ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ದಿನ, ವ್ರಜದ ಗೋಪಿಯರು ಹಿಂದಿನಂತೆ ತಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ನದಿಯ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ಆನಂದದಿಂದ ಜಲಕ್ರೀಡೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಶಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಯೋಗಿಗಳಾದ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ, ಅವರು ಗೋಪಿಯರ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಸಮೀಪದ ಕದಂಬ ಮರದ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿದರು. ಕೃಷ್ಣನು ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ನಗುತ್ತಾ ಗೋಪಿಯರಿಗೆ ಹಾಸ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಹುಡುಗಿಯರೇ, ನಿಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಬೇಕಾದಂತೆ ಬಂದು ತೊಗೊಳ್ಳಿರಿ. ನಾನು ನಿಜವೇ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಹಾಸ್ಯವಲ್ಲ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ವ್ರತದಿಂದ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹತಾಶರಾಗಿದ್ದರೆ ಬನ್ನಿ." "ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರು ಇದನ್ನು ತಾವೇ ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಸುಂದರಿಯರೇ, ನೀವು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಬನ್ನಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಡಲೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು. ಕೃಷ್ಣನ ಆಟವನ್ನು ನೋಡಿ ಗೋಪಿಯರು ಪರಸ್ಪರ ನಾಚಿಕೆಪಟ್ಟು, ಮಂದಹಾಸವನ್ನಿಟ್ಟು, ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ. ಗೋವಿಂದನು ಹಾಸ್ಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗೋಪಿಯರು ತೀವ್ರವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ತಲೆವರೆಗೆ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಅವನನ್ನು ಹೀಗೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡರು: "ನಂದನಂದನನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸು. ನೀನು ವ್ರಜದ ಪವಿತ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ನಾವು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೊಡು." "ಶ್ಯಾಮಸುಂದರಾ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಸೇವಕರು, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವನೇ, ನಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೊಡು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಾವು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ದೂರನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ," ಎಂದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, "ನೀವು ನನ್ನ ಸೇವಕರು ಎಂದರೆ ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡಿ, ಈ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆಯರೇ, ಬನ್ನಿ ನಿಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ," ಎಂದರು. ಹಿಂದೆ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಗೋಪಿಯರು ತಮ್ಮ ಅಂಗಾಂಗಗಳನ್ನು ಕೈಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದರು. ಅವರ ದಯನೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಕೃಷ್ಣನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಅವರ ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿ, ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಗಲಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದರು: "ನೀವು ವ್ರತದ ನಿಮಿತ್ತ ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಗದಾಗಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಇದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಪರಾಧ. ಈ ತಪ್ಪನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು, ಕೈಕಟ್ಟು ಮಾಡಿ ತಲೆಬಾಗಿರಿ. ನಂತರ ನಿಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಧರಿಸಿ." ಅಚ್ಯುತನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗೋಪಿಯರು ತಮ್ಮ ವ್ರತದ ನಿಯಮವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟೆವೆಂದು ಅರಿತು, ಕೃಷ್ಣನೇ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದ ಕಾರಣ ದೋಷವಿಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಕೈಕಟ್ಟು ಮಾಡಿ ತಲೆಬಾಗಿದರು. ಅವರ ಈ ವಿನಮ್ರತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವಕೀಪುತ್ರ ಕೃಷ್ಣನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅವರ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿದರು. ಇಷ್ಟೊಂದು ಆಟ, ಲಜ್ಜೆ, ತಮಾಷೆಯ ನಡುವೆಯೂ, ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು. ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ನಂತರವೂ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯತಮನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ, ಅವರು ನಾಚಿಕೆಪಟ್ಟು ಕಣ್ಣು ಕೆಳಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಹೃದಯದ ಆಶಯವನ್ನು ಅರಿತ ದಾಮೋದರನು, ಅವರ ವ್ರತವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಅವರ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದು ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠೆಯರೇ, ನೀವು ನನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ನಾನು ಇದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿಯೂ ಈಡೇರುವದು. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾದವರಿಗೆ, ಇಚ್ಛೆ ಕಾಮವಲ್ಲ; ಹೀಗೆ ಬೇಯಿಸಿದ ಅಥವಾ ಹುರಿದುಹಾಕಿದ ಧಾನ್ಯಗಳು ಮೊಳೆಯದಂತೆ, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಮನೆ ಮೊಳೆಯದು." "ಈಗ ನೀವು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ನಿಮ್ಮ ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಮುಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಸಂಗಡ ಆನಂದವಾಗುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ನನ್ನ ಪೂಜಾರ್ಥವಾಗಿ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಶುಕಮುನಿಯವರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಈ ರೀತಿ ಭಗವಂತನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಗೋಪಿಯರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡು, ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾದರೂ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ಆನಂತರ, ದೇವಕೀಪುತ್ರ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ವೃಂದಾವನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣನಾದ ಬಲರಾಮನ ಜೊತೆಗೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ದೂರದ ಕಡೆ ಮೇಯಿಸಲು ಹೋದರು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಭಾರಿ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಮರಗಳು ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಛಾಯೆಯಂತೆ ಹರಡಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೆರಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಕೃಷ್ಣನು ವ್ರಜದವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಸ್ಟೋಕಕೃಷ್ಣ, ಅಂಶು, ಶ್ರೀದಾಮ, ಸುಬಲ, ಅರ್ಜುನ, ವಿಶಾಲ, ಋಷಭ, ತೇಜಸ್ವಿನ್, ದೇವಪ್ರಸ್ಥ, ವರೂಥಪ! ಈ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ನೋಡಿ, ಇವರು ಪರರಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗಾಳಿ, ಮಳೆ, ಬಿಸಿಲು, ಚಳಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಇವರ ಜನ್ಮ ಧನ್ಯ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಇವರಿಂದ ಬದುಕುತ್ತವೆ. ನಿಜವಾದ ಸದ್ಗುಣಿಗಳಂತೆ, ಇವರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇವರು ಎಲೆ, ಹೂ, ಹಣ್ಣು, ಛಾಯೆ, ಬೇರು, ಹತ್ತಿ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ, ರಸ, ಬೂದಿ, ಎಲುಬು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾರೆ." "ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದವರಲ್ಲಿ, ಪರೋಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸದಾ ಜೀವನ, ಸಂಪತ್ತು, ಬುದ್ಧಿ, ಮಾತುಗಳಿಂದ ಕೆಲಸಮಾಡುವುದು ಜನ್ಮದ ಸಾರ್ಥಕತೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಈ ರೀತಿ, ಯಮುನಾ ನದಿಯ ಮಧ್ಯಭಾಗಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಹೊಸ ಮೊಗ್ಗು, ಹೂ, ಹಣ್ಣು, ಎಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಮರಗಳ ಕೆಳಗೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ, ಶುದ್ಧ, ತಂಪಾದ, ಶುಭಕರವಾದ ನೀರನ್ನು ಹಸುಗಳಿಗೆ ಕುಡಿಯಿಸಿ, ತಾವು ಕೂಡ ಆ ಅಮೃತದಂತೆ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದು ತೃಪ್ತರಾದರು. ಆಮೇಲೆ, ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಲು ಬಿಡಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನು ಹಸಿವಿನಿಂದ, ಅವರ ಗೆಳೆಯರು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು: "ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಮರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಏನೇ ಕಾರಣವಿದ್ದರೂ, ಮರಣವೆಂದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮರೆತುಹೋಗುವುದು." "ಜನನವೆಂದರೆ, ಜೀವಾತ್ಮನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ, ಅದು ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು, ಅದು ಕನಸು ಅಥವಾ ಭ್ರಮೆಯಂತೆಯೇ. ಹಳೆಯ ಕನಸು ಅಥವಾ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ, ಹೊಸ ಜನನದಲ್ಲಿಯೂ ಜೀವಾತ್ಮನು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ." "ಈ ಮೂರು—ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಅವುಗಳ ವಿಷಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು—ಎಲ್ಲವೂ ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಒಳಗೆ, ಹೊರಗೆ ಎಂಬ ಭೇದವನ್ನು ಜನರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗೆಯೇ, ಸುಜ್ಞಾನಿಗಳ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟರ ಕರ್ಮಗಳ ಭೇದವೂ ಜನರ ಕೃತ್ಯದಿಂದ." "ಪ್ರಿಯವನೇ, ಜೀವಿಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಮಡಿದು ಹೋಗುತ್ತಿವೆ; ಆದರೆ ಕಾಲದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ವೇಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅದು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆ, ನದಿಯ ಹರಿವು, ಮರದ ಹಣ್ಣುಗಳಂತೆ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ." "ಈ ದೀಪವನ್ನು ಜ್ವಾಲೆ ಎಂದು, ಈ ನೀರನ್ನು ಹರಿವು ಎಂದು, ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯ ಎಂದು ಕರೆಯುವುದು—all ಇದು ನಿಜವಲ್ಲ, ಶಾಶ್ವತ ಜೀವನದ ಭ್ರಮೆಯೇ ಹೌದು. ಈ ಜೀವಾತ್ಮನು ತನ್ನ ಕರ್ಮದ ಬೀಜದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು ಅಥವಾ ಸತ್ತನು ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ; ಅದು ಮರದ ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಬಂದು ಹೋಗುವಂತೆ, ಮಾಯೆಯಾಗಿದೆ." ಈ ರೀತಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಗೋಪಿಯರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲವಾಗಿ ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ವೃಂದಾವನದ ಸುಂದರ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ, ಪರಮಾರ್ಥದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದರು.