ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಇದೊಂದು ಪವಿತ್ರ ಕಥೆ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಿರಿ. ಇಂದ್ರನು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನ ಆದೇಶವನ್ನು ತೊರೆಯುತ್ತಾ, ತಾನೇ ಲೋಕದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅವನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ ತನ್ನ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ತೊರೆದು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅಸಾಧುತನದಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಉಪದೇಶವು ದುಷ್ಟರಿಗೂ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಇಂದ್ರನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಇಂದ್ರನು, “ಪ್ರಭು, ನನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು; ನಾನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆನು. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮೋಹಗೊಂಡಿತ್ತು; ಇಂತಹ ಅಯೋಗ್ಯ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸದಿರಲಿ,” ಎಂದು ವಿನಂತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅನುಮೋದಿಸಿ, ಇಂದ್ರನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: “ಅಧೋಕ್ಷಜ, ನೀನು ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ರಾಜರಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಉಂಟಾದ ಭಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು, ಸೇನೆಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಪಾದವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇಳಿದುಬಂದಿರುವೆ.” ಇಂದ್ರನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ: “ಭಗವಂತ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಮಹಾತ್ಮಾ, ವಾಸುದೇವ, ಕೃಷ್ಣ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸಾತ್ವತಾಧಿಪತಿ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.” “ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ಜ್ಞಾನರೂಪಿಯಾದವನು, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾದವನು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮವಾದವನು, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ,” ಎಂದು ಇಂದ್ರನು ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕ ಸ್ತುತಿಯನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಂದ್ರನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ: “ಪ್ರಭು, ನಾನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ, ಈ ಗೋಕುಲವನ್ನು ತೊಡೆಯಲು, ಬಿರುಗಾಳಿಗಳ ಮೂಲಕ ನಾಶಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದೆನು; ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅಹಂಕಾರಿಗಳಿಂದ ತಡೆಯಲಾಗಿತ್ತು.” “ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ನಾಶವಾಗಿದೆ. ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ಗುರು ಮತ್ತು ಆತ್ಮ.” ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ಇಂತೆ, ಇಂದ್ರನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು. ಭಗವಂತನು, ಮುಗುಳುನಗುತ್ತಾ, ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.” ಕೃಷ್ಣನು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಮಘವನ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಲು; ನೀನು ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕೆಂದು, ಇಂದ್ರನ ಮಹಿಮೆಗಿಂತ ಮುದ್ರೆಗೊಂಡಿರಬಾರದೆಂದು.” “ಸಂಪತ್ತಿನ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಅಂಧನಾದವನು ದಂಡಧಾರಿಯನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದಾಗ ಅವನ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.” “ಶಕ್ರ, ಈಗ ನೀನು ಹೋಗು; ನಿನ್ನಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ನನ್ನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಪಾಲಿಸು; ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗು.” ಆ ಬಳಿಕ, ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸುರಭಿ ದೇವಿಯು, ತನ್ನ ಸಂತಾನಗಳೊಂದಿಗೆ, ಗೋಕುಲದ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಗೌರವದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು. ಸುರಭಿಯು ಹೇಳಿದರು: “ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಮಹಾಯೋಗಿ, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲರ ಮೂಲ, ನೀನು ಲೋಕಾಧಿಪತಿ; ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನು ನೀನೇ, ಅಚ್ಯುತ.” “ನೀನು ನಮ್ಮ ಪರಮದೇವತೆ, ಇಂದ್ರ ಅಲ್ಲ; ಗೋವಿನ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ, ದೇವರುಗಳ, ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಇರುವೆ.” “ನಾವು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ನಿನ್ನನ್ನು ಇಂದ್ರನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸುತ್ತೇವೆ; ನೀನು ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಇಳಿದುಬಂದಿರುವೆ.” ಶುಕಮುನಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಸುರಭಿಯು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ತನ್ನ ಹಾಲಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದಳು; ಐರಾವತನು ದಿವ್ಯ ಗಂಗೆಯಿಂದ ನೀರು ತಂದನು.” ಇಂದ್ರನು, ದೇವತೆಗಳ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ದೇವಿಯರ ಮಾತೃಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ದಶಾರ್ಹ ವಂಶದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ‘ಗೋವಿಂದ’ ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು. ತುಂಬರು, ನಾರದ ಮತ್ತು ಇತರ ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು ಬಂದರು; ಅವರು ಹರಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದರು, ಅದು ಲೋಕದ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ದೇವಿಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು. ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಅದ್ಭುತ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವು; ಗೋವುಗಳು ಹಾಲಿನ ಹರಿವನ್ನು ನೀಡಿದವು. ನದಿಗಳು, ಮರಗಳು ಮಧವನ್ನು ಹರಿಸಿದವು; ಧಾನ್ಯ, ಔಷಧಿಗಳು ಬೆಳೆ ಇಲ್ಲದೇ ಬೆಳೆಯಿತು; ಪರ್ವತಗಳು ರತ್ನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದವು. ಕುರುವಂಶದವರೇ, ಕೃಷ್ಣನು ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡಾಗ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು—even ದುಷ್ಟ ಸ್ವಭಾವದವರೂ—ಶತ್ರುತ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದರು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಗೋವಿಂದನನ್ನು, ಗೋ ಮತ್ತು ಗೋಕುಲದ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದ ನಂತರ, ಇಂದ್ರನು ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ದುರ್ಗಾ, ವಿನಾಯಕ, ವ್ಯಾಸ, ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನ, ಗುರುಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅವರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಅಭಿಷೇಕ ಮತ್ತು ಇತರ ಅರ್ಪಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.” “ಚಂದನ, ಕರ್ಪೂರ, ಕುಂಕುಮ, ಅಗುರು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಿತ ನೀರಿನಿಂದ, ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ (ದೇವರನ್ನು) ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು, ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ.” “ಸ್ವರ್ಣಘರ್ಮನ್ ಹೃದಯ, ಮಹಾಪುರುಷ ವಿದ್ಯಾ, ಪೌರುಷ ಸೂಕ್ತ, ಸಾಮನಗಳ ಪಠಣದಿಂದ, ರಾಜನೂ, ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.” “ವಸ್ತ್ರ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ಆಭರಣ, ಹಸಿರು ಹಾರ, ಸುಗಂಧಿತ ಲೇಪನಗಳಿಂದ, ಭಕ್ತನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು.” “ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಲನೆ, ಆಚಾರ್ಯ, ಸುಗಂಧ, ಹೂ, ಅಖಂಡ ಅಕ್ಕಿ, ಧೂಪ, ದೀಪ, ನೈವೇದ್ಯ—ಇವುಗಳನ್ನು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.” “ಗುಡದ ಹಿತ, ತುಪ್ಪ, ತಯಾರಾದ ಪಾಕ, ಅಕ್ಕಿ ಹಿಟ್ಟು, ಸಿಹಿ, ಮೊಸರು, ಪಾಯಸ, ಇತರ ಆಹಾರಗಳನ್ನು, ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.” “ತೈಲ, ಮಸಾಜ್, ಕನ್ನಡ, ದಂತಶುದ್ಧಿ, ಸ್ನಾನ, ಆಹಾರ, ಪಾನ, ಹಾಡು, ನೃತ್ಯ—ಇವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಮತ್ತು ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು.” “ವಿಧಾನಾನುಸಾರವಾಗಿ, ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಕುಂಡದಲ್ಲಿ, ದಾರ, ಬಲಿ, ವೇದಿ—all gathered around, ಹಸ್ತದ ನಿರ್ದೇಶನದಂತೆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಬೇಕು.” “ಕುಶವನ್ನು ಹಾಸಿ, ಜಲದಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಅರ್ಪಣಗಳನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಇಟ್ಟು, ಅಗ್ನಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.” “ನಾನು ಹೊಳೆಬರುವ ಚಿನ್ನದಂತೆ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾ, ಪದ್ಮ, ನಾಲ್ಕು ಭುಜಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶಾಂತ, ಕಮಲದ ತಂತಿಯ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ನನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.” “ಮುತ್ತು, ಕಂಗಣ, ಕಟಿಬಂಧ, ಭುಜಬಂಧಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶ್ರೀವತ್ಸದ ಚಿಹ್ನೆ, ಕೌಸ್ತುಭ ರತ್ನ, ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ನನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.” “ಧ್ಯಾನ, ಪೂಜೆಯ ನಂತರ, ಮರದ ಬಲಿಗಳನ್ನು, ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದ ಬಲಿಗಳನ್ನು, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತುಪ್ಪದ ಭಾಗವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿದ ಹೋಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.” “ಪೂಜಿಸಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸೇವಕರಿಗೆ ದಾನ ಕೊಡಬೇಕು; ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ನಾರಾಯಣನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.” “ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಆಚಾರ್ಯಪಾದ್ಯ, ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ, ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನರಿಗೆ, ಸುಗಂಧಿತ ಪಾನಗಳು, ಪಾನೀಯಗಳು, tambula, mouth-fresheners ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.” “ಹಾಡು, ಸ್ತುತಿ, ನೃತ್ಯ, ನನ್ನ ಲೀಲೆಯನ್ನು enact ಮಾಡಬೇಕು; ಕಥೆ ಹೇಳಬೇಕು, ಕೇಳಬೇಕು; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಬೇಕು.” “ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾಷೆಯಿಂದಲೂ, ಪುರಾಣಗಳಿಂದಲೂ, ಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು; ‘ಪ್ರಭು, ದಯೆ ಮಾಡು’ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಶಿರವನ್ನು ಪಾದದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.” “ಶಿರವನ್ನು ಪಾದದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಕೈಗಳನ್ನು ಕ್ರಾಸ್ ಮಾಡಿ, ‘ಪ್ರಭು, ರಕ್ಷಿಸು! ನಾನು ಮೃತ್ಯುಸಾಗರದಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಬೇಡಬೇಕು.” “ನಾನು ನೀಡಿದ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶಿರದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಲು, ಅರ್ಪಣವನ್ನು ದೀಪಕ್ಕೆ, ಮತ್ತೆ ಪರಮ ಪ್ರಕಾಶಕ್ಕೆ, ಗೌರವದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಬೇಕು.” ಇಂತು, ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು, ದೇವತೆಗಳ ಶರಣಾಗತಿಯನ್ನು, ಭಕ್ತಿಯ ವಿಧಿಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ.