ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತುಳಸಿ, ವಸಂತ ಋತು ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ವಿಭಿನ್ನವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತವಾದ ಭೇದವಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಭಾಗವತ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಅರ್ಥದೊಂದಿಗೆ, ದಿನ-ರಾತ್ರಿ ಪಠಿಸುವವರು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ್ಮಗಳ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾರೆ—ಇದು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಸತ್ಯ. ಪ್ರತಿ ದಿನ ಭಾಗವತದ ಅರ್ಧ ಶ್ಲೋಕ ಅಥವಾ ತ್ರೈಮಾಸಿಕ ಭಾಗವನ್ನಾದರೂ ಪಠಿಸುವವರು ರಾಜಸೂಯ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಾಗವತದ ದೈನಂದಿನ ಪಠಣ, ಹರಿಯ ನಿರಂತರ ಚಿಂತನೆ, ತುಳಸಿಯ ಪೋಷಣೆ ಹಾಗೂ ಗೋಸೇವೆ—ಇವುಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಮೃತ್ಯುವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶುಕಮುನಿಯ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಕೇಳುವವರು—ಗೋವಿಂದನು ಅವರಿಗೆ ವೈಕುಂಠವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಾಗವತವನ್ನು ಸಿಂಹಾಸನದ ಸ್ವರ್ಣದ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ವೈಷ್ಣವನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುವವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಭಾವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ಮೋಸಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸು ಹೊಂದಿರುವವರು, ಶುಕಮುನಿಯ ಕಥನವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಚುಟುಕುಮಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕೇಳದಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಚಂಡಾಳ ಅಥವಾ ಗಧೆಯಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಜನ್ಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ, ತಾಯಿ ಯಾತನೆಯನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಪಾಪಮಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳುಳ್ಳ, ಜೀವನ್ಮೃತರಾಗಿರುವವರು, ಶುಕಮುನಿಯ ಕಥನವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಕೇಳದಿದ್ದರೆ, ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಮಾನ ಎಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರು ಭೂಭಾರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಕಥೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪವಾಗಿದೆ; ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ್ಮಗಳ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಗಳೇ, ಈ ಯೋಗದ ರತ್ನವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೇಳಬೇಕು; ದಿನಗಳ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲ—ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೇಳುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ. ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೇಳುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಆದರೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯತೆಯಿಂದ ವಿಶೇಷ ಸೂಚನೆ ಇದೆ—ಶುಕಮುನಿಯು ನೀಡಿದಂತೆ. ಮನಸ್ಸಿನ ಚಲನೆಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು, ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆಯುವುದು—all ಇವುಗಳು ಕಠಿಣವಾದುದರಿಂದ ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಕೇಳುವವರು, ಶುಕಮುನಿಯು ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಕಾರಣ, ರೋಗದಿಂದ, ಜೀವಿತಾವಧಿಯ ಕುಂದು, ಕಲಿಯುಗದ ದೋಷಗಳಿಂದ ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ. ತಪಸ್ಸು, ಯೋಗ ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಸಿಗದ ಫಲವನ್ನು ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರಾವಣದಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಏಳು ದಿನಗಳ ಶ್ರಾವಣ ಯಜ್ಞಕ್ಕಿಂತ, ವ್ರತಕ್ಕಿಂತ, ತಪಸ್ಸಿಗಿಂತ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ. ಏಳು ದಿನಗಳ ಶ್ರಾವಣ ಯೋಗ, ಧ್ಯಾನ, ಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ—ಇದರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಹೇಳಬೇಕು? ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲು. ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು: ಈ ಕಥನ ವಿಸ್ಮಯಕರವಾಗಿದೆ; ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪರಮಮಂಗಳವನ್ನು ನೀಡುವ ಭಾಗವತಪುರಾಣ ಹೇಗೆ ಮೂಡಿಬಂದಿತು? ಸೂತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಕೃಷ್ಣನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತೊರೆದು ತನ್ನ ಸ್ವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಹನ್ನೆರಡು ಭಕ್ತರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಉದ್ಧವನು ಅವನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಉದ್ಧವನು ಹೇಳಿದನು: ಗೋವಿಂದಾ, ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ನೀನು ಹೊರಡಲಿರುವೆ; ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಆಘಾತವನ್ನು ಕೇಳಿ, ನನ್ನಿಗೆ ಶಾಂತಿ ನೀಡು. ಈಗ ಭಯಾನಕ ಕಲಿಯುಗ ಬಂದಿದೆ; ದುಷ್ಟರು ಮತ್ತೆ ಮೂಡಿಬರುವರು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳು ಸಹ ಅವರ ಸಂಗದಿಂದ ಕ್ರೂರರಾಗುವರು. ಭೂಮಿಯು ಭಾರದಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿ, ಹಸು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುವಳು; ಕಮಲನಯನ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ರಕ್ಷಕನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಕ್ತರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ನೀನು ಗುಣಮಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದರೂ, ನಿರಾಕಾರ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ, ದಯೆ ತೋರಿಸಿ, ಹೊರಡಬೇಡ. ನಿನ್ನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ? ನಿರಾಕಾರವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು ಕಠಿಣ; ಏನಾದರೂ ಪರಿಗಣಿಸು. ಉದ್ಧವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹರಿಯು ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದನು: "ಭಕ್ತರಿಗೆ ನಾನು ಯಾವ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು?" ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ತಾನು ಆ ಪವಿತ್ರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು. ಈ ರೂಪವು ಶಬ್ದದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಭಾಗವತ, ಹರಿಯು ತಾನೇ ಆಗಿ ಪ್ರकटವಾಗಿದೆ; ಇದನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು, ಕೇಳುವುದು, ಪಠಿಸುವುದು, ದರ್ಶನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಏಳು ದಿನಗಳ ಶ್ರಾವಣವು ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಧರ್ಮವು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದುಃಖ, ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ದುರಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು, ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ದೇವತೆಗಳು ಸಹ ವೈಷ್ಣವ ಮಾಯೆಯನ್ನು ತೊರೆಯುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ; ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಹೇಗೆ ತೊರೆಯುತ್ತಾರೆ? ಆದ್ದರಿಂದ, ಏಳು ದಿನಗಳ ಪಠಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ನಾಗಶ್ರವಣದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದಾಗ, ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತ ಘಟನೆ ನಡೆಯಿತು—ಶೌನಕ, ಕೇಳು. ಭಕ್ತಿ, ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಯುವ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕೈಹಿಡಿದು, ಶುದ್ಧ ಪ್ರೀತಿಯ ರೂಪವಾಗಿ, "ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಗೋವಿಂದ, ಹರೆ, ಮುರಾರಿ, ನಾಥ" ಎಂಬ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತ, ಅಚಾನಕ್ ಪ್ರकटವಾಯಿತು. ಸಭೆಯವರು ಅವಳನ್ನು ಭಾಗವತದ ಅರ್ಥದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದರು; ಅವಳು ಹೇಗೆ ಬಂದಳು, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಳು ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ಆಗ ಕುಮಾರರು ಹೇಳಿದರು: "ಈಕೆ ಈಗ ಕಥನದ ಸಾರದಿಂದ ಹೊರಬಂದಿದ್ದಾಳೆ." ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಕ್ತಿ ತನ್ನ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಸನತ್ಕುಮಾರನಿಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು. ಭಕ್ತಿ ಹೇಳಿದರು: "ಇಂದು, ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಾನು ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದರೂ, ಈ ಕಥನದ ಅಮೃತದಿಂದ ಪುನಃ ಜೀವಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನಾನು ಎಲ್ಲಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು? ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನನಗೆ ಹೇಳಲಿ." ಅವಳು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಳು. "ಓ ಭಕ್ತಿ, ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ನೀನು ಗೋವಿಂದನ ರೂಪಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೀಯೆ, ನೀನೇ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೀಯೆ, ಭವ ರೋಗವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತೀಯೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಸದಾ, ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ, ವೈಷ್ಣವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯು." ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಕಲಿಯುಗದ ದೋಷಗಳು ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಾಗದು, ಅವರ ಶಕ್ತಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಆದೇಶದಂತೆ, ಭಕ್ತಿ ಹರಿಯ ಸೇವಕರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಸನ ಪಡೆದುಕೊಂಡಳು. ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ದಾರಿದ್ರ್ಯವಿರುವವರು ಸಹ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧನ್ಯರು; ಏಕೆಂದರೆ, ಹರಿ ತನ್ನ ಸ್ವಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಭಕ್ತಿಯ ದಾಳದಿಂದ, ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಾಗವತ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೇಳಬೇಕೆ? ಅವರಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿರುವವರು—ಕಥನದ ವಾಚಕ-ಶ್ರೋತರು—ಶುದ್ಧ ಸಮಾನತ್ವವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಬೇರೆ ಯಾವ ಧರ್ಮದಿಂದಲೂ ಸಿಗದು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಬಳಿಕ, ವೈಷ್ಣವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಸಾಧಾರಣ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಭಕ್ತಪ್ರಿಯರಾದ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಸ್ವಸ್ಥಾನವನ್ನು ತೊರೆಯಿದರು.