ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನಂದನಂದನ ಕೃಷ್ಣನ ಕುರಿತು ಗರ್ಗಾಚಾರ್ಯರು ನಂದನಿಗೆ ನೀಡಿದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ನಂದನು ಹೇಳಿದನು: “ನಂದನಂದನ ಕೃಷ್ಣನ ಗುಣ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವ—all these are equal to Narayana. Krishna’s actions are wondrous, yet not surprising, for he is verily Narayana’s own portion.” ಗರ್ಗಾಚಾರ್ಯರು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಂದನಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ, ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದರು. ನಂದನು, ಕೃಷ್ಣನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅಸಾಧ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವವನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ನಾರಾಯಣನ ಅಂಶವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು. ನಂದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಗರ್ಗಾಚಾರ್ಯರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ವ್ರಜದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಆಲಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಅಪಾರ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ನೋಡಿದವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಂದ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ, ಇಂದ್ರನು ಯಜ್ಞದ ವ್ಯತ್ಯಯದಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಭಾರಿ ಮಳೆಯನ್ನೂ, ಗಾಳಿಯನ್ನೂ, ಆಲಿಕಲ್ಲನ್ನೂ ಸುರಿಸಿದನು; ಹಗುರಾಗಿ, ಗೋಕುಲದ ಗೋವಿಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪಗಳು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು, ಅವರ ಏಕಮಾತ್ರ ಆಶ್ರಯ, ದಯಾಪೂರ್ಣ ನಗುವಿನಿಂದ, ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಎತ್ತಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಗರ್ವದಿಂದ, ಗೋವಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಲಿಲ್ಲ. ಇಂತಾಗಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ಹತ್ತನೇ ಪುಸ್ತಕದ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ; ಇದು ಪರಮ ತ್ಯಾಗಿಗಳ ಪವಿತ್ರ ಪುರಾಣವಾಗಿದೆ. ಪರಮಹಂಸರಾದ ಸಂತರನ್ನು ಕುರಿತು: ಅವರು ಅಸಕ್ತರು, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿರುವವರು, ಶಾಂತರು, ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುವವರು, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಅಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತರು, ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಅಶಾಂತಿಯಾಗದವರು, ಲೋಭವಿಲ್ಲದವರು. ಅವರ ನಡುವೆ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದವನು, ನನ್ನ ಕಥೆಗಳು ಸದಾ ಉದಯವಾಗುತ್ತವೆ; ಅವು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಲಿಸುವ, ಹಾಡುವ, ಮೆಚ್ಚುವವರ ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದವರಿಗೆ ಮತ್ತೇನು ಸಾಧಿಸಬೇಕಿದೆ? ಅವರು ಅನಂತವಾದ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ, ಆನಂದಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ, ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಗ್ನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವವನು ತಂಪು, ಭಯ, ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವಂತೆ, ಸಂತರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ಕೂಡ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ. ಜನ್ಮಮರಣದ ಭಯಾನಕ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವವರಿಗಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಶಾಂತ ಸಂತರನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲಾ ದಡದ ಬಡಗೆಯಂತೆ ಭಾವಿಸಬೇಕು. ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ಜೀವ; ದುಃಖಿತರಿಗೆ ನಾನು ಆಶ್ರಯ; ಮರಣದ ನಂತರ ಧರ್ಮವೇ ಸಂಪತ್ತು; ಭಯಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಸಂತರೇ ಆಶ್ರಯ. ಸಂತರ ಕಣ್ಮನಿಗೆ ಬೆಳಕು ನೀಡುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ; ದೇವತೆಗಳು, ಬಂಧುಗಳು, ಸಂತರ ಮತ್ತು ನಾನು—all are saints. ವೈತಸೇನನು, ಉರ್ವಶಿಯ ನಂತರವೂ, ಲೋಕದ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಅಸಕ್ತನಾಗಿ, ಸ್ವಯಂ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು. ಈಗ ಪಂಚಭೂತಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ಕುರಿತು: ಸ್ಪರ್ಶದ ಗುಣವಿರುವ ವಾಯುವು—ಮೃದು, ಕಠಿಣ, ತಂಪು, ಬಿಸಿ—ಇವುಗಳ ಗುಣಗಳು. ವಾಯುವು ಚಲನೆ, ಸಂಗ್ರಹ, ಸ್ವೀಕರಣ, ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಯಕತ್ವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಾರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ವಾಯುವ ಸ್ಪರ್ಶದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಗುಣದಿಂದ, ದೈವಿಕ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ರೂಪ ಹುಟ್ಟಿತು; ನಂತರ ಬೆಳಕು, ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲಕ ರೂಪವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ರೂಪವು ವಸ್ತು, ಗುಣ, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ—ಇವುಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳು: ಪ್ರಕಾಶ, ಪಾಕ, ತಾಪ, ದಹನ, ತಂಪನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದು; ಜೊತೆಗೆ ಒಣಗಿಸುವುದು, ಹಸಿವನ್ನು ಮತ್ತು ತಿರಿಸುನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದು. ಶುದ್ಧ ರೂಪವು ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡು, ದೈವಿಕ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಶುದ್ಧ ರುಚಿ ಹುಟ್ಟಿತು; ಅದರಿಂದ ನೀರು, ಮತ್ತು ರುಚಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಜಿಹ್ವೆ ಹುಟ್ಟಿತು. ರುಚಿಯು: ಕಷಾಯ, ಸಿಹಿ, ಕಹಿ, ಕಾರ, ಹುಳಿ—ಇವುಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ, ಒಂದೇ ರುಚಿ ವಿವಿಧವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡಿದೆ. ನೀರಿನ ಕಾರ್ಯಗಳು: ತೇವ, ಘನೀಕರಣ, ತೃಪ್ತಿ, ಜೀವಸಂರಕ್ಷಣೆ, ಪೋಷಣೆ, ಆನಂದ, ತಾಪ ನಿವಾರಣೆ, ಸಮೃದ್ಧಿ. ಶುದ್ಧ ರುಚಿಯು ನೀರಿನಿಂದ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡು, ದೈವಿಕ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಶುದ್ಧ ವಾಸನೆ ಹುಟ್ಟಿತು; ಅದರಿಂದ ಭೂಮಿ, ಮತ್ತು ವಾಸನೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ನಾಸಿಕಾವಯವ ಹುಟ್ಟಿತು. ವಾಸನೆ: ಭೂಮಿಯ, ಪಡುವ, ಸುಗಂಧ, ಮೃದುವು, ಬಲ, ಹುಳಿ—ಇವುಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಗಳಿಂದ, ಒಂದೇ ವಾಸನೆ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಭೂಮಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳು: ಆಕಾರದ ಆಧಾರ, ಬ್ರಹ್ಮನ ನಿವಾಸ, ಆಧಾರ, ನಿಜವಾದ ವಿಭಿನ್ನತೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಗುಣಗಳ ಉದಯ—ಇವುಗಳೇ ಭೂಮಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು. ಇಂದಿನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕುರಿತು: ಆಕಾಶದ ವಿಶೇಷ ಗುಣವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಶ್ರವಣ; ವಾಯುವ ವಿಶೇಷ ಗುಣವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಸ್ಪರ್ಶ; ಅಗ್ನಿಯ ವಿಶೇಷ ಗುಣವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ದೃಷ್ಟಿ; ನೀರಿನ ವಿಶೇಷ ಗುಣವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ರುಚಿ; ಭೂಮಿಯ ವಿಶೇಷ ಗುಣವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ವಾಸನೆ. ಗುಣಗಳು ಒಂದರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ; ಇದರಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ವಸ್ತುಗಳ ವಿಭಿನ್ನತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಪ್ತ tattvaಗಳು—ಮಹತ್ತ್ವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ—ಕಾಲ, ಕ್ರಿಯೆ, ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜನೆಗೊಂಡು, ವಿಶ್ವದ ಮೂಲ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು. ಅವುಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ, ಜಡ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಹುಟ್ಟಿತು; ಅದರಿಂದ ವಿಶ್ವಪುರುಷನು, ವಿರಾಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದರು. ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಹತ್ತು ಪದರಗಳಿಂದ—ನೀರು ಮೊದಲಾಗಿ—ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಯು ಆವರಿಸಿದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಇದೆ, ಇದು ಭಾಗ್ಯವಂತ ಹರಿಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ. ಸ್ವರ್ಣದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಜಲದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದ ಮಹಾದೇವನು ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಸ್ಥಳವನ್ನು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿಸಿದರು. ಮೊದಲು ಅವನ ಬಾಯನ್ನು ತೆರೆಯಲಾಯಿತು; ಇದರಿಂದ ವಾಕ್ಹುಟ್ಟಿತು; ವಾಕಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿ; ನಂತರ ನಾಸಿಕಾವಯವ, ಇದರಿಂದ ಶ್ವಾಸ ಹುಟ್ಟಿತು; ಶ್ವಾಸದಿಂದ ವಾಸನೆ. ವಾಸನೆಯಿಂದ ವಾಯು; ನಂತರ ಕಣ್ಣು, ಇದರಿಂದ ದೃಷ್ಟಿ; ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸೂರ್ಯ; ನಂತರ ಕಿವಿ, ಇದರಿಂದ ಶ್ರವಣ; ಶ್ರವಣದಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳು. ವಿರಾಟ್ ಚರ್ಮವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿದನು; ಅದರಿಂದ ಕೂದಲು, ದೇಹದ ಕೂದಲುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ನಂತರ ಗಿಡಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ನಂತರ ಜನನಾಂಗ ಹುಟ್ಟಿತು. ಶುಕ್ರದಿಂದ ನೀರು; ಗುದವು ರೂಪುಗೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ತೆರೆಯಲಾಯಿತು. ಗುದದಿಂದ ಅಪಾನ; ಅಪಾನದಿಂದ ಮರಣ, ಲೋಕದ ಭಯ. ಕೈಗಳು ರೂಪುಗೊಂಡವು; ಅವುಗಳಿಂದ ಶಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿತು; ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇಂದ್ರ. ಕಾಲುಗಳು ರೂಪುಗೊಂಡವು; ಅವುಗಳಿಂದ ಚಲನೆ; ಚಲನೆಯಿಂದ ವಿಷ್ಣು. ನರಗಳು ತೆರೆಯಲಾಯಿತು; ಅವುಗಳಿಂದ ರಕ್ತ ತುಂಬಿಬಂದಿತು; ನದಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಹೊಟ್ಟೆ ತೆರೆಯಲಾಯಿತು. ಹಸಿವು ಮತ್ತು ತಿರಿಸು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಸಮುದ್ರವು ಅವುಗಳಿಗೆ ಆಧಾರವಾಯಿತು. ನಂತರ ಹೃದಯ ವಿಭಜಿಸಲಾಯಿತು; ಹೃದಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಹುಟ್ಟಿತು. ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಚಂದ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದರು; ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ವಾಕ್ಪತಿ; ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ರುದ್ರ; ಚಿತ್ತದಿಂದ ಆಂತರ್ಯಾಮಿ ಹುಟ್ಟಿದರು. ಇಂತಾಗಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ವಿವರಣೆಯಾದ ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳು, ಪರಮಹಂಸರಿಗೆ, ಭಕ್ತರಿಗೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪಾವನವಾಗಿವೆ.