ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾದ ಮಾರ್ಗವೇ ಇಲ್ಲ; ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಪುಣ್ಯದಿಂದಲೇ ಭಾಗವತವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಪಾರೀಕ್ಷಿತ್ ಮಹಾರಾಜನು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಸಿದ್ದನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಶುಕ ಮಹರ್ಷಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಅಮೃತವನ್ನು ತುಂಬಿದ ಕಲಶವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಸೇರುವದು. ಅವರು ಶುಕ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, "ಮಹರ್ಷೇ, ನಾವು ಈ ಅಮೃತವನ್ನು ತಂದಿದ್ದೇವೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ಕಥಾಮೃತವನ್ನು ನೀಡಿ," ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿದರು. ಆಗ ವಿನಿಮಯ ನಡೆಯಿತು—ರಾಜ ಪಾರೀಕ್ಷಿತನು ಆ ಅಮೃತವನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು, ನಾವು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಕಥಾಮೃತವನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು ಎಂದು ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು. "ಅಮೃತ ಎಲ್ಲಿದೆ, ಕಥೆಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ, ಗಿಲಾಸ್ ಎಲ್ಲಿದೆ, ಮಹಾರತ್ನ ಎಲ್ಲಿದೆ?" ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮರಾತನು (ಶುಕ ಮಹರ್ಷಿ) ಯೋಚಿಸಿ ದೇವತೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ನಗಿದರು. ಅವರು ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಕಥಾಮೃತವನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಕಥೆಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದೊರೆಯಲು ದುರ್ಗಮವಾದವು. ಪಾರೀಕ್ಷಿತನ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು. ಸತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೂಕದ ಬಲಾನ್ನು ಹುತ್ತಿ, ಜನ್ಮರಹಿತನು (ಬ್ರಹ್ಮ) ಮುಕ್ತಿಯ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ತೂಗಿದನು. ಇತರ ಗ್ರಂಥಗಳು ಕಿರಿದಾಗಿವೆ; ಆದರೆ ಇದೊಂದು ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವಾದುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಭಾಗವತಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅವರು ಭಗವಂತನ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಕಲಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಓದುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಕೂಡಲೇ ವೈಕುಂಠಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಬಹುಕಾಲ ಹಿಂದೆ, ದಯಾಮಯರಾದ ಸನಕಾದಿ ಮುನಿಗಳು ಇದನ್ನು ನಾರದರಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವಿದ್ದರಿಂದ ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ, ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕುಮಾರರು ವಿವರಿಸಿದರು. ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು: "ಯಾವುದೇ ಬಂಧನವಿಲ್ಲದ, ಸದಾ ಸಂಚರಿಸುವ ನಾರದರು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದವರೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಅಥವಾ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದರು?" ಎಂದು. ಸೂತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಶುಕ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ನನನ್ನು ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಗುಪ್ತವಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ ಕಥೆ ಇದು." ಒಂದು ವೇಳೆ, ವಿಶಾಲಾನಗರದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಶುದ್ಧಮುನಿಗಳು ಪವಿತ್ರ ಸಂಗಮಕ್ಕಾಗಿ ಸೇರುವರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ನಾರದರನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಕುಮಾರರು ನಾರದರನ್ನು ನೋಡಿ, "ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಿಮ್ಮ ಮುಖದಲ್ಲಿ ವಿಷಾದವೇಕೆ? ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಳವಳವೇಕೆ? ನೀವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ?" ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. "ಈಗ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಖಾಲಿತನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ, словно ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ. ಬಂಧನರಹಿತನಾದ ನಿಮಗೆ ಇದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳಿ," ಎಂದರು. ನಾರದನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ನಾನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪರ್ಯಟಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಅದನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಪುಷ್ಕರ, ಪ್ರಯಾಗ, ಕಾಶಿ, ಗೋದಾವರಿ ಮೊದಲಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದೆ. ಹರಿಕ್ಷೇತ್ರ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ, ಶ್ರೀರಂಗ, ಸೇತುಬಂಧ ಮತ್ತು ಇತರ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಯ ಸಂತೋಷ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಭೂಮಿ ಕಲಿ ಯುಗದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿದೆ. ಸತ್ಯ, ತಪಸ್ಸು, ಪವಿತ್ರತೆ, ದಯೆ, ದಾನ ಎಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲ. ದುರ್ಬಾಗ್ಯಪೀಡಿತರು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಜನರು ಮೂರ್ಖರು, ಕಡಿಮೆ ಬುದ್ಧಿಯವರು, ದುರ್ಬಾಗ್ಯಪೀಡಿತರು, ದುಃಖಿತರು. ಸಜ್ಜನರು ವಿರಳ, ಅವರು ಸಹ ತಮಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾರೆ. ತ್ಯಾಗಿಗಳು ಕೂಡ ಮನೆಯವರನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಯುವತಿಯರು ಮನೆಗೆ ಆಳುತ್ತಾರೆ, ಮಾವಂದಿರು ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಮಾರುತ್ತಾರೆ, ಪತಿ-ಪತ್ನಿಯರ ನಡುವೆ ಕಲಹ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆಶ್ರಮಗಳು ಅನ್ಯರಿಂದ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳು ಕೂಡ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅನೇಕ ದೇವಾಲಯಗಳು ದುಷ್ಟರಿಂದ ನಾಶಗೊಂಡಿವೆ. ಯೋಗಿಗಳೂ, ಸಿದ್ಧರೂ, ಜ್ಞಾನಿಗಳೂ, ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯವರೂ ಇಲ್ಲ; ಕಲಿ ಯುಗದ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳು ಭಸ್ಮವಾಗಿದೆ. ಹಳ್ಳಿಗಳು ದರೋಡೆಗಾರರಿಂದ ಪೀಡಿತ, ದ್ವಿಜರು ಶಿವನ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಬಾಧಿತ, ಮಹಿಳೆಯರು ಕೂದಲು ಚಿತ್ತರಿಸಿ, ಕಾಮಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಕಲಿ ಯುಗದ ದೋಷಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ಯಮುನಾತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಲೀಲಾ ನಡೆದಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಕಂಡೆನು—ಒಂದು ಯುವತಿಯು ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಳು, ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ದುಗುಡದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ವೃದ್ಧ ಪುರುಷರು, ಅಚೇತನವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದರು, ದುರ್ಬಲ ಉಸಿರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಕೆಯು ಅವರನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಎಬ್ಬಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿ, ಅವರ ಮುಂದೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ತನ್ನ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಕೆಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನೂರಾರು ಮಹಿಳೆಯರು ಪಂಕಾಜನಯನರಂತೆ ಸೇವಿಸುತ್ತಾ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಎಬ್ಬಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ದೂರದಿಂದ ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಹತ್ತಿರ ಹೋದೆ. ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು, ಆ ಯುವತಿ ಆತಂಕದಿಂದ ಎದ್ದಳು ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು: "ಓ ಮಹರ್ಷೇ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಆತಂಕವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಲೋಕದ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ನಿಮ್ಮ ಅನೇಕ ಮಾತುಗಳಿಂದ ದುಃಖ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಮಾತ್ರ ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನ ಸಿಗುತ್ತದೆ." ನಾರದನು ಕೇಳಿದನು: "ನೀನು ಯಾರು? ಈ ಇಬ್ಬರು ಯಾರು? ಈ ಕಮಲನಯನಿಯರು ಯಾರು? ದೇವತೆ, ನಿನ್ನ ದುಗುಡದ ಕಾರಣವನ್ನು ವಿವರಿಸು." ಅವಳು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: "ನಾನು 'ಭಕ್ತಿ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಇಬ್ಬರು ನನ್ನ ಪುತ್ರರು—ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯ—ಇವರು ಈಗ ವೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ದುರ್ಬಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಗಂಗಾದಿ ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳೂ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಸೇವಿಸಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ದೇವತೆಗಳೂ ನನ್ನನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರು, ಆದರೂ ನನಗೆ ನಿಜವಾದ ಕ್ಷೇಮ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ. ಈಗ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಮಹರ್ಷೇ, ನನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು; ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ದ್ರಾವಿಡದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದು, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದೆ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಗುಜರಾತಿನ ಕೆಲವೆಡೆ ವೃದ್ಧಳಾದೆನು. ಅಲ್ಲ, ಕಲಿ ಯುಗದ ಭಯಾನಕ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಾಸ್ತಿಕರಿಂದ ಹಲ್ಲೆಗೊಳಗಾದೆನು, ನನ್ನ ಪುತ್ರರ ಜೊತೆಗೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ದುರ್ಬಲಳಾಗಿ ಉಳಿದೆನು. ಮತ್ತೆ ವೃಂದಾವನವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ನಾನು ಪುನಃ ಯುವತಿಯಾಗಿ, ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೆನು. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದ ಕುಸಿದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಬೇರೆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿದೆ.