ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸುರಭಿ, ಆಳವಾದ ಚಿಂತನೆಯೊಂದಿಗೆ, ತನ್ನ ಸಂತಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಹೋದಳು. ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗೋಕುಲದ ಗೋವಾಳನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು. ಸುರಭಿ ತನ್ನ ಸಂತಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಶ್ರದ್ಧಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಸಲ್ಲಿಸಿದಳು. ಅವಳು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು: "ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಮಹಾ ಯೋಗಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲರ ಮೂಲ, ನೀನು ಲೋಕಗಳ ಸ್ವಾಮಿ; ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವೆ, ಅಚ್ಯುತನೇ." ಸುರಭಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೇಳಿದಳು: "ನೀನು ನಮ್ಮ ಪರಮ ದೇವತೆ; ಇಂದ್ರನು ಅಲ್ಲ, ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ವಾಮಿ ನೀನೇ. ಗೋಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಜ್ಜನರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಇರುವೆ." ಅವಳ ಮಾತುಗಳು ಪ್ರಗತಿಸಿದಂತೆ, "ನಾವು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸುವೆವು. ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮನೇ, ನೀನು ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಇಳಿದು ಬಂದಿದ್ದೆ." ಶುಕ ಮುನಿಯು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಈ ರೀತಿ, ಸುರಭಿಯು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ತನ್ನ ಹಾಲಿನಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದಳು. ಏರಾವತ ಎಂಬ ಇಂದ್ರನ ಹಸ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಗದ ಗಂಗೆಯ ನೀರನ್ನು ತಂದರು. ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳ ತಾಯಂದಿರ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ದಶಾರ್ಹ ವಂಶದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು 'ಗೋವಿಂದ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದನು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ತುಂಭೂರು, ನಾರದರು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು ಬಂದರು. ಅವರು ಹರಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದರು, ಅದು ಜಗತ್ತಿನ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸ್ವರ್ಗದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು. ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ವಿಸ್ಮಯಕರ ಹೂವಿನ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಸುರಿಸಿದರು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಪರಮ ಸಂತೋಷವು ದೊರೆಯಿತು; ಗೋಗಳು ಹಾಲನ್ನು ಹರಿಸಿದರು. ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಮರಗಳು ಮಧವನ್ನು ಹರಿಸಿದರು; ಧಾನ್ಯಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು ಬೆಳೆಯುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದವು; ಪರ್ವತಗಳು ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದವು. ಕೃಷ್ಣನ ಅಭಿಷೇಕದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು—even those who were cruel by nature—shanti, ಶತ್ರುತ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದರು. ಈ ರೀತಿ ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಇಂದ್ರನು ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು. ಪರಮಪೂಜೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ, ದುರ್ಗಾ, ವಿನಾಯಕ, ವ್ಯಾಸ, ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನ, ಗುರುಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅವರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಅರ್ಘ್ಯಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಚಂದನ, ಕರ್ಪೂರ, ಕುಂಕುಮ, ಅಗರು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಿತ ನೀರಿನಿಂದ ಪ್ರತಿ ದಿನ, ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ, ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಯನ್ನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಸ್ವರ್ಣಘರ್ಮನ್, ಮಹಾಪುರುಷ-ವಿದ್ಯಾ, ಪೌರುಷ ಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ಸಾಮನಗಳ ಪಠಣದೊಂದಿಗೆ, ರಾಜನೇ, ಪೂಜಾ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ವಸ್ತ್ರ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ಆಭರಣ, ಎಲೆಗಳ ಮಾಲೆ, ಸುಗಂಧಿತ ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಭಕ್ತನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ದೇವತೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಲನ, ಆಚಮನ, ಸುಗಂಧ, ಹೂ, ಅಖಂಡ ಅಕ್ಕಿ, ಧೂಪ, ದೀಪ, ನೈವೇದ್ಯ—ಇವುಗಳನ್ನೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಸಿಹಿ ಅಕ್ಕಿ, ತುಪ್ಪ, ಕರಬೇವು, ಅಕ್ಕಿ ಹಿಟ್ಟು, ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳು, ಮೊಸರು, ಪಾಯಸ, ಇತರ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ಅಭ್ಯಂಗ, ಮಸಾಜ್, ಕನ್ನಡಿ, ಹಲ್ಲು ಶುದ್ಧೀಕರಣ, ಸ್ನಾನ, ಆಹಾರ, ಪಾನ, ಗಾಯನ, ನೃತ್ಯ—ಪ್ರತಿ ದಿನ ಮತ್ತು ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ವಿಧಿಯಂತೆ, ಸಂಸ್ಕೃತ ಅಗ್ನಿಕುಂಡದಲ್ಲಿ, ದಾರ, ಇಂಧನ, ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಕುಶವನ್ನು ಹಾಸಿ, ಸ್ಥಳವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ, ಅರ್ಪಣಗಳನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ದೇವತೆಯನ್ನು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪಿತ್ತಳದಂತಿರುವ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾ, ಪದ್ಮವನ್ನು ಹಿಡಿದ ನಾಲ್ಕು ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ, ಶಾಂತ, ಕಮಲದ ರೇಷ್ಮೆಯ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಕಿರೀಟ, ಕಂಗಣ, ಕಟಿಬಂಧ, ಸುಂದರ ಬಾಹುಬಂಧಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ, ಶ್ರೀವತ್ಸ ಚಿಹ್ನೆ胸ದ ಮೇಲೆ, ಕೌಸ್ತುಭ ರತ್ನ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯ ಹೂಗಳ ಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಪೂಜಾ, ಧ್ಯಾನ, ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದ ದಾರ, ತುಪ್ಪದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದ ಹೋಮದ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಪೂಜಿಸಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸಹಾಯಕರಿಗೆ ದಾನ ಕೊಡಬೇಕು; ಮೂಲ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನಾರಾಯಣನ ಸತ್ವವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಆಚಮನದ ನೀರು, ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸುಗಂಧಿತ ಪಾನ, ಬೀದೆಯಂತೆ mouth fresheners ಅನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಗಾಯನ, ಸ್ತುತಿ, ನೃತ್ಯ, ನನ್ನ ಲೀಲೆಗಳನ್ನು enact ಮಾಡಬೇಕು; ನನ್ನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ಕೇಳಿ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವನು ತಲ್ಲೀನನಾಗಬೇಕು. ಮಹತ್ವದ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಶ್ಲೋಕಗಳಿಂದ, ಪುರಾಣಗಳ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ, ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, "ದಯೆ ಮಾಡು, ಪ್ರಭು" ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಬೇಕು. ತಲೆಯನ್ನು ನನ್ನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಇಟ್ಟು, ಕೈಗಳನ್ನು ಮಡಚಿ, "ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಪ್ರಭು! ನಾನು ಮರಣದ ಸಾಗರದ ಭಯದಿಂದ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಬೇಡಬೇಕು. ನಾನು ನೀಡಿದ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ತಲೆಗೆ ಇಟ್ಟು, ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಲು, ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ದೀಪಕ್ಕೆ ಮರಳಿಸಿ, ಪುನಃ ಪರಮ ದೀಪಕ್ಕೆ ಮರಳಿಸಬೇಕು. ಯಾವಾಗ, ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಪೂಜೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇದ್ದರೆ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ವಯಂನಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಾತ್ಮನಾಗಿ ಇರುವೆ. ಈ ರೀತಿ, ವೇದ ಮತ್ತು ತಂತ್ರ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದವನು, ನನ್ನಿಂದ ಇಚ್ಛಿತ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನನ್ನ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ದೃಢವಾದ ದೇವಸ್ಥಾನ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಹಬ್ಬಗಳಿಗಾಗಿ ಸುಂದರ ಹೂಗಿಡಗಳ ತೋಟಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಪೂಜಾ ಪ್ರವಾಹ ನಿರಂತರವಾಗಿರಲು, ಹಬ್ಬಗಳ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿದಿನವೂ, ಕ್ಷೇತ್ರ, ಅಂಗಡಿ, ಪಟ್ಟಣ, ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು. ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಿಂದ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಮೇಲೆ ಅಧಿಪತ್ಯ ಹೊಂದುವನು; ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು; ಮೂರು ವಿಧಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಸಮಾನತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪಡೆಯುವನು; ಈ ರೀತಿ ಯಾರೇ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೂ ಭಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸ್ವಯಂ ಅಥವಾ ಇತರರು ಕೊಟ್ಟ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು, ಅವರ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ, ತೆಗೆದುಕೊಂಡವರು, ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗೊಬ್ಬರ ತಿಂದು ಪಾಪಭೋಗಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕರ್ತ, ಸತ್ವ, ಅನುಮೋದಕರಿಗಾಗಿ, ಆ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡವರು, ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಂತರ, ಆ ಕಾರ್ಯಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶುಕನು ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾನೆ: ಹತ್ತನೇ ದಿನದ ನಂತರ, ಉಪವಾಸದಿಂದ, ನಂದನು ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು; ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದಂದು ಕಾಲಿಂದಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಹೋದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವರುನನ ಸೇವಕನಾದ ಒಂದು ಅಸುರನು, ನಂದನನ್ನು ಹಿಡಿದು ವರುನನ ಬಳಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು, ಏಕೆಂದರೆ ನಂದನು ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ನದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಅಸುರದ ನಿಯಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ್ದನು. ಗೋವಾಳರು, ನಂದನನ್ನು ಕಾಣದೆ, "ಕೃಷ್ಣ! ರಾಮ!" ಎಂದು ಕೂಗಿದರು. ಅವರ ಕರೆಯು ಕೃಷ್ಣನ ಕಿವಿಗೆ ತಲುಪಿತು. ಶ್ರೀಮಂತ ಕೃಷ್ಣನು, ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ವರುನನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು, ರಾಜನೇ, ಭಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯು, ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.