ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿಯೇ ಇರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು; ಹಾಗೆಯೇ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ ಅವನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡನು. ಇಚ್ಛೆ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಭಾವನೆ ಹೊಂದಿ, ಭಗವಂತನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಪಿತನಾದ ಅವನು, ಭಗವತ್ಪದಾರ್ಥವಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದನು. ಆ ಭಗವಂತನು ಕಿರೀಟ, ಕಂಕಣ, ಹಾರ, ಪಾದಸರಣಿ ಮತ್ತು ಕಟಿಬಂಧದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದನು; ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾ, ಪದ್ಮ, ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಣಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದನು; ಅವನ ದಿವ್ಯ ಕಿರಣಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ಶುಭಕರವಾದ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಸಿಂಹದಂತೆ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಿದ್ದವು; ಅವನ ರೂಪವು ನಿರ್ದೋಷವಾದ ಚಿಂತಾಮಣಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳಿದ್ದು, ಉಸಿರಾಟದ ಚಲನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವನ ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಗುಳಿಗೆ, ಪ್ರಪಂಚವೇ ಒಳಕ್ಕೆಳೆದೂ ಹೊರಹಾಕಿದಂತಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಹೊಳೆಯುವ ಪೀತಾಂಬರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು; ಅದನ್ನು ಬಂಗಾರದ ಕಟಿಬಂಧವು ಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಅವನ ಕಪ್ಪು ಕಮರಿನ ಮೇಲೆ ಅದು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ತೊಡೆಗಳು, ಮೊಣಕಾಲುಗಳು, ಕಾಲುಗಳು—allವು ಸುಂದರವಾಗಿ ರೂಪಗೊಂಡಿದ್ದವು. ಅವನ ಪಾದಗಳು ಶರದೃತುವಿನ ಕಮಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ; ಅವನ ಪಾದನಖಗಳು ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಚೆಲ್ಲುತ್ತವೆ, ಆ ಒಳಗಿನ ಅಜ್ಞಾನಾಂಧಕಾರವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತವೆ. “ಹೇ ಗುರುದೇವಾ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ತೋರಿಸಿ, ಅಜ್ಞಾನಾಂಧಕಾರವನ್ನು ದಾಟಲು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಅದು ದಾರಿ ಆಗಲಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರು ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅದರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧರ್ಮಪಾಲಕರು ಭಯಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ನೀವು ಪ್ರಾಪ್ಯರಾಗಿದ್ದೀರಿ; ದೇಹಧಾರಿಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾತ್ಮಾಧಿಪತ್ಯವೂ, ಭಗವತ್ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪರಮಪದಕ್ಕಿಂತ ಹೀನವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದವನು, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನೂ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಭಯಂಕರ ಮರಣ ದೇವತೆ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅವನು ಸಮೀಪಿಸಲಾರನು; ಅವರು ಮರಣವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಮರ್ತ್ಯರಿಗೆ ಭಗವತ್ಪರಿಷತ್ತಿನ ಅರ್ಧ ಕ್ಷಣದ ಸಹವಾಸವೂ ಸ್ವರ್ಗ ಅಥವಾ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ; ಇತರ ವರಗಳನ್ನು ಮತ್ತೇಕೆ ಹೇಳಬೇಕೆ? ಆದ್ದರಿಂದ, ಪಾಪರಹಿತರಾದವರೇ, ಶುದ್ಧ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ದಯೆ ಉಳ್ಳವರಾದ ಭಕ್ತರ ಸಹವಾಸವೇ ನಮ್ಮ ಪರಮ ಭಾಗ್ಯವಾಗಲಿ; ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯ ಪವಿತ್ರ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವವರ ಪಾಪಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತವೆ—ನಿಮ್ಮ ದಯೆ ನಮಗೆ ಇದಾಗಲಿ. ಯಾವ ಸಜ್ಜನನ ಮನಸ್ಸು ಬಾಹ್ಯವಿಷಯಗಳಿಂದ ಚಂಚಲವಾಗದೆ, ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸದೆ, ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಂಡಿದ್ದೋ, ಅವನು ಖಂಡಿತ ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ವಿಶ್ವವು ಯಾವದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಯಾವಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತದೆ, ಆ ಪರಬ್ರಹ್ಮವು ಆಕಾಶದಂತೆ ಅನಂತವಾಗಿದೆ. ನೀನು, ನಿನ್ನ ಸ್ವಮಾಯೆಯಿಂದ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪೋಷಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತೀ; ಆದರೆ ನೀನು ಯಾವತ್ತೂ ಪರಿವರ್ತನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇರುವೆ. ವಿಭಿನ್ನತೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಂಚಲತೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ, ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತೇವೆ. ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯೋಗಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ವಿವಿಧ ವಿಧಾನದ ಮೂಲಕ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೀ; ವೇದ-ತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ಆದಿಪುರುಷ, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯು ಅಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ; ಆ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರಾಜಸ, ಸಾತ್ವಿಕ, ತಾಮಸ ಗುಣಗಳು ವಿಭಜನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ನಿನ್ನಿಂದ ಮಹತ್ತತ್ವ, ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ಅಗ್ನಿ, ಜಲ, ಭೂಮಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ಸ್ವಯಂ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಚತುರ್ವಿಧ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಶಃ ವಾಸಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಹೀಗಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ, ಇಂದ್ರಿಯರಸವನ್ನು ಆನಂದಿಸುವ ಆ ಜೀವಿಯನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ಕಾಲರೂಪವಾಗಿ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅಪಾರ ಬಲದಿಂದ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವೆ; ಪಂಚಭೂತಗಳು ಮೋಡಗಳ ಗುಂಪುಗಳಂತೆ, ನೀನು ಗಾಳಿಯಂತೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಅಸಹ್ಯವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತೀಯೆ. ಜನರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಚಿಂತನೆ, ಆಸೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತರಾಗಿರುವಾಗ, ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿ, ಹಠಾತ್ ಅವನನ್ನು ಹಾವು ಇಲಿ ತಿನ್ನುವಂತೆ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವೆ—ಹೇ ಮರಣದೇವಾ! ಯಾವ ಜ್ಞಾನಿ ನಿನ್ನ ಕಮಲಪಾದಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವನು? ಅವು ಗೌರವ ಮತ್ತು ವಿನಯದ ನಿಲಯ. ಭಯದಿಂದಲೇ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಮನ್ವಂತರಾಧಿಪತಿಗಳು, ನಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳು, ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಬೀಳುವ ಭಯದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪರಬ್ರಹ್ಮನೆ, ಪರಮಾತ್ಮನೆ, ನೀನೇ ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಆಶ್ರಯ; ರುದ್ರನ ಭಯದಿಂದ ವಿಶ್ವವು ಕಂಪಿತವಾಗುವಾಗ, ನೀನೇ ಭಯವಿಲ್ಲದ ಆಶ್ರಯ. ಹೇ ರಾಜಕುಮಾರರೆ, ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಿರಿ—ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಆ ಆತ್ಮನನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನನ್ನು, ಸದಾ ಕೀರ್ತಿ ಮಾಡಿ, ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಆರಾಧಿಸಿರಿ. ಯೋಗೋಪದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದು, ಋಷಿಗಳ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗೌರವದಿಂದ ಈ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿರಿ. ಈ ಮಹೋನ್ನತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಭಗವಂತನು ಭೃಗು ಮುಂತಾದ ಪುತ್ರರನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿಗೊಳಿಸಲು, ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಇಚ್ಛೆಪಡುವವರಿಗೆ ಬಹುಕಾಲ ಹಿಂದೆ ನಮಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು. ನಾವು, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪ್ರಭುಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಈ ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಅಜ್ಞಾನಾಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನಾವು ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವೆವು. ಯಾರು ಸದಾ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶೀಘ್ರವೇ ಪರಮಮಂಗಳವನ್ನು, ವಾಸುದೇವನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿಯ ಜ್ಞಾನವೇ ಎಲ್ಲರ ಪರಮಹಿತ; ಜ್ಞಾನರೂಪಿಯ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ದುಃಖಸಾಗರವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಬಹುದು. ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನನ್ನಿಂದ ಗಾಯಿಸಲಾದ ಈ ಭಗವಂತನ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಕಷ್ಟಪಡುವ ಹರಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಹಾಡಿದ ಈ ಪರಮಹಿತದ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ, ಯಾರಿಗೆ ಯಾವ ಇಚ್ಛೆಯು ಇದೆಯೋ, ಅವನು ಅದನ್ನು ಶೀಘ್ರವೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಕರ್ಮಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮಾನವ-ದೇವಪುತ್ರರೆ, ನಾನು ಹಾಡಿದ ಈ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಠಿಸಿ, ಪರಮ ತಪಸ್ಸಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಿ; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಬಯಸಿದ ಫಲ ದೊರೆಯುವುದು. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ, ಇಂದ್ರನು ಕೋಪದಿಂದ, ವ್ರಜವಾಸಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮತ್ತು ಗೋವರ್ಧನವನ್ನು ಎತ್ತಿದ ಕಾರಣದಿಂದ, ಗದೆಯಂತೆ ಸುರಿಮಳೆ ಸುರಿಸಿದನು. ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಇಂದ್ರನು, ಸಂವರ್ಥಕ ಎಂಬ ಪ್ರಳಯಮೇಘಗಳನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ, ಆಜ್ಞಾಪೂರ್ಣ ಪದಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು. “ಅಯ್ಯೋ! ಈ ಗೋಪರು, ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು, ಕೃಷ್ಣ ಎಂಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹೇಗೆ ಕೆಲವರು ವಿಚಾರಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಬಲವಾದ ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ನಾಮರೂಪಗಳ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಈ ಗೋಪರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು—ಮಾತುಕತೆ, ಬಾಲಿಶ, ಅಹಂಕಾರಿ, ಅಜ್ಞಾನಿ, ತಾನೇ ಜ್ಞಾನಿ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವವನನ್ನು—ಆಶ್ರಯಿಸಿಕೊಂಡು ನನಗೆ ಅಪಚಾರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವಧನದಿಂದ ಮತ್ತರಾದ, ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಗರ್ವಪೂರ್ಣರಾದ ಇವರು, ತಮ್ಮ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಗರ್ವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ತಮ್ಮ ಹಸುಗಳನ್ನು ನಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.