ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಧರ್ಮವನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ತಿಳಿದವರೇ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತನು, ಇಲ್ಲಿ ದೂರವಿಲ್ಲದೆ ಹಸುವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವರು ಭಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನೀವು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದಿದ್ದರೆ, ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿ ಎಂದು ಕೇಳಲಾಯಿತು. ಯಜ್ಞದ ಪ್ರಾಣಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಅಥವಾ ಸೌತ್ರಾಮಣಿ ಯಾಗದ ಹೊರತು, ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ನಿರ್ಧಿಷ್ಟವಾದವರು ಕೂಡಾ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಅದು ಅವ್ಯವಹಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೂ, ಈ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಇಚ್ಛೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರಿಂದ, ಮಕ್ಕಳಂತೆ, ತಮ್ಮ ವಯಸ್ಸಿನ ಗರ್ವದಿಂದ, ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಯಜ್ಞದ ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ವಿಭಿನ್ನ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು, ಮಂತ್ರಗಳು, ವಿಧಾನಗಳು, ಋತ್ವಿಕರು, ಅಗ್ನಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಯಜಮಾನ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಗ್ರಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅಧೋಕ್ಷಜ ಪರಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ತಮ್ಮನ್ನು ಮನುಷ್ಯ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅವರು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಯದುಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ, ಕೊಡಬೇಡಿ ಎಂದೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಹಸುವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವರು ನಿರಾಶರಾದು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ಏನು ಸಂಭವಿಸಿತು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಿಶ್ವದ ಸ್ವಾಮಿ ಕೃಷ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ, ಹಸುವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಲೋಕದ ನಡವಳಿಕೆ ತೋರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು: "ನಾನು ಮತ್ತು ಸಂಕರ್ಷಣನೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ. ಅವರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ." ಹಸುವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹೆಂಗಸರೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು. ಅವರು ಅಲಂಕಾರಗೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಹೆಂಗಸರನ್ನು ನೋಡಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಗೌರವದಿಂದ ಹೇಳಿದರು: "ನಮಸ್ಕಾರ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹೆಂಗಸರೆ! ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಮಾತು ಕೇಳಿ. ನಾವು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ, ಹಸುವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಇಲ್ಲಿ ದೂರವಿಲ್ಲದೆ." "ಕೃಷ್ಣನು, ರಾಮನೊಂದಿಗೆ, ಹಸುವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ದೂರದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಮತ್ತು ಅವನ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಹಸಿವಾಗಿದ್ದಾರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಅವರಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಿ." ಅಚ್ಯುತನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹೆಂಗಸರು, ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದವರು, ಅವನ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿಸಿದ್ದವರು, ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಅವರು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಉತ್ತಮ ಆಹಾರವನ್ನು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಪ್ರಿಯತಮನನ್ನು ನೋಡಲು ನದಿಗಳು ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಹರಿದು ಹೋಗುವಂತೆ ಬೇಗ ಹೊರಟರು. ಹೆಂಗಸರನ್ನು ಅವರ ಪತಿಯರು, ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರು, ಸಂಬಂಧಿಕರು, ಮಕ್ಕಳು ತಡೆಯಿದರೂ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯ ಶ್ರೀಮಂತ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿತ್ತು. ಅವರು ಬಹುಮಾನವಾದ ಉಪದೇಶಗಳಿಂದ sustent ಆಗಿದ್ದರು, ಯಜ್ಞದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟರು. ಯಮುನಾ ನದಿಯ ತಡಿಯಲ್ಲಿ, ಹಸಿರು ಅಶೋಕದ ಚಿಗುರುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದವನನ್ನು, ಹಸುವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿರುವವರ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಸಹೋದರನೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿರುವ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅವರು ನೋಡಿದರು. ಅವನು ಮಳೆಯ ಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದ, ಬಂಗಾರದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದ, ಕಾಡಿನ ಹಾರ ಮತ್ತು ನವಿಲಿನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದ, ನೃತ್ಯಗಾರನಂತೆ ವೇಷಧಾರಿಯಾಗಿದ್ದ, ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕಮಲವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಲವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಶುಭ್ರ ಹೂವನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ, ತಲೆಕೂದಲು ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ಅರಳುತ್ತಿದ್ದ. ಅವರು ಅವನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಮುಳುಗಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಅವನನ್ನು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಚಿರಕಾಲ ಅಲಿಂಗಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು. ಅವರು ಎಲ್ಲ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಿದ್ದರು. ಕೃಷ್ಣನು, ಎಲ್ಲರನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಅರಿತು, ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು: "ಸ್ವಾಗತ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳೇ! ದಯವಿಟ್ಟು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ? ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಿರುವುದು ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ." "ಯಾರು ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಹಿತವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನನಗೆ, ತಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಪ್ರಿಯವಾದವನಿಗೆ, ಕಾರಣರಹಿತ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಜೀವನ, ಬುದ್ಧಿ, ಮನಸ್ಸು, ಸ್ವ, ಹೆಂಗಸರು, ಮಕ್ಕಳು, ಸಂಪತ್ತು—all these become dear through contact with me; therefore, who else could truly be dear?" "ಇದೀಗ, ಯಜ್ಞ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹೆಂಗಸರೆ! ನಿಮ್ಮ ಪತಿಗಳು, ಗೃಹಸ್ಥರು, ನಿಮ್ಮ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ." ಹೆಂಗಸರು ಹೇಳಿದರು: "ಈ ರೀತಿ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಡಿ, ಪ್ರಭು! ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳ ಶ್ರುತಿ ವಚನವನ್ನು ಪೂರೈಸಿ. ನಾವು ಎಲ್ಲ ಸಂಬಂಧಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತುಳಸಿಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ನಿಮ್ಮ ಪಾದದ ಧೂಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು, ನಮ್ಮ ಕೂದಲಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ." "ನಮ್ಮ ಪತಿಗಳು, ಪೋಷಕರು, ಮಕ್ಕಳು, ಸಹೋದರರು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಯಾರು ಕೂಡ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನೇ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದದಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿರುವ ನಮ್ಮಿಗೆ ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ—ಇದನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ." ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: "ನಿಮ್ಮ ಪತಿಗಳು, ತಂದೆ, ಸಹೋದರರು, ಮಕ್ಕಳು, ಅಥವಾ ಇತರರು ಬೇಸರಪಡಬಾರದು; ನೀವು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ ಲೋಕಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರ ನಡುವಿನ ದೇಹದ ಸಂಬಂಧ ಪ್ರೀತಿ ಅಥವಾ ಆಪ್ತತೆಯಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ; ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿದರೆ, ಶೀಘ್ರವೇ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ." ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: ಈ ರೀತಿ ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಉಪದೇಶ ಪಡೆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹೆಂಗಸರು ಯಜ್ಞ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು, ಮತ್ತು ಅವರ ಪತಿಗಳು ಈಗ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ಹೆಂಗಸರೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಪತಿಯು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವಳು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದಳು, ಮತ್ತು ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯದಿಂದ ಬಂಧಿತವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದಳು. ಗೋವಿಂದನು, ಆ ಆಹಾರವನ್ನು ಹಸುವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡಿದನು, ಮತ್ತು ತಾನೂ ಸಹ ಸೇವಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿ, ಮಾನವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಲೀಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳು, ಹಸುವನ್ನು ಕಾಯುವವರು ಮತ್ತು ಗೋಕುಲದ ಹೆಂಗಸರನ್ನು ತನ್ನ ಸುಂದರ ರೂಪ, ಮಾತು ಮತ್ತು ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಆನಂದಿಸಿದನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ತಮ್ಮ ಹೆಂಗಸರು ವಿಶ್ವದ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ ಮಾಡಿದ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ನೆನೆದು, ಮಾನವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವೇದನೆ ಮಾಡಿದ ಭಗವಂತನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಿದರು. ಹೆಂಗಸರ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ತಮಗೆ ತಾವೇ ದೋಷಾರೋಪಣೆ ಮಾಡಿದರು: "ನಮ್ಮ ಜನ್ಮ, ತ್ರೈಪಥ್ಯ ಜ್ಞಾನ, ವ್ರತ, ಮಹಾ ವಿದ್ಯೆ, ವಂಶ, ಯಜ್ಞದ ಪಾಂಡಿತ್ಯ—all these are worthless if we are turned away from the Lord beyond sense perception." "ಭಗವಂತನ ಮಾಯೆ ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಮೋಹವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ನಾವು, ಜನರಿಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡುವವರು, ನಮ್ಮ ಹಿತವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಮೋಹಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ." "ಈ ಹೆಂಗಸರ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಲೋಕಗುರುವಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ 'ಮರಣ' ಎಂಬ ಮನೆ ಬಂಧನವನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದಾರೆ." "ಇವರು ದ್ವಿಜತ್ವದ ಉಪನಯನ, ಗುರುನಿವಾಸ, ತಪಸ್ಸು, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ, ಶುದ್ಧತೆ, ಶುಭಕರ್ಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ನಮ್ಮ refinement ಇದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಯು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲ." "ನಾವು ನಮ್ಮ ಹಿತವನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಗೃಹದ ವ್ಯಾಮೋಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರೂ, ಗೋಕುಲದ ಹೆಂಗಸರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಧರ್ಮಪಥವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದರು." "ಇಲ್ಲದೆ, ನಾವು ಅವನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ; ಅವನಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಂತಹ ವರಗಳು ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಏನು ಬೇಕು? ಅವನು ಎಲ್ಲ ವರಗಳ ಸ್ವಾಮಿ, ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಇದು ಅವನ ಲೀಲೆಯ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾತ್ರ." "ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಅವನ ಪಾದದ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಎಲ್ಲರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವನನ್ನು ಒಂದೇ ಸಲ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಜನರಿಗೆ ಮೋಹವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಮಾಯೆ ಮಾತ್ರ." ಈ ರೀತಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲೆ, ಭಕ್ತಿಯ ಮಹತ್ವ, ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಹೆಂಗಸರ ಭಕ್ತಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ—all these unfolded in that ಯಮುನಾ ತಡಿಯಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಮಾನವರಿಗೆ, ಮತ್ತು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಪಾವನವಾಗಿದ್ದವು.