ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅನಿಸುಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು: "ನನ್ನ ತೊಡೆಗಳು, ಕಣ್ಣುಗಳು, ಮತ್ತು ಕೈಗಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿವೆ; ನನ್ನ ಹೃದಯವೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿಲ್ಲ. ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಯಾವೋ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮವು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದೆ." ಈ ವೇಳೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, "ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಬಾಯಿರುವ ಹೆಣ್ಣು ನರಿ, ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಕೂಗುತ್ತಿದೆ; ಮತ್ತು ಈ ನಾಯಿಯು ಭಯಗೊಂಡಂತೆ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಅಳುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನನ್ನ ಎಡ ಮತ್ತು ಬಲ ಕಡೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿವೆ; ಮತ್ತು, ಒಳ್ಳೆಯವನೇ, ನನ್ನ ಕುದುರೆಗಳು ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಪಾರಿವಾಳವು, ಮರಣದ ದೂತ, ಮತ್ತು ಗೂಬೆ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ; ರಾತ್ರಿ-ಗೂಬೆಗಳ ಕೂಗು, ನಿದ್ರಾಹೀನತೆ ಮತ್ತು ಖಾಲಿತನದ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದೆ." "ದಿಕ್ಕುಗಳು ಹೊಗೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿವೆ, ದಿಗಂತಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳು ಕಂಪಿಸುತ್ತಿವೆ; ಮತ್ತು, ಪ್ರಿಯವಳೇ, ದೊಡ್ಡ ಗುಡುಗು ಹಾಗೂ ವಿದ್ಯುತ್ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಗಾಳಿ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತಿದೆ, ಧೂಳು ಮತ್ತು ಕತ್ತಲನ್ನು ಹರಡುತ್ತದೆ; ಮೋಡಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಿವೆ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕವಾಗಿ. ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಕುಂದಿದೆ, ಗ್ರಹಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿವೆ; ಆಕಾಶವು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾತ ಜೀವಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ." "ನದಿಗಳು, ಹರಿವ ನದಿಗಳು—all are restless; ಕೆರೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸುಗಳು ಕೂಡ ಅಶಾಂತ; ಬೆಂಕಿಯು ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಸಮಯವು ಏನು ತರುತ್ತದೆ? ಹಸುಮಕ್ಕಳು ತಾಯಿಯ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಹಸುಗಳು ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಹಸುಗಳು ಅಳುತ್ತಿವೆ, ಕರುಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ದೇವತೆಗಳು ಅಳುತ್ತಿವೆ, ಬೆವರುತ್ತಿವೆ, ಕಂಪಿಸುತ್ತಿವೆ; ನಗರಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳು, ತೋಟಗಳು, ಕೆರೆಗಳು, ಆಶ್ರಮಗಳು—all have lost their grandeur and happiness. ಈ ದುಃಖವು ನಮಗೆ ಏನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದೆ?" "ಈ ಮಹಾ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ—ಭೂಮಿಯು ದೇವರ ಪಾದಗಳಿಂದ, ಮತ್ತು ಅವನ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಿಶಿಷ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದ ವಂಚಿತವಾಗಿದೆ; ಭೂಮಿಯು ತನ್ನ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ." ಈ ರೀತಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಷಾದದಿಂದ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ವಾನರಧ್ವಜವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಅರ್ಜುನನು ಯದುಗಳ ನಗರದಿಂದ ಮರಳಿ ಬಂತು. ಅವನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದನ್ನು, ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ಆಗದಂತೆ, ವಿಷಾದದಿಂದ, ತಲೆಯು ಕೆಳಗಿರಿಸಿ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಹನಿಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ನೋಡಿದನು. ಅರ್ಜುನನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟವಿತ್ತು; ಅವನ ಮುಖವೂ ಬದಲಾಗಿತ್ತು. ಸ್ನೇಹಿತರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ನಾರದನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು: "ಅನಾರ್ತ ನಗರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳು—ಮಧುಗಳು, ಭೋಜಗಳು, ದಶಾರ್ಹಗಳು, ಅಹುಕಗಳು, ಸಾತ್ವತಗಳು, ಅಂಧಕಗಳು, ವೃಷ್ಣಿಗಳು—ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿರುವರಾ? ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಮಮತೆಯ ತಾತ ಶೂರನು ಮತ್ತು ಅವನ ಪತ್ನಿ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾರಾ? ನಮ್ಮ ಮಾವ ಅನಕದುಂದುಭಿ ಮತ್ತು ಅವನ ತೊಡೆಯವರು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದಾರಾ?" "ಏಳು ಅಕ್ಕಗಳು, ಅವರ ಗಂಡರು, ಇತರ ಮಾವಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಕ್ಕಳು, ಅವರ ಸೊಸೆಗಳು—ದೇವಕಿ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ—ಎಲ್ಲರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾರಾ? ರಾಜ ಅಹುಕನು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾನಾ? ಅವನ ದುಷ್ಟ ಮಗ ಮತ್ತು ತೊಡೆಯವರು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾರಾ? ಹೃದಿಕ ಮತ್ತು ಅವನ ಮಗ, ಅಕ್ರೂರ, ಜಯಂತ, ಗದ, ಶರಣ—all are well?" "ಶತ್ರುಜಿತ್ ಮತ್ತು ಇತರರು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದಾರಾ? ಸಾತ್ವತಗಳ ಒಡೆಯ ರಾಮನು ಸುಖದಿಂದ ಬಾಳುತ್ತಿದ್ದಾನಾ? ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಮಹಾ ರಥಿಯ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾನಾ? ಅನಿರುದ್ಧನು, ತನ್ನ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ, ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನಾ? ಸುಶೇನ, ಚಾರುದೇಶ, ಜಾಂಬವತಿಯ ಮಗ ಸಂಬ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರ್ಷ್ಣಿಗಳು, ಅವರ ಮಕ್ಕಳು—ರಿಶಭಾದಿಗಳು—all are well?" "ಶೌರಿ ವಂಶದ ಅನುಯಾಯಿಗಳು—ಶ್ರುತದೇವ, ಉದ್ಧವ, ಸುನಂದ, ನಂದ, ಶಿರಿಷಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ಸಾತ್ವತರು—ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾರಾ? ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿದವರು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದಾರಾ? ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾದವರು ನಮ್ಮ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರಾ?" "ಗೋವಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವನು, ಸುಧರ್ಮ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಸುಖದಿಂದ ಇದ್ದಾನಾ? ಲೋಕಗಳ ಕಲ್ಯಾಣ, ರಕ್ಷಣೆ, ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ಆ ಆದಿ, ಅನಂತ ಸ್ನೇಹಿತನು, ಯದು ವಂಶದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾನಾ?" "ಯದುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವ ನಗರದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಪರಮ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಾರೆ, ಮಹಾ ವೀರರಂತೆ. ಸತ್ಯಾ ಮತ್ತು ಇತರ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಮಹಿಳೆಯರು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಂದರದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿ, ದೇವೇಂದ್ರನ ಪ್ರಿಯತಮರಂತೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ." "ಯದುಗಳ ಪ್ರಮುಖರು, ತಮ್ಮ ಬಲದ ಭುಜಗಳಿಂದ fearless ಆಗಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸುಧರ್ಮ ಸಭಾ ಮಂದಿರವನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಾಲಿನಿಂದ forcibly ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಂದಿದ್ದಾರೆ." "ಪ್ರಿಯವನೇ, ನೀನು ರೋಗಮುಕ್ತವಾಗಿದ್ದೀಯಾ? ನಿನ್ನ ಕಿರಣವು ಕುಂದಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ನೀನು ಏನನ್ನಾದರೂ ಪಡೆಯಲು ವಿಫಲವಾದೆಯಾ, ಅವಮಾನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀಯಾ, ಅಥವಾ ಬಹಳ ಕಾಲ ದೂರವಿದ್ದೀಯಾ? ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳು, ಶಬ್ದಗಳು ಅಥವಾ ಇತರ ಅಶುಭಗಳು ನಿನಗೆ ತಟ್ಟಿದೆಯಾ? ನೀನು ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬೇಡಿದವರಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ಅಥವಾ ವಾಗ್ದಾನ ಪೂರೈಸುವುದು ವಿಫಲವಾಗಿದೆಯಾ?" "ನೀನು ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಮಗು, ಹಸು, ಹಿರಿಯ, ರೋಗಿಯು, ಮಹಿಳೆ, ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿ ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಅವರನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದೀಯಾ? ನೀನು ಸಮೀಪಿಸಬಾರದ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದ್ದೀಯಾ, ಅಥವಾ ಸಮೀಪಿಸಬೇಕಾದವಳನ್ನು ಸಮೀಪಿಸದೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯಾ, ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀಯಾ? ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಥವಾ ಹೀನ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸೋತಿದ್ದೀಯಾ?" "ನೀನು ಹಿರಿಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿಂದಿದ್ದೀಯಾ? ನೀನು ನಿನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಮೀರಿದ, ಅಥವಾ ಅವಮಾನಕರವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ? ಪ್ರಿಯವನೇ, ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಖಾಲಿತನ ಮತ್ತು ವಂಚಿತತೆಯನ್ನು ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳಿಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಅಥವಾ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ." ಸ್ನೇಹಿತರು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನೀನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ; ಸ್ವಾಗತ! ಯಾರೂ ಊಟ ಮಾಡಿಲ್ಲ; ಬನ್ನಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡು." ನಂತರ, ಹೃಷೀಕೇಶನು, ಮುಗುಳುನಗುತ್ತಾ, ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿದನು, ಅವರಿಗೆ ಪೈಥನ್‌ನ ಚರ್ಮವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಕಾಡಿನಿಂದ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಮರಳಿದನು. ಅವನು ನವಿಲು ಪಕ್ಕ, ಹೂಗಳು, ಹೊಸ ಖನಿಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಬಾಸರಿ ಮತ್ತು ಘಂಟೆಯ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ, ಹಸುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಗಳಿ, ಪವಿತ್ರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಗೋಪಿಯರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅವನನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ, ಅವನು ಗೋಪಾಲರ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. "ಇಂದು, ಯಶೋದಾ ಮತ್ತು ನಂದನ ಮಗನಿಂದ, ಮಹಾ ನಾಗನು ಸಂಹಾರವಾಗಿದ್ದು, ನಾವು ಅದರಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ," ಎಂದು ಮಕ್ಕಳು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದರು. ಅನಂತರ, ರಾಜನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು: "ಕೃಷ್ಣನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ—even ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿಯೂ—ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ಕಾಣದ ಮಹಾ ಪ್ರೀತಿ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು? ದಯವಿಟ್ಟು ವಿವರಿಸು." ಶುಕನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ, ಓ ರಾಜನೇ, ಆತ್ಮವೇ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯದು; ಇತರರು—ಮಕ್ಕಳು, ಸಂಪತ್ತು—ಆ ಆತ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಪ್ರೀತಿಯವಂತೆ.