ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಏಕೆಂದರೆ, ರಾಜನೇ, ಇಂದ್ರನು ದಿತಿಯ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ದೋಷವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅವಳು ವ್ರತದ ಪಾಲನೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಒಡಗಿಸಿದ್ದಳು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಂದ್ರನು ಬಹಳ ಆತಂಕಕ್ಕೊಳಗಾದನು—ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಾಧಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದನು. ಒಂದು ಸಂಜೆ, ದಿತಿಯು ವ್ರತದಿಂದ ಆಯಾಸಗೊಂಡು, ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದೆ, ಜಲದಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸದೆ, ವಿಧಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು ನಿದ್ರೆಗೆ ಒಳಗಾದಳು. ಆ ಸಮಯವನ್ನು ಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಯೋಗಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಇಂದ್ರನು ದಿತಿಯ ಗರ್ಭದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅವನು ತನ್ನ ವಜ್ರಾಯುಧದಿಂದ ಆ ಸುವರ್ಣವರ್ಣದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಚಿರಿದನು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವು ಅಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಇಂದ್ರನು ಅವುಗಳಿಗೆ "ಅಳಬೇಡಿ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವುಗಳನ್ನು ಚಿರಿಸುವಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, "ಇಂದ್ರಾ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರಾದ ಮರುತ್ಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಯಾಕೆ ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಕೌಶಿಕನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಭಯಪಡಬೇಡಿ, ಸಹೋದರರೇ; ನೀವು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯರು. ನೀವು ನನ್ನ ಸೇವಕರು, ಮರುತ್ಗಳ ಸಮೂಹ, ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಮರ್ಪಿತರು." ದಿತಿಯ ಗರ್ಭವು ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಸತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ವಜ್ರಾಯುಧದಿಂದ ಎಷ್ಟೇ ಹೊಡೆಯಲಾಗಿದ್ದರೂ, ದ್ರೋಣನ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ನೀವು ಬದುಕಿದ್ದಂತೆ, ಗರ್ಭವು ಉಳಿಯಿತು. ಆದಿಕ ಪುರುಷನನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಆರಾಧಿಸಿದರೂ, ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸಮಾನತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ದಿತಿಯು ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷ ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದಳು. ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ, ಆ ಐವತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಮರುತ್ಗಳಾಗಿದರು; ತಾಯಿಯ ದೋಷವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಹರಿಯು ಅವರಿಗೆ ಸೋಮಪಾನ ನೀಡಿದನು. ದಿತಿಯು ಎದ್ದು ತನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಳು; ಅವರು ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ, ದೋಷರಹಿತವಾಗಿ, ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದರು. ಅವಳು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ನನ್ನ ಮಗಾ, ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡೆ, ಇದು ಆದಿತ್ಯರಿಗೆ ಭಯ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದ್ದೆ." "ಒಬ್ಬ ಮಗನಿಗಾಗಿ ವ್ರತ ಮಾಡಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಏಳು ಜನ ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ—ಇದು ಹೇಗೆ? ನೀನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ನನಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು, ಮೋಸ ಮಾಡಬೇಡ." ಇಂದ್ರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ತಾಯಿ, ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತು, ನಾನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದೆ. ಅವಕಾಶವನ್ನು ಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಗರ್ಭವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿದೆ; ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಉದ್ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ." "ನಿನ್ನ ಗರ್ಭವನ್ನು ನಾನು ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಚಿರಿಸಿದೆ, ಅವುಗಳಿಂದ ಏಳು ಬಾಲಕರು ಹುಟ್ಟಿದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದರೂ, ಯಾರೂ ಸತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ." "ನಾನು ಮಾಡಿದ ಈ ಅದ್ಭುತ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇದು ಪರಮಾತ್ಮನ ಆರಾಧನೆಯ ಫಲ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡೆ; ಇಂತಹ ಯಶಸ್ಸು ಅದರ ಫಲ." "ಯಾರೂ ಏನೂ ಬೇಡದೆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಜ್ಞಾನಿಗಳು; ಅವರು ಇನ್ನೇನು ಬೇಡದೆ ಕೂಡ, ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುವವರು ಹಾಗಲ್ಲ." "ಯಾರು ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ, ಭೌತಿಕ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಸಮ್ಮಿಲನವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಅದು ನರಕಕ್ಕೂ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ; ಪರಮಾತ್ಮನ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ನೀಡುವ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು." "ಆದ್ದರಿಂದ, ತಾಯಿ, ನಾನು ಮಾಡಿದ ಈ ದೊಡ್ಡ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು; ನಾನು ಬಾಲಿಶ ಮತ್ತು ಹೀನ. ಧನ್ಯತೆಯಿಂದ, ನಿನ್ನ ಗರ್ಭವು ಮತ್ತೆ ಜೀವ ಪಡೆದಿದೆ." ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ದಿತಿಯ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಶುದ್ಧಹೃದಯ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತನಾದ ಇಂದ್ರನು, ಮರುತ್ಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು. "ನೀನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದೆ—ಮರುತ್ಗಳ ಪವಿತ್ರ ಜನ್ಮ. ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಲಿ?" ಸುತನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ರಾಜನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆ ಅಪರಾಧದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಿ, "ಅಯ್ಯೋ, ನಾನು ನಿರಪರಾಧಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ, ಅವನ ಗುಪ್ತ ಶಕ್ತಿಗೆ, ಹೀನವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. "ಖಚಿತವಾಗಿ, ದೇವತಾಪೂಜ್ಯರಿಗೆ ತShowing disrespect to the godly, a great calamity, hard to overcome, will soon befall me. Let it come as it will, as expiation for my sin, so that I may never do such a thing again." "ಇಂದು, ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಅಗ್ನಿ, ನನ್ನ ರಾಜ್ಯ, ಶಕ್ತಿ, ಧನವನ್ನು ಭಸ್ಮಗೊಳಿಸಲಿ; ನಾನು ಪುನಃ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ದೇವತೆ, ಅಥವಾ ಹಸುಗಳಿಗೆ ಹೀನ ಭಾವನೆ ಹೊಂದಬಾರದು." ಹೀಗೆ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಋಷಿಪುತ್ರನು ತಕ್ಷಕ ಎಂಬ ಸರ್ಪದ ಮೂಲಕ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಇದನ್ನು ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದನು, ಏಕೆಂದರೆ ತಕ್ಷಕನು ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಇರುವವನಿಗೆ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಕೊಡಲಿದ್ದನು. ನಂತರ, ಈ ಲೋಕ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅವುಗಳ ಅರ್ಥಹೀನತೆಯನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದು, ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಸೇವೆಗೆ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದನು; ಅಮೃತನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸಕ್ಕೆ ಕುಳಿತನು. ಆ ನದಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಧೂಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿತವಾದ ಜಲದಿಂದ ಗಂಗೆಯಿಗಿಂತಲೂ ಶುದ್ಧವಾದುದು; ಈ ನದಿಯ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ರಾಜರು ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಎದುರಿಸುವವರು ಯಾರು ಅವಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬಾರದು? ಹೀಗೆ, ಪಾಂಡುಪುತ್ರನು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ವಿಷ್ಣುಪದದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು; ಮುಕುಂದನ ಪಾದದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ತ್ಯಾಗಶೀಲ ಋಷಿಯಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಕುಳಿತನು. ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ, ಲೋಕವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ಮಹಾ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಆಗಮಿಸಿದರು; ಬಹುತೇಕರು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬಂದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ತೀರ್ಥಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅತ್ರಿ, ವಸಿಷ್ಠ, ಚ್ಯವನ, ಶರದ್ವಾನ್, ಅರಿಷ್ಟನೇಮಿ, ಭೃಗು, ಅಂಗಿರಾ; ಪರಾಶರ, ಗಾಧಿಪುತ್ರ, ರಾಮ, ಉತಥ್ಯ, ಇಂದ್ರಪ್ರಮದ, ಎಧ್ಮವಾಹ. ಮೇಧಾತಿಥಿ, ದೇವಲ, ಆರ್ಷ್ಟಿಷೇಣ, ಭಾರದ್ವಾಜ, ಗೌತಮ, ಪಿಪ್ಪಲಾದ; ಮೈತ್ರೇಯ, ಔರ್ವ, ಕವಷ, ಕುಂಭಯೋನಿ, ದ್ವೈಪಾಯನ, venerable ನಾರದ. ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು, ದೇವಋಷಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಋಷಿಗಳು, ರಾಜಋಷಿಗಳು, ಅರುಣ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಂಗಾತಿಗಳು; ರಾಜನು, ಈ ಮಹಾನುಭಾವ ಋಷಿಕುಲದವರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಶಿರವನ್ನು ಬಾಗಿಸಿದನು. ಅವರು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ ಮೇಲೆ, ರಾಜನು ಅವರಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಸ್ಪಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು. ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: "ಅಯ್ಯೋ, ರಾಜಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಅತ್ಯಂತ ಧನ್ಯರು; ಮಹಾನ್ ಋಷಿಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜವಂಶವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪಾದಸೇವೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ ದೋಷದಿಂದ ದೂರ ತಳ್ಳಿ ಹಾಕಲಾಗಿದೆ—ಅಯ್ಯೋ, ಇಂತಹ ಅಪರಾಧ." "ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮನೆಗಿಂತಲೇ repeatedly attached, but the Supreme Lord has caused detachment, rooted in the words of the twice-born, where attachment quickly brings fear." "ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಗಂಗಾದೇವಿಯೂ ನನ್ನೊಡನೆ ಇರಲಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಪರಮಾತ್ಮನ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ. Whether by curse or by Takṣaka, let it happen; meanwhile, sing the glories of Lord Vishnu." "ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಉಂಟಾಗಲಿ; ಅವನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ನೇಹವಿರಲಿ; ನಾನು ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ." ಹೀಗೆ, ರಾಜನು ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಪೂರ್ವ ದಡದ ಮೇಲೆ, ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ, ಕುಶದ ಹಾಸು ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಮಗನ ಭಾರವನ್ನು ಸಮುದ್ರದ ಪುತ್ರಿಗೆ (ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿ) ಒಪ್ಪಿಸಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕುಳಿತನು. ರಾಜನು ಉಪವಾಸವ್ರತದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ, ದೇವತೆಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಹರ್ಷದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಡೋಲುಗಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ಘೋಷಿಸಿದರು. ಮಹಾ ಋಷಿಗಳು, ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅವನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದರು: "ಅವನ ವರ್ತನೆ ಜನರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಪರಮಾತ್ಮನ ಗುಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ; ಪರಮೋನ್ನತರು ಇದನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ." ಅದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲ, ರಾಜಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರೆ, ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ರಾಜಮಕುಟದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ತಕ್ಷಣ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಭಗವಂತನ ಸಾನಿಧ್ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ.