ಮಘವಾನ್ ಎಂದೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಇಂದ್ರನು, ಭಗವಂತನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು: "ಅಯ್ಯಾ, ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಸಾತ್ವತಕುಲಾಧಿಪತಿಯಾದ ವಾಸುದೇವ, ಕೃಷ್ಣ, ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಣಾಮಗಳು. ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸುವ, ಜ್ಞಾನಮಯರೂಪಿಯಾದ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾದ, ಸರ್ವಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಭಗವಂತನಿಗೆ ವಂದನೆಗಳು. ದೇವತೆಗಳ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ನಾನು ನಾಶಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೆ, ಹವ್ಯಾಸದಿಂದ ಈ ಗೋಕುಲವನ್ನು ವಾಯುಮಳೆಯಿಂದ ಹಾಳುಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಭಗವಂತನೇ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನ್ನ ಅಹಂಕಾರವು ದೂರವಾಗಿ, ನನ್ನ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ನಾಶವಾಯಿತು. ನಾನು ಈಗ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಪ್ರಭುವೇ, ಗುರುವೇ, ಆತ್ಮನೇ." ಈ ರೀತಿ ಮಘವಾನ್ ಇಂದ್ರನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಮೃದುವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ, ಗುಡುಗಿನಂತೆ ಘನವಾದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಮಘವನ್, ನಾನು ನಿನ್ನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮುರಿದು ನಿನಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಲು, ನೀನು ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕೆಂಬುದಕ್ಕಾಗಿ, ಮತ್ತು ಇಂದ್ರತ್ವದ ಅಹಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಮಂಕಾಗದಂತೆ ಮಾಡಲು ಈ ರೀತಿ ಮಾಡಿದೆನು. ಧನ, ಅಧಿಕಾರದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಅಂಧನಾದವನು, ಶಾಸಕರಾದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ತೋರಬೇಕೆಂದರೆ ಅವನ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತೇನೆ. ಈಗ ನೀನು ಹೋಗು, ಶಕ್ರನೇ, ಶುಭವಾಗಲಿ. ನನ್ನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರು." ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಿಂತಾಶೀಲೆಯಾದ ಸುರಭಿ ದೇವಿಯು, ತನ್ನ ಸಂತಾನಗಳೊಂದಿಗೆ, ಗೋವಿನ ಹವ್ಯಾಸದ ವೇಷದಲ್ಲಿದ್ದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು. ಸುರಭಿ ದೇವಿಯು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಳು: "ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಮಹಾಯೋಗೀಶ್ವರ, ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮ, ಸರ್ವದ ಮೂಲಸ್ಥಾನ, ನೀನು ಲೋಕನಾಥನಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೀ, ಅಚ್ಯುತನೇ. ನಮ್ಮ ಪರಮದೇವತೆ ನೀನೇ, ಇಂದ್ರನಲ್ಲ. ಗೋಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸದ್ಗುಣಿಗಳು—allರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಇರುವೆ. ನಾವು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ನೀನನ್ನು ಇಂದ್ರನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸುತೆವೆ. ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ ನೀನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅವತರಿಸಿದ್ದೀ." ಶ್ರೀಶುಕನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಈ ರೀತಿ ಸುರಭಿ ದೇವಿಯು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ತನ್ನ ಹಾಲಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದಳು. ಐರಾವತನು ಆಕಾಶಗಂಗೆಯ ನೀರನ್ನು ತಂದನು. ಇಂದ್ರನು, ದೇವರುಗಳ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಮಾತೃಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ದಶಾರ್ಹಕುಲದ ವಂಶಜನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ 'ಗೋವಿಂದ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ತುಂಭೂರು, ನಾರದ ಮತ್ತು ಇತರ ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು—allರು ಆಗಮಿಸಿ, ಹರಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಗಾಯಿಸಿದರು; ಆಕಾಶದ ಮಹಿಳೆಯರು ಹರ್ಷದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು. ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಪರಮಾನಂದ ಉಂಟಾಯಿತು; ಗೋಗಳು ಹಾಲನ್ನು ಹರಿಸಿದರು. ನದಿಗಳು, ವೃಕ್ಷಗಳು ಮಧವನ್ನು ಹರಿಸಿದರು; ಧಾನ್ಯಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು ಬೆಳೆವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆಯುವಂತಾಯಿತು; ಪರ್ವತಗಳು ರತ್ನಗಳನ್ನು ಉಳಿತ್ತವು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಅಭಿಷೇಕದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಕ್ರೂರ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಸಹ ಶಾಂತರಾದರು, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಭಾವ ಮೂಡಿತು. ಈ ರೀತಿ ಗೋವಿಂದನನ್ನು, ಗೋಗಳು ಮತ್ತು ಗೋವಲಯದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದ ನಂತರ, ಇಂದ್ರನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು. ಇದಾದ ನಂತರ, ಪೂಜಾ ವಿಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದರು: "ದುರ್ಗಾ, ವಿನಾಯಕ, ವ್ಯಾಸ, ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನ, ಗುರುಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ಅವರ ಅವರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಅರ್ಘ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಚಂದನ, ಕರ್ಪೂರ, ಕುಂಕುಮ, ಅಗರು, ಸುಗಂಧಿತ ನೀರುಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನವೂ, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಮಂತ್ರೋಚ್ಛಾರದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು. ಸ್ವರ್ಣಘರ್ಮನ್ ಹ್ಯಮ್, ಮಹಾಪುರುಷ ವಿಧ್ಯಾ, ಪೌರುಷ ಸೂಕ್ತ, ಸಾಮನಗಳ ಪಠಣದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಬಟ್ಟೆ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ಆಭರಣ, ತಾಜಾ ಹೂವಿನ ಹಾರ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಿತ ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಪಾದ್ಯ, ಆಚಮನೀಯ, ಧೂಪ, ದೀಪ, ಅಕ್ಷತೆ, ಪುಷ್ಪ, ನೈವೇದ್ಯಾದಿಗಳನ್ನೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಬೆಲ್ಲದ ಪಾಯಸ, ತುಪ್ಪ, ಹಿಟ್ಟಿನಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ವಟೆ, ಅಪ್ಪೆ, ಪಾಯಸ, ದಹಿ, ಸೂಪ, ಇತ್ಯಾದಿ ಸದ್ಯಮಾದ ಆಹಾರಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ತೈಲಾಭ್ಯಂಗ, ಮಜ್ಜನ, ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ದರ್ಶನ, ದಂತಧಾವಣ, ಸ್ನಾನ, ಭೋಜನ, ಪಾನ, ಗಾನ, ನೃತ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಮತ್ತು ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ, ಯಜ್ಞಕೂಂಡದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ, ಕುಶಾ ಹಾಸು, ಅರ್ಪಣಗಳನ್ನು ಜಲದಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಾನು ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾ, ಪದ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ನಾಲ್ಕು ಭುಜಗಳ, ಕಮಲದ ತಂತಿಗಳ ವರ್ಣದ ವಸ್ತ್ರಗಳ, ಮೌಕ್ತಿಕ, ಕಂಕಣ, ಕಟಿಬಂಧ, ಭುಜಬಂಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಶ್ರೀವತ್ಸದ ಗುರುತು, ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯು, ಅರಣ್ಯಮಾಲೆಯುಳ್ಳ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಈ ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯ ಬಳಿಕ, ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ತೊಳೆದ ಆಹಾರವನ್ನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಪೂಜೆಯ ಬಳಿಕ, ಸೇವಕರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ನಾರಾಯಣ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಆಚಮನೀಯ ಮತ್ತು ಅವಶಿಷ್ಟಗಳನ್ನು ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪಾನಸಮಾಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಗಾನ, ನೃತ್ಯ, ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥನ, ನನ್ನ ಲೀಲಾವರ್ಣನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕು. ಉನ್ನತ, ಸಾಮಾನ್ಯ, ಪೌರಾಣಿಕ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, 'ದಯಾಪಾಲಿಸು ಪ್ರಭು' ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ನಮನ ಮಾಡಬೇಕು. ತಲೆ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಭಯದಿಂದ ಶರಣಾಗತನಾಗಿ, 'ರಕ್ಷಿಸು ಪ್ರಭು, ಮೃತ್ಯುಸಾಗರದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು ಬಂದೆನು' ಎಂದು ಕೋರಬೇಕು. ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ಅವಶಿಷ್ಟವನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ದೀಪಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪರಮಪ್ರಕಾಶಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಯಾವಾಗಲೂ, ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ, ಆತ್ಮರೂಪಿಯಾಗಿ ಇರುವೆ. ಈ ರೀತಿ ವೇದಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಮಾರ್ಗದಿಂದ ಭಕ್ತನು ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಇಚ್ಛಿತ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ನನ್ನ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ದೃಢವಾದ ಮಂದಿರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಅಲ್ಲದೇ ಹೂವಿನ ತೋಟಗಳನ್ನು ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಹಬ್ಬಗಳಿಗಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು." ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮತ್ತು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಧರ್ಮೋಪದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದನು.