ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ವ್ರಜದ ನಿವಾಸಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರೇಮದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಾಂತವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿದರು. ಅವರು ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು, ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಗೋಕುಲದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು; ಅವನಿಗೆ ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಮುಡಿದ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಸದಾ ಅವನಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಯಶೋದಾ, ರೋಹಿಣಿ, ನಂದ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ—ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು—ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಆಪ್ಯಾಯತೆಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹೃದಯದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಸಾಧ್ಯರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರು—all ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು, ಹರ್ಷದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಹೂಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶಂಖಗಳು ಮತ್ತು ಡೋಲ್‌ಗಳು ಮೊಳಗಿದವು, ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ. ಗಂಧರ್ವರ ನಾಯಕ tumburu ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವರು ಗಾನ ಮಾಡಿದರು. ಮಗ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿದ ಗೋಕುಲದ ಜನರೊಂದಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣನು ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಗೋಕುಲದ ವಾಸಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು. ಗೋಪಿಯರು, ಅವನ ಅದ್ಭುತ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಭಾವನೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅವನ ಹಿಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೊರೆದು, ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಪಂಡಿತರು, ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಎಚ್ಚರದಿಂದ, ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ, ಋಷಿಯು ಸತ್ವವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದರಿಂದ ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರತೆಯಿಂದ, ಸತ್ವವನ್ನು ಕೂಡ ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗಾಗಿ, ಗುಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಆತ್ಮನು ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು. ಆತ್ಮನು, ಇತರ ಆತ್ಮಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಗುಣಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಇಚ್ಛೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದಾಗ, ನನ್ನಲ್ಲಿ, ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಹೊರಗೆ ಅಥವಾ ಒಳಗೆ ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನನ್ನ ಮಾಯೆಯ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು, ಎಂಟು ವಿಧದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದವರು—even ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಕೂಡ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ನನ್ನ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನನ್ನ ಭಕ್ತರು, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವರು, ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಕಾಲದ ಆಯುಧವು ಅವರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಅವರ ಆತ್ಮದಂತೆ, ಮಗ, ಸ್ನೇಹಿತ, ಗುರು, ಹಿತೈಷಿ ಮತ್ತು ಆರಾಧ್ಯ ದೇವತೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಲೋಕ, ಪರಲೋಕ, ಆತ್ಮವು ಎರಡರ ಮಧ್ಯೆ ಸಂಚರಿಸುವುದು, ಹಾಗೂ ಇಲ್ಲಿ one's own ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವೆಲ್ಲ—ಧನ, ಪಶು, ಮನೆ—ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನನ್ನನ್ನು ಮಾತ್ರ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯನ್ನು, ಏಕನಿಷ್ಠ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ನಾನು ಅವರನ್ನು ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ದಾಟಿಸಿ ಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ನನ್ನಲ್ಲಿ—ಸರ್ವಭೂತಾಧಿಪತಿ, ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸ್ವಾಮಿ—ಅತೀವ ಭಯವು ನಿವಾರಣೆಯಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ಭಯದಿಂದ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತದೆ, ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ, ಇಂದ್ರ ಮಳೆಯನ್ನ ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅಗ್ನಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಮೃತ್ಯು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ ಯೋಗಿಗಳು, ಭಕ್ತಿಯ ಯೋಗದಿಂದ, ನನ್ನ ಭಯರಹಿತ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಹಿತವೆಂದರೆ: ಗಾಢ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸದಾ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇಡುವುದು. ಈ ಶರೀರದ ಮೇಲೆ ಏಳು ದ್ವಾರಗಳು, ಮುಂದೆ ಎರಡು, ಕೆಳಗೆ ಎರಡು; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಚಲನೆಗೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದ್ವಾರದ ಅಧಿಪತಿ ಇದ್ದಾನೆ, ರಾಜನೇ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ದ್ವಾರಗಳು ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ, ಒಂದು ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ, ಒಂದು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ; ಎರಡು ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ. ಅವುಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಈಗ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ರಾಜನೇ. ಪೂರ್ವದ ಎರಡು ದ್ವಾರಗಳು ಜ್ಯೋತಿಪುಂಜಗಳಂತೆ ಜತೆಯಾಗಿವೆ; ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ದ್ಯುಮತ್ಸಖನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪೂರ್ವದ ಎರಡು ದ್ವಾರಗಳು ನಲಿನಿ ಮತ್ತು ನಾಳಿನಿ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಅವಧೂತಸಖನು ಸುಗಂಧ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಾ ಎಂಬ ದ್ವಾರ ಇದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಅಂಗಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಬೋಟ್‌ಗಳು; ಅದರ ಮೂಲಕ ನಗರದ ರಾಜನು ರಸಪರ merchandising ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ದಕ್ಷಿಣದ ಪಿತೃಹು ದ್ವಾರದ ಮೂಲಕ, ಪುರಂಜನನು ದಕ್ಷಿಣ ಪಂಚಾಲ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊತ್ತವರೊಂದಿಗೆ. ಉತ್ತರದ ದೇವಹು ದ್ವಾರದ ಮೂಲಕ, ಪುರಂಜನನು ಉತ್ತರ ಪಂಚಾಲ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊತ್ತವರೊಂದಿಗೆ. ಪಶ್ಚಿಮದ ಆಸುರಿ ದ್ವಾರದ ಮೂಲಕ, ಪುರಂಜನನು ಗ್ರಾಮಕ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಜೊತೆಗೆ. ಪಶ್ಚಿಮದ ನಿರೃತಿ ದ್ವಾರದ ಮೂಲಕ, ಪುರಂಜನನು ವೈಶಸ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ, ಲೋಭವನ್ನು ಜೊತೆಗೆ. ಅಂಧ ಮತ್ತು ಅವಮೀಷಾ ಎಂಬ ಎರಡು ದ್ವಾರಗಳು ಮೌನ ಮತ್ತು ಚತುರ; ಅವುಗಳ ಅಧಿಪತಿ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ, ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಒಳಗಿನ ಕೋಣೆಗೆ, ವಿಷೂಚಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಮೋಹ, ಸುಖ ಅಥವಾ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ, ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಚಲಿಸಿ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಅವನು ತನ್ನ ರಾಣಿಯ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಕುಡಿದಾಗ, ಅವನು ಕೂಡ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅವಳು ತಿನ್ನುವಾಗ, ಅವನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ; ಅವಳು ರಮಿಸುವಾಗ, ಅವನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಹಾಡಿದಾಗ, ಅವನು ಹಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅವಳು ಅಳಿದಾಗ, ಅವನು ಅಳೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವಳು ನಗಿದಾಗ, ಅವನು ನಗುತ್ತಾನೆ; ಅವಳು ಮಾತನಾಡಿದಾಗ, ಅವನು ಕೂಡ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಓಡಿದಾಗ, ಅವನು ಓಡುತ್ತಾನೆ; ಅವಳು ನಿಂತಾಗ, ಅವನು ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಅವಳು ಮಲಗಿದಾಗ, ಅವನು ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಲಗುತ್ತಾನೆ; ಅವಳು ಕುಳಿತಾಗ, ಅವನು ಅವಳ ಜೊತೆ ಕುಳಿತಾನೆ. ಅವಳು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ; ಅವಳು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಅವಳು ವಾಸನೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವನು ವಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅವಳು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವಳಿಗೆ ದುಃಖ ಬಂದಾಗ, ಅವನು ಕೂಡ ದುಃಖಪಡುತ್ತಾನೆ; ಅವಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ, ಅವನು ಕೂಡ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡು, ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅಜ್ಞಾನಿ ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ, ದುರ್ಬಲತೆಯಿಂದ, ಆಟದ ಬೊಂಬೆಯಂತೆ. ಈಗ, ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳಿದರು: ಕೃಷ್ಣನ ಅದ್ಭುತ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಕಂಡು, ಗೋಕುಲದ ಜನರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಗರ್ಗಾಚಾರ್ಯರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಾ, ನಂದನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು: ಈ ಬಾಲಕನ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ; ಇಂತಹ ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವವನು ಹೇಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರ ಮನೆಗೆ ಹುಟ್ಟಬಹುದು? ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕೃತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮಗುವು ಎಷ್ಟು ದಿನದ ಬಾಲಕ—ಕೇವಲ ಏಳು ದಿನ—ಆ ಮಹಾ ಪರ್ವತವನ್ನು ಒಂದೇ ಕೈಯಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಎತ್ತಿದನು, ಗಜರಾಜನು ಕಮಲವನ್ನು ಎತ್ತುವಂತೆ. ಮಗು ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಭಾಗಶಃ ತೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪೂತನಾ ಎಂಬ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ಬಾಯಿನಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಕುಡಿದನು, ಅವಳ ಜೀವವನ್ನೂ ಕುಡಿದನು, ಕಾಲನು ಎಲ್ಲರ ಜೀವವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಂತೆ. ಮಗು ತಲೆಯ ಕೆಳಗೆ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಕಾಲು ಚಕ್ರದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು; ಚಕ್ರವು ಉರುಳಿತು, ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು, ಅವನು ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತಿರುಗಿ ಬಿದ್ದಿತು. ಹೀಗೆ, ಗೋಕುಲದ ಜನರು ಕೃಷ್ಣನ ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಚರ್ಚಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಅವನ ಪ್ರೇಮ, ಆನಂದ, ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಕೃಪೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.