್ಕಿಂತ, ತಪಸ್ಸಿಗಿಂತ, ಕ್ಷೇತ್ರಯಾತ್ರೆಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಇದು ಯೋಗ, ಧ್ಯಾನ, ಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಇದರ ಮಹಿಮೆ ಹೇಳುವುದೇ ಅನಾವಶ್ಯಕ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶೌನಕನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: “ಈ ಕಥೆ ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ; ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿದೆ. ಭಾಗವತಪುರಾಣವು ಪರಮಮಂಗಳವನ್ನು ಹೇಗೆ ತಲುಪಿಸಿದೆ? ಯೋಗ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು?” ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: “ಕೃಷ್ಣನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ತನ್ನ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಹನ್ನೊಂದು ಮಹಾಭಕ್ತರನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಆಗ ಉದ್ಧವನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: ‘ಗೋವಿಂದಾ, ನೀನು ಭಕ್ತರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿ ಹೊರಡುತ್ತೀಯಲ್ಲ, ನನ್ನ ಹೃದಯದ ದೊಡ್ಡ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ದಯಮಾಡಿ ನನಗೆ ಶಾಂತಿ ನೀಡು. ಈಗ ಭಯಾನಕ ಕಲಿಯುಗ ಬಂದಿದೆ; ದುಷ್ಟರು ಮತ್ತೆ ಉದಯಿಸುವರು, ಸಜ್ಜನರೂ ಅವರ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಕ್ರೂರರಾಗುವರು. ಭೂಮಿ ಭಾರದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿ, ಹಸುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವಳು; ಕಮಲನಯನ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಕ್ತಜನರಿಗಾಗಿ ದಯೆ ತೋರಿಸು, ನಿರ್ಗಮಿಸಬೇಡ; ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ ಗುಣರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದೆಯಾದರೂ, ನೀನು ನಿರಾಕಾರ, ಚೈತನ್ಯರೂಪಿಯಾದವನು. ನಿನ್ನ ಅಗಮನದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ? ನಿರಾಕಾರ ಪೂಜೆ ಕಠಿಣ; ಏನಾದರೂ ಪರಿಹಾರ ಯೋಚಿಸು.’ ಉದ್ಧವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹರಿ ಪ್ರಭಾಸ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆಮಾಡಿದನು: ‘ನನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಯಾವ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು?’ ಎಂದು. ಆಗ ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಸಂಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ತಾನೇ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪದರೂಪದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾದ ಭಾಗವತವೇ ಹರಿ ಸ್ವಯಂ ಆಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ, ಕೇಳುವುದರಿಂದ, ಪಠಿಸುವುದರಿಂದ, ಅಥವಾ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಭಾಗವತವನ್ನು ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಕೇಳುವುದು ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದು ಕಲಿಯುಗದ ಧರ್ಮ. ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ದುಃಖ, ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ದುರ್ದೈವ, ಪಾಪಗಳ ನಿವಾರಣೆಗಾಗಿ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲವೇ, ವೈಷ್ಣವ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಅಗಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಆದ್ದರಿಂದ ಏಳು ದಿನ ಪಾರಾಯಣವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸೂತನು ಮುಂದುವರೆದು ಹೇಳಿದನು: “ಹೀಗೆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ನಾಗಶ್ರವಣದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅದ್ಭುತ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿತು—ಶೌನಕ, ಕೇಳು. ಭಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಯುವ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕೈಹಿಡಿದು, ಪವಿತ್ರ ಪ್ರೇಮದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ‘ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಗೋವಿಂದ, ಹರೆ, ಮುರಾರಿ, ನಾಥ’ ಎಂದು ಪುನಃ ಪುನಃ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಲೇ, ಅಚಾನಕ್ ಆಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು. ಸಭೆಯವರು ಅವಳನ್ನು ಭಾಗವತದ ಅರ್ಥದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವಳಾಗಿ, ಸುಂದರವಾಗಿ ವೇಷಧಾರಿತಳಾಗಿ ನೋಡಿ, ಅವಳು ಹೇಗೆ ಬಂದಳು, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಳು ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕುಮಾರರು ಹೇಳಿದರು: ‘ಅವಳು ಈಗ ಈ ಕಥೆಯ ಸಾರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ್ದಾಳೆ.’ ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಭಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಸನತ್ಕುಮಾರನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಳು: ‘ಇಂದು ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಾನು ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದೆ. ಈಗ ನಾನು ಎಲ್ಲಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು? ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಲಿ’ ಎಂದಳು. ಅವರಿಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ, ‘ಭಕ್ತಿಯೇ, ನೀನು ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದನ ರೂಪಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತೀಯೆ, ನೀನೇ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೀಯೆ, ನೀನೇ ಸಂಸಾರದ ರೋಗವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೀಯೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಸದಾ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ವೈಷ್ಣವರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆದರಿಂದ ಕಲಿಯುಗದ ದೋಷಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲಾಗದು, ಅವುಗಳ ಶಕ್ತಿ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲಾರದು; ಈ ಮಾತುಗಳಂತೆ, ಭಕ್ತಿಯು ಹರಿ ಭಕ್ತರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಳು. ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ದೀನರಾದರೂ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಭಕ್ತಿ ಇದ್ದವರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಭಾಗ್ಯವಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಹರಿ ಕೂಡ ತನ್ನ ಸ್ವಧಾಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಭಕ್ತಿಯ ಬಲದಿಂದ ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಾಗವತ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಇನ್ನೇನು ಹೇಳುವುದು? ಅವನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ; ಅವನಲ್ಲಿ ಶರಣಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ, ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುವವನು ಮತ್ತು ಕೇಳುವವನೂ ಕೂಡ, ಕೃಷ್ಣನ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಬೇರೆ ಯಾವ ಧರ್ಮದಿಂದಲೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸೂತನು ಮುಂದುವರೆದು ಹೇಳಿದನು: “ಆಗ, ವೈಷ್ಣವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಭಕ್ತಪ್ರಿಯರಾದ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಸ್ವಧಾಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದು, ಅರಣ್ಯಪುಷ್ಪಗಳ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಮೇಘದಂತೆ ಗಂಭೀರವರ್ಣದಿಂದ, ಪೀತಾಂಬರ ಧರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುಂದರ ರೂಪದಿಂದ, ಚಿನ್ನದ ಕರದೊರೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕಿರೀಟ, ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತ, ಮೂಡಿರುವ ತ್ರಿಭಂಗಿ ಭಂಗಿಯಲ್ಲಿ, ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಕೋಟ್ಯಂತರ ಮನ್ಮಥರನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ, ಸುಗಂಧ ಚಂದನದಿಂದ ಲೇಪಿತನಾಗಿ, ಪರಮಾನಂದ-ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನಾಗಿ, ಮಧುರವಾದ ವಂಶಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭಕ್ತರ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.