ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ವಿಶ್ವ ರೂಪದ ಉದಯದ ಕಥೆ ಹೀಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ: ಔಷಧಿಗಳು ತನ್ನ ತ್ವಚೆಗೆ ಕೂದಲಿನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ಆ ವಿಶ್ವ ಪುರुषನು ಎದ್ದಿಲ್ಲ. ನೀರುಗಳು ಅವನ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ವೀರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ವಿಶ್ವ ಪುರಷನು ಎದ್ದಿಲ್ಲ. ಮರಣವು ಅವನ ಗುದದಲ್ಲಿ ಅಪಾನ ವಾಯುವೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ಅವನು ಎದ್ದಿಲ್ಲ. ಇಂದ್ರನು ಅವನ ಕೈಗಳಿಗೆ ಬಲದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ವಿಶ್ವ ಪುರಷನು ಎದ್ದಿಲ್ಲ. ವಿಷ್ಣು ಅವನ ಕಾಲಿಗೆ ಚಲನೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ವಿಶ್ವ ಪುರಷನು ಎದ್ದಿಲ್ಲ. ನದಿಗಳು ಅವನ ಶಿರಾ ಗಳಿಗೆ ರಕ್ತದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ವಿಶ್ವ ಪುರಷನು ಎದ್ದಿಲ್ಲ. ಸಮುದ್ರವು ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಭೂಕುಡಿತ ಮತ್ತು ತೃಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ವಿಶ್ವ ಪುರಷನು ಎದ್ದಿಲ್ಲ. ಚಂದ್ರನು ಅವನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ವಿಶ್ವ ಪುರಷನು ಎದ್ದಿಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬುದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ವಿಶ್ವ ಪುರಷನು ಎದ್ದಿಲ್ಲ. ರುದ್ರನು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಅಹಂकारದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ವಿಶ್ವ ಪುರಷನು ಎದ್ದಿಲ್ಲ. ಅಂತೂ, ಅಂತರ್ಯಾಮಿ, ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು, ಅವನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಚೇತನದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ, ಆ ವಿಶ್ವ ಪುರಷನು ನೀರಿನಿಂದ ಎದ್ದು ಬಂತು. ಇದು ಹೇಗೋ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲೂ ಪ್ರಾಣ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿ ಇದ್ದರೂ ಅವನು ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಎದ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ, ಭಕ್ತಿಯು, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಆ ಅಂತರಾತ್ಮನನ್ನು ಒಳಗಡೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಮನನ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಶುಕನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಗೋವರ್ಧನ ಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ವ್ರಜದ ಜನರನ್ನು ಮಳೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದ ನಂತರ, ಸುರಭಿ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನು ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು. ಇಂದ್ರನು, ತನ್ನ ತಪ್ಪಿಗೆ ಅಜ್ಞಾನದ ಕಾರಣದಿಂದ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸೂರ್ಯವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ತನ್ನ ಕಿರೀಟದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರು. ಕೃಷ್ಣನ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳ ಅಹಂಕಾರವು ನಾಶವಾದ ಇಂದ್ರನು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು: "ನಿನ್ನ ನಿವಾಸ ಶುದ್ಧ ಸತ್ತ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಶಾಂತವಾಗಿದೆ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ರಾಗ ಮತ್ತು ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಮಾಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಗುಣಗಳ ಪ್ರವಾಹವು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ನಿನಗೆ ಆಪ್ತತೆ ಇಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಆಗಬಹುದು, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಲೋಭ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರಣಗಳು? ಆದರೆ, ಭಗವಂತನು ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟರ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕಾಗಿ ದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ. ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ತಂದೆ, ಗುರು, ಅಧಿಪತಿ, ಅಜೇಯ ಕಾಲ, ದಂಡಧಾರಿ. ಎಲ್ಲರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾ, ಜಗತ್ತಿನ ಅಧಿಪತಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವವರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನಂತಹವರು, ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಅಧಿಪತಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡಾಗ, ಶೀಘ್ರವೇ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಿರಾದರದಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತೇವೆ; ದುಷ್ಟರಿಗೂ ನಿನ್ನ ಉಪದೇಶ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಗವಂತಾ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು; ಇದು ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಪ್ರಭು, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮೋಹಗೊಂಡಿತ್ತು; ಇಂತಹ ಅಯೋಗ್ಯ ಚಿಂತನೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ. ನಿನ್ನ ಅವತಾರವು, ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ರಾಜರಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು, ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಆಗಿದೆ. ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿನಗೆ, ಭಗವಂತನು, ಪರಮ ಪುರುಷ, ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ; ವಾಸುದೇವ, ಕೃಷ್ಣ, ಸಾತ್ವತಾಧಿಪತಿ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ, ಜ್ಞಾನ ರೂಪನೆ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಸರ್ವರ ಬೀಜ, ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಭಗವಂತಾ, ನಾನು ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ, ಈ ಗೋವಿನ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಧ್ವಂಸ ಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದೆ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ. ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ನನ್ನ ಅಹಂಕಾರ ಹೋಗಿದೆ, ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನ ನಾಶವಾಗಿದೆ; ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಪ್ರಭು, ಗುರು, ಆತ್ಮ. ಶುಕನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಹೀಗೆ, ಮಘವಂತನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದ ನಂತರ, ಭಗವಂತನು, ಮುಗುಳುನಗುತ್ತಾ, ಗುಡುಗಲು ಮেঘದಂತೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಮಘವಂತಾ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಭಂಗಪಡಿಸಿದೆ, ನಿನಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಲು, zodat je altijd aan mij denkt en niet door Indra's glorie verblind wordt. ಸೊತ್ತು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮೂಡಿದವನು ದಂಡಧಾರಿಯನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಕೃಪೆ ತೋರಿಸಲು, ಅವನ ಸೊತ್ತನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತೇನೆ. ಈಗ ನೀನು ಹೋಗು, ಶಕ್ರಾ; ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ನನ್ನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸು. ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸು." ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಚಿಂತನೆಗೊಳಗಾದ ಸುರಭಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ, ಗೋವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಸುರಭಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಮಹಾಯೋಗಿ, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲರ ಮೂಲ, ನೀನು ಲೋಕಾಧಿಪತಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೀ, ಅಚ್ಯುತಾ. ನೀನು ನಮ್ಮ ಪರಮ ದೇವತೆ, ಇಂದ್ರನಲ್ಲ; ಗೋಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಜ್ಜನರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಇರುವೆ. ನಾವು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ನಿನ್ನನ್ನು ಇಂದ್ರನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ; ನೀನು ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಅವತರಿಸಿದ್ದೆ." ಶುಕನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಹೀಗೆ, ಸುರಭಿಯು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ವಂತ ಹಾಲಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು, ಮತ್ತು ಐರಾವತನು ಆಕಾಶಗಂಗೆಯ ನೀರನ್ನು ತಂದರು. ಇಂದ್ರನು, ದೇವತೆಗಳ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಮಾತೃಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ದಶಾರ್ಹ ವಂಶದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು 'ಗೋವಿಂದ' ಎಂದು ಕರೆದು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು. ತುಂಬುರು, ನಾರದ, ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು ಬಂದರು; ಅವರು ಹರಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದರು, ಅದು ಲೋಕಗಳ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ದೇವಸ್ತ್ರೀಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು. ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅಚ್ಚರಿಯ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದರು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದವು; ಗೋಗಳು ಹಾಲಿನ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಹರಿಸಿದರು. ವಿವಿಧ ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಮರಗಳು ಹನಿಯನ್ನು ಹರಿಸಿದರು; ಧಾನ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳು ಕೃಷಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದವು; ಪರ್ವತಗಳು ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದವು. ಕುರು ವಂಶದವರೇ, ಕೃಷ್ಣನ ಅಭಿಷೇಕದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು—even those of cruel nature—shantiyannu hoidisidaru, ಹಿತೈಷಿತ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಹೀಗೆ, ಗೋವಿಂದನನ್ನು, ಗೋಮಾತೆಯ ಮತ್ತು ಗೋವಾಲರ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಶುಕನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ: ದೇವಿಯನ್ನು (ದುರ್ಗಾ), ವಿನಾಯಕನನ್ನು, ವ್ಯಾಸರನ್ನು, ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನನನ್ನು, ಗುರುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ತಾವು ತಾವು ಇರುವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಅಕ್ಷತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಅರ್ಪಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಚಂದನ, ಕರ್ಪೂರ, ಕುಂಕುಮ, ಅಗರು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ನೀರುಗಳಿಂದ, ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ (ದೇವತೆಗಳನ್ನು) ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು. ಸ್ವರ್ಣಘರ್ಮನ್ ಹಿಮ್ನ್, ಮಹಾಪುರುಷ ವಿದ್ಯಾ, ಪೌರುಷ ಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ಸಾಮನ ಹಿಮ್ನ್‌ಗಳ ಪಠಣದೊಂದಿಗೆ, ರಾಜನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ವಸ್ತ್ರ, ಪವಿತ್ರ ಧಾರಣೆ, ಆಭರಣ, ಎಲೆಗಳ ಹಾರ, ಸುಗಂಧಿತ ಲೇಪಗಳಿಂದ, ಭಕ್ತನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ. ಇಂತಹ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯು, ಭಕ್ತಿಗೆ, ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.