ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಯೋಗದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಋಷಿಗಳ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಿರಿ ಎಂದು ಸೂಚನೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಬಹುಕಾಲ ಹಿಂದೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಧಿಪತಿ ಭಗವಾನ್、ごಭೃಗು ಮುಂತಾದವರ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸೃಜಿಸಲು ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಆಸಕ್ತರಾದವರಿಗೆ ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದರು. ನಾವು, ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಈ ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿಕೊಂಡು, ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಜಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿತು. ಯಾರು ಸದಾ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶೀಘ್ರವೇ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು, ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಿರುವ ಪರಾ ಜ್ಞಾನವೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಮ ಹಿತವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ದುಃಖಸಾಗರವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಬಹುದು. ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನಿಂದ ಹಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಭಗವಂತನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಹರಿ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅವರನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿ ಆರಾಧಿಸುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಈ ಹಾಡಿನಿಂದ, ಯಾರು ಏನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಶೀಘ್ರವೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ನಿತ್ಯವೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ಕೂಡಲೇ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಕರ್ಮಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮಾನವನ ಪುತ್ರರೆ, ನಾನು ಹಾಡಿದ ಈ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಹಾತಪಸ್ಸಿನಂತೆ ಪಠಿಸಿ, ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ಬಯಸಿದ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು. ಈಗ, ಒಂದು ದಿನ, ಇಂದ್ರನು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿ, ವ್ರಜ ನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತು ಗೋವರ್ಧನವನ್ನು ಎತ್ತಲು, ಗದೆಯಂತೆ ಸುರಿಯುವ ಭಾರೀ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು. ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಸಂಹಾರಕವಾದ ಸಾಂವರ್ತಕ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಕರೆದು, ಆಜ್ಞಾಪೂರ್ಣವಾದ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು: "ಅಹಾ! ಈ ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳಾದ ಗೋಕುಲದ ಗೋಪರು, ಕೃಷ್ಣ ಎಂಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವರು ವಿಚಾರಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಬಲವಾದ ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ನಾಮರೂಪಗಳ ಮೂಲಕ ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಲು ಯತ್ನಿಸುವಂತೆ, ಈ ಗೋಪರು ಕೂಡ ಮಾತಾಡುವ, ಬಾಲಿಷ, ಅಹಂಕಾರಿ, ಅಜ್ಞಾನಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈವರು ತಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಅಂಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಗರ್ವಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಇವರ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಗರ್ವವನ್ನು ನಾನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಇವರ ಹಸುಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಐರಾವತ ಎಂಬ ಗಜದ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಗಾಳಿ ದೇವತೆಗಳ ಸಹಿತ, ಭಾರೀ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಂದನ ಗೋಕುಲವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲು ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಇಂದ್ರನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಮಘವಾನ್ ಇಂದ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಆ ಮೋಡಗಳು ಬಂಧನ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ನಂದನ ಗೋಕುಲವನ್ನು ಭಾರೀ ಮಳೆ ಸುರಿದು ಹಿಂಸಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು. ಆ ಮೋಡಗಳು ಮಿಂಚು ಮಿಂಚುತ್ತಾ, ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಭಾರೀ ಗಾಳಿಗೆ ಚಾಲಿತವಾಗಿ, ನೀರು ಮತ್ತು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಬಿಲ್ಲೆಗಳಂತೆ ಆಲಿಕಲ್ಲು ಸುರಿದವು. ದಟ್ಟ ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಹರಿವಿನ ಮಳೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಿದ್ದು, ಭೂಮಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಲಮಯವಾಗಿ, ಎಡಮೇಲು ತಿಳಿಯದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅತಿ ಭಯಾನಕವಾದ ಗಾಳಿಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕಂಪಿಸತೊಡಗಿದವು; ಗೋಕರು, ಗೋಪರು, ಗೋಪಿಯರು ಶೀತದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಗೋವಿಂದನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು. ತಮ್ಮ ತಲೆ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ಹಿಂಸಿತರಾಗಿ, ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ಅವರು ಭಗವಂತನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದರು. "ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಭಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ, ಗೋಕುಲವು ನಿನ್ನ ರಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದೆ; ದೇವತೆಗಳ ಕೋಪದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಭಕ್ತಜನಪ್ರಿಯನೇ!" ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಹಿಮನ ಬಿಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಜೀವಿಗಳು ನಿರ್ಜೀವರಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಗವಾನ್ ಹರಿ ಇದನ್ನು ಇಂದ್ರನ ಕೋಪದಿಂದ ಉಂಟಾದದು ಎಂದು ತಿಳಿದನು. "ನಾವು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ನಮ್ಮನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಇಂದ್ರನು ಈ ಅಪೂರ್ವ, ಭಯಾನಕ, ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಬಿರುಗಾಳಿಯನ್ನು ಕಳಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ತಡೆಹಿಡಿಯುತ್ತೇನೆ; ಲೋಕಾಧಿಪತಿಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಮೂರ್ಖರ ಅಹಂಕಾರದ ಗರ್ವವನ್ನು ನಾನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಜವಾದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರಿಗೆ, ಅವರ ಗರ್ವಭಂಗದಿಂದ ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ, ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಮನ್ನಿಸಿದ, ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಈ ಗೋಕುಲ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ—ಇದು ನನ್ನ ವ್ರತ," ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಒಂದೇ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ, ಮಗುವೊಂದು ಗುಡ್ಡಗೋಡೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಂತೆ, ಗೋವರ್ಧನ ಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿದನು. ನಂತರ, ಭಗವಂತನು ಗೋಕರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ವ್ರಜ ನಿವಾಸಿಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಹಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರ್ವತದ ಒಳಹೊಂಡದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ. ಇಲ್ಲಿ ಪರ್ವತವು ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಬಿದ್ದೀತು ಎಂಬ ಭಯವೂ ಬೇಡ, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಮಳೆಯಿಂದ ಭಯವೂ ಬೇಡ; ನಿಮಗಾಗಿ ರಕ್ಷಣೆ ಈಗ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ." ಈ ರೀತಿ ಕೃಷ್ಣನು ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಧೈರ್ಯಪಡಿಸಿದಾಗ, ವ್ರಜ ನಿವಾಸಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತು, ಕುಟುಂಬ, ಆಧೀನರುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸ್ಥಳಾವಕಾಶದಂತೆ ಪರ್ವತದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಹಸಿವೂ, ದಾಹವೂ, ನೋವೂ, ಸುಖಾಸಕ್ತಿಯೂ ಬಿಟ್ಟು, ವ್ರಜ ನಿವಾಸಿಗಳು ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಕೃಷ್ಣನು ಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತೊಡಗಿದರು. ಕೃಷ್ಣನ ಅದ್ಭುತ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಇಂದ್ರನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗಿ, ಅವನ ದೃಢನಿಶ್ಚಯವು ಮುರಿದು, ತನ್ನ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಆಕಾಶವು ತೊಳೆದಾಗ, ಸೂರ್ಯನು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು, ಭಯಾನಕ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಮಳೆ ನಿಂತವು. ಗೋವರ್ಧನ ಎತ್ತಿದ ಭಗವಂತನು ಗೋಕರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಗೋಕರು, ನಿಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯರು, ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಬನ್ನಿ; ಗಾಳಿ, ಮಳೆ ನಿಂತಿವೆ, ನದಿಗಳು ಹಿಂಜರಿದಿವೆ." ಆಮೇಲೆ, ಗೋಕರು ತಮ್ಮ ಹಸು, ಹಂದಿಗಳು, ಸಾಮಾನು, ಹೆಂಗಸರು, ಮಕ್ಕಳು, ವೃದ್ಧರೊಂದಿಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರಬಂದರು. ಭಗವಂತನು ಕೂಡಾ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಮುಂದೆಯೇ, ಪರ್ವತವನ್ನು ಹಳೆಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ಹಾಸ್ಯದಿಂದ ಇರಿಸಿದನು. ವ್ರಜ ನಿವಾಸಿಗಳು ಮೌನವಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು; ಗೋಪಿಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಮೊಸರು, ಅಖಂಡ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಾರ್ದಿಕ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಯಶೋದಾ, ರೋಹಿಣಿ, ನಂದ, ಬಲರಾಮ—ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು—ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಮನಸಾರೆ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಸಾಧ್ಯರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಚಾರಣರು—all ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಹೂಮಳೆಯನ್ನ ಸುರಿಸಿದರು. ಶಂಖ, ಮೃದಂಗಗಳ ಧ್ವನಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೊಳಗಿತು; ತುಂಭೂರು ಮುಂತಾದ ಗಂಧರ್ವಾಧಿಪತಿಗಳು ಹಾಡಿದರು. ಈ ರೀತಿ, ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಗೋಕುಲವನ್ನು ಭಯಂಕರ ಮಳೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿ, ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದನು.