ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನಂದನು ಗೋಪರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಗೋಪಗಣ, ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಈ ಬಾಲಕನ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗಿರುವ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿರಿ. ಯದು ವಂಶದ ಮಹರ್ಷಿಯಾದ ಗರ್ಗರು ಈ ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಗರ್ಗರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ಬಾಲಕನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ—ಬಿಳಿ, ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಹಳದಿ. ಈಗ ಅವನು ಕರಿಬಣ್ಣವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಂತನು ಹಿಂದೆ ವಸುದೇವನ ಮಗನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದನು, ಈಗ ನಿನ್ನ ಮಗನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವನನ್ನು ವಾಸುದೇವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಅವನ ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅನೇಕ ಹೆಸರುಗಳು ಮತ್ತು ರೂಪಗಳಿವೆ. ನಾನು ಅವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಜನರು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಗೋಪಾಲಕ ಮತ್ತು ಗೋಕುಲದ ಆನಂದದಾಯಕನು ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಶುಭವನ್ನು ತರುವನು; ಅವನಿಂದ ನೀವು ಎಲ್ಲ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಜಯಿಸಬಹುದು. ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ರಾಜನಿಲ್ಲದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಜನರು ದಂಶಕರಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನೇ ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿThose ದಂಶಕರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದರು. ಈ ಬಾಲಕನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಉಂಟುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅದೃಷ್ಟವಂತರು ಯಾವ ದುರಂತಕ್ಕೂ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಹೇಗೆಂದರೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರು ಸೋಲಿಸಲಾರದೆ. ಆದುದರಿಂದ, ಈ ನಂದನಂದನನು ಗುಣ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಸಮಾನನು; ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೆನಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಗರ್ಗರು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಪದೇಶ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ನಾನು ಈ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವವನು, ನಾರಾಯಣನ ಅಂಶವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇನೆ.' ನಂದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಗರ್ಗಮುನಿಯ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿದ ವ್ರಜವಾಸಿಗಳು, ಕೃಷ್ಣನ ಅಪಾರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನೋಡಿ ಮತ್ತು ಕೇಳಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಆನಂದದಿಂದ ನಂದನನ್ನು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಒಂದು ವೇಳೆ, ಇಂದ್ರನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ವಿಘ್ನಗೊಳಿಸಿದ ಕಾರಣ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಭಾರಿ ಮಳೆಗೆ, ಗಾಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಆಲಿಕಲ್ಲಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಗೋಪಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಹಸುಗಳು ಭಯದಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಏಕಮಾತ್ರ ಆಶ್ರಯನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು, ಅವನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಗುತ್ತಾ, ನೋಡಿ. ಅವನು ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಮಕ್ಕಳ ಆಟದ ಬೊಂಬೆಯನ್ನು ಎತ್ತುವಂತೆ, ಎಲ್ಲರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ವದಿಂದ ಹಸುಗಳಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿಕೆ ತೋರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ, ಶ್ರಿಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ, ಪರಮ ವೈರಾಗ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದ, ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಗಿಯಿತು. ಪರಮ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಮದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ, ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಅಲೆಮಾಡದ, ಲೋಭವಿಲ್ಲದ, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದ ಸತ್ಪುರುಷರು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ, ಓ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೆ, ನನ್ನ ಕಥೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ; ಅವು ಅದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೇಳುವವರ ಪಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕುತ್ತವೆ. ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ, ಗೌರವದಿಂದ ಈ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಹಾಡುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ನನಗೆ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಸತ್ಪುರುಷನಿಗೆ ಇನ್ನೇನು ಸಾಧಿಸಬೇಕಿದೆ? ಅವನು ಅನಂತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೆಚ್ಚು ಬೆಂಕಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುವವನು ಹೇಗೆ ಚಳಿಗೆ, ಭಯಕ್ಕೆ, ಕತ್ತಲೆಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಸತ್ಪುರುಷರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವವನು ಕೂಡ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ಭಯಾನಕ ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಶಾಂತ ಸತ್ಪುರುಷರು ಬಲವಾದ ಹಡಗಿನಂತೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅನ್ನವು ಜೀವಿಗಳ ಪ್ರಾಣ, ನಾನು ದುಃಖಿತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ, ಧರ್ಮವು ಮರಣಾನಂತರ ಜನರಿಗೆ ಧನ, ಸತ್ಪುರುಷರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭಯಪಡುವವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ. ಸತ್ಪುರುಷರು ಹೊರಗಿನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ; ದೇವತೆಗಳು, ಬಂಧುಗಳು, ಸತ್ಪುರುಷರು, ನಾನು—ಎಲ್ಲರೂ ಸತ್ಪುರುಷರೇ. ಹೀಗೆಯೇ, ವೈತಸೆನನಾದ ಪುರುರುವರು, ಉರ್ವಶಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರವೂ ಲೋಕಗಳತ್ತ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಬಾಂಧವ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರು. ನರಮೆ ಮತ್ತು ಕಠಿಣತೆ, ಚಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಲು—ಇವು ಸ್ಪರ್ಶದ ಗುಣಗಳು, ಅದು ವಾಯುವಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮತತ್ವ. ಚಲನೆ, ಸಂಗ್ರಹ, ಸ್ವೀಕಾರ, ವಸ್ತುಗಳ ನಡುವೆ ನಾಯಕತ್ವ, ಶಬ್ದಗಳ ಗುಣ, ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಾರ—ಇವು ವಾಯುವಿನ ಕಾರ್ಯಗಳು. ವಾಯುವಿನ ಸ್ಪರ್ಶತತ್ವದಿಂದ, ದೈವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರೂಪವು ಹುಟ್ಟಿತು; ನಂತರ ಬೆಳಕು ಉದಯವಾಯಿತು, ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ರೂಪವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಆಯಿತು. ವಸ್ತುವಿನ ಸ್ಥಿತಿ, ಗುಣದ ಸ್ವರೂಪ, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ—ಇವು ಅಗ್ನಿಯ ಶುದ್ಧ ರೂಪದ ಕಾರ್ಯಗಳು. ಬೆಳಕು, ಬೇಯಿಸುವುದು, ಬಿಸಿಲು, ಸುಡುವುದು, ಚಳಿಯನ್ನು ದೂರಮಾಡುವುದು, ಒಣಗಿಸುವುದು, ಹಸಿವನ್ನು, ದಾಹವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವುದು—ಇವು ಅಗ್ನಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳು. ಶುದ್ಧ ರೂಪದಿಂದ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಬದಲಾವಣೆಗೊಂಡು, ದೈವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧ ರುಚಿಯು ಹುಟ್ಟಿತು; ಅದರಿಂದ ನೀರು, ಮತ್ತು ರುಚಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಅಂಗವಾಗಿ ನಾಲಿಗೆ. ಕಸಾಯ, ಸಿಹಿ, ಕಹಿ, ಖಾರ, ಹುಳಿ—ಇವು ಪಂಚಭೇದಗಳಾಗಿ, ಭೌತಿಕ ತತ್ತ್ವಗಳ ಪರಿವರ್ತನೆಯಿಂದ ಒಂದೇ ರುಚಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ. ತೇವ, ಘನೀಕರಣ, ತೃಪ್ತಿ, ಪೋಷಣೆ, ಪರಿಪೋಷಣೆ, ಸಂತೋಷ, ಉಷ್ಣವನ್ನು ನಿವಾರಣೆ, ಸಮೃದ್ಧಿ—ಇವು ನೀರಿನ ಕಾರ್ಯಗಳು. ಶುದ್ಧ ರುಚಿಯಿಂದ, ನೀರಿನಿಂದ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗಿ, ದೈವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧ ವಾಸನೆ ಹುಟ್ಟಿತು; ಅದರಿಂದ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವಾಸನೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಅಂಗವಾಗಿ ಮೂಗು. ಭೌತಿಕ ಸಂಯೋಗದ ಭೇದದಿಂದ ಒಂದೇ ವಾಸನೆ ಭೌಮ, ದುರ್ವಾಸನೆ, ಸುಗಂಧ, ಮೃದುವಾದ, ಬಲವಾದ, ಹುಳಿಯಂತಹ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ರೂಪದ ಆಧಾರ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಶ್ರಯ, ಆಧಾರ, ನಿಜವಾದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯತೆ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳ ಉದಯ—ಇವು ಭೂಮಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು. ಆಕಾಶದ ವಿಶೇಷ ಗುಣಕ್ಕೆ ಕೇಳು ಎಂಬ ಹೆಸರು, ವಾಯುವಿನ ವಿಶೇಷ ಗುಣಕ್ಕೆ ಸ್ಪರ್ಶ, ಅಗ್ನಿಯ ವಿಶೇಷ ಗುಣಕ್ಕೆ ದೃಷ್ಟಿ, ನೀರಿನ ವಿಶೇಷ ಗುಣಕ್ಕೆ ರುಚಿ, ಭೂಮಿಯ ವಿಶೇಷ ಗುಣಕ್ಕೆ ವಾಸನೆ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಗುಣ ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭೇದವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಮಹತ್ತತ್ವದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಏಳು ತತ್ತ್ವಗಳು, ಕಾಲ, ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿ, ಪ್ರಪಂಚದ ಮೂಲ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು. ಅವುಗಳಿಂದ, ಹೀಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಸಂಯೋಜಿತವಾದಾಗ, ಜಡ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಹುಟ್ಟಿತು; ಅದರಿಂದ ವಿರಾಟ್ ಪುರುಷನು ಉದಯವಾಯಿತು. ಈ ವಿಶೇಷ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಹತ್ತು ಪದರಗಳಿಂದ—ನೀರಿನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ—ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಹೊರಗೆ ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಆವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಈ ಲೋಕಗಳ ಸಮುದಾಯವಿದೆ, ಅದು ಶ್ರೀಹರಿಯ ಸ್ವರೂಪ. ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಜಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಮಹಾದೇವನು ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು. ಮೊದಲಿಗೆ ಅವನ ಬಾಯಿ ತೆರೆಯಿತು, ಅದರಿಂದ ವಾಣಿ ಹುಟ್ಟಿತು; ವಾಣಿಯಿಂದ ಅಗ್ನಿ, ನಂತರ ಮೂಗುಕುಹರಗಳು, ಅದರಿಂದ ಉಸಿರು, ಅದರಿಂದ ವಾಸನೆ ಗ್ರಹಣಶಕ್ತಿ. ಹೀಗೆ ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯು, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು, ಸತ್ಪುರುಷರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಮತ್ತು ಪಂಚಭೂತಗಳ ಉದ್ಭವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.