શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

જલયાનમિવાઘૂર્ણં ગઙ્ગાયાં નગરં પતત્ । આકૃષ્યમાણમાલોક્ય કૌરવાઃ જાતસંભ્રમાઃ

શહેર ગંગામાં ખેંચાતું, જાણે પાણીમાં હલતા નાવની જેમ ચક્રવાતમાં ફેરવાતું, એ જોઈને કૌરવો ભયથી ગભરાઈ ગયા.

તમેવ શરણં જગ્મુઃ સકુટુમ્બા જિજીવિષવઃ । સલક્ષ્મણં પુરસ્કૃત્ય સામ્બં પ્રાઞ્જલયઃ પ્રભુમ્

જીવવું ઈચ્છીને, કૌરવો પોતાના કુટુંબ સાથે refuges માટે તેમના પાસે ગયા, લક્ષ્મણ અને સાંબાને આગળ રાખી, હાથ જોડીને ભગવાનને વંદન કર્યું.

રામ રામાખિલાધાર પ્રભાવં ન વિદામ તે । મૂઢાનાં નઃ કુબુદ્ધીનાં ક્ષન્તુમર્હસ્યતિક્રમમ્

હે રામ, સર્વનો આધાર, અમને તારી શક્તિ વિશે ખબર નથી. અમે મૂર્ખ અને ભટકેલા છીએ, અમારા દોષને માફ કરો.

સ્થિત્યુત્પત્ત્યપ્યયાનાં ત્વમેકો હેતુર્નિરાશ્રયઃ । લોકાન્ ક્રીડનકાનીશ ક્રીડતસ્તે વદન્તિ હિ

તમે જ સૃષ્ટિ, સ્થિતિ અને લયના એકમાત્ર કારણ છો, કોઈ આધાર વગર. હે ભગવાન, વિદ્વાન લોકો કહે છે કે જગત તમારો રમકડું છે, અને તમે એમાં રમો છો.

( મિશ્ર ) ત્વમેવ મૂર્ધ્નીદમનન્ત લીલયા ભૂમણ્ડલં બિભર્ષિ સહસ્રમૂર્ધન્ । અન્તે ચ યઃ સ્વાત્મનિ રુદ્ધવિશ્વઃ શેષેઽદ્વિતીયઃ પરિશિષ્યમાણઃ

હે અનંત, તમે જ તમારી હજારો શીર્ષે પૃથ્વીને રમતાં-રમતાં ધારણ કરો છો; અંતે, જ્યારે સમગ્ર જગત તમાંમાં સમાઈ જાય છે, ત્યારે તમે જ એકલા, અનન્ય અને અદ્વિતીય રહો છો.

( અનુષ્ટુપ્ ) કોપસ્તેઽખિલશિક્ષાર્થં ન દ્વેષાન્ન ચ મત્સરાત્ । બિભ્રતો ભગવન્ સત્ત્વં સ્થિતિપાલનતત્પરઃ

હે ભગવાન, તમારો ગુસ્સો બધાને શીખવાડવા માટે છે, દુશ્મનાઈ કે ઈર્ષ્યા માટે નથી; તમે સત્વ ગુણને ધારણ કરીને સૃષ્ટિની રક્ષા માટે સદા તત્પર રહો છો.

નમસ્તે સર્વભૂતાત્મન્ સર્વશક્તિધરાવ્યય । વિશ્વકર્મન્ નમસ્તેઽસ્તુ ત્વાં વયં શરણં ગતાઃ

હે સર્વ જીવોના આત્મા, સર્વ શક્તિઓના ધારક, અવિનાશી, હે વિશ્વના સર્જનહાર, અમે તમને વંદન કરીએ છીએ અને તમારી શરણમાં આવ્યા છીએ.

શ્રીશુક ઉવાચ - એવં પ્રપન્નૈઃ સંવિગ્નૈઃ વેપમાનાયનૈર્બલઃ । પ્રસાદિતઃ સુપ્રસન્નો મા ભૈષ્ટેત્યભયં દદૌ

શ્રીશુક કહે છે: refuges લીધેલા, ભયભીત અને કાંપતા લોકો જોઈને બલરામ પ્રસન્ન થયા અને સંપૂર્ણ સંતોષથી કહ્યું, 'ડરશો નહીં,' એમ તેમને નિર્ભયતા આપી.

દુર્યોધનઃ પારિબર્હં કુઞ્જરાન્ ષષ્ટિહાયનાન્ । દદૌ ચ દ્વાદશશતાનિ અયુતાનિ તુરઙ્ગમાન્

દુર્યોધને ભેટ રૂપે સાઠ વર્ષના હાથી અને બાર હજાર ઘોડા આપ્યા.

રથાનાં ષટ્સહસ્રાણિ રૌક્માણાં સૂર્યવર્ચસામ્ । દાસીનાં નિષ્કકણ્ઠીનાં સહસ્રં દુહિતૃવત્સલઃ

સૂર્ય જેવી તેજવાળી છ હજાર સોનાની રથ અને ગળામાં હાર ન પહેરેલી હજાર દાસીઓ, જે પુત્રીપ્રેમી હતો, એ પણ આપ્યા.

પ્રતિગૃહ્ય તુ તત્સર્વં ભગવાન્ સાત્વતર્ષભઃ । સસુતઃ સસ્નુષઃ પ્રાયાત્ સુહૃદ્‌ભિરભિનન્દિતઃ

ભગવાન, સાત્વતોમાં શ્રેષ્ઠ, એ બધું સ્વીકારી, પોતાના પુત્ર અને વહુ સાથે, મિત્રો દ્વારા સન્માનિત થઈને, વિદાય થયા.

( મિશ્ર ) તતઃ પ્રવિષ્ટઃ સ્વપુરં હલાયુધઃ સમેત્ય બન્ધૂનનુરક્તચેતસઃ । શશંસ સર્વં યદુપુઙ્ગવાનાં મધ્યે સભાયાં કુરુષુ સ્વચેષ્ટિતમ્

પછી હલાયુધ પોતાનું શહેરમાં પ્રવેશ્યા, પોતાના સગાંઓ માટે પ્રેમભર્યા હૃદયથી; યદુઓની સભામાં, કુરુઓમાં કરેલા પોતાના બધા કાર્યો તેમણે વર્ણવ્યા.

( અનુષ્ટુપ્ ) અદ્યાપિ ચ પુરં હ્યેતત્ સૂચયદ્ રામવિક્રમમ્ । સમુન્નતં દક્ષિણતો ગઙ્ગાયાં અનુદૃશ્યતે

આજે પણ એ શહેર, રામના પરાક્રમની નિશાની લઈને, ગંગાના દક્ષિણ તરફ ઊંચું ઊભું છે, સૌને દેખાય છે.

ઇતિ શ્રીમદ્ભાગવતે મહાપુરાણે પારમહંસ્યાં સંહિતાયાં દશમસ્કન્ધે ઉત્તરાર્ધે હસ્તિનપુરકર્ષણરૂપસંકર્ષણવિજયો નામ અષ્ટષષ્ટિતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીમદ્ ભાગવત મહાપુરાણના દશમ સ્કંધના ઉત્તર ભાગમાં 'હસ્તિનાપુરને ખેંચી લાવનાર સંકર્ષણની વિજય' નામે અઠ્ઠાવનમો અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.

દેવર્ષિનારદકર્તૃકં ભગવતો ગૃહચર્યાદર્શનમ્ - શ્રીશુક ઉવાચ - ( અનુષ્ટુપ્ ) નરકં નિહતં શ્રુત્વા તથોદ્વાહં ચ યોષિતામ્ । કૃષ્ણેનૈકેન બહ્વીનાં તદ્ દિદૃક્ષુઃ સ્મ નારદઃ

ભગવાનની ગૃહવૃત્તિ, જે દેવર્ષિ નારદે દર્શાવી — શ્રીશુક કહે છે: નરકાસુરના મરણ અને અનેક સ્ત્રીઓનું એકલા કૃષ્ણ દ્વારા વિવાહ થવું સાંભળી, નારદે એ દૃશ્ય જોવા ઈચ્છ્યું.

ચિત્રં બતૈતદેકેન વપુષા યુગપત્ પૃથક્ । ગૃહેષુ દ્વ્યષ્ટસાહસ્રં સ્ત્રિય એક ઉદાવહત્

આ આશ્ચર્યની વાત છે કે એક જ શરીરે શ્રીકૃષ્ણે એકસાથે આઠ હજાર બે સો સ્ત્રીઓ સાથે તેમના પોતાના ઘરમાં લગ્ન કર્યા.

ઇત્યુત્સુકો દ્વારવતીં દેવર્ષિર્દ્રષ્ટુમાગમત્ । પુષ્પિતોપવનારામ દ્વિજાલિકુલનાદિતામ્

દેવર્ષિ ઉત્સુક થઈને દ્વારકા જોવા આવ્યા, જ્યાં બગીચા અને ઉદ્યાન ફૂલોથી ખીલી ઉઠ્યા હતા, અને પંખીઓ તથા બ્રાહ્મણોની ટોળીઓની મીઠી અવાજોથી ગુંજી ઉઠ્યા હતા.

ઉત્ફુલ્લેન્દીવરામ્ભોજ કહ્લારકુમુદોત્પલૈઃ । છુરિતેષુ સરઃસૂચ્ચૈઃ કૂજિતાં હંસસારસૈઃ

ત્યાંના સરોવરોમાં ફૂલેલા નીલકમળ, કમળ, કુમુદ અને અન્ય જળફૂલો ખીલી ઉઠ્યા હતા, ઊંચા કાંસ સાથે, અને હંસ તથા બગલાની ટહુકીઓથી ગુંજતા હતા.

પ્રાસાદલક્ષૈર્નવભિઃ જુષ્ટાં સ્ફાટિકરાજતૈઃ । મહામરકતપ્રખ્યૈઃ સ્વર્ણરત્નપરિચ્છદૈઃ

શહેર નવ લાખ ક્રિસ્ટલ અને ચાંદીના મહેલો વડે શોભાયમાન હતી, જે મહામાણિક જેવા દેખાતા અને સોનાના તથા રત્નોના શણગારથી સજ્જ હતા.

( મિશ્ર ) વિભક્તરથ્યાપથચત્વરાપણૈઃ શાલાસભાભી રુચિરાં સુરાલયૈઃ । સંસિક્તમાર્ગાઙ્ગનવીથિદેહલીં પતત્પતાકા ધ્વજવારિતાતપામ્

શહેરની ગલીઓ, રસ્તાઓ, ચોક અને બજારો સ્પષ્ટ રીતે અલગ હતા; સુંદર સભામંડપો અને દેવમંદિરો સાથે, રસ્તા, ઓટલા, ગલીઓ અને વેશીઓ પાણીથી છાંટવામાં આવ્યા હતા, અને ધ્વજ-પતાકાઓથી સૂર્યની તાપથી બચાવ થયો હતો.

( અનુષ્ટુપ્ ) તસ્યામન્તઃપુરં શ્રીમદ્ અર્ચિતં સર્વધિષ્ણ્યપૈઃ । હરેઃ સ્વકૌશલં યત્ર ત્વષ્ટ્રા કાર્ત્સ્ન્યેન દર્શિતમ્

ત્યાંના ભવ્ય આંતરમહેલો દરેક ગૃહસ્થ દ્વારા સન્માનિત હતા; જ્યાં હરિનું પોતાનું કુશળતા પૂર્ણ રૂપે દેખાતું, જાણે ત્વષ્ટ્રે પોતે બનાવ્યું હોય.

તત્ર ષોડશભિઃ સદ્મ સહસ્રૈઃ સમલઙ્કૃતમ્ । વિવેશૈકતમં શૌરેઃ પત્નીનાં ભવનં મહત્

દેવર્ષિએ તે સોળ હજાર સુંદર રીતે શણગારેલા મહેલો પૈકી એક મહાન ભવ્ય ગૃહમાં પ્રવેશ કર્યો, જે શૌરીની એક પત્નીનું હતું.

વિષ્ટબ્ધં વિદ્રુમસ્તંભૈઃ વૈદૂર્યફલકોત્તમૈઃ । ઇન્દ્રનીલમયૈઃ કુડ્યૈઃ જગત્યા ચાહતત્વિષા

એ મહેલ લાલ મોતીના થાંભલાંથી આધારિત, ઉત્તમ વૈદૂર્યના ફરસાણ, નીલમણિની દિવાલો અને ઝગમગતી જમીનથી શોભતો હતો.

વિતાનૈર્નિર્મિતૈસ્ત્વષ્ટ્રા મુક્તાદામવિલમ્બિભિઃ । દાન્તૈરાસનપર્યઙ્કૈઃ મણ્યુત્તમપરિષ્કૃતૈઃ

ત્યાં ત્વષ્ટ્રે બનાવેલા મોતીની માળાઓથી શોભતા છાપરા, અને દાંતો તથા ઉત્તમ રત્નોથી શણગારેલા આસન અને પથારી હતી.

દાસીભિર્નિષ્કકણ્ઠીભિઃ સુવાસોભિરલઙ્કૃતમ્ । પુમ્ભિઃ સકઞ્ચુકોષ્ણીષ સુવસ્ત્રમણિકુણ્ડલૈઃ

મહેલ સુંદર વસ્ત્રો પહેરેલી, પણ ગળામાં હાર ન પહેરનારી દાસીઓ અને સુંદર વસ્ત્રો, પટ્ટા, પાગડી અને રત્નકુંડળ પહેરેલા પુરુષોથી શોભતો હતો.

( વસંતતિલકા ) રત્નપ્રદીપનિકરદ્યુતિભિર્નિરસ્ત ધ્વાન્તં વિચિત્રવલભીષુ શિખણ્ડિનોઽઙ્ગ । નૃત્યન્તિ યત્ર વિહિતાગુરુધૂપમક્ષૈઃ નિર્યાન્તમીક્ષ્ય ઘનબુદ્ધય ઉન્નદન્તઃ

રત્નદિપોની તેજસ્વી ઝાંખીથી અંધકાર દૂર થયો હતો; વિવિધ ઝરૂખાઓમાં મોર નૃત્ય કરતા હતા, જ્યાં સુગંધિત ધૂપ અને પૂજાની સામગ્રી ગોઠવવામાં આવી હતી, અને જેઓ ઊંડા વિચારશીલ હતા તેઓ નીકાસ જોઈને આનંદથી ગાતા હતા.

તસ્મિન્સમાનગુણરૂપવયઃસુવેષ દાસીસહસ્રયુતયાનુસવં ગૃહિણ્યા । વિપ્રો દદર્શ ચમરવ્યજનેન રુક્મ દણ્ડેન સાત્વતપતિં પરિવીજયન્ત્યા

ત્યાં ગુણ, રૂપ, યુવાની અને વેશમાં સમાન એવી હજારો દાસીઓ વચ્ચે, ઋષિએ ગૃહલક્ષ્મીને સાત્વતપતિને સોનાના દંડવાળી ચામરાથી પંખો કરતા જોયા.

તં સન્નિરીક્ષ્ય ભગવાન્ સહસોત્થિતશ્રી પર્યઙ્કતઃ સકલધર્મભૃતાં વરિષ્ઠઃ । આનમ્ય પાદયુગલં શિરસા કિરીટ જુષ્ટેન સાઞ્જલિરવીવિશદાસને સ્વે

તેમને જોઈને ભગવાન, સર્વ ધર્મધારીઓમાં શ્રેષ્ઠ, તરત જ પથારી પરથી ઊભા થયા, મસ્તકે મુગટ ધરાવી, ઋષિના પગે નમન કર્યું અને હાથ જોડીને પોતાના આસન પર બેસાડ્યા.

તસ્યાવનિજ્ય ચરણૌ તદપઃ સ્વમૂર્ધ્ના બિભ્રજ્જગદ્‌ગુરુતમોઽપિ સતાં પતિર્હિ । બ્રહ્મણ્યદેવ ઇતિ યદ્‌ગુણનામ યુક્તં તસ્યૈવ યચ્ચરણશૌચમશેષતીર્થમ્

તેમણે ઋષિના પગ ધોઈ, તે પાણી પોતાના માથા પર ધારણ કર્યું, જતાં કે તેઓ જગતના મહા ગુરુ અને સજ્જનોના સ્વામી છે; કારણ કે તેમના પગનું પવિત્રતા 'બ્રાહ્મણ્યદેવ' તરીકે જાણીતી છે અને એ સર્વ તીર્થોમાં શ્રેષ્ઠ છે.