ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಈ ಕಥೆಯು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು, ವ್ಯಕ್ತ ಹಾಗೂ ಅವ್ಯಕ್ತ ಎರಡನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಬ್ರಹ್ಮನದಲ್ಲಿ, ಗುಣಗಳುಳ್ಳಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಗುಣಾತೀತವಾಗಿರುವ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ, ಏಕಾಗ್ರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲ್ಲೀನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಮಿತ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದ, ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿದ್ದ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ, ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ, ಒಳಗಿನಿಂದ ಶಾಂತ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನ ಸ್ಥಿತಿಯು ಅಲೆಗಳಿಲ್ಲದ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು. ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ, ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರುವ, ಅಂತರಾತ್ಮನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ವಾತ್ಮವನ್ನು ಅರಿತು, ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ತನ್ನ ಆತ್ಮವಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ತನ್ನೊಳಗಿನ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತನು. ಇಚ್ಛೆ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಸಮಾನ ಮನಸ್ಸು ಹೊಂದಿದ್ದ, ಭಗವಂತನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಅವನು ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದನು. ಆ ಪರಮಾತ್ಮನು, ಕಿರೀಟ, ಕಂಗಣ, ಹಾರ, ಪಾದಂಗುಳಿಗಳು, ಕರಗದ ಬೆಲ್ಟ್, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾ, ಪದ್ಮ, ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನು ಪರಮ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದನು. ಅವನ auspicious ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಕೌಸ್ತುಭ ರತ್ನವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಅವನ ಭುಜಗಳು ಸಿಂಹದಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿದ್ದವು; ಅವನ ರೂಪವು ನಿರ್ದೋಷವಾದ ಚಿಂತನಿಯಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳ ಗುರುತು ಇದ್ದು, ಉಸಿರಾಟದ ಚಲನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವನ ನಾಭಿಯ ಆಳವಾದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವಂತಿತ್ತು. ಅವನು ಹೊಳೆಯುವ ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಬೆಲ್ಟ್ ಧರಿಸಿದ್ದನು; ಅವನ ಕಪ್ಪು ತೊಡೆಯು, ಹಠ, ಮೊಣಕಾಲು, ಚೀಲಗಳು—all perfectly formed and beautiful to behold. ಅವನ ಪಾದಗಳು ಶರತ್ ಕಾಲದ ಕಮಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಅವನ ಪಾದಗಳ ನಖಗಳು ಬೆಳಕು ಹರಡುತ್ತ, ಆಂತರಿಕ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. “ಹೇ ಗುರುದೇವ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ತೋರಿಸಿ, ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದಾಟಲು ಮಾರ್ಗವಿದು” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರು ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಗೆ ಬಯಸುವವರು; ಇದಕ್ಕೆ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದಾಗ ಭಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಭಗವಂತನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸಿಗುವವನು; ಆದರೆ embodied beingsಗೆ ತಲುಪಲು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ. ಸ್ವಾತ್ಮಾಧಿಕಾರವೂ, ನಿರಂತರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೊರಕುವ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಅವನನ್ನು, ಧ್ಯಾನ, ಯೋಗ, ಭಕ್ತಿ—all exclusive devotion ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಿದವರು, ಅವನ ಪಾದಗಳ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮರಣ, ಜೀವದ ಅಂತ್ಯ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಿರುವ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ—even when he destroys the universe with his might. ಸ್ವರ್ಗ ಅಥವಾ ಮೋಕ್ಷ—even half a moment association with Lord’s devotees is greater for mortals; other blessings pale in comparison. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪಾಪರಹಿತವಿರುವವರು, ಶುದ್ಧ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಯೆಯುಳ್ಳವರ ಸಂಗವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಪಾಪಗಳು ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ—ಇದು ನಿಮ್ಮ ಕೃಪೆ. ಯಾವುದೇ ಬಾಹ್ಯ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಗಹ್ವರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಭಕ್ತಿಯು ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದವನು, ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಯಾವುದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ—ಅದು ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಪ್ರಕಾಶ, ಆಕಾಶದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ. ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಭಗವಂತನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಉಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತೆ ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಭಿನ್ನತೆಯ ಅನುಭವ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಸ್ಥಿರತೆಯಿಂದ. ಯೋಗಿಗಳು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ, ವಿವಿಧ ವಿಧಿಗಳ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ನೀವು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ; ವೇದ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ನೀವು ಮೂಲ ಪುರುಷ, ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದೆ; ಆ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರಜ, ಸತ್ತ್ವ, ತಮೋ ಗುಣಗಳು ವಿಭಜನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ನಿಮ್ಮಿಂದ ಮಹಾ ಅಹಂಕಾರ, ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ಅಗ್ನಿ, ಜಲ, ಭೂಮಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತರಾತ್ಮನಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೀರಿ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆ ಪುರುಷನನ್ನು, sensesನ ರಸವನ್ನು ಮಧುವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುವವನನ್ನು, ಒಳಗಿನಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಕಾಲದ ವೇಗದ ರಥ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅಪ್ರತಿಬಂಧವಾಗಿ ಎಳೆಯುತ್ತೀರಿ; ಭೂತಗಳು ಮೋಡಗಳಂತೆ, ನೀವು ವಾಯುವಂತೆ ಅಸಹ್ಯ. ಜನರು, ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಇಂದ್ರಿಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ನೀವು ಸದಾ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಹಾದು ಹೋಗುವ ಹಾವು ಮಾಉಸ್ ಅನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಂತೆ, ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ—ಹೇ ಯಮ! ಯಾವ ಜ್ಞಾನಿ ನಿಮ್ಮ ಕಮಲಪಾದವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವನು? ಅದುವೇ ಗೌರವ ಮತ್ತು ವಿನಯದ ನೆಲೆ; ಭಯದಿಂದ十四 ಮನೂಗಳು, ನಮ್ಮ ಪೂಜ್ಯ ಗುರುಗಳು, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು, ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೆಂದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಪರಮಾತ್ಮ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ; ಜಗತ್ತನ್ನು ರುದ್ರನ ಭಯ ಆವರಿಸಿದಾಗ, ನೀವು ಭಯರಹಿತ ಆಶ್ರಯ. ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು, ಹೇ ರಾಜಕುಮಾರರು, ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ, ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತ, ಭಗವಂತನಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಪಠಿಸಿ—ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಅಂತಃಸ್ಥ ಆತ್ಮನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆ ಆತ್ಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಹರಿಯನ್ನು ಸದಾ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿ, ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ. ಯೋಗದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಋಷಿಗಳ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ. ಈ ಯೋಗವನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಹಿಂದೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸ್ವಾಮಿಯಾದ ಭಗವಂತನು ನಮಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು; ಭೃಗು ಮುಂತಾದ ಪುತ್ರರನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು, ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಇಚ್ಛಿಸುವವರಿಗೆ. ನಾವು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು, ಜೀವಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಈ ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಅಂಧಕಾರವು ದೂರವಾಗಿದ್ದು, ನಾವು ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇದನ್ನು ಸದಾ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಪಠಿಸುವವನು, ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಶೀಘ್ರವೇ ಪರಮಮಂಗಳವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಪರಮಜ್ಞಾನವೇ ಎಲ್ಲರ ಪರಮಹಿತ; ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ದೋಣಿಯ ಮೂಲಕ, ದುಃಖದ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಬಹುದು. ಯಾರು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ, ನಾನು ಹಾಡಿದ ಈ ಭಗವಂತನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವನು ಪೂಜಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೂ. ನನ್ನ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿರುವ ಪರಮಹಿತವನ್ನು, ಯಾರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಕರ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ದೇವಪುತ್ರರು, ಈ ಪಾರಮಾತ್ಮನ ಸ್ತುತಿ, ನಾನು ಹಾಡಿದ ಹಾಡು, ಇದನ್ನು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಠಿಸಿ, ಮಹಾತಪಸ್ಸಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ; ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛಿತ ಗುರಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಾ. ಇದಾದ ನಂತರ, ಇಂದ್ರನು ಕೋಪದಿಂದ, ವ್ರಜ ನಿವಾಸಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ಗೋವರ್ಧನವನ್ನು ಎತ್ತಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಗದೆಯಂತೆ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು. ಇಂದ್ರನು ಕೋಪದಿಂದ, ಸಾಂವರ್ಥಕ ಎಂಬ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿ, ಆಜ್ಞಾಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು. “ಅಯ್ಯೋ! ಈ ಗುಪ್ತಸ್ಥ cowherds, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು—a mortal—ಆಧರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಯು ಮತ್ತು ಮಹತ್ವವು ನೋಡಿ!” ಎಂದು ಇಂದ್ರನು ಬಿರಿದು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಭಗವಂತನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಮಹಾತ್ಮನ ಸ್ಥಿತಿ, ಭಗವಂತನ ರೂಪದ ವರ್ಣನೆ, ಭಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮೆ, ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನ ಕೋಪದ ಘಟನೆಯು ಇಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿತವಾಗಿದೆ.