ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ದಿನ, ಯಾದವರು ಮತ್ತು ಗೋವಾಲರು ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮಚಂದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಹಸುವನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಅವರು ಹತ್ತಿರದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಯಜ್ಞಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ವಿನಂತಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಯಜ್ಞದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ, ಬೇಟೆಯ ಯಜ್ಞ ಅಥವಾ ಸೌತ್ರಾಮಣಿ ಯಜ್ಞದ ಹೊರತು, ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣಗೊಂಡವನೂ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಲು ಯಾವುದೇ ದೋಷವಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ, ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಾಸೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು; ಮಕ್ಕಳಂತೆ, ಗರ್ವದಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ ಕೇಳಿದ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸುವ ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ವಸ್ತುಗಳು, ಮಂತ್ರಗಳು, ವಿಧಿಗಳು, ಯಜ್ಞಕರ್ತರು, ಅಗ್ನಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಯಜಮಾನ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆ ಪರಬ್ರಹ್ಮನಿಂದಲೇ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, discriminate ಮಾಡದೆ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮಾನವವಾಗಿ ನೋಡಿದರು; ಆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಗುರುತಿಸದೆ, ತಾವು ಮರಣಧರ್ಮಿಗಳು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ಅವರು "ಯಾದವರಿಗೆ ಆಹಾರ ಕೊಡಿ" ಎಂದು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ, "ಕೊಡಬೇಡಿ" ಎಂದೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಹಸಿವಿನಿಂದ ನಿರಾಶರಾದ ಗೋವಾಲರು ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮಚಂದ್ರರಿಗೆ ನಡೆದದ್ದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಿಶ್ವದ ಸ್ವಾಮಿ ಕೃಷ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ತೋರಿಸಲು, ಮತ್ತೆ ಗೋವಾಲರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನಾನು ಮತ್ತು ಸಂಕರ್ಷಣನೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ. ಅವರೆಲ್ಲಾ ನನ್ನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಸುವವರು; ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಿಮಗೆ ಆಹಾರ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ." ಗೋವಾಲರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರ ಮನೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ಅವರು ಕುಳಿತು, ಅಲಂಕೃತರಾಗಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಗೌರವದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: "ನಮಸ್ಕಾರ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರೇ! ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ. ನಾವು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ; ಹಸುವನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ದೂರದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಕೃಷ್ಣನು, ರಾಮಚಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ, ಬಹುದೂರ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಹಸಿವಿನಿಂದ, ತನ್ನ ಸಂಗಡಿಗರೊಂದಿಗೆ, ಆಹಾರ ಬೇಕು." ಅಚ್ಯುತನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರು, ಸದಾ ಕೃಷ್ಣನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದವರು, ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಅವರು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಉತ್ತಮ ಆಹಾರವನ್ನು ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ನೆರೆದ ಪ್ರಿಯಾತ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ನದಿಗಳು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹರಿದುಹೋಗುವಂತೆ ಧಾವಿಸಿದರು. ಹಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಪತಿಗಳು, ಸಹೋದರರು, ಸಂಬಂಧಿಗಳು, ಮಕ್ಕಳಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಅವರು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ನಿಬ್ಧವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಮತ್ತು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಆ ಧರ್ಮೋಪದೇಶಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದರು. ಯಮುನಾ ನದಿಯ ತೊಟ್ಟಿಲಿನಲ್ಲಿ, ಹೊಸ ಅಶೋಕದ ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು, ಗೋವಾಲರು ಮತ್ತು ರಾಮಚಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ, ಅಲಯುತ್ತಾ ನೋಡಿದರು. ಅವರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮಳೆಯ ಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದ, ಬಂಗಾರದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ, ಕಾಡಿನ ಹಾರ ಮತ್ತು ನವಿಲಿನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಗೊಂಡಿದ್ದ, ನೃತ್ಯಗಾರನಂತೆ ಉಡುಗೊಡಿಸಿದ್ದ, ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕಮಲವಿದ್ದ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಲವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಶತಪತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದ, ತೋಳಿನ ಮೇಲೆ ಕೂದಲನ್ನು ಬಿಟಿದ್ದ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ಅರಳಿದ್ದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರು. ಅವರ ಮನಸ್ಸು, ಕೃಷ್ಣನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಪ್ರೀತಿಸುವ, ಅವರ ಸಾನಿಧ್ಯದಿಂದ ಕಿವಿಗೆ ಆನಂದ ನೀಡುವ, ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಣ್ಗಳಿಂದ ಒಳಗೊಂಡು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಜ್ಞಾನಿಗಳಂತೆ, ಸಂತೃಪ್ತರಾದರು. ಅವರು ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಸತ್ಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಿದ್ದರು. ಕೃಷ್ಣನು, ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ನಗುತ್ತಾ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಸ್ವಾಗತ, ಭಾಗ್ಯವಂತರಾದ ಪತ್ನಿಯರೇ! ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ನಾನು ನಿಮಗೆ ಏನು ಮಾಡಲಿ? ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಬರುವುದೇ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ." "ಯಾರು ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವ-ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ನನ್ನಿಗೆ, ಆತ್ಮಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ, ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ, ನಿತ್ಯವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜೀವ, ಬುದ್ಧಿ, ಮನಸ್ಸು, ಆತ್ಮ, ಪತ್ನಿಯರು, ಮಕ್ಕಳು, ಸಂಪತ್ತು—all these become dear only through contact with me; so, who else is truly dear?" "ಇಗೋ, sacrificial altar ಗೆ ಹೋಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರೇ! ನಿಮ್ಮ ಪತಿಗಳು, ಗೃಹಸ್ಥರು, ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ." ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರು ಹೇಳಿದರು: "ಸ್ವಾಮಿ, ಇಂತಹ ಮಾತು ಹೇಳಬೇಡಿ! ನಿಮ್ಮ ಪಾದದ ತುಳಸಿಯ ಧೂಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಕೂದಲಲ್ಲಿ ಹಾಕಲು, ಎಲ್ಲ ಸಂಬಂಧಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಪತಿಗಳು, ತಂದೆ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಹೋದರರು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಈಗ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದದಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದ ನಮಗೆ ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯ ಇಲ್ಲ—ದಯಮಾಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ." ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು: "ನಿಮ್ಮ ಪತಿಗಳು, ತಂದೆ, ಸಹೋದರರು, ಮಕ್ಕಳು ಅಥವಾ ಇತರರು ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬಾರದು; ಈಗ ನೀವು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ, ಲೋಕಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರ ದೈಹಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳು ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ; ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ." ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರು, ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಯಜ್ಞಶಾಲೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಅವರ ಪತಿಗಳು ಈಗ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ, ಪತಿಯರಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯದಿಂದ ಬಂಧಿತವಾದ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಳು. ಗೋವಿಂದನು, ಆ ಆಹಾರವನ್ನು ಗೋವಾಲರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಿಸಿ, ತಾನೂ ಸೇವಿಸಿದನು. ಮಾನವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಗೆ ಅವತರಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯ, ಮಾತು, ಕೃತಿಗಳಿಂದ ಹಸುಗಳು, ಗೋವಾಲರು ಮತ್ತು ಗೋವಾಲಿಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರು ವಿಶ್ವದ ಸ್ವಾಮಿಗೆ ಮಾಡಿದ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಾನವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಿದರು. ಪತ್ನಿಯರು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ತಾವು ಆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲವೆಂದು ವಿಷಾದಿಸಿದರು. "ನಮ್ಮ ಜನ್ಮ, ತ್ರೈವಿಧ ವಿದ್ಯೆ, ವ್ರತಗಳು, ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ, ಕುಲ, ಯಜ್ಞದ ಜ್ಞಾನ—all are worthless if we turn away from the Lord beyond sense perception. ಕೃಷ್ಣನ ಮಾಯೆ ಯೋಗಿಗಳಿಗೆಲೂ ಮೋಸಮಾಡುತ್ತದೆ; ನಾವು, ಜನರಿಗೆ ಉಪದೇಶ ಮಾಡುವವರು, ನಮ್ಮ ಸ್ವ-ಹಿತವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಮೋಹಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ." "ಈ ಮಹಿಳೆಯರ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ; ಅವರು ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ, 'ಮೃತ್ಯು' ಎಂಬ ಮನೆಯ ಬಂಧನವನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದಾರೆ. initiation, austerity, purity, rituals—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಅವರು ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು refinement, virtues ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಭಕ್ತಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿಲ್ಲ." "ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ನಮ್ಮ ಸ್ವ-ಹಿತವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಮೋಹಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಗೋವಾಲಿಯರ ಮಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಕೃಷ್ಣನು ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸಿದನು." "ನಾವು, ಅವನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟವರು, ಮುಕ್ತಿಯಂತಹ ವರಗಳ ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ವರಗಳ ಸ್ವಾಮಿ, ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿರುವವನು—ಇದು ಅವನ ಲೀಲೆಯ ಆಟ ಮಾತ್ರ." "ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿ, ಅವನ ಪಾದದ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವಳು; ಅವಳ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಜನರಿಗೆ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಮಾಯೆಯಾಗಿದೆ." "ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ವಸ್ತುಗಳು, ಮಂತ್ರಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳು, ಯಜ್ಞಕರ್ತರು, ಅಗ್ನಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಯಜಮಾನ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ—all are composed of Him." ಹೀಗೆ, ಈ ಘಟನೆಯ ಮೂಲಕ, ಕೃಷ್ಣನ ಪರಮಾತ್ಮತ್ವ, ಭಕ್ತಿಯ ಮಹತ್ವ, ಮತ್ತು ಯಜ್ಞ-ಧರ್ಮಗಳ ಸತ್ಯ ಸ್ವರೂಪ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು.