ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶೌನಕ ಉವಾಚ । (ಅನುಷ್ಟುಪ್) ನಿರ್ಗತೇ ನಾರದೇ ಸೂತ ಭಗವಾನ್ ಬಾದರಾಯಣಃ । ಶ್ರುತವಾಂಸ್ತದಭಿಪ್ರೇತಂ ತತಃ ಕಿಮಕರೋದ್ ವಿಭುಃ । ಸೂತ ಉವಾಚ । ಬ್ರಹ್ಮನದ್ಯಾಂ ಸರಸ್ವತ್ಯಾಂ ಆಶ್ರಮಃ ಪಶ್ಚಿಮೇ ತಟೇ । ಶಮ್ಯಾಪ್ರಾಸ ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತ ಋಷೀಣಾಂ ಸತ್ರವರ್ಧನಃ

ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು: ಸುತ, ನಾರದನು ಹೋದ ನಂತರ, ಬಾದರಾಯಣ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಅವನ ಆಶಯವನ್ನು ತಿಳಿದು ಏನು ಮಾಡಿದರು? ಸುತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಯ ಪಶ್ಚಿಮ ತೀರದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಶಮ್ಯಾಪ್ರಾಸ ಎಂಬ ಆಶ್ರಮವಿದೆ.

ತಸ್ಮಿನ್ ಸ್ವ ಆಶ್ರಮೇ ವ್ಯಾಸೋ ಬದರೀಷಣ್ಡಮಣ್ಡಿತೇ । ಆಸೀನೋಽಪ ಉಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ಪ್ರಣಿದಧ್ಯೌ ಮನಃ ಸ್ವಯಮ್

ಆ ಬದರಿ ಮರಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸನು ಕುಳಿತು, ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿದನು.

ಭಕ್ತಿಯೋಗೇನ ಮನಸಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಪ್ರಣಿಹಿತೇಽಮಲೇ । ಅಪಶ್ಯತ್ ಪುರುಷಂ ಪೂರ್ಣಂ ಮಾಯಾಂ ಚ ತದಪಾಶ್ರಯಮ್

ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧವಾಗಿಸಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದ ವ್ಯಾಸನು, ಪೂರ್ಣ ಪುರುಷನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿರುವ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.

ಯಯಾ ಸಂಮೋಹಿತೋ ಜೀವ ಆತ್ಮಾನಂ ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮಕಮ್ । ಪರೋಽಪಿ ಮನುತೇಽನರ್ಥಂ ತತ್ಕೃತಂ ಚಾಭಿಪದ್ಯತೇ

ಆ ಮಾಯೆಯಿಂದ, ಜೀವಾತ್ಮನು ಪರಮಾತ್ಮನಾದರೂ ತಾನೇ ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು ಎಂದು ಭ್ರಮಿಸಿ, ಅನರ್ಥಗಳನ್ನು ತನ್ನದು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅನರ್ಥೋಪಶಮಂ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ಭಕ್ತಿಯೋಗಮಧೋಕ್ಷಜೇ । ಲೋಕಸ್ಯಾಜಾನತೋ ವಿದ್ವಾಂನ್ ಚಕ್ರೇ ಸಾತ್ವತಸಂಹಿತಾಮ್

ಈ ಅನರ್ಥಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು, ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಯದಿರುವ ಭಕ್ತಿಯೋಗವನ್ನು ಅಧೋಕ್ಷಜನಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಕಲಿಸುವ ಸಾತ್ವತ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಯು ರಚಿಸಿದನು.

ಯಸ್ಯಾಂ ವೈ ಶ್ರೂಯಮಾಣಾಯಾಂ ಕೃಷ್ಣೇ ಪರಮಪೂರುಷೇ । ಭಕ್ತಿರುತ್ಪದ್ಯತೇ ಪುಂಸಃ ಶೋಕಮೋಹಭಯಾಪಹಾ

ಈ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಕೇಳುವಾಗ, ಕೃಷ್ಣ ಪರಮ ಪುರುಷನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗಿ, ಅದು ದುಃಖ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಸ ಸಂಹಿತಾಂ ಭಾಗವತೀಂ ಕೃತ್ವಾನುಕ್ರಮ್ಯ ಚಾತ್ಮಜಮ್ । ಶುಕಂ ಅಧ್ಯಾಪಯಾಮಾಸ ನಿವೃತ್ತಿನಿರತಂ ಮುನಿಃ

ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು ಈ ಭಾಗವತ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿ, ವೈರಾಗ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ತನ್ನ ಪುತ್ರ ಶುಕನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದನು.

ಶೌನಕ ಉವಾಚ । ಸ ವೈ ನಿವೃತ್ತಿನಿರತಃ ಸರ್ವತ್ರೋಪೇಕ್ಷಕೋ ಮುನಿಃ । ಕಸ್ಯ ವಾ ಬೃಹತೀಂ ಏತಾಂ ಆತ್ಮಾರಾಮಃ ಸಮಭ್ಯಸತ್

ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು: ವೈರಾಗ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ, ಆತ್ಮಾರಾಮನಾದ ಆ ಮುನಿಯು ಯಾಕೆ ಈ ಮಹಾ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದರು?

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಆತ್ಮಾರಾಮಾಶ್ಚ ಮುನಯೋ ನಿರ್ಗ್ರನ್ಥಾ ಅಪ್ಯುರುಕ್ರಮೇ । ಕುರ್ವನ್ತಿ ಅಹೈತುಕೀಂ ಭಕ್ತಿಂ ಇತ್ಥಂಭೂತಗುಣೋ ಹರಿಃ

ಸುತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ಆತ್ಮಾರಾಮರು, ಮುನಿಗಳು ಕೂಡ, ಹರಿಯ ಗುಣಗಳು ಅಷ್ಟೊಂದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಹರೇರ್ಗುಣಾಕ್ಷಿಪ್ತಮತಿಃ ಭಗವಾನ್ ಬಾದರಾಯಣಿಃ । ಅಧ್ಯಗಾನ್ ಮಹದಾಖ್ಯಾನಂ ನಿತ್ಯಂ ವಿಷ್ಣುಜನಪ್ರಿಯಃ

ಬಾದರಾಯಣನ ಪುತ್ರನಾದ ಮಹರ್ಷಿಯು, ಹರಿಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿ, ಸದಾ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಮಹಾ ಕಥೆಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಪರೀಕ್ಷಿತೋಽಥ ರಾಜರ್ಷೇಃ ಜನ್ಮಕರ್ಮವಿಲಾಪನಮ್ । ಸಂಸ್ಥಾಂ ಚ ಪಾಣ್ಡುಪುತ್ರಾಣಾಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಕೃಷ್ಣಕಥೋದಯಮ್

ಈಗ ನಾನು ಪರೀಕ್ಷಿತ್ ಮಹಾರಾಜನ ಹುಟ್ಟು, ಕೃತ್ಯಗಳು, ಅವನ ಅಂತ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಂಡು ಪುತ್ರರ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನು, ಕೃಷ್ಣ ಕಥೆಯ ಉದಯದೊಂದಿಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

(ಇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಯದಾ ಮೃಧೇ ಕೌರವಸೃಞ್ಜಯಾನಾಂ ವೀರೇಷ್ವಥೋ ವೀರಗತಿಂ ಗತೇಷು । ವೃಕೋದರಾವಿದ್ಧಗದಾಭಿಮರ್ಶ ಭಗ್ನೋರುದಣ್ಡೇ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಪುತ್ರೇ

ಕೌರವರು ಮತ್ತು ಶೃಂಜಯರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ವೀರರು ವೀರಗತಿಯನ್ನಪ್ಪಿದಾಗ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನು ಭೀಮನ ಗದೆಯ ಹೊಡೆತದಿಂದ ತನ್ನ ತೊಡೆಯು ಮುರಿದವನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದನು.

ಭರ್ತುಃ ಪ್ರಿಯಂ ದ್ರೌಣಿರಿತಿ ಸ್ಮ ಪಶ್ಯನ್ ಕೃಷ್ಣಾಸುತಾನಾಂ ಸ್ವಪತಾಂ ಶಿರಾಂಸಿ । ಉಪಾಹರದ್ ವಿಪ್ರಿಯಮೇವ ತಸ್ಯ ಜುಗುಪ್ಸಿತಂ ಕರ್ಮ ವಿಗರ್ಹಯನ್ತಿ

ತನ್ನ ಒಡೆಯನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಬೇಕೆಂದು ಆಶ್ವತ್ಥಾಮನು, ಕೃಷ್ಣಾದೇವಿಯ ಮಗುಗಳು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವರ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದು, ಎಲ್ಲರೂ ಹೀಯಾಳಿಸುವ ದುಷ್ಟ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ಮಾತಾ ಶಿಶೂನಾಂ ನಿಧನಂ ಸುತಾನಾಂ ನಿಶಮ್ಯ ಘೋರಂ ಪರಿತಪ್ಯಮಾನಾ । ತದಾರುದದ್ ಬಾಷ್ಪಕಲಾಕುಲಾಕ್ಷೀ ತಾಂ ಸಾಂತ್ವಯನ್ನಾಹ ಕಿರೀಟಮಾಲೀ

ಮಕ್ಕಳ ದುರ್ಘಟನೆಯ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ಆ ತಾಯಿ ಭಯಾನಕ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ತದಾ ಶುಚಸ್ತೇ ಪ್ರಮೃಜಾಮಿ ಭದ್ರೇ ಯದ್‍ಬ್ರಹ್ಮಬಂಧೋಃ ಶಿರ ಆತತಾಯಿನಃ । ಗಾಣ್ಡೀವಮುಕ್ತೈಃ ವಿಶಿಖೈರುಪಾಹರೇ ತ್ವಾಕ್ರಮ್ಯ ಯತ್ಸ್ನಾಸ್ಯಸಿ ದಗ್ಧಪುತ್ರಾ

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: ಸುಖಮಯಿಯಾದವಳೇ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ದುಷ್ಟನ ಶಿರವನ್ನು ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಂದುಕೊಟ್ಟು, ನೀನು ಮಗಗಳನ್ನು ದಹಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಂತೆ ನಿನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

(ಉಪೇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಇತಿ ಪ್ರಿಯಾಂ ವಲ್ಗುವಿಚಿತ್ರಜಲ್ಪೈಃ ಸ ಸಾನ್ತ್ವಯಿತ್ವಾಚ್ಯುತಮಿತ್ರಸೂತಃ । ಅನ್ವಾದ್ರವದ್ ದಂಶಿತ ಉಗ್ರಧನ್ವಾ ಕಪಿಧ್ವಜೋ ಗುರುಪುತ್ರಂ ರಥೇನ

ಹೀಗೆ, ಪ್ರಿಯವಾದವಳನ್ನು ಮಧುರವಾದ, ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಅಚ್ಯುತನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಮಗನಾದ ಅರ್ಜುನನು, ಹನುಮಂತನ ಧ್ವಜವಿದ್ದ ರಥದಲ್ಲಿ, ಉಗ್ರಧನುಷ್ಕನಾದ ಗುರುಪತ್ರನನ್ನು ಕೋಪದಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.

ತಮಾಪತನ್ತಂ ಸ ವಿಲಕ್ಷ್ಯ ದೂರಾತ್ ಕುಮಾರಹೋದ್ವಿಗ್ನಮನಾ ರಥೇನ । ಪರಾದ್ರವತ್ ಪ್ರಾಣಪರೀಪ್ಸುರುರ್ವ್ಯಾಂ ಯಾವದ್‍ಗಮಂ ರುದ್ರಭಯಾದ್ ಯಥಾರ್ಕಃ

ಅವನನ್ನು ದೂರದಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಕುಮಾರನು, ಮನಸ್ಸು ಗಾಬರಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ರಥದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಓಡಿದನು. ಇದು ರುದ್ರನ ಭಯದಿಂದ ಸೂರ್ಯನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನಂತೆ.

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಯದಾಶರಣಮಾತ್ಮಾನಂ ಐಕ್ಷತ ಶ್ರಾನ್ತವಾಜಿನಮ್ । ಅಸ್ತ್ರಂ ಬ್ರಹ್ಮಶಿರೋ ಮೇನೇ ಆತ್ಮತ್ರಾಣಂ ದ್ವಿಜಾತ್ಮಜಃ

ಆ ದ್ವಿಜಾತ್ಮಜನು, ತಾನು ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ, ಕುದುರೆಗಳು ದಣಿದುಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನೇ ಉಪಾಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.

ಅಥೋಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ಸಲಿಲಂ ಸನ್ದಧೇ ತತ್ಸಮಾಹಿತಃ । ಅಜಾನನ್ ಉಪಸಂಹಾರಂ ಪ್ರಾಣಕೃಚ್ಛ್ರ ಉಪಸ್ಥಿತೇ

ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾಣಾಪಾಯ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಅದನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.

ತತಃ ಪ್ರಾದುಷ್ಕೃತಂ ತೇಜಃ ಪ್ರಚಣ್ಡಂ ಸರ್ವತೋ ದಿಶಮ್ । ಪ್ರಾಣಾಪದಮಭಿಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ವಿಷ್ಣುಂ ಜಿಷ್ಣುರುವಾಚ ಹ

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಯಾನಕವಾದ ಜ್ವಲಂತ ತೇಜಸ್ಸು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಪ್ರಾಣಾಪಾಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಅರ್ಜುನನು ವಿಷ್ಣುವಿನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ । ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣ ಮಹಾಬಾಹೋ ಭಕ್ತಾನಾಮಭಯಙ್ಕರ । ತ್ವಮೇಕೋ ದಹ್ಯಮಾನಾನಾಂ ಅಪವರ್ಗೋಽಸಿ ಸಂಸೃತೇಃ

ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣಾ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು ನೀನೇ. ಈ ಜನ್ಮಮರಣದ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಸುಡುವವರಿಗೋಸ್ಕರ ನೀನೇ ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗ.

ತ್ವಮಾದ್ಯಃ ಪುರುಷಃ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ಈಶ್ವರಃ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪರಃ । ಮಾಯಾಂ ವ್ಯುದಸ್ಯ ಚಿಚ್ಛಕ್ತ್ಯಾ ಕೈವಲ್ಯೇ ಸ್ಥಿತ ಆತ್ಮನಿ

ನೀನು ಮೊದಲ ಪುರುಷ, ನೇರದೇವ, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಮೀರಿದವನು. ನೀನು ಮಾಯೆಯನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಏಕತೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವೆ.

ಸ ಏವ ಜೀವಲೋಕಸ್ಯ ಮಾಯಾಮೋಹಿತಚೇತಸಃ । ವಿಧತ್ಸೇ ಸ್ವೇನ ವೀರ್ಯೇಣ ಶ್ರೇಯೋ ಧರ್ಮಾದಿಲಕ್ಷಣಮ್

ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಜೀವಿಗಳು ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾದಾಗ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಧರ್ಮಾದಿಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಪರಮಮಂಗಳವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತೀ.

ತಥಾಯಂ ಚಾವತಾರಸ್ತೇ ಭುವೋ ಭಾರಜಿಹೀರ್ಷಯಾ । ಸ್ವಾನಾಂ ಚಾನನ್ಯಭಾವಾನಾಂ ಅನುಧ್ಯಾನಾಯ ಚಾಸಕೃತ್

ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಭೂಭಾರದ ತೊಡಕು ತಗ್ಗಿಸಲು ಹಾಗೂ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರು ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವಂತೆ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವತಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವೆ.

ಕಿಮಿದಂ ಸ್ವಿತ್ಕುತೋ ವೇತಿ ದೇವದೇವ ನ ವೇದ್‌ಮ್ಯಹಮ್ । ಸರ್ವತೋ ಮುಖಮಾಯಾತಿ ತೇಜಃ ಪರಮದಾರುಣಮ್

ಇದು ಏನು, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದೆ ದೇವದೇವಾ? ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು. ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ ಜ್ವಲಂತ ತೇಜಸ್ಸು ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದೆ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ವೇತ್ಥೇದಂ ದ್ರೋಣಪುತ್ರಸ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಮಸ್ತ್ರಂ ಪ್ರದರ್ಶಿತಮ್ । ನೈವಾಸೌ ವೇದ ಸಂಹಾರಂ ಪ್ರಾಣಬಾಧ ಉಪಸ್ಥಿತೇ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಇದು ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವೆಂದು ತಿಳಿ. ಅವನು ಇದನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಬಿಡಿದ್ದಾನೆ.

ನ ಹ್ಯಸ್ಯಾನ್ಯತಮಂ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಸ್ತ್ರಂ ಪ್ರತ್ಯವಕರ್ಶನಮ್ । ಜಹ್ಯಸ್ತ್ರತೇಜ ಉನ್ನದ್ಧಂ ಅಸ್ತ್ರಜ್ಞೋ ಹ್ಯಸ್ತ್ರತೇಜಸಾ

ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಅಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲ. ಅಸ್ತ್ರಜ್ಞನು ಮತ್ತೊಂದು ಅದೇ ರೀತಿಯ ಅಸ್ತ್ರದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಗವತಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಫಾಲ್ಗುನಃ ಪರವೀರಹಾ । ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾಪಸ್ತಂ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಾಯ ಸಂದಧೇ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಅರ್ಜುನನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಸುತ್ತಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮತ್ತೊಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.

ಸಂಹತ್ಯ ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ಉಭಯೋಃ ತೇಜಸೀ ಶರಸಂವೃತೇ । ಆವೃತ್ಯ ರೋದಸೀ ಖಂ ಚ ವವೃಧಾತೇಽರ್ಕವಹ್ನಿವತ್

ಆ ಎರಡು ಅಸ್ತ್ರಗಳ ತೇಜಸ್ಸು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿ, ಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋದವು.