ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸಂಕರ್ಷಣ ಮತ್ತು ಗೋಪಗೊಡಲ ಜೊತೆಗೆ, ನೀರಿನ ಸಮೀಪದ ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ತಂದಿದ್ದ ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಅನ್ನವನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದರು. ಗೋವುಗಳು, ಎಮ್ಮೆಗಳು, ಮತ್ತು ಕರುಗಳು ಹಸಿರಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ತಮ್ಮ ತೊಡೆಯ ಬೃಹತ್ತಿನಿಂದ ಬರುವ ದೇಹದ ತಲೆದಿಂಡಿನಿಂದ ದಣಿದಿದ್ದರೂ, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ತೃಪ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮೇಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವೃಜದಲ್ಲಿ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೇಶವನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ ಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹರ್ಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ ವಸಂತಕಾಲದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರು. ಶರತ್ತ್ಕಾಲವು ಬಂದು, ಆಕಾಶವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು, ನೀರು ಶುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು, ಗಾಳಿ ಮೃದುವಾಗಿತ್ತು. ಶರತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಕಮಲಗಳು ಅರಳಿದವು, ನೀರುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಮರಳಿದವು; ಇದು ಯೋಗ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಪತನಗೊಂಡವರ ಮನಸ್ಸು ಪುನಃ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರುವಂತೆ. ಶರತ್ತ್ಕಾಲವು ಆಕಾಶದಿಂದ ಮೋಡಗಳನ್ನು, ಭೂಮಿಯಿಂದ ಅಶುದ್ಧಿಯನ್ನು, ನೀರಿನಿಂದ ಮಲಿನತೆಯನ್ನು ತೆಗೆದಿತು; ಕೃಷ್ಣನ ಭಕ್ತಿಯು ಯತಿಗಳಿಗೆ ಅಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವಂತೆ. ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರು ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸಿದರು; ಈ ರೀತಿ, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಯತಿಗಳು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪರ್ವತಗಳು ತಮ್ಮ ನೀರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಶುಭವನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯುತ್ತವೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಜ್ಞಾನಾಮೃತವನ್ನು ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಅಥವಾ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆಳವಾದ ನೀರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜೀವಿಗಳು ನೀರಿನ ಕಡಿಮೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ; ಅಜ್ಞಾನ ಗೃಹಸ್ಥರು ತಮ್ಮ ಆಯುಷ್ಯ ದಿನದಿಂದ ದಿನ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆಳ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜೀವಿಗಳು ಶರತ್ತಿನ ಸೂರ್ಯನ ತಾಪವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣ ಇಲ್ಲದ ದೀನ ಗೃಹಸ್ಥರು ತಮ್ಮ ದುಃಖವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬಿಡುಬಿಡುವಂತೆ, ಗಿಡಗಳು ಮಣ್ಣಿನ ಅಶುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಒಣತನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತವೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ದೇಹ ಮತ್ತು ಅನ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ 'ನಾನು' ಮತ್ತು 'ನನ್ನದು' ಎಂಬ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶರತ್ತಿನ ಬರುವಿಕೆಗೆ ಸಮುದ್ರವು ಶಾಂತ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲ ಚಲನೆಗಳು ನಿಲ್ಲುವಾಗ ಯತಿ ಸ್ವಯಂನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುವಂತೆ. ರೈತರು ಬಲವಾದ ಅಣೆಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೊಲಗಳಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಾರೆ; ಯೋಗಿಗಳು ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಜ್ಞಾನಪ್ರವಾಹವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಂತೆ. ಚಂದ್ರನು ಶರತ್ತಿನ ಸೂರ್ಯನ ತಾಪವನ್ನು ಜೀವಿಗಳಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ; ಮುಕುಂದನು ವೃಜದ ಮಹಿಳೆಯರ ದೇಹದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶರತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವು ಪವಿತ್ರ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ದೋಷರಹಿತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಗುಣಯುಕ್ತ ಮನಸ್ಸು ಬ್ರಹ್ಮನ ಧ್ವನಿಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವಂತೆ. ಚಂದ್ರನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪೂರ್ಣಾಕಾರದ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕೃಷ್ಣನು ವೃಷ್ಣಿಕುಲದಿಂದ ಆವರಿಸಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅರಣ್ಯದ ಗಾಳಿ, ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧದಿಂದ, ಶೀತ ಮತ್ತು ಶೀತಲತೆಯ ಸಮತೋಲನದಿಂದ ಜನರು ತಮ್ಮ ದುಃಖವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕದಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಗೋಪಿಯರು ಮಾತ್ರ ದುಃಖ ತ್ಯಜಿಸಲಿಲ್ಲ. ಶರತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಹಸುಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಮಹಿಳೆಯರು, ಹೂವಿನ ಗಿಡಗಳು—all ತಮ್ಮ ಪುರುಷರಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಹರ್ಷದಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ; ಇದು ಭಗವಂತನ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಫಲಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುವಂತೆ. ಕಮಲಗಳು ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಪಡುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ರಾತ್ರಿ ಅರಳುವ ಕುವಳಿಗಳು ಹರ್ಷಪಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಜನರು ರಾಜನ ಸಾನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ದರೋಡೆಗಾರರ ಸಾನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ಹಳ್ಳಿಗಳು ಮತ್ತು ನಗರಗಳು ಹಬ್ಬಗಳಿಂದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಹರ್ಷದಿಂದ, ಹರಿಯ ಕಲೆಯಿಂದ, ಸಂಪನ್ನವಾದ ಬೆಳೆಯಿನಿಂದ ಭೂಮಿ ಹೊಳಪುಗೊಂಡಿತು. ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು, ಯತಿಗಳು, ರಾಜರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಹೊರಡಿದರು; ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜೀವಿಗಳು, ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಮಳೆಯಿಂದ ತಡೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ದೇಹವನ್ನು ಹುಡುಕುವಂತೆ. ಆ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನು ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ನಗರ ಮತ್ತು ಜನರನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು; ಮೊದಲೇ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು: "ಅಯ್ಯಾ, ಜಗದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತಾ! ನಿಮ್ಮ ಕೃತ್ಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ! ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ; ನಾವು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸೋಣ." ತಪಸ್ಸು, ಜ್ಞಾನ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಹೃಷೀಕೇಶನು, ಯತಿಗಳ ಯತಿ, ಇಚ್ಛಿತ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಅವನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ತನ್ನದೇ ದೇಹದ ಭಾಗವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಅದು ಏನು? ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದ ವೈಭವ, ತಪಸ್ಸು, ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ. ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: ಈ ರೀತಿ, ಶರತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಶುದ್ಧ ನೀರು ಮತ್ತು ಅರಳಿದ ಕಮಲಗಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ, ಅಚ್ಯುತನು ಗೋಪಗೊಡಲ ಮತ್ತು ಗೋವುಗಳ ಜೊತೆ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ತಂಪಾದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಹೂವುಗಳ ಗಿಡಗಳು ಅರಳಿದ, ಜೇನುಗೂಸುಗಳು ಹಮ್ಮಾಡಿದ, ಹಳ್ಳಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗುಗಳಿಂದ ಗಂಭೀರವಾದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಜೇನುಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಕೃಷ್ಣನು, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತ, ಬಾಸುರನ್ನು ನುಡಿಸಿದರು. ವೃಜದ ಮಹಿಳೆಯರು ಆ ಬಾಸುರಿನ ನುಡಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು; ಅದು ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವುದು. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ, ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಆ ನುಡಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದರು. ಅವರು ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತ, ಪ್ರೇಮದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತಲ್ಲೀನವಾಗಿ, ವರ್ಣನೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಂದನಂದನನು ಪಿಕಾಕು feather ಧರಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ನೃತ್ಯಗಾರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಕರ್ಣಿಕಾರ ಹೂವುಗಳು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ, ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಅರಣ್ಯದ ಹೂವಿನ ಹಾರದಲ್ಲಿ, ಬಾಸೂರಿನ ರಂಧ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತುಟಿಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ತುಂಬಿ, ಗೋಪಗೊಡಲ ಜೊತೆ, ವೃಂದಾವನದ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ತನ್ನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ಹರ್ಷಮಯವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತ, ತನ್ನ ಗಾನದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರು. ಇಂತಹ ಬಾಸುರಿನ ನುಡಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಕೇಳಿದರು; ವೃಜದ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಿಳೆಯರು ಅದನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತ, ಅದರಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾದರು. ಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು: "ಸ್ನೇಹಿತರೆ, ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲ ಇಲ್ಲ—ವೃಜದ ಸ್ವಾಮಿಯ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರನ್ನು, ಗೋವುಗಳ ಜೊತೆ, ಬಾಸೂರಿನಿಂದ ಮುಖವು ಅಲಂಕೃತವಾಗಿರುವುದನ್ನು, ಪ್ರೇಮಭರಿತ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದು." ಮಾವು ಹೂವುಗಳ ಚಿಗುರು, ತಾಜಾ ಎಲೆಗಳು, ಪಿಕಾಕು feathers, ಕಮಲ ಮತ್ತು ಕುವಳಿ ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ಅರಣ್ಯದ ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಗೋಪಗೊಡಲ ಸಮುದಾಯದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ನೃತ್ಯಗಣದಂತೆ, ಹಾಡುತ್ತ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು. "ಈ ಬಾಸುರಿಗೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಭಾಗ್ಯ!" ಎಂದು ಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು. "ಅದು ಮಾತ್ರ ದಾಮೋದರನ ತುಟಿಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಗೋಪಿಯರು ಕೂಡ ಅದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ನದಿಗಳು ಅದರ ಉಳಿದ ಸಿಹಿಯನ್ನು ರುಚಿಸಿ ಹರ್ಷಪಡುತ್ತವೆ; ಅವರ ನೀರುಗಳು ಕಂಪಿಸುತ್ತವೆ, ಮರಗಳು ಹಿರಿಯರಂತೆ ಅಶ್ರು ಸುರಿಸುತ್ತವೆ." "ವೃಂದಾವನ ಭೂಮಿಯು ಎಷ್ಟೊಂದು ಭಾಗ್ಯವಂತ!" ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. "ದೇವಕೀ ಪುತ್ರನ ಪಾದಗಳ ನೀರು ಅದನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸಿದೆ; ಗೋವಿಂದನು ಬಾಸೂರನ್ನು ನುಡಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಿಕಾಕುಗಳು ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತವೆ, ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತಾರೆ." "ಈ ಸರಳ ಜಿಂಕೆಗಳು ಕೂಡ ಭಾಗ್ಯವಂತ!" ಎಂದು ಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು. "ನಂದನಂದನನ ಅದ್ಭುತ ವೇಷವನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಾಸುರಿನ ನುಡಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಪ್ಪು ಜಿಂಕೆ ಸಂಗಾತಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೇಳಿ, ಪ್ರೇಮಭರಿತ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತವೆ." "ಕೃಷ್ಣನ ರೂಪ ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹಬ್ಬ; ಅವನ ಬಾಸುರಿನ ಸಿಹಿ, ಗುಪ್ತ ಗಾನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸ್ವರ್ಗದ ದೇವಿಯರು ತಮ್ಮ ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳು ಜಾರಿಹೋಗುತ್ತ, ಮನಸ್ಸು ಪ್ರೇಮದಿಂದ ತಲ್ಲೀನವಾಗಿ, ಬಗ್ಗಿ, ವಸ್ತ್ರಗಳು ಸಡಿಲವಾಗುತ್ತ, ಮೂರ್ತಿಹೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ." ಹಸುಗಳು, ಕೃಷ್ಣನ ಬಾಸುರಿನ ನುಡಿಯನ್ನು ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕುಳಿತು, ಕರುಗಳು ಹಾಲು ತೊಡೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಅಶ್ರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಲಿಂಗಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನೋಡುತ್ತವೆ. "ತಾಯಿ, ಈ ಅರಣ್ಯದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಭಾಗ್ಯವಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯತಿಗಳು!" ಎಂದು ಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು. "ಅದರ ಸುಂದರ ಮರಗಳ ಶಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಬಾಸುರಿನ ನುಡಿಯನ್ನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕೇಳುತ್ತ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಾರೆ." ನದಿಗಳು, ಮುಕುಂದನ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಮ್ಮ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪ್ರೇಮವನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದು, ಮುರಾರಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಲೆ-ಭುಜಗಳಿಂದ ಆಲಿಂಗಿಸುತ್ತ, ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಕಮಲಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ರೀತಿ, ವೃಜದ ಶರತ್ತಿನ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು, ಗೋಪಿಯರು, ಹಸುಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ನದಿಗಳು—all ಕೃಷ್ಣನ ಬಾಸುರಿನ ನುಡಿಯಲ್ಲಿ, ಅವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ, ತಲ್ಲೀನರಾಗಿದ್ದರು.