ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಪರಮ ಗೌರವದಿಂದ, ಈ ಪವಿತ್ರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕಥೆಯನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ: ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಚಿಂತೆಯೊಂದಿಗೆ, ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ಹಾಗೂ ಯಾದವ ವಂಶದವರ ಬಗ್ಗೆ ಕುಶಲ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ದೇವಕಿ ಮತ್ತು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಏಳು ಸಹೋದರಿಯರು, ಅವರ ಪತಿಗಳು, ಮತ್ತಿತರ ಮಾವಗಳು, ಅವರ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಸೊಸೆಯರು—allರು ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾರೇ?" ಎಂದು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಅಹೂಕ ರಾಜನು, ಅವನ ದುಷ್ಟ ಪುತ್ರನು ಹಾಗೂ ಚಿಕ್ಕ ಅಣ್ಣನು, ಹೃದಿಕ ಮತ್ತು ಅವನ ಮಗ, ಅಕ್ರೂರ, ಜಯಂತ, ಗದ ಮತ್ತು ಶರಣ—allರು ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾರೇ?" ಎಂದು ಆತನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಶತ್ರುಜಿತ್ ಮತ್ತು ಇತರರು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದಾರೇ? ಸಾತ್ವತ ವಂಶದ ಅಧಿಪತಿ ರಾಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾನೇ?" ಎಂದು ಆತನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು, ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಯು, ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೇ? ಅನಿರುದ್ಧನು, ತನ್ನ ಗಂಭೀರ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ, ಆಶೀರ್ವಾದಿತನಾಗಿದ್ದಾನೇ?" ಎಂದು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಸುಶೇನ, ಚಾರುದೇಶ, ಜಾಂಬವತಿ ಪುತ್ರ ಸಂಭ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರ್ಷ್ಣಿಯರು, ಅವರ ಪುತ್ರರು—ಋಷಭ ಮತ್ತು ಇತರರು—allರು ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾರೇ?" ಎಂದು ಆತನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಶೌರಿ ವಂಶದ ಅನುಯಾಯಿಗಳು—ಶ್ರುತದೇವ, ಉದ್ಧವ, ಸುನಂದ, ನಂದ, ಶಿರಿಷಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಾತ್ವತ ಶ್ರೇಷ್ಠರು—allರು ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾರೇ?" ಎಂದು ಆತನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಬಲದ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದಾರೇ? ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ನಮ್ಮ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೇ?" ಎಂದು ಆತನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಗೋವಿಂದನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಿಷ್ಠಾವಂತನು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿರುವನು, ಸುಧರ್ಮ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಸುಖದಿಂದ ಇದ್ದಾನೇ?" ಎಂದು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಲೋಕಗಳ ಕಲ್ಯಾಣ, ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತಿಗಾಗಿ, ಆ ಆದಿ ಅನಂತ ಸ್ನೇಹಿತನು—ಯಾದವ ವಂಶದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ—ಇರುವನು?" ಎಂದು ಆತನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಯಾದವರು ತಮ್ಮ ನಗರದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪರಮ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ವೀರರಂತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸತ್ಯಾ ಮತ್ತು ಇತರ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಮಹಿಳೆಯರು—ಅವರ ಮುಖ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿ—ಭಗವಂತನ ಪದಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಸುಂದರದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿ, ಇಂದ್ರನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯಾದವ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳಿಂದ, ಯಾವಾಗಲೂ ನಿರ್ಭಯರಾಗಿದ್ದು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸುಧರ್ಮ ಸಭಾಂಗಣವನ್ನು ತಮ್ಮ ಪಾದಗಳಿಂದ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಬಂಧುವಿಗೆ, "ನೀನು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದೀಯಾ? ನಿನ್ನ ಕಾಂತಿಯು ಕುಗ್ಗಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನೀನು ಯಾವುದನ್ನೂ ಪಡೆಯಲು ವಿಫಲವಾದೆಯಾ, ಅಥವಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದೀಯಾ, ಅಥವಾ ದೀರ್ಘಕಾಲ ದೂರವಿದ್ದೀಯಾ?" ಎಂದು ಆತನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಅಪಶಕುನದ ಶಬ್ದಗಳು ಅಥವಾ ಅಡ್ಡಪಡಿಯುವ ಘಟನೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ತೊಂದರೆಗೊಳಗಿಸಿದ್ದವೆಯಾ? ನೀನು ಏನನ್ನಾದರೂ ನೀಡಲು ಅಥವಾ ಭಿಕ್ಷಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ವಿಫಲವಾದೆಯಾ?" ಎಂದು ಆತನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. "ನೀನು ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವವನಾಗಿ—ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಮಕ್ಕಳ, ಹಸು, ಹಿರಿಯ, ರೋಗಿ, ಮಹಿಳೆ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಯು ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಅವನನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದೀಯಾ?" ಎಂದು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ನೀನು ಅಪರಿಚಿತ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಸಹಚರಳಾದ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದ್ದೀಯಾ? ಅಥವಾ ಉತ್ತಮ ಅಥವಾ ಹೀನ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸೋತಿದ್ದೀಯಾ?" ಎಂದು ಆತನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. "ನೀನು ಹಿರಿಯರ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿಂದಿದ್ದೀಯಾ? ನಿನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾದ ಅಥವಾ ಅವಮಾನಕರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ?" ಎಂದು ಆತನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಹೃದಯವು ಸದಾ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವಂತೆ, ವಂಚಿತವಾಗಿರುವಂತೆ ಭಾವಿಸುತ್ತೀಯಾ? ಅಥವಾ ಬೇರೆ ರೀತಿ ಭಾವಿಸುತ್ತೀಯಾ? ಹಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ದುಃಖವಿಲ್ಲ." ಎಂದು ಆತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅವನಿಗೆ, "ಸ್ವಾಗತ, ನೀನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ! ಯಾರೂ ಏನನ್ನೂ ತಿಂದಿಲ್ಲ; ಬಾ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿನು." ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹೃಷೀಕೇಶನು ಮುಗುಳುನಗುತ್ತಾ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಆಹಾರ ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ, ಪೈಥನ್‌ನ ಚರ್ಮವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಕಾಡಿನಿಂದ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ನವೀನ ಗಂಧ, ಹೂವು, ಮೋರದ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಬಾಸುರಿ ಮತ್ತು ಕೊಂಬಿನ ಹಬ್ಬದಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿ, ಕೊಳದ ಕುರಿಗಳನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ಪವಿತ್ರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಗೋಪಿಯರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅವನನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ, ಗೋವಾಳ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಇಂದು, ಯಶೋದಾ ಮತ್ತು ನಂದನ ಪುತ್ರನಿಂದ, ಮಹಾ ನಾಗನು ವಧೆಯಾಗಿ ನಾವು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆವು!" ಎಂದು ಮಕ್ಕಳು ಹಳ್ಳದಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅನಂತರ, ರಾಜನು ಶುಕಮುನಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ: "ಭಗವಂತ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಜನನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ—even ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಿಂತಲೂ—ಯಾವುದೇ ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದವರಲ್ಲೂ ಹೇಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಉಂಟಾಯಿತು? ದಯವಿಟ್ಟು ವಿವರಿಸಿ." ಶುಕನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: "ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ, ರಾಜಾ, ಆತ್ಮವೇ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ. ಇತರರು—ಮಕ್ಕಳು, ಸಂಪತ್ತು—ಅವು ಆತ್ಮದ ಕಾರಣದಿಂದ ಪ್ರಿಯವಾಗಿವೆ." "ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಮೇಲಿನ ಆಕರ್ಷಣೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲ; ಮಕ್ಕಳ, ಧನ, ಮನೆ—ಇವುಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಮಾತ್ರ." "ದೇಹವನ್ನು ಆತ್ಮ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವವರಲ್ಲೂ, ದೇಹಕ್ಕಿಂತ ಅದರ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯ." "ದೇಹ 'ನನ್ನದು' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೂ, ಆತ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಅದು ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ; ದೇಹ ವಯಸ್ಸಾದರೂ ಜೀವಿಸುವ ಆಶೆ ಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ." "ಆದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆತ್ಮವೇ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ; ಈ ಜಗತ್ತು—ಚರಾಚರ—allವು ಆತ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಇದೆ." "ಕೃಷ್ಣನು ಈ ಆತ್ಮ; ಆತ್ಮಗಳ ಆತ್ಮ; ಲೋಕದ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ದೇಹಧಾರಿ ಆಗಿ ಅವತಾರ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ." "ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ತಿಳಿದವರಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನಷ್ಟೇ ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ಚಲಿಸುವ ವಾಸ್ತವ; ಅವನ ರೂಪವೆಲ್ಲವೂ ಪರಮಾತ್ಮ; ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಏನು ಇಲ್ಲ." "ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳ ಸಾರ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ; ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ—ಅಸ್ತಿತ್ವವಲ್ಲದುದನ್ನು ವಾಸ್ತವ ಎಂದು ಹೇಗೆ ಹೇಳಬಹುದು?" "ಮುರಾರಿಯ কোমಲ ಪಾದಗಳ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರು—ಅವರ ಶುದ್ಧ ಕೀರ್ತಿ—ಅವರಿಗೆ ಸಂಸಾರದ ಸಾಗರವು ಕುರಿಯ ಕಾಲಿನ ಗುರುತುಷ್ಟೇ ಸಣ್ಣದಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಪರಮ ಗಮ್ಯ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅಪಾಯದಿಂದ ಮುಕ್ತ." "ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ, ಹರಿಯು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ಹೇಳಿದೆ." "ಮುರಾರಿಯು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಈ ಆಚರಣೆ—ದುಷ್ಟರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಮೇದನದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಿ, ಅವನ ಸ್ಪಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ರೂಪಗಳು, ಭೂಮಿಯ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದು—ಇವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹೊಗಳಿದವರು ಎಲ್ಲ ಗಮ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ." "ಮಕ್ಕಳಂತೆ—ಅಡಗಾಟ, ಸೇತುವೆ ನಿರ್ಮಾಣ, ಕಪಿಗಳಂತೆ ಹಾರಾಟ—ಇಂತಹ ಬಾಲ್ಯ ಲೀಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದರು." ಸೂತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: "ಹೀಗೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹಿತನು, ತನ್ನ ರಾಜ ಸಹೋದರನಿಂದ—ಆತನ ಮನಸ್ಸು ಹಲವು ಸಂಶಯಗಳಿಂದ ಬಳಲಿತ್ತು, ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ವಿಯೋಗದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿತ್ತು—ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲದೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ." "ಅವನ ಮುಖ ಮತ್ತು ಹೃದಯದ ಕಮಲ ದುಃಖದಿಂದ ಒಣಗಿತ್ತು, ಕಾಂತಿ ಕುಗ್ಗಿತ್ತು; ಆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ, ಮಾತಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ." "ದುಃಖವನ್ನು ತಡೆದು, ಕೈಯಿಂದ ಕಣ್ಣನ್ನು ಒರೆದು, ಭಗವಂತನ ವಿಯೋಗದಿಂದ ಆತನ ಮನಸ್ಸು ತೀವ್ರ ತವಕದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು." "ಸ್ನೇಹ, ಆತ್ಮೀಯತೆ, ಪ್ರೀತಿ, ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಸೇವೆ—allವನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಅಣ್ಣ ರಾಜನಿಗೆ—ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ—ಅನುಭಾವದಿಂದ ಗಲಗಲ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ." "ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: 'ನಾನು ಮಹಾರಾಜ, ಹರಿಯು ನನ್ನ ಬಂಧುವಾಗಿ ತೋರಿ ನನ್ನನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು—even ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡಿಸಿದ ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು—ತೆಗೆದಿದ್ದಾನೆ.