ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಪವಿತ್ರ ಯಮುನಾ ತೀರದಲ್ಲಿ, ಕಾಳಿಯನ ಪತ್ನಿಯರು ಪರಮಾತ್ಮ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮನ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು: "ಓ ಪರಮಪುರುಷ, ಮಹಾತ್ಮ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆಶ್ರಯ, ಎಲ್ಲದ ಮೂಲ, ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ನೀವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯ ಭಂಡಾರ, ನಿರಾಕಾರ, ಅನಂತ ಶಕ್ತಿ, ಗುಣಾತೀತ, ಸ್ಥಿರ, ಲೋಕದ ಹೊರಗಿನ ನೀವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕಾಲ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಮೂಲ, ಕಾಲದ ವಿಭಾಗಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವ, ಜಗತ್ತಿನ ನಿರ್ಮಾಪಕ ಮತ್ತು ಕಾರಣ, ಎಲ್ಲದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನಾದ ನೀವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ." "ಭೂತ, ಇಂದ್ರಿಯ, ಪ್ರಾಣ, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅಂತಃಕರಣದ ಸ್ವರೂಪ, ಯೋಗಿಗಳಿಂದ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಡುವ, ಆದರೆ ಮೂರು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಅಳಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅನಂತ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಸ್ಥಿರ, ಸರ್ವಜ್ಞ, ಎಲ್ಲ ಮತಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ, ಮಾತಿನ ಮತ್ತು ಮೌನದ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ." "ಪ್ರಮಾಣದ ಮೂಲ, ಋಷಿ, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮೂಲ, ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದ ಮಾರ್ಗ, ವೇದಸ್ವರೂಪನಾದ ನೀವಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕೃಷ್ಣ, ರಾಮ, ವಸುದೇವನ ಮಗ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಅನಿರುದ್ಧ, ಸಾತ್ವತಗಳ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ." "ಗುಣಗಳ ದೀಪ, ಗುಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವ, ಗುಣಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುವ, ಗುಣಗಳ ದರ್ಶಕ ಮತ್ತು ಅಂತಃಪ್ರಜ್ಞೆಯಾದ ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅವ್ಯಕ್ತದಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಾಡುವ, ವ್ಯಕ್ತವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ, ಹೃಷೀಕೇಶನಾದ ನೀವಿಗೆ, ಯೋಗಿಯು, ಮೌನಿಯು, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ." "ಉನ್ನತ ಮತ್ತು ಅಧಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿಯುವ, ಎಲ್ಲದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತ, ಎಲ್ಲದರ ದರ್ಶಕ ಮತ್ತು ಕಾರಣನಾದ ನೀವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಅಸಕ್ತನಾದ ನೀವೀಗ ಕಾಲಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಜೀವಿಗಳ ವಿವಿಧ ಸ್ವಭಾವಗಳನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿ, ನಿರ್ದೋಷದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಲೋಕದ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯದಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಾಡುತ್ತೀರಿ." "ಇಂದ್ರವಂಶದವರಾದ ನಿಮ್ಮ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಶರೀರಗಳು—ಕೆಲವು ಶಾಂತ, ಕೆಲವು ಚಪಲ, ಕೆಲವು ಮೋಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು—ನಿಮಗೆ ಪ್ರಿಯ. ಶಾಂತವಾದವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಿಯ, ಈಗ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನೀವೀಗ ಸದ್ಗುಣಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೀರಿ." "ರಾಜನಾದವರು, ತಮ್ಮ ಪ್ರಜೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ತಪ್ಪನ್ನು ಸಹಿಸಬೇಕು; ಅಜ್ಞಾನದ ಕಾರಣದಿಂದ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವುದು ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇರಬೇಕು." "ಓ ದೇವಾ, ದಯೆ ತೋರಿಸು; ಹಾವು ಜೀವವನ್ನು ತೊಡಗುತ್ತಿದೆ. ಪತಿಯು—ಮಹಿಳೆಯರ ಜೀವವಾಗಿರುವವನು—ನಮಗೆ ಮರಳಿ ಸಿಗಲಿ; ನಾವು ದುಃಖಿತರು, ದಯೆಗೆ ಅರ್ಹರು." "ನೀವು ಏನು ಆದೇಶಿಸುತ್ತೀರಿ, ನಾವು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾಲಿಸೋಣ; ಆದೇಶವನ್ನು ನಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಪಾಲಿಸಿದವನು ಎಲ್ಲ ಭಯಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ." ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಹೀಗೆ, ಹಾವಿನ ಪತ್ನಿಯರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದ ನಂತರ, ದೇವರು ಕಾಳಿಯನನ್ನು ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದರು. ಕಾಳಿಯನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಪುನಃ ಪಡೆದು, ಹಾರಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಉಸಿರಾಡಲು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು, ದುರ್ಬಲ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟದೊಂದಿಗೆ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನಾವು ಜನ್ಮದಿಂದ ದುಷ್ಟರು, ಅಂಧಕಾರ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಆವರಿತರು; ಈ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುವುದು ಕಷ್ಟ, ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಹಿಡಿತವಾಗಿದೆ. ನೀವೀಗ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಗುಣಗಳ ವಿಭಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ರಚಿಸಿದ್ದೀರಿ; ವಿವಿಧ ಸ್ವಭಾವ, ಶಕ್ತಿ, ಶಕ್ತಿಗಳು, ರೂಪಗಳು, ಬೀಜಗಳು, ವೃತ್ತಿಗಳು—all ನಿನ್ನಿಂದ ಬರುತ್ತವೆ." "ನಮ್ಮಲ್ಲಿ, ಹಾವುಗಳು ಕ್ರೂರ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ; ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ, ನಾವು ಅದರಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ." "ನೀವು ಎಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಸರ್ವಜ್ಞ, ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ವಾಮಿ; ದಯೆ ಅಥವಾ ದಂಡ, ನಮ್ಮಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದದ್ದನ್ನು ನೀವೀಗ ಮಾಡಿರಿ." ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣನು ಮಾನವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬಾರದು, ತಕ್ಷಣ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ಈ ನದಿಯನ್ನು ಹಸುಗಳು, ಮಾನವರು, ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಕುಟುಂಬ, ಮಕ್ಕಳು, ಪತ್ನಿಯರು ಆನಂದಿಸಲಿ." "ಯಾರು ಈ ನನ್ನ ಆದೇಶವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ಜಪಿಸುವರು, ಅವರಿಗೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಭಯವಿರದು." "ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಸ್ಮರಿಸುವರು, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ." "ನೀನು ರಾಮಣಕದ್ವೀಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಈ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದೆ; ಸುಪರ್ಣನು ನಿನ್ನನ್ನು ಭಯದಿಂದ ತಿನ್ನಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ನನ್ನ ಕಾಲಿನ ಗುರುತು ಹೊಂದಿದ್ದೆ." ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಹೀಗೆ, ವಿಸ್ಮಯಕರ ಲೀಲೆಯುಳ್ಳ ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಆದೇಶ ಪಡೆದು, ಹಾವಿನ ಪತ್ನಿಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಗೌರವದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು. ಅವರು ದಿವ್ಯವಸ್ತ್ರಗಳು, ಹಾರಗಳು, ರತ್ನಗಳು, ಆಭರಣಗಳು, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಕಮಲ ಹಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ಅವರು ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ವಾಮಿ, ಗರುಡಧ್ವಜ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲ ಪತ್ನಿಯರು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ, ಕಾಳಿಯನು ಸಮುದ್ರದ ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯಮುನಾ ದೇವರ ಕೃಪೆಯಿಂದ ವಿಷದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಯಿತು. ಕಾಳಿಯನು ಧೂಪ, ಸುಗಂಧ, ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಅರ್ಪಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು. ಇದಾದ ನಂತರ, ಶೌನಕಾದಿ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಸೂತನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ರಾಜನು ಒಂದು ಹಸು ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ಪಿಡುಗು ಹಾಕುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು; ಅಲ್ಲೊಂದು ಕುಲಹೀನನು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ರಾಜಕುಮಾರತ್ವಕ್ಕೆ ಅವಮಾನವಾಗುವಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಎಮ್ಮೆ, ಕಮಲದ ದಂಡೆಯಂತೆ ಶ್ವೇತವಾಗಿದ್ದು, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿತ್ತು, ಒಂದೇ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತ್ತು, ಶೂದ್ರನಿಂದ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ದುರ್ಬಲವಾಗಿತ್ತು. ಹಸು, ಹಿಂದೆ ಹಾಲು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದವಳು, ಈಗ ದುಃಖದಲ್ಲಿ, ಶೂದ್ರನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಹಾನಿಯಾಗಿದ್ದಳು, ತನ್ನ ಕರುವಿನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲತೆ, ಹುಲ್ಲುಗಾಗಿ ತವಕದಿಂದ ಇರುವುದನ್ನು ರಾಜನು ಕಂಡನು. ಸೋನೆಯ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಗಂಭೀರ ಗುಡುಗು ಶಬ್ದದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ಬಾಣವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ರಾಜನು ಅವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು: "ನೀವು ಯಾರು, ನನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲರನ್ನು ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹಾನಿಗೊಳಿಸುತ್ತೀರಿ? ರಾಜನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ, ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ವರ್ತನೆ ನಟನಂತೆ, ದ್ವಿಜನಲ್ಲ." "ನೀವು, ನಿರಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಪಿಡುಗು ಹಾಕುವವರು, ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವ ಅರ್ಹರು, ಈಗ ಕೃಷ್ಣನು ದೂರ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ, ಗಾಂಡೀವಧಾರಿ ಸಹಿತ." "ಅಥವಾ, ಕಮಲದ ದಂಡೆಯಂತೆ ಶ್ವೇತವಾಗಿರುವ, ಕಡಿಮೆ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ, ದೇವತೆ ರೂಪದ ಎಮೆ, ನಮ್ಮಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನು ತಂದವನು ನೀವೋ?" "ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೌರವ ರಾಜರ ಬಲವಾದ ಭುಜಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ, ಇಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ದುಃಖ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಹೊರತು." "ಸುರಭಿಯ ಪುತ್ರಿ, ದುಃಖಪಡಬೇಡ; ಕುಲಹೀನನ ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡು. ಅಳಬೇಡ, ತಾಯಿ; ಶುಭವಾಗಲಿ. ನಾನು ದುರಾತ್ಮರ ಶಿಕ್ಷಕ." "ಯಾವ ರಾಜನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳು ದುರಾತ್ಮರ ಮತ್ತು ಸಜ್ಜನರಿಂದ ದುಃಖಪಡುತ್ತಾರೆ, ಆ ಮದ್ಯಪ ರಾಜನು ತನ್ನ ಕೀರ್ತಿ, ಆಯುಸ್ಸು, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಧರ್ಮಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ." ಹೀಗೆ, ಪವಿತ್ರ ಯಮುನಾ ತೀರದಲ್ಲಿ, ದೇವರ ದಯೆಯಿಂದ ಹಸು, ಎಮ್ಮೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕಂಡರು; ರಾಜನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು, ದುಃಖಿತರಿಗೆ ಆಶ್ವಾಸನೆ ನೀಡಲು, ನೀತಿಯ ಪಥವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ದುಷ್ಟರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು.