ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಗೋವಿಂದನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿರುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಸುಧರ್ಮಾ assembly ನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಹಾಗೂ ಯದು ವಂಶದವರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಲೋಕಗಳ ಹಿತ, ರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ, ಆ ಮೂಲತಃ ಅನಂತ ಸ್ನೇಹಿತನು ಯದು ವಂಶದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಯದುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ನಗರದಲ್ಲಿ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ವೀರರಂತೆ ಪರಮ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಸತ್ಯಾ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಮಹಿಳೆಯರು, ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು ತಮ್ಮ ಮುಖ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಇಂದ್ರನ ಪ್ರಿಯತಮರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು. ಯದುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರು, ಯಾವಾಗಲೂ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸುಧರ್ಮಾ assembly ಗೃಹವನ್ನು ತಮ್ಮ ಪಾದಗಳಿಂದ ಒತ್ತಿ, ಅದನ್ನು ನಗರಕ್ಕೆ ತಂದರು. ಪ್ರಿಯವನ್ನೇ, ನೀನು ಆರೋಗ್ಯದಿಂದ ಇದ್ದೀಯಾ? ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸು ಕ್ಷೀಣಗೊಂಡಂತೆ ನನಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ನೀನು ಏನನ್ನಾದರೂ ಪಡೆಯಲು ವಿಫಲವಾಗಿದ್ದೀಯಾ? ಅಥವಾ ಯಾರಿಂದನಾದರೂ ಅವಮಾನಗೊಂಡಿದ್ದೀಯಾ? ಅಥವಾ ದೀರ್ಘಕಾಲ ದೂರವಿದ್ದೀಯಾ? ಅನನುಕೂಲವಾದ ಶಬ್ದಗಳು ಅಥವಾ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಘಟನೆಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ದುಃಖ ಬಂದಿದೆಯಾ? ಪ್ರಾರ್ಥಕರಿಗೆ ವಂಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ? ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವವನಾಗಿ, ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಮಕ್ಕಳ, ಹಸು, ವೃದ್ಧ, ರೋಗಿ, ಮಹಿಳೆ ಅಥವಾ ಯಾರಾದರೂ ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದವರನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದೀಯಾ? ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದ್ದೀಯಾ? ಅಥವಾ ಯೋಗ್ಯವಾದವರನ್ನು? ಅಥವಾ ಗೆಳತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರನ್ನು? ಉತ್ತಮ ಅಥವಾ ಹೀನ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸೋತಿದ್ದೀಯಾ? ಹಿರಿಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿಂದಿದ್ದೀಯಾ? ಲಜ್ಜಾಸ್ಪದ ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಮೀರಿದ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದೆಯಾ? ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳಿಂದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಖಾಲಿತನ ಅಥವಾ ನಿರಾಕೃತತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೀರಾ? ಅಥವಾ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸುತ್ತೀರಾ? ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ದುಃಖವಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅವನಿಗೆ “ಸ್ವಾಗತ! ನೀನು ತುಂಬಾ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ. ಯಾರೂ ಇನ್ನೂ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿಲ್ಲ; ಬನ್ನಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿನ್ನು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಹೃಷೀಕೇಶನು, ಮುಗುಳುನಗೆ ಸಿಡಿಸಿ, ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ python ಚರ್ಮವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಕಾಡಿನಿಂದ ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಮರಳಿ ಬಂದನು. ಅವನು ನವೀನ ಖನಿಜಗಳು, ಹೂಗಳು, ಮತ್ತು ನವ ಪಿಕ್ಕುಪಕ್ಷಿಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಬಾಸುರಿ ಮತ್ತು ಘಂಟೆಯ ಹಬ್ಬದಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಿ, ಹಸುವಿನ ಕರುಗಳನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ಪವಿತ್ರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಗೋಪಿಯರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ, ಗೋಕುಲಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. “ಇಂದು, ಯಶೋದಾ ಮತ್ತು ನಂದನ ಮಗನಿಂದ, ಮಹಾ ಸರ್ಪ ಕೊಲೆಯಾಯಿತು ಮತ್ತು ನಾವು ಅದರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆವು” ಎಂದು ಮಕ್ಕಳು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದರು. ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: “ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕೃಷ್ಣನ ಜನನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಕಂಡಿರದಂತಹ ಮಹಾ ಪ್ರೀತಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಹೇಗೆ ಮೂಡಿತು? ದಯವಿಟ್ಟು ವಿವರಿಸು.” ಶುಕನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ಓ ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಆತ್ಮವೇ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ; ಇತರರು, ಮಕ್ಕಳೂ, ಸಂಪತ್ತೂ, ಆತ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಿಯರಾಗುತ್ತಾರೆ. ದೇಹವನ್ನು ಆತ್ಮವೆಂದು ಭಾವಿಸುವವರಲ್ಲಿಯೂ, ದೇಹವು ಆತ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರಷ್ಟು ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ. ದೇಹವು ‘ನನ್ನದು’ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೂ, ಆತ್ಮದಷ್ಟು ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ; ದೇಹ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಜೀವಿಸುವ ಆಸೆ ಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಆತ್ಮವೇ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ; ಅದರಿಗಾಗಿ ಈ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲಾ, ಚಲಿಸುವದು ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದದು, ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ಕೃಷ್ಣನು ಈ ಆತ್ಮವಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಆತ್ಮಗಳ ಆತ್ಮ; ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ದೇಹಧಾರಿ ಆಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ನಿಜವಾಗಿ, ತಿಳಿದವರಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನೇ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ಚಲಿಸುವ ವಾಸ್ತವಿಕತೆ; ಅವನ ರೂಪವೇ ಎಲ್ಲವೂ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳ ಅರ್ಥವು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ; ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ ಹಾಗೇ, ಅವನಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾವ ವಸ್ತು ನಿಜವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮೂರಾರಿ (ಕೃಷ್ಣ)ಯ কোমಲ ಪಾದಗಳ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದವರು, ಅವರ ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ, ಸಂಸಾರ ಸಮುದ್ರವು ಹಸು ಕರುವಿನ ಹಾಸಿನಷ್ಟು ಸಣ್ಣದಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಪರಮ ಗಮ್ಯವು ಯಾವಾಗಲೂ ದುರಾದೃಷ್ಟದಿಂದ ಮುಟ್ಟಲಾಗದು. ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ, ಹರಿಯು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಹಾಗೂ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಮೂರಾರಿ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಈ ಆಚರಣೆ—ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುವುದು, ಮೇದನಗಳಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುವುದು, ಅವನ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ಅಸ್ಪಷ್ಟ ರೂಪಗಳು, ಭೂಮಿಯ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದು—ಇವುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮತ್ತು ಹೊಗಳಿದವನು ಎಲ್ಲಾ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮರೆಮಾಚುವುದು, ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟುವುದು, ಕಾಡುಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಯಂತೆ ಜಿಗಿಯುವುದು ಇತ್ಯಾದಿ ಆಟಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರು ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಕಳೆಯಿದರು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹಿತನು, ತನ್ನ ರಾಜಕುಮಾರ ಸಹೋದರನಿಂದ, ಆತನು ಅನೇಕ ಸಂಶಯಗಳಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ದೂರವಾದ ದುಃಖದಿಂದ, ಬಲವಂತವಾಗಿ ನಿರ್ಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಉಳಿಯಬೇಕಾಯಿತು. ಅವನ ಮುಖ ಮತ್ತು ಹೃದಯದ ಕಮಲವು ದುಃಖದಿಂದ ಒಣಗಿದ್ದು, ತೇಜಸ್ಸು ಹಾಳಾಗಿ, ಆ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ, ಮಾತಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ದುಃಖವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾ, ಕೈಯಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದೂರವಿರುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾದ longing ನಿಂದ ಆವರ್ತನಗೊಂಡನು. ಸ್ನೇಹ, ಆಪ್ತತೆ, ಪ್ರೀತಿ, ರಥದೋಣಿಯಾಗಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತ, ಅಳುವಿನ ಭಾವದಿಂದ, ಅವನು ತನ್ನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರ ರಾಜನಿಗೆ ಮಾತು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: “ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಾನು ಹರಿಯ ಮೂಲಕ ಮೋಸಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಅವನು ನನ್ನ ಬಂಧುವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು, ಅವನಿಂದ ನನ್ನ ಶಕ್ತಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅಚ್ಚರಿಗೊಳಿಸಿದ ಶಕ್ತಿ, ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ. ಅವನಿಂದ ದೂರವಾದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ಜಗತ್ತು ನಿರಾನಂದವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ವಂಚಿತನಾಗಿ, ನಾನು ಮೃತನಂತೆ ಇದ್ದೇನೆ. ಅವನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ, ನಾನು ದ್ರುಪದನ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ, ಹೆಮ್ಮೆಯ ರಾಜರು ಸೇರಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿ, ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದೆ. ಅವನ ಸಾನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಖಾಂಡವ ಕಾಡನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅವನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಮಾಯಾ ನಿರ್ಮಿತ assembly ಗೆ ದೊರೆತೆ; ರಾಜರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಕಾಣಿಕೆ ತಂದರು. ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಭೀಮ, ನಿನ್ನ ಸೊಸೆಯ ಸಹೋದರನು, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಆನೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳನು, ಭೂಪಾಲಕರನ್ನು ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಜಯಿಸಿದನು; ಆ ರಾಜರು ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಕಾಣಿಕೆ ತಂದರು. ನಿನ್ನ ಮಹಾ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿ, ರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ, ಜೂಯಾರಿ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅವಮಾನಿತರಾದಳು; ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಸುರಿಸಿದಳು, ಆಕೆಯ ಕೂದಲು ಅವಳ ರಕ್ಷಕರು ಸೋತಾಗ ಬಿಚ್ಚಿತು—ಮಹಿಳೆಯರು ಬಹಳ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಿದನು, ದುರ್ವಾಸಾದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಶತ್ರುಗಳು ದಾಳಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ನಾವು ಕೇವಲ ತರಕಾರಿ ತಿಂದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳು ಮುಗಿದಾಗ—ಅವನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಮೂವತ್ತಾರು ಲೋಕಗಳು ತೃಪ್ತಿಯಾದವು, ನಾವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ಆವರ್ತಿತರಾಗಿದ್ದರೂ. ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಓ ಪ್ರಭು, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಶಿವನು, ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಜೊತೆಗೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿ ಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟನು; ನನ್ನ ಈ ದೇಹದಿಂದ, ನಾನು ಇಂದ್ರನ ಮಹಾ assembly ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದೆ.