ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅವನ ಪತ್ನಿಯು ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳ ಮೂಲಕ ಅವನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಅವನು ಇಚ್ಛಿಸದಿದ್ದರೂ, ಅಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನ ದುರ್ಬಲತೆಯಿಂದ ಆಕೆಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಆಕೆಯ ಆಟಿಕೆಗಳಂತೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಶುಕಮುನಿಯವರು ಕಥೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿ ಹೇಳಿದರು: ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಗೋಕುಲದ ಗೋಪಕರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾಗಿ, ಅವನ ಪರಮಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ನಂದನ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಗರ್ಗಮುನಿಯವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅವರು ನಂದನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಈ ಬಾಲಕನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಚ್ಚರಿಯದಾಯಕ. ನಮ್ಮಂಥ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು ಹೇಗೆ ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲನು? ಏಕೆಂದರೆ ಇಂಥ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವವರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಏನು ಈ ಆಲೋಚನೆ! ಏಳು ದಿನದ ಬಾಲಕನು, ಒಂದೇ ಕೈಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುವ ಶಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ಹೊಂದಿದ್ದ? ಅದು ಗಜರಾಜನು ಕಮಲವನ್ನು ಎತ್ತುವಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮಾಡಿದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಇನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ತೆರೆಯದಿರುವ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ, ಅವನು ಪೂತನೆಯ ಬಲವನ್ನು ಮೀರಿ, ಅವಳ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುವಾಗ ಅವಳ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ಹೀರಿಕೊಂಡನು—ಹಾಗೆ ಕಾಲನು ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ. ಒಂದು ಬಾರಿಯದು, ಅವನು ಮಡಕೆಯ ಕೆಳಗೆ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಅಳಿದಾಗ ಅವನ ಕಾಲು ಚಕ್ರವನ್ನು ತಟ್ಟಿತು; ಆಗ ಚಕ್ರ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು, ಮಡಕೆ ಉರುಳಿತು. ಇನ್ನೊಂದು ಬಾರಿ, ಅವನು ಒಂದೇ ವರ್ಷದವನು ಆಗಿದ್ದಾಗ, ತೃಣಾವರ್ತ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸನು ಅವನನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಅವನ ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹಿಂಸಿಸಿದರೂ, ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಬಲವಾದ ದುರಂತವನ್ನು ಸಹಿಸಿ ಜಯಿಸಿದನು. ಮತ್ತೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಅವನ ತಾಯಿ ಅವನು ಬೆಣ್ಣೆ ಕದಿದ ಕಾರಣ, ಅವನನ್ನು ಒಡಕೆಗೂಡಿಸಿ ಕಟ್ಟಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಎರಡು ಅರ್ಜುನ ವೃಕ್ಷಗಳ ನಡುವೆ ನಡೆದು ಕೈಗಳಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿದನು. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಹಸುವಿನ ಕಂದೆಗಳ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಅವನು ಬಕಾಸುರನ ಬಾಯನ್ನು ಕೈಗಳಿಂದ ಹರಿದು ಹಾಕಿದನು, ಯಾಕೆಂದರೆ ಬಕಾಸುರನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದ. ಇನ್ನೊಂದು ವೇಳೆ, ಕಂದಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ರಾಕ್ಷಸವು ಕರುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಆಟದಂತೆ ಕಪಿತ್ಥ ಹಣ್ಣನ್ನು ಕೆಡವಿದನು. ಅವನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅವನು ದನುಕಾಸುರ ಮತ್ತು ಅವನ ಬಲಿಷ್ಠ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ತಾಳವನವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಪಾಕವಾದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸಿದನು. ಪ್ರಲಂಬಾಸುರ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಕಾಡಿನ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಅವನು ಮಹಾ ನಾಗರಾಜನನ್ನು ಅವನ ಹೆಮ್ಮೆ ಕುಗ್ಗಿಸಿ, ಯಮುನಾ ನದಿಯ ವಿಷವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ನಾಗನನ್ನು ಕೆರೆಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದನು. ಗೋಕುಲದ ಎಲ್ಲ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೂ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಅನನ್ಯ ಬಂಧವಿದೆ; ನಂದಾ, ನಿಮ್ಮ ಮಗನಿಗೆ ನಾವು ಇಷ್ಟು ಅನನ್ಯ ಪ್ರೀತಿ ಹೇಗೆ ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ? ಏಳು ದಿನದ ಬಾಲಕನು ಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತುವಂತಹ ಸಾಹಸವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಿದನು? ಆದ್ದರಿಂದ, ವೃಂದಾವನದ ನಾಯಕನೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಆಗ ನಂದನು ಗೋಪಕರನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು ಹೇಳಿದರು: "ನಿಮ್ಮ ಸಂಶಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಈ ಬಾಲಕನ ಕುರಿತು ಗರ್ಗಮುನಿಯವರು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಈ ಕೃಷ್ಣನು ಮುನ್ನೂರು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ತಾಳಿದ್ದನು—ಬಿಳಿ, ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಹಳದಿ; ಈಗ ಅವನು ಕಪ್ಪು ವರ್ಣವನ್ನು ತಾಳಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಮಹಾತ್ಮನು ಮೊದಲು ವಸುದೇವನ ಮಗನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದ; ಈಗ ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಮಗ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವನನ್ನು ವಾಸುದೇವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ಮಗನಿಗೆ ಅವನ ಗುಣ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಹಲವಾರು ಹೆಸರುಗಳು ಮತ್ತು ರೂಪಗಳಿವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ಜನರು ತಿಳಿಯದು. ಈ ಗೋಕುಲದ ಆನಂದದಾಯಕನು ನಿಮಗೆ ಸುಖವನ್ನು ತರಲಿದ್ದಾನೆ; ಅವನಿಂದ ನೀವು ಎಲ್ಲ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಬಹುದು. ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ರಾಜನಿಲ್ಲದ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರಾದವರು ದುರಾತ್ಮರಿಂದ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವನು ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ದುರಾತ್ಮರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ್ದನು. ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆಸಿದರೆ, ಅವನನ್ನು ಯಾವುದೇ ದುಃಖ ಜಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ವಿಷ್ಣುವಿನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವವರನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರು ಸೋಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಂತೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ನಂದನ ಮಗನು ಗುಣ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಸಮಾನನು; ಅವನ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಗರ್ಗಮುನಿಯವರು ಹೀಗೆ ನೇರವಾಗಿ ನನಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ನಾನು ಈ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ನಾರಾಯಣನ ಒಂದು ಅಂಶ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಂದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಗರ್ಗಮುನಿಯವರ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗೋಕುಲದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಕೃಷ್ಣನ ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಂದ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು; ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಈಗ ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ, ಇಂದ್ರನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಕಾರಣ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಭಾರಿ ಮಳೆಯನ್ನೂ, ಗಾಳಿಯನ್ನೂ, ಗರಳದ ಹಿಮವನ್ನೂ ಸುರಿಸಿದನು. ಗೋಕರು ಮತ್ತು ಗೋಪಕರು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದಾಗ, ಅವರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ನೋಡಿ, ಅವನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಗುತ್ತಾ, ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪರ್ವತವನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಆಟದಂತೆ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು, ಗೋಕುಲವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಇದ್ದರೂ, ಅವನಿಗೆ ಗೋಗಳು ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಇಂತೆಯೇ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಮೊದಲ ಕ್ಯಾಂಡದ ಹತ್ತನೇ ಪುಸ್ತಕದ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಪರಮವೈರಾಗ್ಯಶೀಲರಾದ ಮಹಾತ್ಮರು, ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಸದಾ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸು ನಿಲುಕಿಸಿ, ಸಮಭಾವದಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ನೋಡುವರು, ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಅಚಲರಾಗಿದ್ದು, ಲೋಭವಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ, ಓ ಧನ್ಯನೇ, ನನ್ನ ಕಥೆಗಳು ಸದಾ ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ; ಅವು ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವವರ ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಯಾರು ಆ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಹಾಡುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನನಗೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಏನು ಸಾಧಿಸಬೇಕಿದೆ? ಅವನು ಅನಂತನಾದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ, ಆನಂದಸ್ವರೂಪ. ಹಾಗೆ, ಬೆಂಕಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋದವನು ತಂಪನ್ನು, ಭಯವನ್ನು, ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವಂತೆ, ಮಹಾತ್ಮರ ಸಂಪರ್ಕವೂ ಅಂಥದ್ದೇ. ಈ ಭಯಾನಕ ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಮೇಲೇಳುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಶಾಂತರೂಪಿಗಳಾದ ಮಹಾತ್ಮರು, ಬಲವಾದ ದೋಣಿಯಂತೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅನ್ನವೇ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಜೀವ; ನಾನು ಸಂಕಷ್ಟಪಡುವವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ; ಧರ್ಮವೇ ಜನರಿಗೆ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತು; ಮಹಾತ್ಮರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭಯಪಡುವವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ. ಮಹಾತ್ಮರು ಹೊರಗಿನ ಉದಯಮಾನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ; ದೇವತೆಗಳು, ಬಂಧುಗಳು, ಮಹಾತ್ಮರು ಮತ್ತು ನಾನು ಕೂಡ—all ಮಹಾತ್ಮರು. ಹೀಗಾಗಿ, ವೈತಸೇನನಾದ ಉರ್ವಶಿಯು ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿರಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಆತ್ಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದಳು. ಮೃದುತೆ ಮತ್ತು ಕಠಿಣತೆ, ಚಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಬಿಸಿ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ಸ್ಪರ್ಶದ ಗುಣಗಳು, ಅವು ವಾಯುವಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮತತ್ತ್ವ. ಚಲನೆ, ಸಂಗ್ರಹ, ಸ್ವೀಕರಿಸುವಿಕೆ, ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಯಕತ್ವ ಮತ್ತು ಶಬ್ದಗಳೆಲ್ಲವೂ, ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಾರ—ಇವು ವಾಯುವಿನ ವಿಶೇಷ ಕ್ರಿಯೆಗಳು. ವಾಯುವಿಗೆ ಸೇರಿದ ಸ್ಪರ್ಶ ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತದಿಂದ, ದೈವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರೂಪವು ಉತ್ಪನ್ನವಾಯಿತು; ನಂತರ ಬೆಳಕು ಉದಯವಾಯಿತು, ಕಣ್ಣು ರೂಪವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಸಾಧನವಾಯಿತು. ಪದಾರ್ಥವಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿ, ಗುಣವಾಗಿರುವ ಲಕ್ಷಣ, ವೈಯಕ್ತಿಕತ್ವದ ಸ್ಥಿತಿ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧ ರೂಪದಿಂದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾರ್ಯಗಳು, ಓ ಧರ್ಮಾತ್ಮನೇ. ಹೀಗೆ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಸಂಕಲ್ಪಿತ ಕಥೆಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗಿ, ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ, ಆನಂದದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತವೆ.