ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅದೊಂದು ಪಾವನ ಕ್ಷಣ. ರಾಜನು ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಋಷಿಯ ಆಶ್ರಮದವರೆಗೆ ಬಂದನು. ಆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ, tall, lotus-petal eyes, matted hair, bark garments, and unclean as befitting an ascetic, adorned with no ornaments—ಅಂತಹ ವೇಶದಲ್ಲಿ ಋಷಿಯು ಇದ್ದನು. ರಾಜನು ಆಶ್ರಮದ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ಋಷಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಋಷಿಯು ರಾಜನನ್ನು ಆತಿಥ್ಯದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗೌರವವನ್ನು ತೋರಿದನು. ಋಷಿಯು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ರಾಜನನ್ನು ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು. ಅವನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ರಾಜನಿಗೆ ಮೃದು ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು: “ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನಾಗಿ, ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುವವನಾಗಿ, ಹರಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವವನಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವೆ. ನೀನು ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಇಂದ್ರ, ವಾಯು, ಯಮ, ಧರ್ಮ, ವರुण—ಇವುಗಳ ರೂಪಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿರುವೆ; ನೀನು ಶುದ್ಧನಾಗಿರುವೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಿನ್ನ ವಿಜಯರಥ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಭಯಂಕರ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಸಂಚರಿಸುವಾಗ, ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಭಯ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯ ಪಾದಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯ ವಲಯವನ್ನು ಕುಸಿಯಿಸಿ, ಭೂಮಿಯ ವಲಯವನ್ನು ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಮಹಾ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ನೀನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮಗಳ ಎಲ್ಲ ಗಡಿ-ವಿಭಾಗಗಳು ದ್ವೇಷಿಗಳಿಂದ ಮುರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಅಧರ್ಮವು, ಅಲೋಲಿತ ಮತ್ತು ಲೋಭಿಗಳಿಂದ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ನೀನು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದರೆ, ಈ ಲೋಕ ದುಷ್ಟರಿಂದ ಹಿಡಿದು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ, ಮಹೋನ್ನತವನೇ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ; ನಾವು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ, ಹೃದಯದಿಂದ, ನೀನು ಹೇಳುವಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸೋಣ.” ಇದಾದ ನಂತರ, ಶುಕಮುನಿಯು ಕಥನವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದನು: ಚಳಿಗಾಲದ ಮೊದಲ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ನಂದದ ವ್ರಜದ ಯುವತಿಯರು ಕಾತ್ಯಾಯನೀ ದೇವಿಯ ಪೂಜಾ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಸಾದಾ ಆಹಾರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ, ಕಾಲಿಂದಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಸೂರ್ಯ ಉದಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಮರಳುಗಳಿಂದ ದೇವಿಯ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಪೂಜಿಸಿದರು. ಅವರು ಸುಗಂಧ ಮಾಲೆ, ಪರಿಮಳ, ಅರ್ಪಣೆಗಳು, ಧೂಪ, ದೀಪ, ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡದೂ, ಚಿಕ್ಕದೂ ಆಗಿರುವ ಹಣ್ಣು, ಮೊಳಕೆ, ಧಾನ್ಯಗಳಂತಹ ಬಗೆಯ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು. 'ಓ ಕಾತ್ಯಾಯನೀ, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿ, ಮಹಾ ಯೋಗಿನೀ, ಪರಮ ಸ್ವಾಮಿನೀ, ನಂದನಂದನನು ನನ್ನ ಪತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು; ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ವ್ರಜದ ಯುವತಿಯರು ಪೂಜಾ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದ ಯುವತಿಯರು, ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಭದ್ರಕಾಲಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ನಂದನಂದನನು ತಮ್ಮ ಪತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಅಭಿಲಾಷೆಯಿಂದ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ, ತಮ್ಮ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಪ್ರತಿದಿನ ಕಾಲಿಂದಿ ನದಿಗೆ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಒಂದು ದಿನ, ನದಿಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹಿಂದಿನಂತೆ ತಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಬಿಸುಟು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಿದರು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯೋಗಿಗಳ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿರುವ ಕೃಷ್ಣನು, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಅವರ ಆಸೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅವರ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು, ಕದಂಬ ಮರದ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ, ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ನಗುತ್ತಾ, ಯುವತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಹಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು: “ಬನ್ನಿ, ನಿಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೊಡೆದುಕೊಳ್ಳಿ; ನಾನು ನಿಜವಾದ ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಹಾಸ್ಯವಲ್ಲ. ನೀವು ವ್ರತದಿಂದ ನುಡಿದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬರು ಒಬ್ಬರಾಗಿ ಬನ್ನಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.” ಕೃಷ್ಣನ ಈ ಆಟವನ್ನು ನೋಡಿ, ಗೋಪಿಯರು, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪರಸ್ಪರ ಮುಜುಗರದಿಂದ ನೋಡಿಕೊಂಡು, ನಗಿದರು, ಆದರೆ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಗೋವಿಂದನು ಹೀಗೆ ಹಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗೋಪಿಯರ ಮನಸ್ಸು ಚಲಿಸಿ, ಅವರು ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಗಂಟುಮಟ್ಟಿಗೆ ಮುಳುಗಿ, ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು: “ಓ ನಂದನಂದನ, ನಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸು; ನೀನು ವ್ರಜದ ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಅರ್ಹ. ನಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೊಡು, ನಾವು ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.” “ಓ ಶ್ಯಾಮಸುಂದರ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಸೇವಕರು; ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೊಡು, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನಾಗಿ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ರಾಜನಿಗೆ ದೂರು ಕೊಡುತ್ತೇವೆ.” ಆಗ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, “ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಸೇವಕರು, ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡುವಿರಿ ಎಂದರೆ, ಈ ಶುದ್ಧ ನಗುವುಳ್ಳ ಯುವತಿಯರು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ತಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೊಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಿ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಗೋಪಿಯರು, ತಣ್ಣೆಯಿಂದ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕೈಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದರು. ಅವರ ನಿರಪಾಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಅವರ ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮೇಲುಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ನಗುತ್ತಾ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು: “ನೀವು ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾ, ಬಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಇದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಪರಾಧವಾಗಿದೆ. ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ತಲೆಬಾಗಿ, ಈ ದೋಷವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ನಂತರ ನಿಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ತೊಡಿಕೊಳ್ಳಿ.” ಅಚ್ಯುತನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವ್ರಜದ ಯುವತಿಯರು, ಬಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು ವ್ರತದ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪೂರೈಸಲು, ಕೃಷ್ಣನಿಂದಲೇ ಈ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ದೊರೆತದ್ದರಿಂದ, ಇದನ್ನು ವ್ರತದ ಪೂರ್ಣತೆ ಎಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಅವರು ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೇವಕೀನಂದನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಅವರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಅವರ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ, ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು. ಗೋಪಿಯರು, ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಹಾಸ್ಯ, ಮುಜುಗರ, ಆಟ, ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದರೂ ಸಹ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಅವನಿಗೆ ವಿರೋಧಪಡಲಿಲ್ಲ. ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೊಡಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯತಮನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಆಸೆಯಿಂದ, ಗೋಪಿಯರು ಮುಜುಗರದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟು, ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಮನಸ್ಸು ತನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ದಾಮೋದರನು, ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಗೋಪಿಯರಿಗೆ ಅವರ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿದನು: “ನಿಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶ, ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು, ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ; ನಾನು ಇದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇದು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಲಿದೆ. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವವರಿಗೆ, ಇಚ್ಛೆ ಕಾಮಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಹುರಿದು ಅಥವಾ ಉಡಿದ ಧಾನ್ಯವು ಹಳೆಯಂತೆ ಮೊಳಕೆಯುಳ್ಳದು ಅಲ್ಲ.” “ಗೋಪಿಯರೇ, ಈಗ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದಿರಿ. ಮುಂದಿನ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀವನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುವಿರಿ; ಈ ವ್ರತವನ್ನು ನೀವನು ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಆಚರಿಸಿದ್ದೀರಿ.” ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಪಡೆದು, ಗೋಪಿಯರು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆ ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡು, ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು, ಅದು ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾದರೂ. ನಂತರ, ದೇವಕೀನಂದನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ವೃಂದಾವನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣನೊಂದಿಗೆ ದೂರದಲ್ಲಿ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ಹೊರಟನು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಉಗ್ರ ಸೂರ್ಯ ಕಿರಣಗಳಿಂದ, ಮರಗಳು ತಮ್ಮದೇ ದೇಹವನ್ನು ಛಾಯೆಯಂತೆ umbrella ಆಗಿ, ವ್ರಜದ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ತಂಪನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.