ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಈ ಕಥೆ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿತವಾದ ದೈವಿಕ ಘಟನೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿದೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸರ್ಪನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ಎಲ್ಲದರ ಕಾರಣ, ಸರ್ವಜ್ಞ, ವಿಶ್ವದ ಅಧಿಪತಿ. ನೀನು ದಯೆ ಅಥವಾ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದಂತೆ ಮಾಡು." ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು: "ಓ ಸರ್ಪಾ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬಾರದು; ತಕ್ಷಣ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ಈ ನದಿಯನ್ನು ಹಸುಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು ಹಾಗೂ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಬಂಧುಗಳಿಗೆ, ಪತ್ನಿಗಳಿಗೆ ಅನುಭವಿಸಲು ಬಿಡು." "ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಯಾರು ನನ್ನ ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಪ್ರಾತಃ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಭಯವಾಗದು." "ಯಾರು ನಾನು ಆಟವಾಡಿದ ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ." "ನೀನು ರಮಣಕ ದ್ವೀಪವನ್ನು ತೊರೆದು ಈ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದೆ; ಸುಪರ್ಣನು ನಿನ್ನನ್ನು ಭಯದಿಂದ ತಿಂಡಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಪಾದದ ಗುರುತು ಇದೆ." ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಕೃಷ್ಣನು ಮಾತನಾಡಿದ ನಂತರ, ಸರ್ಪನ ಪತ್ನಿಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಗೌರವದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು. ಅವರು ದೇವತೆಗಳ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಹಾರಗಳು, ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳು, ಆಭರಣಗಳು, ಸುಗಂಧಿತ ಲೇಪನಗಳು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ತಾಮರ ಹಾರದಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸಿದರು. ವಿಶ್ವದ ಅಧಿಪತಿ, ಗರುಡಧ್ವಜ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುಹೋಗಿ, ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು. ತಾನು, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ, ಸರ್ಪನು ಸಾಗರದ ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು. ಆ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಯಮುನಾ ನದಿ ವಿಷಮುಕ್ತವಾಯಿತು, ಮಾನವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಿದ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ. ಅಂತರದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮರಾಜನು ಧೂಪ, ಪರಿಮಳಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಅರ್ಪಣಗಳಿಂದ, ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಸುತಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಅಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಹಸು ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು, ಬಡವರಂತೆ ಹೊಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅವನು ಒಂದು ಕುಳ್ನು ಹಿಡಿದ ಶೂದ್ರನನ್ನು, ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಅವಮಾನವಾದವನನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಎಮ್ಮೆ, ತಾಮರದ ದಂಡದಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಮೂತ್ರವಂತೆ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಒಂದು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಶೂದ್ರನ ಹೊಡೆಯುವುದರಿಂದ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದನು. ಹಸು, ಹಿಂದೆ ಬಿಸಿಯ ಹಾಲು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಳು, ಈಗ ದುಃಖದಿಂದ, ಶೂದ್ರನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ಕರುವಿನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು; ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅಶ್ರು, ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದಳು, ಹುಲ್ಲಿಗೆ ಹಾತುರದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ ರಾಜನು, ಘನವಾದ ಗುಡುಗು ಧ್ವನಿಯಂತೆ ಮಾತನಾಡಿ, ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅವರನ್ನ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು: "ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾರು ದುರ್ಬಲರನ್ನು ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹಾನಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ನೀನು ರಾಜನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ನಡೆ ನಟನಂತೆ, ದ್ವಿಜನಲ್ಲ." "ನೀನು ನಿರಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಹಾನಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಕೊಲೆಗೊಳ್ಳಲು ಯೋಗ್ಯನು, ಏಕೆಂದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಗಾಂಡೀವಧಾರಿ ಜೊತೆಗೆ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ." "ಅಥವಾ, ನೀನು ತಾಮರದ ದಂಡದಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿರುವ ಎಮ್ಮೆ, ಕಡಿಮೆ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದೇವತೆ, ನಮಗೆ ದುಃಖ ತಂದಿರುವವರೇನು?" "ಪಾಂಡವರ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯು ಆಲಿಂಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಇಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ದುಃಖವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನಿಂದ ಹೊರತು." "ಓ ಸುರಭಿಯ ಪುತ್ರಿ, ಇಲ್ಲಿ ದುಃಖಪಡಬೇಡ; ಶೂದ್ರನ ಭಯವನ್ನು ತೊರೆಯು. ಅಶ್ರು ಬಿಡಬೇಡ, ತಾಯಿ; ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ನಾನು ದುಷ್ಟರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವವನಾಗಿದ್ದೇನೆ." "ಯಾವ ರಾಜನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳು ದುಷ್ಟರಿಂದ ಮತ್ತು ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಕೂಡಾ ದುಃಖಪಡುತ್ತಾರೆ, ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಕೀರ್ತಿ, ಆಯುಷ್ಯ, ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವನು." "ರಾಜನ ಪರಮಧರ್ಮವೆಂದರೆ, ದುಃಖಿತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಅವರ ಹಾನಿಗೊಳಗಾದವರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಜೀವಿಗಳ ದುಷ್ಟ ಶತ್ರುವನ್ನು ನಾನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ." "ಓ ಸುರಭಿಯ ಪುತ್ರಿ, ನಿನ್ನ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಯಾರು ಕತ್ತರಿಸಿದ್ದಾರೆ? ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ರಾಜರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಂತಹವರು ಇರಬಾರದು." "ಓ ಎಮ್ಮೆ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ನಿರಪರಾಧಿಗಳ ದೇಹಭಂಗಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಯಾರು, ಪೃಥಾಪುತ್ರರ ಕೀರ್ತಿಗೆ ಅಪವಾದ ಯಾರು, ಹೇಳು." "ನಿರಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯವನ್ನು ಹರಡುವವನು, ಅವನು ದುಷ್ಟರನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ." "ಯಾರು, ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಪರಾಧಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಮರಣಶೀಲನಾಗಿದ್ದರೂ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಂಗಣ ಧರಿಸಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತೇನೆ." "ರಾಜನಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ, ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಳಿಸಿ, ಇತರರನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಆಳಬೇಕು, ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ತಪ್ಪಬಾರದು." ಧರ್ಮ ಎಮ್ಮೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು: "ನಿನ್ನ ಮಾತು, ಪಾಂಡುಪತ್ರೆ, ದುಃಖಿತರಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ; ಅವರ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೃಷ್ಣನು ದೂತ ಮತ್ತು ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದನು." "ನಾವು ದುಃಖದ ಬೀಜವನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ, ಓ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ; ಭಾಷೆಯ ವಿಭಜನೆಯಿಂದ ನಾವು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." "ಕೆಲವರು ತಾತ್ವಿಕ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆತ್ಮವೇ ಆತ್ಮ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ವಿಧಿ, ಕೆಲವರು ಕರ್ಮ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನೇ ಅಧಿಪತಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ." "ಕೆಲವರಿಗೆ, ಇದು ಅಚಿಂತ್ಯ ಮತ್ತು ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಮಾನವಾಗಿದೆ; ರಾಜಋಷಿಯೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ವಿವೇಕದಿಂದ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಪರಿಗಣಿಸು." ಸುತಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಧರ್ಮನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಚಕ್ರವರ್ತಿಯು ಅವನಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ದುಃಖವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು: "ನೀನು ಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ನೀನು ಧರ್ಮವೇ, ಎಮ್ಮೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವೆ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಧರ್ಮ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಲ್ಲಿ, ತಿಳಿಸುವವನು ಕೂಡ ಅದೇ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ." "ಅಥವಾ, ದೇವದೈವ ಮಾಯೆಯ ದಾರಿ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಭಾಷೆಗೆ ಅಪ್ರಾಪ್ಯವಾಗಿದೆ—ಇದು ನಿಶ್ಚಿತ." "ತಪಸ್ಸು, ಶುದ್ಧತೆ, ದಯೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವು ಸತಯುಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಕಾಲುಗಳು; ಮೂರು ಕಾಲುಗಳು ನಿನ್ನ ಗರ್ವ, ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮದದಿಂದ ಮುರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ." "ಧರ್ಮಾ, ಈಗ ನಿನ್ನ ಉಳಿದ ಕಾಲು ಸತ್ಯ; ಅದನ್ನು ನೀನು ಉಳಿಸಬೇಕು, ಆದರೆ ಕಲಿ, ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದನು, ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ." "ಈ ಭೂಮಿ, ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ದೇವರಿಂದ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶ್ರೀಮಂತನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ." "ಆ ಸಜ್ಜನ ಮಹಿಳೆ, ತೊರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ, ದುಃಖಿತಳಾಗಿ, ಅಶ್ರುಭರಿತ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅಳುತ್ತಾಳೆ; 'ಅನರ್ಹ ರಾಜರು, ರಾಜರೂಪದಲ್ಲಿ, ಶೂದ್ರರು ನನ್ನನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾಳೆ." "ಹೀಗೆ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಮಹಾ ರಥಸಾರಥಿಯು ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ತಲವಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅಧರ್ಮದ ಕಾರಣವನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮುಂದೆ ಬಂದನು." "ಕೊಲ್ಲಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ರಾಜಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ತೊರೆದು, ಆತ ಭಯದಿಂದ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಶಿರೋಭಿವಂದನೆ ಮಾಡಿದನು." "ವೀರನು, ದುಃಖಿತರಿಗೆ ದಯೆಯಿಂದ, ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಸ್ವಲ್ಪ ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು." ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ, ಭೂಮಿ, ರಾಜರ ಧರ್ಮ, ಅಧರ್ಮದ ಪರಿಣಾಮಗಳು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದಯೆ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ—all ಈ ಪವಿತ್ರ ಘಟನಾವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತವೆ.