શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

તતઃ સૂક્ષ્મતરં જ્યોતિઃ કૃષ્ણમાવિશદદ્ભુતમ્। પશ્યતાં સર્વભૂતાનાં યથા ચૈદ્યવધે નૃપ

પછી એક અતિ સૂક્ષ્મ અને અદ્ભુત તેજ કૃષ્ણમાં પ્રવેશ્યું, બધાં જીવજંતુઓ જોઈ રહ્યાં હતા—જેમ શિશુપાલના વધ સમયે થયું હતું, એમ.

વિદૂરથસ્તુ તદ્ભ્રાતા ભ્રાતૃશોકપરિપ્લુતઃ। આગચ્છદસિચર્માભ્યામુચ્છ્વસંસ્તજ્જિઘાંસયા

વિદૂરથ, તેનો ભાઈ, ભાઈના શોકથી વ્યાકુળ થઈ, તલવાર અને ઢાલ લઈને, ભારે શ્વાસ લેતો, કૃષ્ણને મારવા દોડ્યો.

તસ્ય ચાપતતઃ કૃષ્ણશ્ચક્રેણ ક્ષુરનેમિના। શિરો જહાર રાજેન્દ્ર સકિરીટં સકુણ્ડલમ્

જેમજ તે દોડી આવ્યો, કૃષ્ણે તીક્ષ્ણ ધારવાળાં ચક્રથી તેનું માથું, મકુટ અને કુંડળ સહિત, કપાઈ નાખ્યું, રાજા.

એવં સૌભં ચ શાલ્વં ચ દન્તવક્રં સહાનુજમ્। હત્વા દુર્વિષહાનન્યૈરીડિતઃ સુરમાનવૈઃ

આ રીતે, કૃષ્ણે શાલ્વ, સૌભ, દંતવક્ર અને તેના ભાઈ જેવા, બીજા માટે અસહ્ય દુશ્મનોને મારી નાખ્યા, અને દેવો તથા મનુષ્યો એના યશના ગીત ગાવા લાગ્યા.

મુનિભિઃ સિદ્ધગન્ધર્વૈર્વિદ્યાધરમહોરગૈઃ। અપ્સરોભિઃ પિતૃગણૈર્યક્ષૈઃ કિન્નરચારણૈઃ

મુનિઓ, સિદ્ધો, ગંધર્વો, વિદ્યા ધરાવનારા, મહાનાગો, અપ્સરાઓ, પિતૃગણો, યક્ષો, કિન્નરો અને ચારણોએ પણ તેની પ્રશંસા કરી.

ઉપગીયમાનવિજયઃ કુસુમૈરભિવર્ષિતઃ। વૃતશ્ચ વૃષ્ણિપ્રવરૈર્વિવેશાલઙ્કૃતાં પુરીમ્

તેની વિજયગાથા ગવાઈ રહી હતી અને તેના પર ફૂલો વરસાવાયા; વૃષ્ણિ વંશના શ્રેષ્ઠો સાથે ઘેરાઈને, તે શોભાયમાન શહેરમાં પ્રવેશ્યો.

એવં યોગેશ્વરઃ કૃષ્ણો ભગવાન્જગદીશ્વરઃ। ઈયતે પશુદૃષ્ટીનાં નિર્જિતો જયતીતિ સઃ

આ રીતે, યોગેશ્વર, ભગવાન, જગતના સ્વામી કૃષ્ણ, પશુ જેવી દૃષ્ટિવાળા લોકોની નજરે ક્યારેક જીતે છે તો ક્યારેક હારે છે એમ દેખાય છે.

શ્રુત્વા યુદ્ધોદ્યમં રામઃ કુરૂણાં સહ પાણ્ડવૈઃ। તીર્થાભિષેકવ્યાજેન મધ્યસ્થઃ પ્રયયૌ કિલ

કુરુઓ અને પાંડવો વચ્ચે યુદ્ધની તૈયારી સાંભળી, રામે તીર્થયાત્રાનું બહાનું કરીને, મધ્યસ્થ રહી, ત્યાંથી નીકળી ગયો.

સ્નાત્વા પ્રભાસે સન્તર્પ્ય દેવર્ષિપિતૃમાનવાન્। સરસ્વતીં પ્રતિસ્રોતં યયૌ બ્રાહ્મણસંવૃતઃ

પ્રભાસ ખાતે સ્નાન કરીને, દેવો, ઋષિઓ, પિતૃઓ અને મનુષ્યોને તૃપ્ત કરી, તે બ્રાહ્મણો સાથે સરસ્વતી નદીના પ્રવાહ સામે ચાલ્યો.

પૃથૂદકં બિન્દુસરસ્ત્રિતકૂપં સુદર્શનમ્। વિશાલં બ્રહ્મતીર્થં ચ ચક્રં પ્રાચીં સરસ્વતીમ્

તે પછી તેણે પૃથૂદક, બિંદુસર, ત્રિતકૂપ, સુદર્શન, વિશાળ, બ્રહ્મતીર્થ, ચક્ર અને પૂર્વ દિશાની સરસ્વતીની યાત્રા કરી.

યમુનામનુ યાન્યેવ ગઙ્ગામનુ ચ ભારત। જગામ નૈમિષં યત્ર ઋષયઃ સત્રમાસતે

યમુના અને પછી ગંગા નદીના કિનારે કિનારે, હે ભારત, તે નૈમિષારણ્ય પહોંચ્યો, જ્યાં ઋષિઓ યજ્ઞમાં તત્પર હતા.

તમાગતમભિપ્રેત્ય મુનયો દીર્ઘસત્રિણઃ। અભિનન્દ્ય યથાન્યાયં પ્રણમ્યોત્થાય ચાર્ચયન્

તેને આવતાં જોઈ, લાંબા યજ્ઞમાં વ્યસ્ત રહેલા ઋષિઓએ, યથાવિધિ સ્વાગત કર્યું, ઊભા રહી, વંદન કરી અને સન્માન આપ્યો.

સોઽર્ચિતઃ સપરીવારઃ કૃતાસનપરિગ્રહઃ। રોમહર્ષણમાસીનં મહર્ષેઃ શિષ્યમૈક્ષત

આ રીતે પોતાના સહયોગીઓ સાથે સન્માન પામીને અને અપાયેલું આસન ગ્રહણ કરીને, તેણે મહર્ષિનો શિષ્ય રોમહર્ષણને ત્યાં બેઠેલો જોયો.

અપ્રત્યુત્થાયિનં સૂતમકૃતપ્રહ્વણાઞ્જલિમ્। અધ્યાસીનં ચ તાન્વિપ્રાંશ્ચુકોપોદ્વીક્ષ્ય માધવઃ

જ્યારે તેણે જોયું કે સૂત ઊભો થયો નહીં, ન તો હાથ જોડ્યા, અને એ જ રીતે બ્રાહ્મણો પણ બેઠા જ રહ્યા, ત્યારે માધવને ગુસ્સો આવ્યો.

યસ્માદસાવિમાન્વિપ્રાનધ્યાસ્તે પ્રતિલોમજઃ। ધર્મપાલાંસ્તથૈવાસ્માન્વધમર્હતિ દુર્મતિઃ

આ નીચ કુળનો માણસ બ્રાહ્મણો અને ધર્મના રક્ષકોની ઉપર બેઠો છે, અને અમારાથી પણ ઉપર બેઠો છે, તેથી આ દુષ્ટ બુદ્ધિએ મૃત્યુ પામવાનો હકદાર છે.

ઋષેર્ભગવતો ભૂત્વા શિષ્યોઽધીત્ય બહૂનિ ચ। સેતિહાસપુરાણાનિ ધર્મશાસ્ત્રાણિ સર્વશઃ

ભલે એ ભગવાન જેવા ઋષિના શિષ્ય બનીને અનેક ઇતિહાસ, પુરાણ અને બધા ધર્મશાસ્ત્રોનું ભણતર કર્યું હોય—

અદાન્તસ્યાવિનીતસ્ય વૃથા પણ્ડિતમાનિનઃ। ન ગુણાય ભવન્તિ સ્મ નટસ્યેવાજિતાત્મનઃ

પણ જે મનથી અવિનીત અને અદાંત છે, અને ખોટી રીતે પોતાને પંડિત માને છે, એના માટે આ જ્ઞાન વ્યર્થ છે, જેમ કે પોતાને કાબૂમાં ન રાખનાર નટ માટે.

એતદર્થો હિ લોકેઽસ્મિન્નવતારો મયા કૃતઃ। વધ્યા મે ધર્મધ્વજિનસ્તે હિ પાતકિનોઽધિકાઃ

આ જ હેતુ માટે હું દુનિયામાં અવતર્યો છું: જે લોકો ધર્મનો દેખાવ કરે છે પણ અંદરથી પાપી છે, એવા લોકોને હું સંહારવા આવ્યો છું.

એતાવદુક્ત્વા ભગવાન્નિવૃત્તોઽસદ્વધાદપિ। ભાવિત્વાત્તં કુશાગ્રેણ કરસ્થેનાહનત્પ્રભુઃ

આવું કહીને ભગવાને દુષ્ટના વધથી પણ પોતાને અટકાવ્યા; છતાં મનમાં વિચાર કરીને, હાથમાં ધરેલા કુશના પાંદડાથી તેને માર્યો.

હાહેતિવાદિનઃ સર્વે મુનયઃ ખિન્નમાનસાઃ। ઊચુઃ સઙ્કર્ષણં દેવમધર્મસ્તે કૃતઃ પ્રભો

બધા ઋષિઓ દુઃખી મનથી 'હાય! હાય!' કહીને બોલ્યા: 'હે સંકર્ષણ દેવ, તમે અધર્મ કર્યું છે!'

અસ્ય બ્રહ્માસનં દત્તમસ્માભિર્યદુનન્દન। આયુશ્ચાત્માક્લમં તાવદ્યાવત્સત્રં સમાપ્યતે

'હે યદુકુળના વંશજ, અમે તેને બ્રહ્માસન, આયુષ્ય અને યજ્ઞ પૂરું થાય ત્યાં સુધી આરામ આપ્યો હતો.'

અજાનતૈવાચરિતસ્ત્વયા બ્રહ્મવધો યથા। યોગેશ્વરસ્ય ભવતો નામ્નાયોઽપિ નિયામકઃ

'તમારા દ્વારા અજાણતા બ્રહ્મહત્યાનો પાપ થયો છે, હે યોગેશ્વર; તમારા નામ માટે પણ નિયમથી મુક્તિ નથી.'

યદ્યેતદ્બ્રહ્મહત્યાયાઃ પાવનં લોકપાવન। ચરિષ્યતિ ભવાંલ્લોક સઙ્ગ્રહોઽનન્યચોદિતઃ

'જો આ કર્મ બ્રહ્મહત્યાના પાપને પવિત્ર કરે છે, હે લોકપાવન, તો તમે જ યોગ્ય પ્રાયશ્ચિત્ત કરો, બીજાના કહેવા વગર.'

શ્રીભગવાનુવાચ। ચરિષ્યે વધનિર્વેશં લોકાનુગ્રહકામ્યયા। નિયમઃ પ્રથમે કલ્પે યાવાન્સ તુ વિધીયતામ્

ભગવાન બોલ્યા: 'હું લોકહિત માટે વધનું પ્રાયશ્ચિત્ત કરીશ; પહેલાના યુગમાં જે નિયમ હતો, એ જ અહીં પણ થવો જોઈએ.'

દીર્ઘમાયુર્બતૈતસ્ય સત્ત્વમિન્દ્રિ યમેવ ચ। આશાસિતં યત્તદ્બ્રૂતે સાધયે યોગમાયયા

'લાંબી આયુષ્ય, બળ અને ઇન્દ્રિયશક્તિ ખરેખર તેને વચન આપવામાં આવ્યા હતા; તમે જે કહ્યું છે, તે હું મારી યોગમાયાથી પૂરું કરીશ.'

ઋષય ઊચુઃ। અસ્ત્રસ્ય તવ વીર્યસ્ય મૃત્યોરસ્માકમેવ ચ। યથા ભવેદ્વચઃ સત્યં તથા રામ વિધીયતામ્

ઋષિઓ બોલ્યા: 'હે રામ, તમારો વચન, તમારા શસ્ત્રનું બળ અને અમારો મૃત્યુ—બધું જ સાચું રહે, એ રીતે કરો.'

શ્રીભગવાનુવાચ। આત્મા વૈ પુત્ર ઉત્પન્ન ઇતિ વેદાનુશાસનમ્। તસ્માદસ્ય ભવેદ્વક્તા આયુરિન્દ્રિ યસત્ત્વવાન્

ભગવાન બોલ્યા: 'પુત્રમાં પોતાનું આત્મા જન્મે છે—એવું વેદ કહે છે; તેથી એના પુત્રને જ જીવન, ઇન્દ્રિય અને બળ પ્રાપ્ત થાય.'

કિં વઃ કામો મુનિશ્રેષ્ઠા બ્રૂતાહં કરવાણ્યથ। અજાનતસ્ત્વપઇ!તિં યથા મે ચિન્ત્યતાં બુધાઃ

'હે શ્રેષ્ઠ ઋષિઓ, તમારે શું ઇચ્છા છે? કહો, હું તે કરીશ. હે વિદ્વાનો, વિચારો કે મેં અજાણતાં જે કર્યું તેનું પ્રાયશ્ચિત્ત કેવી રીતે કરું.'

ઋષય ઊચુઃ। ઇલ્વલસ્ય સુતો ઘોરો બલ્વલો નામ દાનવઃ। સ દૂષયતિ નઃ સત્રમેત્ય પર્વણિ પર્વણિ

ઋષિઓ બોલ્યા: 'ઇલ્વલાનો ભયાનક પુત્ર બલવાલ નામનો દાનવ છે; તે દરેક પર્વ દિવસે આવીને અમારા યજ્ઞને દુષિત કરે છે.'