ગોપવૃદ્ધાંશ્ચ વિધિવદ્યવિષ્ઠૈરભિવન્દિતઃ । યથાવયો યથાસખ્યં યથાસમ્બન્ધમાત્મનઃ ॥ 10.65.
પછી બલરામજી વિધિ પ્રમાણે બેઠેલા વૃદ્ધ ગોપાલોને, જે વય, મિત્રતા અને સંબંધ પ્રમાણે બેઠેલા હતા, સૌને યોગ્ય રીતે વંદન કર્યા.
સમુપેત્યાથ ગોપાલાન્ હાસ્યહસ્તગ્રહાદિભિઃ । વિશ્રાન્તં સુખમાસીનં પપ્રચ્છુઃ પર્યુપાગતાઃ ॥ 10.65.
પછી બલરામજી પાસે આવ્યા, ત્યારે ગોપાલોએ હાસ્ય, હાથ મિલાવવું અને અન્ય પ્રેમભર્યા હાવભાવથી, આરામથી બેઠેલા બલરામજીને વિવિધ પ્રશ્નો પૂછ્યા.
પૃષ્ટાશ્ચાનામયં સ્વેષુ પ્રેમગદ્ગદયા ગિરા । કૃષ્ણે કમલપત્રાક્ષે સન્ન્યસ્તાખિલરાધસઃ ॥ 10.65.
બલરામજીયે પણ પ્રેમથી ભરી અવાજે તેમના અને તેમના પરિવારના સુખ-દુઃખ પૂછ્યા, કારણ કે બધા દુઃખો તો કમળની પાંખ જેવી આંખો ધરાવતા કૃષ્ણમાં જ સમર્પિત થઈ ગયા હતા.
કચ્ચિન્નો બાન્ધવા રામ સર્વે કુશલમાસતે । કચ્ચિત્સ્મરથ નો રામ યૂયં દારસુતાન્વિતાઃ ॥ 10.65.
'હે રામ, બધા તમારા સગા-સંબંધીઓ સુખી છે ને? તમે પત્ની અને બાળકો સાથે અમને યાદ કરો છો ને?'
દિષ્ટ્યા કંસો હતઃ પાપો દિષ્ટ્યા મુક્તાઃ સુહૃજ્જનાઃ । નિહત્ય નિર્જિત્ય રિપૂન્ દિષ્ટ્યા દુર્ગં સમાશ્રીતાઃ ॥ 10.65.
'સૌભાગ્યથી દુષ્ટ કંસનો અંત થયો, સૌભાગ્યથી તમારા મિત્રો મુક્ત થયા અને દુશ્મનોને હરાવી તમે સુરક્ષિત સ્થળે પહોંચી ગયા.'
ગોપ્યો હસન્ત્યઃ પપ્રચ્છૂ રામસન્દર્શનાદૃતાઃ । કચ્ચિદાસ્તે સુખં કૃષ્ણઃ પુરસ્ત્રીજનવલ્લભઃ ॥ 10.65.
ગોપીઓ રામજીના દર્શનથી ખુશ થઈને હસતાં-હસતાં પૂછવા લાગી: 'શહેરની સ્ત્રીઓના પ્રિય કૃષ્ણ સુખથી છે ને?'
કચ્ચિત્સ્મરતિ વા બન્ધૂન્ પિતરં માતરં ચ સઃ । અપ્યસૌ માતરં દ્રષ્ટું સકૃદપ્યાગમિષ્યતિ । અપિ વા સ્મરતેઽસ્માકમનુસેવાં મહાભુજઃ ॥ 10.65.
'શું કૃષ્ણ પોતાના સગા, પિતા અને માતાને યાદ કરે છે? શું એ કદી, એકવાર પણ, માતાને જોવા આવશે? કે પછી એ મહાબાહુ અમારે માટે કરેલી સેવા યાદ કરે છે?'
માતરં પિતરં ભ્રાતૄન્ પતીન્ પુત્રાન્ સ્વસૄનપિ । યદર્થે જહિમ દાશાર્હ દુસ્ત્યજાન્ સ્વજનાન્ પ્રભો ॥ 10.65.
'હે દાશાર્હ, એના માટે જ તમે, હે પ્રભુ, માતા-પિતા, ભાઈઓ, પતિઓ, પુત્રો અને બહેનો—તમારા પ્રિયજનોને છોડી દીધા?'
તા નઃ સદ્યઃ પરિત્યજ્ય ગતઃ સઞ્છિન્નસૌહૃદઃ । કથં નુ તાદૃશં સ્ત્રીભિર્ન શ્રદ્ધીયેત ભાષિતમ્ ॥ 10.65.
'એ તો અમને અચાનક છોડી ગયો, આપણી મમતા તોડી નાખી. આવી વ્યક્તિના વચન પર સ્ત્રીઓ કેમ વિશ્વાસ કરે?'
કથં નુ ગૃહ્ણન્ત્યનવસ્થિતાત્મનો વચઃ કૃતઘ્નસ્ય બુધાઃ પુરસ્ત્રિયઃ । ગૃહ્ણન્તિ વૈ ચિત્રકથસ્ય સુન્દર સ્મિતાવલોકોચ્છ્વસિતસ્મરાતુરાઃ ॥ 10.65.
'શહેરની સમજદાર સ્ત્રીઓ કેમ આવા અસ્થિર અને ઉપકારવિસર્જકના વચન માને? છતાં કૃષ્ણની મીઠી વાતો, સ્મિત, નજર અને ઉશ્કેરાતા શ્વાસથી મોહાઈને, પ્રેમમાં પાગલ બનીને, એ તો માની લે છે.'
* કિં નસ્તત્કથયા ગોપ્યઃ કથાઃ કથયતાપરાઃ । યાત્યસ્માભિર્વિના કાલો યદિ તસ્ય તથૈવ નઃ ॥ 10.65.
'હે ગોપીઓ, એની વાતો કરીને આપણને શું ફાયદો? ચાલો, બીજું કંઈ વાત કરીએ. એ વગર આપણો સમય તો પસાર થાય છે, જો એનો પણ એ જ રીતે પસાર થતો હોય.'
ઇતિ પ્રહસિતં શૌરેર્જલ્પિતં ચારુવીક્ષિતમ્ । ગતિં પ્રેમપરિષ્વઙ્ગં સ્મરન્ત્યો રુરુદુઃ સ્ત્રિયઃ ॥ 10.65.
શૌરીના રમૂજી વચનો, સુંદર નજરો, ચાલ અને પ્રેમભર્યા આલિંગન યાદ કરીને ગોપીઓ રડી પડ્યાં.
સઙ્કર્ષણસ્તાઃ કૃષ્ણસ્ય સન્દેશૈર્હૃદયંગમૈઃ । સાન્ત્વયામાસ ભગવાન્નાનાનુનયકોવિદઃ ॥ 10.65.
ભગવાન સંકર્ષણ, જે અનેક રીતે મનાવવા જાણે છે, કૃષ્ણના હૃદયસ્પર્શી સંદેશોથી તેમને શાંત કર્યા.
દ્વૌ માસૌ તત્ર ચાવાત્સીન્મધું માધવં એવ ચ । રામઃ ક્ષપાસુ ભગવાન્ ગોપીનાં રતિમાવહન્ ॥ 10.65.
રામજી ત્યાં બે મહિના—મધુ અને માધવ—રહ્યા અને રાત્રે ગોપીઓના હૃદયમાં આનંદ પેદા કર્યો.
પૂર્ણચન્દ્રકલામૃષ્ટે કૌમુદીગન્ધવાયુના । યમુનોપવને રેમે સેવિતે સ્ત્રીગણૈર્વૃતઃ ॥ 10.65.
પૂર્ણચંદ્રની કિરણોમાં, કૌમુદીના સુગંધિત પવનમાં, યમુનાના કિનારેના વનમાં, સ્ત્રીઓની સેવા અને સંગતમાં રામજી આનંદથી વિહાર કરતા.
વરુણપ્રેષિતા દેવી વારુણી વૃક્ષકોટરાત્ । પતન્તી તદ્વનં સર્વં સ્વગન્ધેનાધ્યવાસયત્ ॥ 10.65.
વરुणદેવીએ મોકલેલી વારુણી દેવીએ વૃક્ષના ખોખામાંથી બહાર આવી, જ્યારે એ નીચે ઉતરી ત્યારે એની સુગંધે આખું વન મહેકી ઉઠ્યું.
તં ગન્ધં મધુધારાયા વાયુનોપહૃતં બલઃ । આઘ્રાયોપગતસ્તત્ર લલનાભિઃ સમં પપૌ ॥ 10.65.
પવનથી લવાયેલ મધની સુગંધ બલરામજીએ સૂંઘી અને એ સુગંધને અનુસરીને સ્ત્રીઓ સાથે ત્યાં ગયા અને જીભથી મધ પીધું.
ઉપગીયમાનો ગન્ધર્વૈર્વનિતાશોભિમણ્ડલે । રેમે કરેણુયૂથેશો માહેન્દ્ર ઇવ વારણઃ ॥ 10.65.
ગાંધીર્વો ગીત ગાઈ રહ્યા હતા, સુંદર સ્ત્રીઓની વૃત્તમાં બલરામજી એ રીતે આનંદ માણી રહ્યા હતા જેમ ઇન્દ્ર હાથીઓ વચ્ચે આનંદ કરે છે.
નેદુર્દુન્દુભયો વ્યોમ્નિ વવૃષુઃ કુસુમૈર્મુદા । ગન્ધર્વા મુનયો રામં તદ્વીર્યૈરીડિરે તદા ॥ 10.65.
આકાશમાં ઢોલ વાગ્યા, આનંદથી ફૂલો વરસ્યા અને ગાંધીર્વો તથા ઋષિઓએ બલરામજીના પરાક્રમની પ્રશંસા કરી.
ઉપગીયમાનચરિતો વનિતાભિર્હલાયુધ । વનેષુ વ્યચરત્ક્ષીવો મદવિહ્વલલોચનઃ ॥ 10.65.
સ્ત્રીઓ બલરામજીના વિક્રમના ગીતો ગાઈ રહી હતી અને હલધરી બલરામજી આનંદમાં મસ્ત થઇ, આંખોમાં ખુશીની લહેર સાથે વનમાં ફરતા હતા.
સ્રગ્વ્યેકકુણ્ડલો મત્તો વૈજયન્ત્યા ચ માલયા । બિભ્રત્સ્મિતમુખામ્ભોજં સ્વેદપ્રાલેયભૂષિતમ્ ॥ 10.65.
બલરામજી ગળામાં હાર, એક કાનમાં કુંડળ, વૈજયંતી માળા પહેરી, આનંદમાં મસ્ત, હસતું કમળ જેવું મુખ અને ઘમની બુંદોથી શોભાયમાન લાગતા હતા.
સ આજુહાવ યમુનાં જલક્રીડાર્થમીશ્વરઃ । નિજં વાક્યમનાદૃત્ય મત્ત ઇત્યાપગાં બલઃ ॥ 10.65.
ઈશ્વર બલરામજીએ જળક્રીડા માટે યમુનાને બોલાવી, પોતે મસ્તીમાં પોતાના શબ્દને અવગણીને નદીને બોલાવ્યા.
અનાગતાં હલાગ્રેણ કુપિતો વિચકર્ષ હ । પાપે ત્વં મામવજ્ઞાય યન્નાયાસિ મયાહુતા । નેષ્યે ત્વાં લાઙ્ગલાગ્રેણ શતધા કામચારિણીમ્ ॥ 10.65.
યમુના ન આવી, ત્યારે બલરામજી ગુસ્સે થઈ હલના આગળના ભાગથી એને ખેંચવા લાગ્યા અને કહ્યું: 'હે પાપિ, મેં બોલાવ્યા છતાં તું આવી નથી, હવે હું તને હલના ટોચથી ખેંચી લઈ જઈશ, તું મનમાની ફરતી છે.'
એવં નિર્ભર્ત્સિતા ભીતા યમુના યદુનન્દનમ્ । ઉવાચ ચકિતા વાચં પતિતા પાદયોર્નૃપ ॥ 10.65.
આ રીતે ડાટ પડતાં ડરી ગયેલી યમુના, યદુકુળના દિકરા બલરામજીના પગે પડી, કાંપતાં શબ્દોમાં બોલી.
રામ રામ મહાબાહો ન જાને તવ વિક્રમમ્ । યસ્યૈકાંશેન વિધૃતા જગતી જગતઃ પતે ॥ 10.65.
'હે બલરામ, હે મહાબાહુ, હું તારી શક્તિ જાણતી નથી, હે જગતના સ્વામી, તારા એક અંશથી આખું જગત ટકી રહ્યું છે.'
પરં ભાવં ભગવતો ભગવન્મામજાનતીમ્ । મોક્તુમર્હસિ વિશ્વાત્મન્ પ્રપન્નાં ભક્તવત્સલ ॥ 10.65.
'હે ભગવાન, હું તારી મહિમા જાણતી ન હતી, હે વિશ્વના આત્મા, ભક્તવત્સલ, મેં તારી શરણ લીધી છે, મને માફ કર.'
તતો વ્યમુઞ્ચદ્યમુનાં યાચિતો ભગવાન્ બલઃ । વિજગાહ જલં સ્ત્રીભિઃ કરેણુભિરિવેભરાટ્ ॥ 10.65.
પછી, વિનંતી કરતાં ભગવાન બલરામજીએ યમુનાને મુક્ત કરી અને સ્ત્રીઓ સાથે જળમાં હાથીઓના રાજા જેવી રમ્યા.
કામં વિહૃત્ય સલિલાદુત્તીર્ણાયાસીતામ્બરે । ભૂષણાનિ મહાર્હાણિ દદૌ કાન્તિઃ શુભાં સ્રજમ્ ॥ 10.65.
જળક્રીડા કરીને બલરામજી પાણીમાંથી બહાર આવ્યા, ખુલ્લા આકાશ નીચે સ્ત્રીઓને સુંદર આભૂષણો અને મનોહર હાર આપ્યા.
વસિત્વા વાસસી નીલે માલાં આમુચ્ય કાઞ્ચનીમ્ । રેયે સ્વલઙ્કૃતો લિપ્તો માહેન્દ્ર ઇવ વારણઃ ॥ 10.65.
નિલાંબર પહેરી, સોનાની માળા ગળે પહેરી, સુંદર રીતે શણગાર કરીને બલરામજી સુખથી આરામ કરતા હતા, જેમ ઇન્દ્ર હાથીઓમાં શોભે છે.
અદ્યાપિ દૃશ્યતે રાજન્ યમુનાકૃષ્ટવર્ત્મના । બલસ્યાનન્તવીર્યસ્ય વીર્યં સૂચયતીવ હિ ॥ 10.65.
હે રાજા, આજે પણ યમુનાને બલરામજીએ ખેંચેલી જે પાંખ દેખાય છે, એ બલરામજીની અનંત શક્તિનું સ્મરણ કરાવે છે.