ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕೃಷ್ಣನು ಗೋಪಿಕೆಯರ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡಿಲ್ಲ, ಈ ಹುಡುಗಿಯರೂ ಅದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ. ಸುಂದರಿಯರೇ, ನೀವು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಬನ್ನಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ." ಕೃಷ್ಣನ ಈ ಕ್ರೀಡಾಭಾವವನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ಗೋಪಿಕೆಯರು ಪರಸ್ಪರ ನಾಚಿಕೆಪಟ್ಟು ನಗುತ್ತಾ, ಹೊರಗೆ ಬರಲು ಧೈರ್ಯಪಡಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಗೋವಿಂದನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಹುಡುಗಿಯರ ಮನಸ್ಸು ಗಾಬರಿಗೊಂಡಿತು. ಅವರು ತಡಗಿನ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿನವರೆಗೂ ಮುಳುಗಿ, ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹೀಗೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡರು: "ನಂದನಂದನನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸು. ನೀನು ವ್ರಜದ ಹೆಮ್ಮೆಯವನು ಎಂದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತು. ನಾವು ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ನಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೊಡು." ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದರು: "ಶ್ಯಾಮಸುಂದರ, ನಾವು ನಿನ್ನ ದಾಸಿಯರು; ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾವು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ನಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೊಡು, ಇಲ್ಲವೇ ನಾವು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ದೂರನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ." ಆಗ ಭಗವಂತನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು: "ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ದಾಸಿಯರೆಂದು, ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೀರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಈ ನಗುಮುಖದ ಹುಡುಗಿಯರು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ತಮ್ಮ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೊಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ." ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಗೋಪಿಕೆಯರು ತಣ್ಣನೆಯಿಂದ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ಕೈಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಗೌಪ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದರು. ಅವರ ಈ ಅಸಹಾಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡ ಕೃಷ್ಣನು, ಅವರ ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನೀವು ವ್ರತದ ನಿಮಿತ್ತ ವಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ನೀರಿಗೆ ಹೋದಿರಿ; ಇದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಪರಾಧ. ಈ ದೋಷವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಕೈಕಟ್ಟಿ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ನಿಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೊಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ." ಅಚ್ಯುತನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗೋಪಿಕೆಯರು ವಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ನಾನಮಾಡುವುದು ವ್ರತದ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ಅವರ ಸಂಕಲ್ಪದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯೆಂದು, ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಆದೇಶದಿಂದ ನಿರ್ದೋಷವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ಅವರು ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ, ದೇವಕೀಪುತ್ರನಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಅವರ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಗೋಪಿಕೆಯರು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಲಜ್ಜೆಗೊಳಿಸಿ, ಆಟವಾಡಿಸಿ, ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡರೂ ಸಹ, ಅವನ ಪ್ರಿಯ ಸಂಗದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು; ಅವನ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಕೋಪವನ್ನೂ ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಅವನ ಬಳಿಯೇ ಉಳಿದರು. ಅವರ ಹೃದಯದ ಆಶಯವನ್ನು ಅರಿತ ದಾಮೋದರನು, ವ್ರತಪಾಲನೆ ಮಾಡಿದ ಆ ಹುಡುಗಿಯರ ಹಂಬಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಧರ್ಮನಿಷ್ಠೆಯರೇ, ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ನಿಮ್ಮ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ನಾನು ಅದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿಯೂ ಪೂರೈಸಲ್ಪಡುವುದು. ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೋ, ಅವರ ಕಾಮನೆಗಳು ಕಾಮವಲ್ಲ; ಹುರಿದ ಅಥವಾ ಹುದಿದ ಧಾನ್ಯಗಳು ಮೊಳೆಯದಂತೆ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ಮಾಯೆಯತ್ತ ಹರಿಯದು." "ಈಗ ನೀವು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ನಿಮ್ಮ ವ್ರತ ಪೂರೈಸಿದವರಾಗಿ. ಮುಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಸಂಗ ಸಿಗುವುದು, ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ನನ್ನ ಆರಾಧನೆಗಾಗಿಯೇ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದೀರಿ," ಎಂದನು. ಶುಕಮುನಿಯು ವಿವರಿಸಿದಂತೆ, ಭಗವಂತನ ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗೋಪಿಕೆಯರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನ ಪದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಆಕರ್ಷಣೆಯಿದ್ದರೂ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಆಮೇಲೆ ದೇವಕೀಪುತ್ರನಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಗೋಕುಲದ ಹುಡುಗರನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣನಾದ ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ವೃಂದಾವನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ದೂರದಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ಹೋದನು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಭಾರೀ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ, ಮರಗಳು ತಮ್ಮದೇ ನೆರಳು ನೀಡುತ್ತಾ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಛತ್ರಿಯಂತೆ ಗೋಕುಲವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಸ್ಟೋಕಕೃಷ್ಣ, ಅಂಶು, ಶ್ರೀದಾಮ, ಸುಬಲ, ಅರ್ಜುನ, ವಿಶಾಲ, ಋಷಭ, ತೇಜಸ್ವಿನ್, ದೇವಪ್ರಸ್ಥ, ವರೂಥಪ! ಈ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ನೋಡಿ; ಇವರು ಪರರಿಗಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಗಾಳಿ, ಮಳೆ, ಬಿಸಿಲು, ಚಳಿಯನ್ನು ಸಹಿಸಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಇವರ ಜನ್ಮ ಧನ್ಯ. ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಇವರಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಸತ್ಯವಾದ ಉತ್ತಮರು ಯಾರೂ ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದವರನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇವರು ಎಲೆ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ನೆರಳು, ಬೇರು, ತೊಗಲು, ಮರದ ದೋಣಿಗಳು, ಸುಗಂಧ ರಾಳ, ರಸ, ಬೂದಿ, ಎಲುಬು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನೀಡಿ, ಎಲ್ಲರ ಆಶಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾರೆ." "ಇದೇ embodied beings—ಶರೀರಧಾರಿಗಳ—ಪೂರ್ಣ ಜೀವನದ ಗುರಿ: ಜೀವನ, ಧನ, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಮಾತಿನಿಂದ ಸದಾ ಪರೋಪಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು." ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಕೃಷ್ಣನು ಯಮುನಾನದ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಸಿರು ಕೊಂಬೆ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ಎಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮರಗಳ ಕೆಳಗೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಪಾವನ, ತಂಪಾದ ನೀರನ್ನು ಹಸುಗಳಿಗೆ ಕುಡಿಸಿ, ಗೋಕುಲದ ಹುಡುಗರೂ ಆ ಮಧುರ ನೀರನ್ನು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕುಡಿದರು. ಆ ಹಸಿರುಗಿಡಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಹಸುಗಳು ಹಸಿರು ಮೇಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮ ಇಬ್ಬರೂ ಹಸಿವಿನಿಂದ, ಅವರ ಗೆಳೆಯರು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು: "ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ಜೀವಾತ್ಮನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಮರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಏನೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ಮರಣವೆಂದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮರೆತುಹೋಗುವುದು." "ಜನನವು, ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನದೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೂ ಸಹ, ಅದು ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದೇ; ಅದು ಕನಸು ಅಥವಾ ಕಲ್ಪನೆಯಂತೆ. ಹೀಗೆಯೇ, ಹಿಂದಿನ ಕನಸು ಅಥವಾ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗದಂತೆ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ತಾನು ಹೊಸದಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹಳೆಯದಾಗಿ ಅಲ್ಲ." "ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಅವುಗಳ ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು—ಈ ಮೂರು ರೂಪಗಳು ದ್ರವ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ; ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ಎಂಬ ವಿಭಜನೆ ಜನರಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಸಜ್ಜನ-ದುರ್ಜನರ ಕರ್ಮಗಳಂತೆ." "ಪ್ರಿಯವಳೇ, ಜೀವಿಗಳು ಸದಾ ಹುಟ್ಟಿ, ನಾಶವಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಕಾಲದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ವೇಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಇದು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳು, ನದಿಯ ಹರಿವು, ಮರದ ಹಣ್ಣುಗಳು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅವಸ್ಥೆಗಳೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ." "ಈ ದೀಪವನ್ನು ಜ್ವಾಲೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಈ ನೀರನ್ನು ಹರಿವು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸುಳ್ಳು ಮಾತುಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಶ್ವತ ಜೀವನವೆಂಬ ಭಾವನೆಯೂ ಸುಳ್ಳು." "ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಕರ್ಮದ ಬೀಜದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ, ಸಾಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ; ಅದು ಮಾಯೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಮರದ ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕಾಣಿಸುವುದರಂತೆ." "ಗರ್ಭಧಾರಣೆ, ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆ, ಜನನ, ಬಾಲ್ಯ, ಕಿಶೋರ, ಯೌವನ, ಪ್ರೌಢ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಮರಣ—ಇವು ದೇಹದ ಒಂಬತ್ತು ಅವಸ್ಥೆಗಳು." "ಮೇಲ್ಮಟ್ಟ ಅಥವಾ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಈ ವಿವಿಧ ದೇಹಗಳು ಕಲ್ಪನೆಯ ರೂಪದಿಂದ ಗುಣಗಳ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತವೆ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯಾರಾದರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಆತ್ಮನ ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ನಾಶವನ್ನು ತಂದೆ ಮತ್ತು ಮಗನಿಂದ ಊಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಯಾವನು ಯಥಾರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವನೋ ಅವನು ಈ ಎರಡರಿಂದ ಕೂಡಿರುವವನಲ್ಲ." "ಯಾವನು ಮರದ ಬೀಜ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ಅದರ ಹುಟ್ಟು-ನಾಶವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ, ಆದರೂ ಮರದಿಂದ ವಿಭಿನ್ನನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸಾಕ್ಷಿಯು ದೇಹದಿಂದ ಭಿನ್ನನಾಗಿದ್ದಾನೆ." ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿತವಾದ ಈ ಘಟನಾವಳಿಗಳು, ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲೆಯ ಮಧುರತೆಯನ್ನೂ, ಗೋಪಿಕೆಯರ ಭಕ್ತಿಯ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನೂ, ಜೀವನದ ತತ್ವಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಬಹಳ ಮನೋಹರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತವೆ.