ಅಚ್ಯುತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ವ್ರಜದ ಕನ್ಯೆಗಳು ತಮ್ಮ ವ್ರತದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದೇ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮನಗಂಡರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪೂರೈಸಲು, ಅಚ್ಯುತನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು; ಅವನ ನೇರ ಆದೇಶದಿಂದ, ಇದು ಪಾಪವಿಲ್ಲದೆ ಅವರ ವ್ರತದ ಪೂರ್ಣತೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ಈ ವಿನಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವಕಿಯ ಪುತ್ರ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ದಯೆಯಿಂದ ಅವರ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮರಳಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕನ್ಯೆಗಳು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕೇಲಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಲಜ್ಜೆಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಪಟ್ಟು, ಅವನಿಗೆ ದ್ವೇಷಪಡಲಿಲ್ಲ. ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ನಂತರ, ತಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ್ದರೂ, ಕನ್ಯೆಗಳು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೆಳಗಡೆ ಹಾಕಿ, ಸಂಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಯಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲು ಇಚ್ಛೆ ಇರುವುದನ್ನು ಅರಿತ ದಾಮೋದರ, ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ಆ ಕನ್ಯೆಗಳ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿದರು. "ಓ ಸತ್ಪಾತ್ರೆಯ ಕನ್ಯೆಗಳಿಗೆ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ನಾನು ಇದನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸುತ್ತೇನೆ, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಈ ಇಚ್ಛೆ ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿ ಪೂರೈಸಲ್ಪಡುವುದು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದೆ," ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು. "ಯಾರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನಗೆ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಇಚ್ಛೆ ಕಾಮಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡದು; ಹುರಿದ ಅಥವಾ ಬೇಯಿಸಿದ ಧಾನ್ಯಗಳು ಮೊಳಕೆಯೂ ಇಡುವುದಿಲ್ಲ." "ಇಗೋ, ಕನ್ಯೆಗಳೇ, ವ್ರತಪೂರ್ಣಗೊಂಡು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ. ಮುಂದಿನ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೀಡಿಸುವಿರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ನೀವು ನನ್ನ ಪೂಜೆಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮಾಡಿದಿರಿ," ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು. ಶುಕನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಉಪದೇಶ ಪಡೆದ ಕನ್ಯೆಗಳು, ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆ ಪೂರೈಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಕೃಷ್ಣನ ಪದಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು. ಅನಂತರ, ಗೋಪ ಬಾಲಕರಿಂದ ಸುತ್ತುವಳಿದ ದೇವಕಿಯ ಪುತ್ರ ಕೃಷ್ಣನು, ತನ್ನ ಅಣ್ಣನಾದ ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ವೃಂದಾವನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ದೂರದಲ್ಲಿ ಗೋಗಳು ಮೇಯಿಸಲು ಹೊರಟರು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ತೀವ್ರವಾದ ಬಿಸಿಲಿನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಮರಗಳು ತಮ್ಮದೇ ದೇಹದಿಂದ ಛಾಯೆ ನೀಡಿ, ಗೋವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಛತ್ರಗಳಂತೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣನು ವ್ರಜದ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಸ್ಟೋಕಕೃಷ್ಣ, ಓ ಅಂಶು, ಶ್ರೀದಾಮ, ಸುಬಲ, ಅರ್ಜುನ, ವಿಶಾಲ, ಋಷಭ, ತೇಜಸ್ವಿನ್, ದೇವಪ್ರಸ್ಥ, ವರೂಥಪ!" "ಈ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಇತರರಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಗಾಳಿ, ಮಳೆ, ಬಿಸಿಲು, ಚಳಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಜನ್ಮ ಧನ್ಯವಾಗಿದೆ; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಅವರಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ನಿಜವಾದ ಸದ್ಗುಣಿಗಳು, ಸಹಾಯ ಕೇಳುವವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ." "ಅವರು ತಮ್ಮ ಎಲೆಗಳು, ಹೂಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ಛಾಯೆ, ಬೇರು, ಸಿಪ್ಪು, ಮರ, ಸುಗಂಧದ ರಸ, ಸಾಪ, ಬೂದಿ, ಎಲುಬುಗಳಿಂದ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾರೆ." "ಇಲ್ಲಿ, ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ, ಜನ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಪೂರ್ತಿಯೇನು ಎಂದರೆ: one's life, wealth, intelligence, and speech—ಇವನ್ನು ಸದಾ ಪರಮಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು." ಅನುಂತರ, ಯಮುನಾ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ, ತಾಜಾ ಎಲೆ, ಹೂ, ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮರಗಳ ಕೆಳಗಿನ ಶಾಖೆಗಳಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಗೋಗಳನ್ನು ತಂಪಾದ, ಶುಭಕರ ನೀರಿನಿಂದ ನೀರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಗೋವಾಸಿಗಳು ತಾವೂ ಆ ಮಧುರ ನೀರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ಗೋಗಳು ಸುಖವಾಗಿ ಮೇಯಲು ಬಿಡಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮ, ಹಸಿವಿನಿಂದ, ಗೋವಾಸಿಗಳು ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಿದರು: "ಇಂದ್ರಿಯವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನವಾದಾಗ, ಜೀವಿ ತನ್ನನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಯಾವುದೋ ಕಾರಣದಿಂದ, ಮರಣವೆಂದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮರೆಯುವಿಕೆ." "ಜನ್ಮವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ, ಅದು ಇಂದ್ರಿಯವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು, ಕನಸಿನಂತೆ ಅಥವಾ ಕಲ್ಪನೆಯಂತೆ." "ಹೆಚ್ಚು, ಹಿಂದಿನ ಕನಸು ಅಥವಾ ಕಲ್ಪನೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಅಲ್ಲ." "ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಅವುಗಳ ವಸ್ತುಗಳು, ಮನಸ್ಸು—ಈ ಮೂರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತವೆ; ಒಳ ಮತ್ತು ಹೊರ ಎಂಬ ವಿಭಜನೆ ಜನರಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟರ ಕಾರ್ಯಗಳಂತೆ." "ಓ ಪ್ರಿಯವನೇ, ಜೀವಿಗಳು ಸದಾ ಹುಟ್ಟಿ ಮರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಕಾಲದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ವೇಗದಿಂದ, ಇದು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ." "ಹೆಚ್ಚು, ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಗಳು, ನದಿಯ ಹರಿವು, ಮರದ ಹಣ್ಣುಗಳು—ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ." "ಈ ದೀಪವನ್ನು ಜ್ವಾಲೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಈ ನೀರನ್ನು ಹರಿವು ಎಂದು, ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾನವ ಎಂದು; ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಅಸತ್ಯ, ಶಾಶ್ವತ ಜೀವನ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಕೂಡ." "ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಬೀಜದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಬೇಡಿ, ಅಥವಾ ಅವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು; ಅದು ಮಾಯೆ, ಮರದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಉಂಟಾಗುವುದು ಮತ್ತು ನಾಶವಾಗುವುದು ಎಂಬಂತೆ." "ಗರ್ಭಧಾರಣೆ, ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆ, ಜನನ, ಬಾಲ್ಯ, ಕಿಶೋರ್, ಯೌವನ, ಪ್ರೌಢ, ವೃದ್ಧ, ಮರಣ—ಇವು ದೇಹದ ಒಂಬತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಗಳು." "ಈ ವಿವಿಧ ಉನ್ನತ ಮತ್ತು ಹೀನ ದೇಹಗಳು, ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿವೆ; ಗುಣಗಳ ಸಾಂಗತ್ಯದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ." "ಜೀವನ ಮತ್ತು ನಾಶವನ್ನು ತಂದೆ ಮತ್ತು ಮಗನಿಂದ ಊಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಆಯಾ ವಸ್ತುಗಳ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಈ ಎರಡರಿಂದ ಕೂಡವಲ್ಲ." "ಹೆಚ್ಚು, ಬೀಜ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಮರದ ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ನಾಶವನ್ನು ತಿಳಿದರೂ, ಮರದಿಂದ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸಾಕ್ಷಿಯು ದೇಹದಿಂದ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ." "ಹೀಗೆ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ವಿಭಜಿಸುವುದಿಲ್ಲದವನು, ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡು, ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ." "ಸತ್ತ್ವದಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ, ರಜಸಿನಿಂದ ದಾನವನ್ನೂ, ಮಾನವರನ್ನೂ, ತಮಸಿನಿಂದ ಪ್ರೇತ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾರೆ." "ಇತರರು ನೃತ್ಯ, ಗಾನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ತಾನೂ ಹೀಗೆ ಅನುಕರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಬುದ್ಧಿಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ಕ್ರಿಯೆಗಿಲ್ಲದವನು ಕೂಡ ಅನುಕರಿಸಲು ಪ್ರೇರಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ." "ಹೆಚ್ಚು, ನೀರು ಹರಿದಾಗ ಮರಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ, ಕಣ್ಣುಗಳು ತಿರುಗಿದಾಗ ಭೂಮಿ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವಂತೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಗ್ರಹಣಗಳು ವಿಕೃತವಾಗುತ್ತವೆ." "ಇಂದ್ರಿಯವಸ್ತುಗಳ ಅನುಭವ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಂದ ಅಸತ್ಯ; ಕನಸಿನ ದೃಶ್ಯಗಳಂತೆ, ಸಂಸಾರವು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅಸತ್ಯ, ಓ ದಾಶಾರ್ಹ ಕುಲದವರು." "ವಸ್ತು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಸಂಸಾರ ಚಕ್ರವು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ; ಇಂದ್ರಿಯವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವವನು, ದುಃಖವು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಜಾಗೃತದಲ್ಲಿನಂತೆ." "ಆದ್ದರಿಂದ, ಉದ್ಧವ, ನಂಬಲಾಗದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೂಲಕ ಇಂದ್ರಿಯವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನವಾಗಬೇಡಿ. ಆತ್ಮವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಉಂಟಾಗುವ ಗೊಂದಲವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮೋಹದ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳು." "ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ದುಷ್ಟರಿಂದ ಅವಮಾನಗೊಂಡರೂ, ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಹಗೆಗೊಂಡರೂ, ಹೊಡೆದರೂ, ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಜೀವನೋಪಾಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ—" "ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ತುಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಮೂತ್ರವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ—ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಾದರೂ, ತಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಮೂಲಕ ತಮನ್ನೆ ಏಳಿಸಬೇಕು." ಹೀಗೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಉಪದೇಶ, ಗೋವಾಸಿಗಳ ಅನುಭವ, ವ್ರಜದ ಕನ್ಯೆಗಳ ಭಕ್ತಿ—all woven together, the story flows with reverence and depth, illustrating the eternal truths and compassionate guidance of ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ.