ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ದಿನ, ತನ್ನ ಮಗ extraordinary brilliance ಹೊಂದಿದ್ದ ಶಮಿಕ ಮುನಿಯ ಮಗ ಶೃಂಗಿ, ಇತರ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ರಾಜನಿಂದ ಅಪಮಾನವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದನು. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಅವನು ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು: “ಅಯ್ಯೋ! ಶಾಸಕರಿಂದ ಎಂತಹ ಅಕ್ರಮ! ಹವನದ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಹಸಿವಿನವರು ಹೇಗೋ, ಆ ರೀತಿ. ಸ್ವಾಮಿಗೆ ಸೇವಕರು ಮಾಡಿದ ಅಪರಾಧ, ಬಾಗಿಲಿನ ಕಾಪಾಳಿಗಳು ಅಥವಾ ನಾಯಿ ತನ್ನ ಮಾಲಿಕನಿಗೆ ಮಾಡಿದಂತೆ ಇದೆ.” “ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನನ್ನು ಮನೆಯ ರಕ್ಷಕರಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಇಂತಹ ಬಾಗಿಲಿನ ಕಾಪಾಳಿಗೆ ಮನೆಯ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಹೇಗೆ ಸಿಗಬೇಕು? ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗ ತಪ್ಪಿದವರಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವ ಸ್ವಾಮಿ, ಈಗ ಪೃಥ್ವಿಯಿಂದ ಹೊರಟಿದ್ದಾನೆ. ಧರ್ಮದ ಸೇತುವೆ ಮುರಿದವರನ್ನು ನಾನು ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ.” ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ ಶೃಂಗಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿದವು. ಸ್ನೇಹಿತರು ಮಧ್ಯೆ, ಅವನು ಕೌಶಿಕೀ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಶಾಪ ರೂಪದ ವಜ್ರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದನು: “ಧರ್ಮದ ಗಡಿಯನ್ನು ಮೀರಿ, ತಕ್ಷಕ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಈ ವಂಶದ ನಾಶಕರನ್ನು ಏಳನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ದಂಶಿಸುವನು.” ಮತ್ತೆ, ಶೃಂಗಿ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವ ಸರ್ಪದ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿದಾಗ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಜೋರಾಗಿ ಅಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆಂಗಿರಸ ವಂಶದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಶಮಿಕ, ಮಗನ ಅಳಲು ಕೇಳಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದನು; ತನ್ನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಸರ್ಪದ ಮೃತ ದೇಹವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದನ್ನು ದೂರ ಹಾಕಿದನು ಮತ್ತು ಕೇಳಿದನು: “ಮಗನೇ, ನೀನು ಯಾಕೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಯಾರಾದರೂ ನಿನಗೆ ಅಪಮಾನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆನಾ?” ಮಗನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ತಂದೆ ಆ ಮಗನಿಂದ ರಾಜನಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಶಾಪ ನೀಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಸಂತೋಷ ಪಡಲಿಲ್ಲ; “ಅಯ್ಯೋ, ಇಂದು ನೀನು ದೊಡ್ಡ ವಿಪತ್ತು ತಂದಿದ್ದೀಯ, ಅಪರಾಧ ಸಣ್ಣದಾದರೂ ಶಿಕ್ಷೆ ಭಾರೀವಾಗಿದೆ. ರಾಜನನ್ನು ನೀನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಬಾರದು, ಅಪ್ರಾಪ್ಯ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಅವನಿಂದ ಜನರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಸುಖ-ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನರದೇವ ಎಂಬ ರಾಜನು, ರಥಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವವನು, ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ, ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ಜಗತ್ತು ಕಳ್ಳರಿಂದ ತುಂಬಿ, ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಕುರಿಗಳಂತೆ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.” “ಇಂದು, ಪಾಪ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ; ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು ಅವರ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಕಳ್ಳರು ದೋಚುತ್ತಾರೆ, ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಶಾಪ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ದೋಚುತ್ತಾರೆ, ಹಸುಗಳು, ಮಹಿಳೆಯರು, ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹತ್ತಿರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. Noble Dharma, ವರ್ಣ-ಆಶ್ರಮಗಳ ಆಚರಣೆಗಳು, ಮೂರು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವು, ಜನರಲ್ಲಿ ಕರಗುತ್ತವೆ; ನಂತರ, ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಸುಖದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ನಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಪಿಗಳು ಹೇಗೋ, ವರ್ಣಗಳ ಮಿಶ್ರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಾರೆ.” “ಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಕ, ಮಹಾರಾಜ ಬ್ರಿಹಚ್ಶ್ರವ, ರಾಜಋಷಿ, ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತ, ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವನು. ನಿರಪರಾಧ ರಾಜನಿಗೆ ಅಪ್ರಾಪ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಗನಿಂದ ಪಾಪವಾಗಿದೆ; ಪ್ರಪಂಚದ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ ದೇವರು ಈ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲಿ. ಭಕ್ತರು, ಅವಮಾನ, ಮೋಸ, ಶಾಪ, ನಿಂದನೆ, ಹತ್ಯೆ—even ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ—ಪ್ರತಿ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.” ತಂದೆ ತನ್ನ ಮಗನ ಅಪರಾಧದಿಂದ ದುಃಖಗೊಂಡನು; ರಾಜನಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಅಪಮಾನವಾದರೂ, ಅವನು ಆ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಜ್ಜನರು, ಇತರರಿಂದ ದ್ವಂದ್ವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದರೂ, ದುಃಖ ಅಥವಾ ಸಂತೋಷ ಪಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಅವರು ಆತ್ಮದ ಗುಣಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು: ಕಾಲು ತೊಳೆಯದೆ, ಅಥವಾ ತೊಳೆಯದ ಕಾಲುಗಳೊಂದಿಗೆ, ತೊಳೆದ ತಲೆಯೊಂದಿಗೆ, ಇತರರಿಂದ ನೀಡಿದ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಬಾರದು, ಬೆತ್ತಲು ಮಲಗಬಾರದು, ಪ್ರಭಾತ ಅಥವಾ ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಲಗಬಾರದು. ಸದಾ ಶುದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು, ಶುಭವಾದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಬೇಕು, ಶುಭದೊಂದಿಗೆ, ಗೋದ್ಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಮತ್ತು ಅಪರಾಧಿತವಾದ ದೇವರನ್ನು ಉಪಹಾರಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಶೂರರು ಹಾರ, ಸುಗಂಧ, ಅರ್ಪಣೆ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಪತಿ ಪೂಜಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವಂತೆ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ಪುಂಸವನ ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿದರೆ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಮಗನು ಜನ್ಮವಹಿಸುವನು. ದಿತಿ, ದೃಢನಿಶ್ಚಯದವಳು, “ಹೌದು” ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಕಶ್ಯಪರಿಂದ ಬೀಜವನ್ನು ಪಡೆದು, ವ್ರತವನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸಿದಳು. ಇಂದ್ರ, ತನ್ನ ಮಾವನಿಯ ಆಶಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ದಿತಿ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಅವನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಕಾಡಿನಿಂದ ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ದರ್ಬೆ, ಕುಶ, ಎಲೆ, ಮೊಳಕೆ, ಮಣ್ಣು, ನೀರನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಂದನು. ದಿತಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹರೀ, ಅವಳ ವ್ರತವನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಬಯಸಿ, ಮೃಗದ ರೂಪದಲ್ಲಿ crooked ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಆದರೆ, ಅವಳು ವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅವನು ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಇಂದ್ರ, ಗಂಭೀರ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು, “ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಾಧಿಸಬಹುದು?” ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದನು. ಒಂದು ಸಂಜೆ, ದಿತಿ ವ್ರತದಿಂದ ಶಕ್ತಿಹೀನಳಾಗಿ, ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ, ಕಾಲು ತೊಳೆಯದೆ, ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡದೆ, ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟಳು. ಆ ಸಮಯವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಯೋಗದ ಪಟು ಇಂದ್ರ, ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ, ಯೋಗಬಲದಿಂದ ದಿತಿ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅವನು ತನ್ನ ವಜ್ರಾಯುಧದಿಂದ, ಬಂಗಾರದ ಬಣ್ಣದ ಭ್ರೂಣವನ್ನು ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದನು; ಪ್ರತಿ ಭಾಗ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು “ಅಳಬೇಡ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅವನು ವಿಭಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, “ಇಂದ್ರ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರಾದ ಮರುತ್‌ಗಳನ್ನು ಯಾಕೆ ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸುತ್ತೀ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದವು. ಕೌಶಿಕನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ಭಯಪಡಬೇಡಿ, ಸಹೋದರರೇ; ನೀವು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯರು. ನೀವು ನನ್ನ ಸೇವಕರು, ಮರುತ್‌ಗಳ ಸೇನೆ, ನನ್ನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಭಕ್ತರು.” ದಿತಿಯ ಭ್ರೂಣ, ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಮರಣ ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ; ವಜ್ರದಿಂದ ಪುಟಿದರೂ, ನೀವು ದ್ರೋಣನ ಆಯುಧದಿಂದ ಬದುಕಿದಂತೆ, ಅವು ಉಳಿದವು. ಪ್ರಮಾಣಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಂದು ಬಾರಿ ಆದಿಪುರುಷನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೂ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದಿತಿ, ಒಂದು ವರ್ಷ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಳು. ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ, ಐವತ್ತು ದೇವರುಗಳು ಮರುತ್‌ಗಳಾದರು; ತಾಯಿಯ ದೋಷವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಹರಿಯು ಅವರನ್ನು ಸೋಮಪಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರನ್ನಾಗಿಸಿದನು. ದಿತಿ ಎದ್ದು, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ದೇವಿಯನ್ನು, ದೋಷರಹಿತಳಾಗಿ, ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೋಡಿದಳು. ನಂತರ, ಅವಳು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಮಗನೇ, ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದೆ, ಇದು ಆದಿತ್ಯರಿಗೆ ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸಿ.” “ಒಬ್ಬ ಮಗನ ಕನಸಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಏಳು ಭಾಗಗಳು ಏಳಾಗಿ ಬಂದಿವೆ—ಇದು ಹೇಗೆ? ನೀನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಸತ್ಯ ಹೇಳು, ಮೋಸ ಮಾಡಬೇಡ.” ಇಂದ್ರ ಹೇಳಿದರು: “ತಾಯಿ, ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತು, ನಾನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದೆ. ಅವಕಾಶವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಾನು ಭ್ರೂಣವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿದೆ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಉದ್ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.