ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಉದ್ದವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದನು: “ಭಗವಂತನೇ, ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಗ್ರಹಣವಾಗಲಿ? ದಯವಿಟ್ಟು ವಿವರಿಸಿ.” ಅವರು ಮುಂದುವರೆದು ಹೇಳಿದರು: “ಸ್ವಾಮಿ, ಆತ್ಮದ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಯುವ ಈ ದುಃಸಹ ದೋಷವನ್ನು ನಾನು ಅತೀವ ಕಷ್ಟಕರವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಶಕ್ತಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಶರಣಾದವರು, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವರು, ನಿನ್ನ ಪಾದಾರವಿಂದದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರು ಮಾತ್ರ ಇದನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಬಹುದು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಹೊಂದಿದ ಹರಿ, ಹಸುಗಳು, ಗುರುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸೇವೆಯಿಂದ ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪುರುಷರು, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಕಿವಿಗಳ ಮೂಲಕ, ರಾಮನು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ, ಕೀರ್ತನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭೋಜನ ಮತ್ತು ಹವಿಸುಗಳಿಂದ ಯಜಮಾನರ ಪತ್ನಿಯರು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.” ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗೋಪಗಳು ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿ ಬಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು: “ಹೇ ರಾಮಾ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದವನೇ, ಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ, ದುಷ್ಟರ ಸಂಹಾರಕನೆ, ಈ ಹಸಿವು ನಮ್ಮನ್ನು ತುಂಬಾ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ನಿವಾರಿಸಬೇಕು.” ಶ್ರೀಶುಕನು ವಿವರಿಸಿದನು: ಗೋಪರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವಕೀಪುತ್ರನಾದ ಭಗವಂತನು, ಭಕ್ತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪತ್ನಿಯರಿಗಾಗಿ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ನೀವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅಂಗಿರಸ ಯಾಗವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಯಜ್ಞಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿ, ನಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ಹಾಗೂ ರಾಮನ ಹೆಸರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, ಅವರೆಡೆಗೆ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಕೇಳಿ ತಂದುಕೊಡಿ.” ಭಗವಂತನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಗೋಪರು ಕೈಮುಗಿದು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು: “ಹೇ ಧರಾಧಿಪತಿಗಳೇ, ನಾವು ಕೃಷ್ಣನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ರಾಮನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಗೋಪರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವರೇ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿಯೇ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಹಸಿವಾಗಿದೆ. ನೀವು ನಂಬಿಕೆ ಇದ್ದರೆ, ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿ. ಪ್ರಾಣಿಯಾಗ್ನಿಯ ದೀಕ್ಷೆ ಅಥವಾ ಸೌತ್ರಾಮಣಿ ಯಾಗವಲ್ಲದೆ, ದೀಕ್ಷಿತನಾದವರಿಗೂ ಅನ್ನ ಭೋಜನದಲ್ಲಿ ದೋಷವಿಲ್ಲ.” ಆದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಈ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಅನೇಕ ವಿಧಿ-ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವರು, ಬಾಲಿಶರು, ವಯಸ್ಸಿನ ಹೆಮ್ಮೆ ಹೊಂದಿದ್ದವರು. ಯಜ್ಞದ ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ದ್ರವ್ಯ, ಮಂತ್ರ, ವಿಧಿ, ಋತ್ವಿಜ್, ಅಗ್ನಿ, ದೇವತೆ, ಯಜಮಾನ, ಯಾಗ, ಧರ್ಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾದವು. ಆದರೂ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಅವರು ಮಾನವನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಯದುಗಳಿಗೆ ಕೊಡಿ ಎಂದೂ, ಕೊಡಬೇಡಿ ಎಂದೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಗೋಪರು ನಿರಾಶರಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭಗವಂತನು, ಜಗತ್ತಿನ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿರುವವನು, ನಗುತ್ತಾ, ಲೋಕದ ಪ್ರಪಂಚದ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದರು: “ನೀವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪತ್ನಿಯರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಸಂಕರ್ಷಣ ಮತ್ತು ನನ್ನೂ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ. ಅವರು ಸದಾ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವವರು. ಅವರು ಖುಷಿಯಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.” ಗೋಪರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪತ್ನಿಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು. ಅವರು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗೌರವದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪತ್ನಿಯರೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಕೇಳಿ. ನಾವು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಕೃಷ್ಣನು ರಾಮನೊಂದಿಗೆ, ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೂ ಅವನ ಸಂಗಡಿಗರಿಗೂ ಅನ್ನವನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ನೀಡಿ.” ಅಚ್ಯುತನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪತ್ನಿಯರು, ಸದಾ ಅವನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ತಾತ್ಪರ್ಯದಿಂದ, ಅವನ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಲೀನವಾಗಿದ್ದವರು—all ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಅವರು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅನ್ನವನ್ನು ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಪ್ರಿಯನಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ನದಿಗಳು ಸಾಗರವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ ಓಡಿದರು. ಪತ್ನಿಯರನ್ನು, ಅವರ ಪತಿ, ಸಹೋದರರು, ಬಂಧುಗಳು, ಪುತ್ರರು ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಅವರು ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಧೈರ್ಯ ಪಡೆದು ಮುಂದೆ ಹೋದರು. ಯಮುನಾ ತೀರದ ಹಸಿರು ಅಶೋಕ ಲತಿಕೆಗಳ ತೋಟದಲ್ಲಿ, ಗೋಪಗಳು, ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅವರು ನೋಡಿದರು. ಅವನು ಮಳೆಯ ಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದು, ಹೊಳೆಯುವ ಪೀತಾಂಬರ ಧರಿಸಿ, ಕಾಡಿನ ಹೂಮಾಲೆ, ನವಿಲುಪಿಚ್ಚ, ಕುಣಿಯುವವನಂತೆ ವೇಷ, ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕಮಲ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಲವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ, ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕಮಲ, ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಜಟಾ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹಸಿವಿನ ನಗುವಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಲೀನವಾಗಿದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪತ್ನಿಯರು, ಕಣ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಅವನನ್ನು ಒಳಗೊಂಡರು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು. ಇತರ ಎಲ್ಲ ಆಶೆಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಅವನನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರು. ಅವನು, ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು: “ಸ್ವಾಗತ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿನಿಯರೇ! ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮಗಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ನನ್ನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿರುವುದು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ. ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವರು, ಅವರು ನನಗೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ, ನಿರಂತರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಾಣ, ಬುದ್ಧಿ, ಮನಸ್ಸು, ಆತ್ಮ, ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಂಪತ್ತು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಪ್ರಿಯವಾಗಿವೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಿಯರಾಗಬಲ್ಲವರು ಬೇರೆ ಯಾರು?” ಆಮೇಲೆ ಹೇಳಿದರು: “ನೀವು ಈಗ ಯಜ್ಞಶಾಲೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ. ನಿಮ್ಮ ಪತಿಯರು ತಮ್ಮ ಯಾಗವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸಹಕಾರದಿಂದ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲಿ.” ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪತ್ನಿಯರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು: “ಹೇ ಪ್ರಭು, ದಯವಿಟ್ಟು ಹೀಗೆ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬೇಡಿ! ನಿಮ್ಮ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಪೂರೈಸಿ. ನಾವು ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಿಮ್ಮ ತುಳಸಿಯ ಪಾದಧೂಳಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಕೇಶದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಈಗ ನಮ್ಮ ಪತಿ, ಪೋಷಕರು, ಮಕ್ಕಳು, ಸಹೋದರರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಯಾರೂ ನಮಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾರರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳಲ್ಲಿ ಶರಣಾದ ನಮಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಆಶ್ರಯವೂ ಇಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ.” ಭಗವಂತನು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ನಿಮ್ಮ ಪತಿ, ತಂದೆ, ಸಹೋದರ, ಪುತ್ರರು ಅಥವಾ ಇತರರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಷಾದಿಸಬಾರದು. ನೀವು ಈಗ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ ಲೋಕ, ದೇವತೆಗಳು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರ ಶಾರೀರಿಕ ಸಂಗಮ ಪ್ರೀತಿ ಅಥವಾ ಆಸಕ್ತಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ; ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ.” ಶುಕನು ವಿವರಿಸಿದನು: ಭಗವಂತನ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪತ್ನಿಯರು ಯಜ್ಞಶಾಲೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಅವರ ಪತಿಗಳು ಈಗ ದ್ವೇಷವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಯಾಗವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ, ಪತಿಯು ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಭಗವಂತನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು; ಅವಳು ತನ್ನ ಪಾಪಪೂರ್ಣ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದಳು. ಆಮೇಲೆ ಗೋವಿಂದನು ಆ ಅನ್ನದಿಂದ ಗೋಪರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ವಿಧವಾಗಿ ಊಟವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು; ತಾನೂ ಸಹ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದನು. ಈ ರೀತಿ, ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವತಾರವTahಮಾಡಿದ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯ, ಮಾತು, ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ಹಸುಗಳು, ಗೋಪರು, ಗೋಪಿಕೆಯನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದನು.