ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಮಹಾರಥಿ, ಚಕ್ರದ ಧಾರಿ ನರದೇವ ಎಂಬ ರಾಜನನ್ನು ಜನರು ಗೌರವಿಸದೇ, ಅವನನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿದಾಗ, ಪ್ರಪಂಚವೇ ಕಳ್ಳರಿಂದ ಆವರಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಆ ಜಗತ್ತು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲೇ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ—ಮೇಕೆಗಳಿಗೆ ಮೇಯಗಾರನಿರದೆ ಹೋದಂತೆ. ಇಂದು, ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಜನರು ದೋಚುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಾಪಗಳು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಶಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ದೋಚುತ್ತಾರೆ, ಗೋವುಗಳು, ಮಹಿಳೆಯರು, ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನು ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮವೂ, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ಆಚರಣೆಯೂ, ಮೂರು ವೇದಗಳನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೂ ಕ್ಷೀಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಆಮೇಲೆ, ಸಂಪತ್ತಿಗೂ ಭೋಗಕ್ಕೂ ಆಸಕ್ತರಾದವರು, ನಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೋತಿಗಳಂತೆ, ವರ್ಣಗಳ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಆ ಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಕನಾಗಿದ್ದ ಮಹಾರಾಜ ಬೃಹಚ್ಛ್ರವನು, ರಾಜರ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದ, ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತನು, ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದವನು. ಅವನು ನಿರಪರಾಧಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯ ಮಗನಿಂದ ಪಾಪವಾದ್ಯುಂಟಾಯಿತು; ಈ ಅಪರಾಧವನ್ನು, ಸರ್ವಾತ್ಮನಾದ ಭಗವಂತನು ಕ್ಷಮಿಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತರು, ಅವಮಾನಗೊಂಡರೂ, ಮೋಸಗೊಳ್ಳುವದಾಗಲೀ, ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗಲೀ, ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಾಗಲೀ, ಪ್ರತಿಕಾರ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ—even though they have the power to do so. ಅಂತೆಯೇ, ತನ್ನ ಮಗನ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಮಹರ್ಷಿಯು ವಿಷಾದದಿಂದ ತುಂಬಿದನು; ರಾಜನಿಂದ ತಾನೂ ಅಪಮಾನ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ, ಅವನು ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಸದಾ, ಸಜ್ಜನರನ್ನು ಇತರರು ದ್ವಂದ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರೂ, ಅವರು ದುಃಖಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹರ್ಷಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಯಾಕಂದರೆ ಅವರು ಆತ್ಮ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿಯೇ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ದಿನಚರ್ಯೆಯಲ್ಲಿ, ಕಾಲು ತೊಳೆದಿಲ್ಲದೆ ಮಲಗಬಾರದು, ತೊಳೆದ ಕಾಲಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ತೊಳೆದ ತಲೆಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ; ಇತರರು ಕೊಟ್ಟ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು, ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿಯೂ ಮಲಗಬಾರದು, ಪ್ರಭಾತ ಅಥವಾ ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ಸದಾ ಶುಚಿಯಾಗಿರಬೇಕು, ಶುದ್ಧವಾದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಬೇಕು, ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರಬೇಕು; ಬೆಳಗಿನ ಉಪಹಾರಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಗೋವುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳು ಹಾರಗಳು, ಸುಗಂಧಗಳು, ಅರ್ಪಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಪತ್ನಿಯು ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಈ ಪುಂಸವನ ವ್ರತವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಇಂದ್ರನನ್ನೇ ಸೋಲಿಸುವ ಮಗುವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಾದವಾಯಿತು. ದಿತಿಯು, 'ತಥಾಸ್ತು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಕಶ್ಯಪರಿಂದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಳು. ಇದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡ ಇಂದ್ರನು, ತನ್ನ ಮಾವನಿಗೆ ಗೌರವ ತೋರಿಸಿ, ದಿತಿಯ ಹತ್ತಿರ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದನು. ಅವನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ದರ್ಭೆ, ಕುಶ, ಎಲೆ, ಮೊಗ್ಗು, ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಈ ರೀತಿ ದಿತಿಯು ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹರಿಯು ಆ ವ್ರತವನ್ನು ಭಂಗಪಡಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಮೃಗದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಕ್ರವಾಗಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದನು. ಆದರೆ ದಿತಿಯು ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೊಡಗಿದ್ದಳು; ಇಂದ್ರನು ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಅವನು ಗಂಭೀರ ಚಿಂತೆಗೆ ಒಳಗಾದನು—ಈ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂದು. ಒಂದು ಸಂಜೆ, ದಿತಿಯು ವ್ರತದಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು, ಊಟಮಾಡಿ, ಕಾಲು ತೊಳೆಯದೆ, ಜಲದಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸದೆ, ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಮಲಗಿದಳು. ಆ ಸಮಯವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡ ಇಂದ್ರನು, ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಅವಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅವನು ವಜ್ರಾಯುಧದಿಂದ ಆ ಸುರ್ಣವರ್ಣದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದನು; ಪ್ರತಿ ಭಾಗವೂ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅವನು 'ಅಳಬೇಡ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ, ಅವುಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ, 'ಇಂದ್ರಾ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು, ಮರುತರನ್ನು, ಯಾಕೆ ಕೊಲ್ಲಲು ಹೊರಟಿದ್ದೀಯ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಇಂದ್ರನು, 'ಭಯಪಡಬೇಡಿ, ಸಹೋದರರೇ; ನೀವು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯ. ನೀವು ನನ್ನ ಸೇವಕರಾಗಿರುವ ಮರುತಗಣ, ನನಗೆ ಸಮರ್ಪಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ' ಎಂದು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು. ದಿತಿಯ ಗರ್ಭವು ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಸತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ವಜ್ರದಿಂದ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಹೇಗೆ ನೀನು ದ್ರೋಣನ ಆಯುಧದಿಂದ ಬದುಕಿದ್ದೆಯೋ ಹಾಗೆ, ಅದು ಉಳಿಯಿತು. ಒಮ್ಮೆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೂ ಸಮಾನತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ದಿತಿಯು ವರ್ಷವಿಡೀ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ್ದಳು. ಇಂದ್ರನ ಜೊತೆ ಐವತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಮರುತರಾಗಿದರು; ತಾಯಿಯ ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಹರಿಯು ಅವರಿಗೆ ಸೋಮಪಾನವನ್ನು ಅನುಮತಿಸಿದನು. ದಿತಿಯು ಎದ್ದಾಗ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ, ನಿರ್ದೋಷಿಯಾಗಿಯೂ, ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಆಗ ಅವಳು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಳು: 'ಮಗನೇ, ನಾನು ಅತಿ ಕಠಿಣವಾದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡೆ, ಅದು ಆದಿತ್ಯರಿಗೆ ಭಯ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮಗುವನ್ನು ಪಡೆಯಲು. ಒಂದು ಮಗುವಿಗಾಗಿ ಸಂಕಲ್ಪವಿತ್ತು, ಆದರೆ ಏಳು ಏಳಾಗಿ ಏಳಾಗಿ ಆಗಿದೆ—ಇದು ಹೇಗೆ? ನೀನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ನನಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು, ಮೋಸಮಾಡಬೇಡ.' ಇಂದ್ರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ತಾಯಿ, ನೀನು ಏನು ಇಚ್ಛಿಸಿದ್ದೀಯೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ನಾನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದೆನು. ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಗರ್ಭವನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸಿದ್ದೆನು; ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ, ಗುರಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇದ್ದಿತು. ನಿನ್ನ ಗರ್ಭವನ್ನು ನಾನು ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದೆ, ಅವುಗಳಿಂದ ಏಳು ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿದರು. ಅವುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಏಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದರೂ, ಯಾವುದೂ ಸತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.' 'ನಾನು ಮಾಡಿದ ಈ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇದು ಪರಮಾತ್ಮನ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಯಾರು ಭಗವಂತನನ್ನು ಏನೂ ಬಯಸದೆ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನಿಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವವರು ಹಾಗಲ್ಲ. ಯಾರು ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿರುವವರು, ಭೌತಿಕ ಗುಣಗಳ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಆರಿಸುವರು? ಅದು ನರಕಕ್ಕೂ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಇದ್ದಾಗ, ಯಾರು ಇಂತಹ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಆರಿಸುವರು?' 'ಆದ್ದರಿಂದ, ತಾಯಿ, ನಾನು ಮಾಡಿದ ಈ ಮಹಾ ಅಪರಾಧವನ್ನು ನೀನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು. ನಾನು ಬಾಲಿಶನು, ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಭಗ್ಯವಶಾತ್, ನಿನ್ನ ಗರ್ಭ ಪುನಃ ಜೀವ ಹೊಂದಿದೆ.' ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ದಿತಿಯು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದಳು, ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದಿಂದ ತೃಪ್ತಳಾದಳು. ಇಂದ್ರನು ಮರುತರೊಂದಿಗೆ ಅವಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. 'ಹೀಗಾಗಿ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಮರುತರ ಶುಭಜನನವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನೂ ಏನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಹೇಳು.' ಈ ವೇಳೆಗೆ, ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನು ಆ ಅಪರಾಧದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ವ್ಯಾಕುಲನಾಗಿದ್ದನು. ಅದು ತನ್ನಿಂದಲೇ ಸಂಭವಿಸದೆ ಹೋದರೂ, 'ಅಯ್ಯೋ, ನಾನು ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ, ಗುಪ್ತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ, ಅಯೋಗ್ಯನಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದೆ' ಎಂದು ಆತನು ತೋಚಿಕೊಂಡನು. 'ನಾನು ದೇವಮಾನ್ಯರನ್ನೆಲ್ಲ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿರುವುದರಿಂದ, ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯವು ಶೀಘ್ರವೇ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬರುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವೇ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಬಂದರೂ ಸರಿಯೇ, ಅದು ನನ್ನ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಗಲಿ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಯಾವತ್ತೂ ಇಂತಹ ದುಷ್ಟ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ದೇವತೆ, ಅಥವಾ ಗೋವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಂದಬಾರದು.' 'ಇಂದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕೋಪದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಅಗ್ನಿಯು ನನ್ನ ರಾಜ್ಯ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಭಂಡಾರವನ್ನು ಸುಡುವುದೇ ಉತ್ತಮ. ನಾನು ಪುನಃ ಎಂದಿಗೂ ಇಂತಹ ಪಾಪದ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.' ಹೀಗೆ ಆತನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಋಷಿಪುತ್ರನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ "ತಕ್ಷಕ" ಎಂಬ ಸರ್ಪದ ಮೂಲಕ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದನು. ಇದನ್ನು ಅವನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು, ಯಾಕಂದರೆ ತಕ್ಷಕನಿಂದ ಶೀಘ್ರವೇ ತನ್ನ ಅತಿಯಾದ ಆಸಕ್ತಿಗೆ ವೈರಾಗ್ಯವು ಬರುವುದೆಂದು ತಿಳಿದನು.