ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅಚ್ಯುತನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಸದಾ ಅವನನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ, ಅವನ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪತ್ನಿಯರು ಆನಂದದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡರು. ಅವರು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಪ್ರಿಯನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಾಣಲು ನದಿಗಳು ಸಾಗರದತ್ತ ಓಡುವಂತೆ, ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟರು. ಮಕ್ಕಳು, ಪತಿ, ಬಂಧುಗಳು, ಸಹೋದರರು ಯಾರೇ ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ದೇವರ ಮೆಚ್ಚಿನ ಕೀರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿತ್ತು. ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದ ಧರ್ಮೋಪದೇಶದಿಂದ ಪೋಷಿತರಾದ ಅವರು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟರು. ಯಮುನಾನದ ತೀರದ ಅಶೋಕವೃಕ್ಷಗಳ ತೊಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಸಹೋದರನಾದ ಬಲರಾಮನ ಮತ್ತು ಗೋಪರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಮೇಘದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದ, ಹೊಳೆಯುವ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ, ಕಾಡಿನ ಹೂಮಾಲೆ ಮತ್ತು ನವಿಲುಪಿಚ್ಚುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದ, ನೃತ್ಯಗಾರನಂತೆ ಸಜ್ಜನಾಗಿದ್ದ, ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕಮಲ ಹೂವಿದ್ದ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಲವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಶಿರಿಶ ಹೂವಿದ್ದ, ಕೆನ್ನೆಗಳನ್ನು ಆವರಿಸುವ ಕೇಶಗಳಿಂದ, ಮುಗುಳುನಗೆಯಿಂದ ಮುಖವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲೀನವಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟರು, ಅವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಿವಿಗಳು ಆನಂದಗೊಂಡವು. ಅವರು ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೂಲಕ ಅವನನ್ನು ಒಳಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಆಲಿಂಗಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳಂತೆ, ತಮ್ಮ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು. ಇಂತೆಯೇ, ಎಲ್ಲಾ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪಸ್ವಾಮಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಿದ್ದರು. ಅವನು ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯವನ್ನು ಓದುತ್ತ Knowing them well, Krishna, with ಮುದ್ದಾದ ನಗುವಿನ ಮುಖದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು: "ಓ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿನಿಯರೇ, ಸ್ವಾಗತ! ದಯಮಾಡಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮಗಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನೀವು ಬಂದಿರುವುದು ಯೋಗ್ಯವೇ." "ನಿಜಕ್ಕೂ, ಯಾರು ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ, ತಮ್ಮ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜೀವ, ಬುದ್ಧಿ, ಮನಸ್ಸು, ಆತ್ಮ, ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಂಪತ್ತು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಪ್ರಿಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಇನ್ನಾರು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಿಯರಾಗಬಹುದು?" "ಈಗ, ದ್ವಿಜಪತ್ನಿಯರೇ, ನೀವು ಯಜ್ಞವೇದಿಕೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಹೋಗಿ. ನಿಮ್ಮ ಪತಿಗಳು ನಿಮ್ಮ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ." ಆಗ ಆ ಪತ್ನಿಯರು ಹೇಳಿದರು: "ಪ್ರಭು, ಇಂತಹ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಡಿ! ನಿಮ್ಮ ಪಾದತಳದಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರವಚನವನ್ನು ಪೂರೈಸಬೇಕು. ನಾವು ಎಲ್ಲ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಿಮ್ಮ ಪಾದತಳದ ತುಳಸಿ ಧೂಳಿ ನಮ್ಮ ಕೂದಲಲ್ಲಿ ಧರಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಈಗ ನಮ್ಮನ್ನು ಪತಿಗಳು, ಪೋಷಕರು, ಮಕ್ಕಳು, ಸಹೋದರರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಯಾರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವನೇ, ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಾರವಿಂದದಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ, ನಮಗೆ ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ—ದಯಮಾಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ." ಆಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು: "ನಿಮ್ಮ ಪತಿಗಳು, ತಂದೆ, ಸಹೋದರರು, ಮಕ್ಕಳು ಯಾರೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿರೋಧವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ನೀವು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿದ್ದೀರಿ; ಈ ಮೂಲಕ ಲೋಕಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರ ಶಾರೀರಿಕ ಸಂಪರ್ಕ ಪ್ರೀತಿ ಅಥವಾ ಮಮಕಾರಕ್ಕಾಗಿಯಲ್ಲ; ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಶೀಘ್ರವೇ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ." ಇಂತಿ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪತ್ನಿಯರು ಯಜ್ಞಶಾಲೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಅವರ ಪತಿಗಳು ಈಗ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಪತ್ನಿ ಪತಿಯರಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಅವಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ತನ್ನ ಪಾಪಬಂಧನದ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದಳು. ಆ ಬಳಿಕ, ಗೋವಿಂದನು ಆ ಪತ್ನಿಯರು ತಂದ ಆಹಾರವನ್ನು ಗೋಪರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಭೋಜನವಾಗಿ ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ತಾನೂ ಸೇವಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿ ಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಗೋಪ, ಗೋಪಿಕಾ, ಮತ್ತು ಹಸುಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯ, ಮಾತು, ಮತ್ತು ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಇದನ್ನು ಕಂಡು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ನೆನೆದು, ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉಪಹಾಸಿಸಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟರು. ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದ ಅಪೂರ್ವ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ತಾವು ಅದನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲವೆಂದು ವಿಷಾದಿಸಿದರು. "ನಮ್ಮ ಜನ್ಮ, ತ್ರೈವಿದ್ಯ, ವ್ರತ, ಮಹಾಪಾಠ, ಕುಲ, ಯಜ್ಞಪಾಂಡಿತ್ಯ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ವ್ಯರ್ಥ, ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾವು ಇಂದ್ರಿಯಾತೀತನಾದ ಭಗವಂತನಿಂದ ದೂರವಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಭಗವಂತನ ಮಾಯೆಯು ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಮೋಹವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾವು ಲೋಕಗುರುಗಳಾದರೂ ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಹಿತವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ." "ಈ ಮಹಿಳೆಯರ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ! ಅವರು ಲೋಕಗುರುವಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ 'ಗೃಹ' ಎಂಬ ಮೃತ್ಯುಬಂಧನವನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರಿಗೆ ದ್ವಿಜತ್ವ, ಗುರುಕುಲವಾಸ, ತಪಸ್ಸು, ಆತ್ಮವಿಚಾರ, ಶುದ್ಧಿ, ಶುಭಕರ್ಮಗಳು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಾವು refinement ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಭಕ್ತಿ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿಲ್ಲ." "ನಾವು ನಮ್ಮ ಹಿತವನ್ನು ಮರೆತು, ಗೃಹಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ, ಗೋಪಿಕೆಯರ ಮಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಭಗವಂತನು ಧರ್ಮಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಎಲ್ಲ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನಾದ ಅವನಿಗೆ ನಾವು ಮುಕ್ತಿಯಂತಹ ವರಗಳಿಗಾಗಿ ಏಕೆ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ಇದು ಅವನ ಲೀಲೆಯ ಮಾತ್ರ ಪ್ರದರ್ಶನ." "ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿಯೂ ಅವನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಬಯಸಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೇಡುವುದೂ ಲೋಕವನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಮಾಯೆಯೇ. ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ವಸ್ತುಗಳು, ಮಂತ್ರ, ಯಜ್ಞ, ಋತುಜ, ಅಗ್ನಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಯಜಮಾನ, ಧರ್ಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿವೆ." "ಈ ವಿಷ್ಣುವೇ, ಯೋಗಿಗಳಾಧಿಪತಿ, ಯದುಕುಲದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದರೂ, ಅವನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿಯದೆ ಮೋಹಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ನಮಗೆ ಭಾಗ್ಯ, ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರಲ್ಲಿ ಹರಿ ಭಕ್ತಿಯು ಉಂಟಾಗಿದೆ." "ಅಕ್ಷಯ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ನಮಸ್ಕಾರಗಳು! ನಿಮ್ಮ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಕರ್ಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿವೆ. ಭಗವಂತನು, ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯದ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡವರ ದೋಷಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾನೆ." "ನಾವು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ನೆನೆದು, ಅವನ್ನರಸುವ ಆಸೆಗೆ ಅಡಿಗೊಳ್ಳದೆ, ಕಂಸನ ಭಯವಿದ್ದರೂ, ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆವು." "ಯಾವುದೇ ಗ್ರಹಗಳು ಸುಖದುಃಖಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಿದ್ದರೆ, ಅದು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. ಗ್ರಹಗಳು ಗ್ರಹಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಯಾರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಕು?" "ಕರ್ಮವೇ ಸುಖದುಃಖಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಿದ್ದರೆ, ಅದು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. ದೇಹ ಚರ್ಮ ಮಾತ್ರ, ಆತ್ಮ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಯಾರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಕು? ಯಾಕೆಂದರೆ ಕರ್ಮವೇ ಮೂಲವಲ್ಲ." "ಕಾಲವೇ ಸುಖದುಃಖಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಿದ್ದರೆ, ಅದು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. ಕಾಲವೂ ಆತ್ಮದಂತೆ ಸ್ವರೂಪ. ಬೆಂಕಿಗೆ ಹಿತ, ಹಿಮಕ್ಕೆ ಶೀತ ಸ್ವಭಾವವಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಯಾರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಕು? ದ್ವಂದ್ವವು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಸೇರಿಲ್ಲ." "ಯಾರಿಂದಲೂ, ಯಾವಾಗಲೂ, ಯಾವ ರೀತಿಯ ದ್ವಂದ್ವವೂ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗದು. ನಾನು ಹೇಗಿದ್ದೇನೆ, ಹುಟ್ಟುಮರಣ ಚಕ್ರವೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಜಾಗೃತನಾದವನು ಪಂಚಭೂತಗಳನ್ನು ಭಯಪಡುತ್ತಿಲ್ಲ." "ಈ ರೀತಿ, ಶಾಶ್ವತ ಆತ್ಮನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಧಾರಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳು ಅನುಸರಿಸಿದ ಮಾರ್ಗದಂತೆ, ಮುಕುಂದನ ಪಾದಸೇವೆಯಿಂದ ಅನಂತ, ದುರ್ಗಮವಾದ ಅಜ್ಞಾನಾಂಧಕಾರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.