ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನಾರದ muniಯವರನ್ನು ಕುಮಾರರು ಹಿತವಾಗಿ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: “ನಾರದಾ, ನೀನು ವಿನಮ್ರ ಮತ್ತು ವಿವೇಚನೆ ಹೊಂದಿರುವವನು, ನಾವು ನಿನ್ನಿಗೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಗಂಗೆಯ ತೀರದ ಬಳಿ ‘ಆನಂದ’ ಎಂಬ ಸ್ಥಳವಿದೆ. ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ವಿವಿಧ ಋಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಸಿದ್ಧರು ನೆರೆದಿದ್ದಾರೆ; ವಿವಿಧ ಮರಗಳು, ಲತೆಗಳು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿವೆ, ಮತ್ತು ಕೊಂಬಳದಂತೆ ಹಸಿರು, ನ_soft_ವಾದ ಮರಳು ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿದೆ. ಆನಂದ ಸ್ಥಳ ಸುಂದರ, ನಿಶ್ಚಲ ಮತ್ತು ಒಡನಾಡಿಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿನ ವಾತಾವರಣವು ಬಂಗಾರದ ಕಮಲಗಳ সুবಾಸನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಆ ಪ್ರದೇಶದ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷ ಅಥವಾ ಶತ್ರುತ್ವವಿಲ್ಲ. ವಯೋವೃದ್ಧ, ದುರ್ಬಲ ದೇಹವನ್ನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಇರಿಸಿದಾಗ, ಮತ್ತು ಈ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ಭಕ್ತಿ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಭಾಗವತದ ಕಥನ ನಡೆಯುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅವಳ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಆಗಮನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಆ ಕಥನದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ತ್ರಯವು ಪುನಃ ಯೌವನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಸೂತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಈ ರೀತಿ ಕುಮಾರರು, ನಾರದನೊಂದಿಗೆ, ಗಂಗೆಯ ತೀರಕ್ಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದರು, ಭಾಗವತದ ಕಥನವನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಕೇಳಲು. ಅವರು ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ, ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಮಹಾ ಗದ್ದಲ ಎದ್ದಿತು. ಶ್ರೀಭಾಗವತದ ಅಮೃತವನ್ನು ಪಾನ ಮಾಡಲು ಎಲ್ಲರೂ ಆತುರದಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದರು; ವೈಷ್ಣವರು ಮೊದಲಾಗಿ ಆಗಮಿಸಿದರು. ಭೃಗು, ವಸಿಷ್ಠ, ಚ್ಯವನ, ಗೌತಮ, ಮೇಧಾತಿಥಿ, ದೇವಲ, ದೇವರಾತ, ರಾಮ, ಗಾಧಿಯ ಪುತ್ರ, ಶಾಕಲ, ಮೃಕಂಡು ಪುತ್ರ, ಅತ್ರಿ ಮತ್ತು ಪಿಪ್ಪಲಾದ—ಈ ಮಹಾ ಋಷಿಗಳೂ ಬಂದರು. ಯೋಗದ ಆಚಾರ್ಯರು, ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಪರಾಶರ, ಛಾಯಾಶುಕ, ಜಾಜಲಿ, ಜಹ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು, ಪುತ್ರರು, ಪತ್ನಿಯರು—all great affection-filled groups of sages—ಅವರು ಕೂಡ ಬಂದರು. ವೇದಾಂತಗಳು, ವೇದಗಳು, ಮಂತ್ರಗಳು, ತಂತ್ರಗಳು, ಅವುಗಳ ದೇಹರೂಪಗಳು, ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಏಳು ಪುರಾಣಗಳು, ಆರು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು—all arrived. ಗಂಗೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ನದಿಗಳು, ಪುಷ್ಕರದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಸರೋವರಗಳು, ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳು, ದಿಕ್ಕುಗಳು, ದಂಡಕದಂತಹ ಅರಣ್ಯಗಳು—all came. ಪರ್ವತಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ದಾನವರು—ಅವರು ಕೂಡ ಬಂದರು; ಆದರೆ ಅವರ ಭಾರದಿಂದ ಭೃಗು, ಅವರಿಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ, ಅವರನ್ನು ತರಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ನಾರದನು ಎಲ್ಲರನ್ನು ದೀಕ್ಷೆಗೊಳಗಾಗಿಸಿ, ಉತ್ತಮ ಆಸನವನ್ನು ನೀಡಿ, ಕುಮಾರರು ಎಲ್ಲರ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿದ್ದರು. ವೈಷ್ಣವರು, ವಿರಕ್ತರು, ತ್ಯಾಗಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು—all stood in the front, ಮತ್ತು ನಾರದನು ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದನು. ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ದೇವತೆಗಳು, ಬೇರೆ ಕಡೆ ವೇದಗಳು, ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು, ಬೇರೆ ಕಡೆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಮಹಿಳೆಯರು—all were assembled. ಜಯಧ್ವನಿ, ವಂದನೆಗಳ ಕೂಗು, ಶಂಖಧ್ವನಿಗಳು—all arose; ಭಸ್ಮ ಮಾಡಿದ ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಹೂವುಗಳ ಮಹಾ ಚಿತ್ತಾರ ನಡೆಯಿತು. ಅಕಾಶದ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಏರಿ, ಅನೇಕ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದಿಂದ ಹೂವುಗಳ ಮಳೆಯನ್ನಾಡಿದರು. ಸೂತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಈ ರೀತಿ, ಮನಸ್ಸು ಏಕಾಗ್ರಗೊಂಡವರ ಮಧ್ಯೆ, ಕುಮಾರರು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ನಾರದನಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದರು. ಕುಮಾರರು ಹೇಳಿದರು: “ಈಗ ನಾವು ಶುಕಮುನಿಯ ಗ್ರಂಥದಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇವೆ; ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯಬಹುದು. ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಕಥನವನ್ನು ಸದಾ ಸೇವಿಸಬೇಕು, ಸದಾ ಸೇವಿಸಬೇಕು; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಹರಿಯು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಗ್ರಂಥವು ಹದಿನೆಂಟು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳಿಂದ, ಹನ್ನೆರಡು ಸ್ಕಂಧಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಇದು ಪಾರಿಕ್ಷಿತ ಮತ್ತು ಶುಕಮುನಿಯ ಸಂವಾದವಾಗಿದೆ—ಈ ಭಾಗವತವನ್ನು ಕೇಳು. ಈ ಸಂಸಾರದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ, ಶುಕಮುನಿಯ ಗ್ರಂಥದ ಉಪದೇಶಗಳು ಕಿವಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸದ ಕ್ಷಣವನ್ನೂ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅನೇಕ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಒಂದೇ ಗ್ರಂಥ, ಭಾಗವತ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸುವ ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯಾಗಿದೆ. ಯಾವ ಮನೆದಲ್ಲಿ ಭಾಗವತದ ಕಥನ ಪ್ರತಿದಿನ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಅದು ತೀರ್ಥವಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿನ ನಿವಾಸಿಗಳ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳು, ನೂರ ವಾಜಪೇಯ ಯಜ್ಞಗಳು—even a sixteenth part of the merit of the narration of Śuka’s scripture cannot equal. ಋಷಿಗಳೇ, ಭಾಗವತವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳದೆ ಇರುವವರೆಗೆ ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪಾಪಗಳು ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಗಂಗಾ, ಗಯಾ, ಕಾಶಿ, ಪುಷ್ಕರ, ಪ್ರಯಾಗ—even these cannot equal the fruit of the narration of Śuka’s scripture. ಪ್ರತಿದಿನ, ನಿಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ, ಭಾಗವತದ ಶ್ಲೋಕದ ಅರ್ಧ ಅಥವಾ ಚತುರ್ಥಾಂಶವನ್ನು ಪಠಿಸಿ, ನೀವು ಪರಮ ಗತಿಯೆಚ್ಚಿಸುವುದಾದರೆ. ವೇದಗಳು, ವೇದಗಳ ತಾಯಿ, ಪುರುಷ ಸೂಕ್ತ, ತ್ರೈ ವೇದ, ಭಾಗವತ, ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರ— ಹನ್ನೆರಡು ಸ್ವರೂಪಗಳು, ಪ್ರಯಾಗ, ವರ್ಷ ರೂಪದ ಕಾಲ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ, ಕಾಮಧೇನು, ಹನ್ನೆರಡು ದಿನ— ತುಳಸಿ, ವಸಂತ ಋತು, ಪರಮ ಪುರುಷ—ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ಭಾಗವತವನ್ನು ಅರಿತಂತೆ, ದಿನ-ರಾತ್ರಿ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ್ಮಗಳಿಂದ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನ ಭಾಗವತದ ಅರ್ಧ ಅಥವಾ ಚತುರ್ಥಾಂಶ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ರಾಜಸೂಯ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಭಾಗವತ ಪಠನ, ಹರಿಯ ಚಿಂತನೆ, ತುಳಸಿಯ ಪೋಷಣೆ, ಗೋಸೇವೆ—ಇವು ಸಮಾನ. ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯಾರು ಶುಕಮುನಿಯ ಗ್ರಂಥದ ವಚನವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ—ಗೋವಿಂದನು ಅವರಿಗೆ ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು ಭಾಗವತವನ್ನು ಚಿನ್ನದ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯಾರಾದರೂ ಜನ್ಮದಿಂದ, ಮೋಸಭಾವದಿಂದ, ಶುಕಮುನಿಯ ಕಥನವನ್ನು ಸ್ವಾದಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅವರು ಚಂಡಾಲ ಅಥವಾ ಕತ್ತೆಯಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ; ಅಯ್ಯೋ, ಅವರ ಜನ್ಮ ವ್ಯರ್ಥ, ತಾಯಿ ವ್ಯಥೆ ಪಡುತ್ತಾಳೆ. ಜೀವಂತ ಶವ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ, ಪಾಪಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವ, ಶುಕಮುನಿಯ ಕಥನವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಕೇಳದವರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಮಾನ, ಭೂಭಾರ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ—ಹೀಗೆ ಸ್ವರ್ಗದ ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಕಥೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪ; ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅದು ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.” ಇಂತಹ ಪವಿತ್ರ, ಅದ್ಭುತ ಭಾಗವತದ ಮಹಿಮೆ, ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು, ಋಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ವೇದಗಳು, ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳು—all gathered, listened, and celebrated—ಭಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ ಪುನಃ ಯೌವನವನ್ನು ಪಡೆದವು; ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ವಾಸಮಾಡಿದನು; ಮತ್ತು ಭಾಗವತದ ಅಮೃತವಾದ ಕಥನದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಪಾವನರಾದರು.