ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಗೋವರ್ಧನ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ದಿವ್ಯ ಜ್ಞಾನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಗೋಪಾಲಕರಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಕುಟುಂಬದವರಿಗೆ, "ಅಶ್ವಪಾಲಕರು, ದ್ರವ್ಯಹೀನರು, ಪತಿತರು ಮುಂತಾದವರಿಗೂ ಯೋಗ್ಯವಾದ ದಾನಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಹಸುವಿಗೆ ಜೋಳವನ್ನು ನೀಡಿ, ನಂತರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಹಸುವಿಗೆ ಜೋಳ ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಪರ್ವತದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಿದರು. ಅವರು ತಿನ್ನಿ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ಉತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹಸುವು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಅಗ್ನಿಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತವನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದರು. "ಇದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ಪ್ರಿಯವಾರೆ, ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿರಿ. ಈ ಯಜ್ಞವು ಹಸುವು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ನನಗೆ ಬಹು ಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ," ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು. ಶುಕಮುನಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಕಾಲಸ್ವರೂಪನಾದ ಭಗವಂತನು ಇಂದ್ರನ ಗರ್ವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಲು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ, ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರರು ಅವುಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಅವರು ಕೃಷ್ಣನ ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿದರು, ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿ ಬೇಕಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಬಳಿಸಿದರು. ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಗೌರವದಿಂದ ಹಸುವಿಗೆ ಜೋಳ ನೀಡಿದರು, ಹಸುಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಇಟ್ಟು, ಪರ್ವತವನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದರು. ಮಹಿಳೆಯರು ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತಗೊಂಡ ಗಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದರು. ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಗೋಪಾಲಕರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಲು, "ನಾನು ಪರ್ವತವೇ," ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ, ದೊಡ್ಡ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ವ್ರಜದ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ಪರ್ವತದ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, "ಈ ಪರ್ವತ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿದೆ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೂ ಮಾಡಿದನು," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವನು ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅವನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಹಸುವಿನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನಾವು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇಂತಹ ವಾಸುದೇವನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಗೋಪಾಲಕರು ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಪರ್ವತ, ಹಸು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು. ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕುನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿದಿದೆ. ಈ ನಂತರ, ಭಗವಂತನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: "ನಾನು ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಆತ್ಮದ ಮೂಲಕ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಅನುಭವಿಸಿದರೆ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ." "ತಾಯಿ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ, ಇದು ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಇದರ ಮೂಲಕ ನೀನು ಭಯವನ್ನು ದಾಟುವೆ." ಮೈತ್ರೇಯನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಈ ರೀತಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕರ್ತೃನಾದ ಕಪಿಲನು ಹೇಳಿದ ಬಳಿಕ, ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ, ಅವನಿಗೆ ಬಲಭಾಗದಿಂದ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು. ಅವರು ಮೌನ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡರು, ಆತ್ಮನಲ್ಲೇ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟು, ಅನಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದರು; ಅಗ್ನಿಯಿಲ್ಲದೆ, ನಿಶ್ಚಿತ ವಾಸಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲದೆ. ಅವರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿದರು—ಅದು ವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವುದು, ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಸ್ವತಃ ಗುಣರಹಿತ; ಏಕಾಗ್ರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಅವರು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತ, ಸ್ವಾಮಿತ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತ, ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ದಾಟಿದವರು, ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡಿದವರು, ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಂಡವರು, ಒಳಗಿನ ಶಾಂತತೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸು ಹೊಂದಿದವರು—ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತ ಸಮುದ್ರದಂತೆ. ಅವರು ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ, ಆ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ ಆಂತರ್ಯಾತ್ಮನಲ್ಲಿ, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವಾತ್ಮವನ್ನು ಅರಿತು, ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದರು. ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಆತ್ಮವಾಗಿ ಕಂಡರು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ತಾವೇ ಭಗವಂತನೊಳಗೆ ಕಂಡರು. ಅವರು ಇಚ್ಛೆ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷದಿಂದ ಮುಕ್ತ, ಎಲ್ಲರತ್ತ ಸಮಾನ ಮನಸ್ಸು, ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು. ಆ ದಿವ್ಯ ರೂಪ ಚಕ್ರ, ಶಂಕು, ಗದಾ, ಪದ್ಮ, ಮಾಲೆ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ; ಕಿರೀಟ, ಕಂಗಣ, ಹಾರ, ಪಾದರಕ್ಷೆ, ಕಟಿಬಂಧನ; ಪರಮ ಔಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ. ಕೌಸ್ತುಭ ರತ್ನವು ಭಗವಂತನ ಘನವಾದ ಕಂಠದಲ್ಲಿ, ಸಿಂಹದಂತೆ ಬಾಹುಗಳು, ಅವಿನಾಶಿ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಅವನ ರೂಪವು ನಿರ್ಮಲ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳು, ಉಸಿರಾಟದ ಚಲನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಅವನ ನಾಭಿಯ ಆಳವಾದ ತಿರುಗುಳಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ಒಳಗೆ ಹೋಯ್ದು ಹೊರಬರುತ್ತದೆ. ಅವನ ಕಪ್ಪು ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಚಿನ್ನದ ಬಟ್ಟೆ, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ, ಸೌಂದರ್ಯಪೂರ್ಣ ತೊಡೆಯು, ಮೊಣಕಾಲು, ಕಾಲುಗಳು. ಅವನ ಪಾದಗಳು ಶರದೃತುವಿನ ಕಮಲದಂತೆ, ನಖಗಳು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಒಳಗಿನ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುತ್ತವೆ; "ಗುರುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ತೋರಿಸಿ, ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದಾಟಲು ಮಾರ್ಗವಿದು," ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ಈ ರೂಪವನ್ನು ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಇದಕ್ಕೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡುವುದು, ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವವರಿಗೆ ಭಯರಹಿತತೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ನೀವು ಭಕ್ತಿಗೆ ಲಭ್ಯ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ; ಆತ್ಮದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೂ, ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡಲಾಗದು. ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅತಿ ದುರ್ಬಲ—even ಪುಣ್ಯವಂತರಿಗೆ—ಭಗವಂತನ ಪಾದಾರವಿಂದವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದವರು, ಅವು ಹೊರತು ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ, ಮೃತ್ಯು—ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯ—ಅವನಿಗೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಿರುವವರಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದರೂ, ಭಯಂಕರ ಭ್ರೂಭಂಗದಿಂದ. ಸ್ವರ್ಗ ಅಥವಾ ಮೋಕ್ಷವೂ, ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತರೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಧ ಕ್ಷಣದ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನೂ ಹೋಲಿಸಲಾರದು; ಇತರ ವರಗಳ ಮಾತೇ ಬೇಡ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಭಗವಂತನ ಶುದ್ಧ, ದಯಾಳು ಭಕ್ತರ ಸಂಗಾತಿ ನಮಗೆ ದೊರಕಲಿ; ಅವರ ಪಾಪಗಳು ಭಗವಂತನ ಕೀರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಪರಿಹಾರವಾಗಿವೆ—ಇದು ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹ. ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಬಾಹ್ಯ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಚಲಿಸಲಾರದು, ಅಜ್ಞಾನಗಹನದಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಅಲ್ಲ; ಭಕ್ತಿಯು ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ಮನಸ್ಸು—ಅಂತಹ ಋಷಿಯು ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಎಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಯಾವುದು ಇದನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ—ಆ ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಆಕಾಶದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ. ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಮಾಯಾ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪೋಷಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ತಾನು ಬದಲಾವಣೆಯಾಗದೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ; ಭಿನ್ನತೆಯ ಅನುಭವವು ಮನಸ್ಸಿನ ಚಂಚಲತೆಯಿಂದ—ಭಗವಂತನು ಸ್ವತಂತ್ರ. ಭಕ್ತರು, ಯೋಗಿಗಳು, ವಿವಿಧ ವಿಧಿಯ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ವೇದ ಮತ್ತು ತಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ. ನೀವು ಆ ಆದಿಪುರುಷ, ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ನಿದ್ರಿಸುವುದು; ಆ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರಜ, ಸತ್, ತಮಸ್ಸು ವಿಭಜನೆ ಆಗುತ್ತದೆ; ನಿಮ್ಮಿಂದ ಮಹಾ ಅಹಂಕಾರ, ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ಅಗ್ನಿ, ನೀರು, ಪೃಥ್ವಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಚತುರ್ವಿಧ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತ್ಮದ ಭಾಗವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೀರಿ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆ ಆಂತರ್ಯಾತ್ಮನನ್ನು ಅರಿತು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ರಸವನ್ನು ಮಧುಪಾನಿಯಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಕಾಲದ ವೇಗದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತೀರಿ; ಪಂಚಭೂತಗಳು ಮೋಡದ ಗುಂಪಿನಂತೆ, ನೀವು ವಾಯುವಂತೆ—ಅಸಹ್ಯ. ಜನರು ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಇಂದ್ರಿಯ ವಸ್ತುಗಳೆಡೆಗೆ ಆಸೆಯಿಂದ ಹಾರುತ್ತಾರೆ; ನೀವು, ಸದಾ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ, ಹಸುವಿನ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದು ಹೋಗುವ ಹಾವು ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ, ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ—ಮೃತ್ಯು. ಈ ರೀತಿ, ಗೋವರ್ಧನ ಪೂಜೆ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನವು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.