ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಶುಕಮುನಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಆ ಮಹಾತ್ಮೆ ಅವರ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ, ಶುದ್ಧಹೃದಯ ಮತ್ತು ಸಂತೃಪ್ತನಾದ ಇಂದ್ರನು ಮಾರುತ್ಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನೀನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಉತ್ತರವಾಗಿ, ಮಾರುತ್ಗಳ ಪುಣ್ಯಜನ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆನು. ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ನೀನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯ? ಸುತನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನು, ಆ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ತಾನೇ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, "ಅಯ್ಯೋ, ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ, ಗುಪ್ತವೈಭವ ಹೊಂದಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನಾನು ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಪಾಪಮಾಡಿದವನಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡೆನು," ಎಂದು ಆತಂಕದಿಂದ ಯೋಚಿಸಿದನು. "ನಾನು ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಗೌರವಿಸದೆ ನಡೆದುಕೊಂಡ ಕಾರಣದಿಂದ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯವು ಬರುವದು ಖಚಿತ. ಅದು ಬಂದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ; ಅದು ನನ್ನ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಗಲಿ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಇಂತಹ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡುವದಿಲ್ಲ." "ಇಂದು, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕೋಪದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಅಗ್ನಿ ನನ್ನ ರಾಜ್ಯ, ಶಕ್ತಿ, ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡಲಿ; ನಾನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ದೇವರು ಹಾಗೂ ಗೋಮಾತೆಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಕರವಾದ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದದಿರಲಿ." ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಋಷಿಪುತ್ರನು ತಕ್ಷಕನೆಂಬ ಹೆಸರಿನ ನಾಗನ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಮರಣವನ್ನು ಶಾಪಿಸಿದನೆಂಬ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ತಕ್ಷಣ, ತಕ್ಷಣ detach ಆಗಲು ತಕ್ಷಕನು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವನು ಈ ಲೋಕವನ್ನೂ ಪರಲೋಕವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅವುಗಳ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕತೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಸೇವೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ಅಮೃತನದಿಯ ತಟದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸವ್ರತಕ್ಕೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು. ಆ ನದಿಯು, ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಧೂಳಿಯಿಂದ ಪಾವನಗೊಂಡು, ಗಂಗೆಯಿಗಿಂತಲೂ ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಅವರ ಅಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮರಣದಂಡನೆಯ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವವನು ಆ ನದಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸದೆ ಇರುವನೆ? ಹೀಗೆ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನು ನಿರ್ಧಾರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಮುಕ್ತಚಿತ್ತದಿಂದ ಮುಕುಂದನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಸಮಸ್ತ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ವಿಷ್ಣುಪಾದದ ತಟದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಲೋಕವನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುವ ಮಹಾಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದರು. ಬಹುಪಾಲು ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಂದರ್ಶನದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬಂದರೂ, ಧರ್ಮಾತ್ಮರು ತಾವು ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವೂ ಪಾವನವಾಗುತ್ತದೆ. ಅತ್ರಿ, ವಸಿಷ್ಠ, ಚ್ಯವನ, ಶರದ್ವಾನ್, ಅರಿಷ್ಠನೇಮಿ, ಭೃಗು, ಅಂಗಿರಸ, ಪರಾಶರ, ಗಾಧಿಪುತ್ರ, ರಾಮ, ಉತತ್ಯ, ಇಂದ್ರಪ್ರಮದ, ಎಧ್ಮವಾಹ, ಮೇಧಾತಿಥಿ, ದೇವಲ, ಆರ್ಷ್ಟಿಷೇಣ, ಭಾರದ್ವಾಜ, ಗೌತಮ, ಪಿಪ್ಪಲಾದ, ಮೈತ್ರೇಯ, ಔರ್ವ, ಕವಷ, ಕುಂಭಯೋನಿ, ದ್ವೈಪಾಯನ ಮತ್ತು ಪೂಜ್ಯ ನಾರದ ಮುಂತಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದರು. ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ದೇವರ್ಷಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು, ರಾಜರ್ಷಿಗಳು, ಮತ್ತು ಅರುಣಾದಿ ಅವರ ಸಂಗಡ ಬಂದರು. ರಾಜನು, ಈ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಸಂತಾನವನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ತಲೆಯು ಬಾಗಿದನು. ಅವರು ಸೌಕರ್ಯದಿಂದ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ ನಂತರ, ರಾಜನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು. ರಾಜನು ಹೇಳಿದರು: "ರಾಜರ ನಡುವೆ ನಾವು ಅತ್ಯಂತ ಧನ್ಯರು; ಯಾಕೆಂದರೆ ಮಹಾತ್ಮರು ತಮ್ಮ ಕೃಪೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜವಂಶವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪಾದಸೇವೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಪಾಪದಿಂದ ದೂರಹೋಗಿದೆ—ಅಯ್ಯೋ, ಇಂತಹ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳು!" "ಪರಮೇಶ್ವರನು, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮನೆಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಆಸಕ್ತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದ್ವಿಜರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನನಗೆ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಆಸಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವುದು." "ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ—ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಶಾಪದಿಂದಾಗಲಿ, ತಕ್ಷಕನಿಂದಾಗಲಿ, ಏನೇ ಆಗಲಿ; interimನಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹಾಡಿರಿ." "ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹ ಸದಾ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇರಲೆಂದು ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ." ಹೀಗೆ ನಿಶ್ಚಯಮಾಡಿದ ರಾಜನು, ಉತ್ತರದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ, ಪೂರ್ವದಂಡೆಯ ತಟದಲ್ಲಿ ಕುಶದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಪುತ್ರನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಸಾಗರದ ಪುತ್ರಿಗೆ (ಭೂಮಿಗೆ) ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಉಪವಾಸವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು. ಅವನ ಈ ಉಪವಾಸವ್ರತವನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದರು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಚಿತರಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಡೊಳ್ಳುಗಳು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಮೊಳಗಿದವು. ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡಿದ್ದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ರಾಜನನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಿ, ಅವನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದರು: "ಇವನ ನಡೆ ಜನಾಂಗದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಭಗವಂತನ ಗುಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. "ಓ ರಾಜರ್ಷಿಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ವೈರಾಗ್ಯ ಅಚ್ಚರಿಯೇನಲ್ಲ. ಅವರು ರಾಜಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಕೂಡ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಭಗವಂತನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ." "ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಇವನು ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ತನಕ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇವೆ; ನಂತರ ಈ ಭಗವದ್ಭಕ್ತನು ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಕಾಮ-ಶೋಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ." ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪರೀಕ್ಷಿತನು, ತನ್ನ ಗುರು ಮಾಧುಚ್ಯುದನೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವ ಸೂಚಿಸಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಿಮೆ ಕೇಳಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಮುಂದಾದನು. "ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವಂತೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಪರಮಹಿತ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವೇ ನಮ್ಮ ಗುರಿ." "ಆದುದರಿಂದ, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ—ಮರಣದ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಯಾವ ಶುದ್ಧಧರ್ಮವನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು? ಇದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡಿ." ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ವ್ಯಾಸಪುತ್ರನಾದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನು, ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಅವನ ಲಕ್ಷಣಗಳು ತಿಳಿಯಲಾಗದಂತಿದ್ದವು; ಸ್ವಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದ, ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಆಡುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ, ವೇಷವೂ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಹದಿನಾರನೇ ವಯಸ್ಸಿನವನಾಗಿ, ನಾಜೂಕಾದ ಕಾಲು, ಕೈ, ತೊಡೆ, ಭುಜ, ಕುಂದು, ತೊಡೆ, ಮತ್ತು ಬಗಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು; ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು, ದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಉದ್ದವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸಮಾನವಾದ ಕಿವಿಗಳು, ಸುಂದರವಾದ ಭ್ರೂಗಳು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮುಖ, ಶಂಖಾಕೃತಿಯ ಕಂಠ. ಅವನ ಭುಜದ ಮೂಳೆಗಳು ಗೋಚರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ವಿಸ್ತೃತವಾದ ಎದೆಯುಳ್ಳವನು, ಆಳವಾದ ನಾಭಿ, ಹೊಳೆಯುವ ಹೊಟ್ಟೆ, ಚರ್ಮದಲ್ಲಿ ರೇಖೆಗಳಿದ್ದವು; ವಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದೆ, ಕೂದಲು ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು, ಭುಜಗಳು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಕೈಗಳವರೆಗೆ ಇತ್ತು, ದೇವತಾರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಅವನ ಮೈಬಣ್ಣ ಗಂಭೀರವಾದ ಕಪ್ಪು, ಯೌವನದ ತಾಜಾತನ ಸದಾ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಿತು, ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳು, ಮನೋಹರವಾದ ನಗುವಿನಿಂದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಅವನ ಯಥಾರ್ಥ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಮಹಿಮೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಗೌರವದಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತರು. ವಿಷ್ಣುರಾತನಾದ ಪರೀಕ್ಷಿತನು, ಆ ಮಹಾಮುನಿಗೆ ತಲೆಯು ಬಾಗಿಸಿ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಅನ್ಯರು, ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ದೂರ ಸರಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನನ್ನು ಮಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ಕುಳಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು, ರಾಜರ್ಷಿಗಳು, ದೇವರ್ಷಿಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾಮುನಿ ಚಂದ್ರನು ಗ್ರಹ-ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು. ರಾಜನು, ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತನಾಗಿ, ಶಾಂತವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಮುನಿಗೆ ತಲೆಯು ಬಾಗಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಪರೀಕ್ಷಿತನು ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಇಂದು ನಾವು ಕ್ಷತ್ರಿಯರೂ ಸೇವೆಗೆ ಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಯಾಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ದಯೆಯಿಂದ ನೀವು ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸಿದ್ದೀರಿ." "ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಪವಿಲ್ಲದೆ ಪಾವನವಾಗುತ್ತದೆ; ನೋಡಿದರೆ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಲನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಆಸನ ನೀಡಿದರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪಾವನ." "ಓ ಮಹಾಯೋಗೀ, ನಿಮ್ಮ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ಜನರ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪಗಳು ಕೂಡ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ, ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರ ನಾಶವಾಗುವಂತೆ." "ಪಾಂಡವಪುತ್ರರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ನನಗೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ; ಅವನು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದಾನೆ." "ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಮರಣದ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮನುಷ್ಯರು, ನಿಮ್ಮಂಥ ಅಪ್ರಾಪ್ಯ, ನಿರ್ವಿಕಾರ, ವನವಾಸಿ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಲು ಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದೇವೆ?" "ಆದುದರಿಂದ, ಓ ಯೋಗಿಗಳ ಗುರು, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ—ಪರಮಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ: ಮರಣ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವವನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?" "ಏನು ಕೇಳಬೇಕು, ಪಠಿಸಬೇಕು, ಮಾಡಬೇಕು, ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು, ಪೂಜಿಸಬೇಕು? ಅಥವಾ ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಇನ್ನಾವುದಾದರೂ ಕರ್ತವ್ಯವಿದೆಯೆಂದು ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿ." ಹೀಗೆ ಮಹಾಭಾರತದ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ರಾಜ ಪರೀಕ್ಷಿತನು ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ, ಭಗವದ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಅರಸಿದನು.