શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

સપ્તાહશ્રવણં તેન સર્વેભ્યોઽપ્યધિકં કૃતમ્ । સાધનાનિ તિરસ્કૃત્ય કલૌ ધર્મોઽયમીરિતઃ

આથી, સાત દિવસ ભાગવતનું શ્રવણ બધાં સાધનો કરતાં શ્રેષ્ઠ ગણાયું છે; કળિયુગમાં બીજાં સાધનોને પછાડીને આ જ ધર્મ કહેવાયો છે.

દુઃખદારિદ્ર્ય દૌર્ભાગ્ય પાપપ્રક્ષાલનાય ચ । કામક્રોધ જયાર્થં હિ કલૌ ધર્મોઽયમીરિતઃ

આ ધર્મ કળિયુગમાં દુઃખ, ગરીબી, દુર્ભાગ્ય અને પાપ દૂર કરવા તથા કામ અને ક્રોધને જીતવા માટે કહેવાયો છે.

અન્યથા વૈષ્ણવી માયા દેવૈરપિ સુદુસ્ત્યજા । કથં ત્યાજ્યા ભવેત્ પુમ્ભિઃ સપ્તાહોઽતઃ પ્રકીર્તિતઃ

નહીંતર વૈષ્ણવી માયા તો દેવતાઓને પણ બહુ મુશ્કેલથી છૂટે છે; તો સામાન્ય માણસો કેવી રીતે છોડે? તેથી સાત દિવસનું પાઠ કહેવામાં આવ્યું છે.

સૂત ઉવાચ - (ઇંદ્રવજ્રા) એવં નગાહશ્રવણોરુધર્મે પ્રકાશ્યમાને ઋષિભિઃ સભાયામ્ । આશ્ચર્યમેકં સમભૂત્ તદાનીં તદુચ્યતે સંશ્રૃણુ શૌનકો ત્વમ્

સૂતે કહ્યું: જ્યારે ઋષિઓએ નાગશ્રવણની સભામાં આ ધર્મ જાહેર કર્યો, ત્યારે એ સમયે એક અદ્ભુત ઘટના બની—હે શૌનક, હવે હું તને એ કહું છું, ધ્યાનથી સાંભળ.

ભક્તિઃ સુતૌ તૌ તરુણૌ ગૃહીત્વા પ્રેમૈકરૂપા સહસાઽવિરાસીત્ । શ્રીકૃષ્ણ ગોવિન્દ હરે મુરારે નાથેતિ નામાનિ મુહુર્વદન્તી

ભક્તિ, પોતાના યુવાન બે પુત્રોને હાથમાં લઈ, એકદમ પ્રગટ થઈ, પ્રેમરૂપ બની, વારંવાર શ્રીકૃષ્ણ, ગોવિંદ, હરે, મુરારી, નાથ—આવા નામો ઉચ્ચારતી હતી.

તાં ચાગતાં ભાગવતાર્થભૂષાં સુચારુવેષાં દદૃશુઃ સદસ્યાઃ । કથં પ્રવિષ્ટા કથમાગતેયં મધ્યે મુનીનામિતિ તર્કયન્તઃ

સભ્યોએ જોઈu કે એ સુંદર વેશમાં, ભાગવતના અર્થના આભૂષણોથી શોભાયમાન થઈ આવી છે; બધા વિચારી રહ્યા હતા—આ કેવી રીતે આવી અને ક્યાંથી આવી છે?

ઊચુઃ કુમારા વચનં તદાનીં કથાર્થતો નિશ્પતિતાધુનેયમ્ । એવં ગિરઃ સા સસુતા નિશમ્ય સનત્કુમારં નિજગાદ નમ્રા

એ સમયે કુમારો બોલ્યા: 'આ હવે કથાના સારથી પ્રગટ થઈ છે.' આ વાત સાંભળી, ભક્તિ પોતાના પુત્રો સાથે વિનમ્રતાથી સનત્કુમારને સંબોધી.

ભક્તિરુવાચ - (ઉપેંદ્રવજ્રા) ભવદ્‌ભિઃ અદ્યૈવ કૃતાસ્મિ પુષ્ટા કલિપ્રણષ્ટાપિ કથારસેન । ક્વાહં તુ તિષ્ઠામ્યધુના બ્રુવન્તુ બ્રાહ્મા ઇદં તાં ગિરમૂચિરે તે

ભક્તિ બોલી: 'આજે તમે સૌએ મને કથારસથી પોષી દીધી, હું કળિયુગમાં ગુમ થઈ ગઈ હતી. હવે હું ક્યાં વસું? બ્રાહ્મણો મને કહો.' એમ કહી.

(ઇંદ્રવજ્રા) ભક્તેષુ ગોવિન્દસરૂપકર્ત્રી પ્રેમૈકધર્ત્રી ભવરોગહન્ત્રી । સા ત્વં ચ તિષ્ઠસ્વ સુધૈર્યસંશ્રયા નિરંતરં વૈષ્ણવમાનસાનિ

'હે ભક્તિ, ભક્તોમાં તું ગોવિંદના સ્વરૂપો ઉત્પન્ન કરે છે, પ્રેમને જાળવે છે, સંસારના રોગને નાશ કરે છે; તેથી તું દૃઢ નિશ્ચયથી વૈષ્ણવોના હૃદયમાં સદા રહેજે.'

(ઉપેંદ્રવજ્રા) તતોઽપિ દોષાઃ કલિજા ઇમે ત્વાં દ્રષ્ટું ન શક્તાઃ પ્રભવોઽપિ લોકે । એવં તદાજ્ઞાવસરેઽપિ ભક્તિઃ તદા નિષણ્ણા હરિદાસચિત્તે

આથી, કળિયુગના દોષો પણ તને જોઈ શકતા નથી, તેમનો પ્રભાવ પણ જગતમાં ચાલતો નથી; એમ આજ્ઞાથી ભક્તિ પછી હરિના સેવકોના હૃદયમાં સ્થિર થઈ.

(માલિની) સકલભુવનમધ્યે નિર્ધનાસ્તેઽપિ ધન્યા નિવસતિ હૃદિ યેષાં શ્રીહરેર્ભક્તિરેકા । હરિરપિ નિજલોકં સર્વથાતો વિહાય પ્રવિશતિ હૃદિ તેષાં ભક્તિસૂત્રોપનદ્ધઃ

જગતમાં જે લોકો ગરીબ હોય, પણ જેમના હૃદયમાં માત્ર શ્રીહરિની ભક્તિ વસે છે, એ સાચા ધન્ય છે; કારણ કે હરિ પોતે પણ પોતાનું લોક છોડીને, ભક્તિના દોરથી બંધાઈ, એમના હૃદયમાં પ્રવેશે છે.

(વસંતતિલકા) બ્રૂમોઽદ્ય તે કિમધિકં મહમાનમેવં બ્રહ્માત્મકસ્ય ભુવિ ભાગવતાભિધસ્ય । યત્સંશ્રયાત્ નિગદિતે લભતે સુવક્તા શ્રોતાપિ કૃષ્ણસમતામલમન્યધર્મૈઃ

આજે આપણે બીજું શું કહીએ એ મહાન ભાગવતનું, જે પૃથ્વી પર બ્રહ્મસ્વરૂપ છે? જેના આશ્રયથી બોલનાર અને સાંભળનારને પણ કૃષ્ણસમાન શુદ્ધતા મળે છે, જે બીજાં કોઈ ધર્મથી મળતી નથી.

શ્રીમદ્‌ભાગવતમાહાત્મ્યમ્ - ચતુર્થોઽધ્યાયઃ સપ્તાહકથાયાં ભગવતઃ પ્રાદુર્ભાવઃ, ગોકર્ણોપાખ્યાનારમ્ભશ્ચ સૂત ઉવાચ - (અનુષ્ટુપ્) અથ વૈષ્ણવચિત્તેષુ દૃષ્ટ્વા ભક્તિં અલૌકિકીમ્ । નિજલોકં પરિત્યજ્ય ભગવાન્ ભક્તવત્સલઃ

સૂતે કહ્યું: પછી, વૈષ્ણવોના હૃદયમાં અદભુત ભક્તિ જોઈ, ભક્તવત્સલ ભગવાને પોતાનું લોક છોડ્યું.

વનમાલી ઘનશ્યામઃ પીતવાસા મનોહરઃ । કાઞ્ચીકલાપરુચિરો લસન્ મુકુટકુણ્ડલઃ

તેઓ વનમાલા ધારણ કરેલા, ઘનશ્યામ, પીળા વસ્ત્રોમાં મનોહર, કાંચન કટિબંધીથી શોભતા, તેજસ્વી મુકડ અને કુંડળોથી અલંકૃત હતા.

ત્રિભઙ્‌ગલલિતશ્ચારુ કૌસ્તુભેન વિરાજિતઃ । કોટિમન્મથલાવણ્યો હરિચન્દનચર્ચિતઃ

ત્રિભંગી મુદ્રામાં લલિત, સૌંદર્યમાં દસ કરોડ કામદેવને હરાવે એવા, કૌસ્તુભ મણિથી શોભતા અને હરિચંદનના લિપ્ત હતા.

પરમાનન્દ ચિન્મૂર્તિઃ મધુરો મુરલીધરઃ । આવિવેશ સ્વભક્તાનાં હૃદયાનિ અમલાનિ ચ

પરમ આનંદ અને ચૈતન્યમય સ્વરૂપ, મધુર, વાંસળી ધારણ કરનાર એવા ભગવાન, પોતાના ભક્તોના પવિત્ર હૃદયમાં પ્રવેશ્યા.

વૈકુણ્ઠવાસિનો યે ચ વૈષ્ણવા ઉદ્ધવાદયઃ । તત્કથાશ્રવણાર્થં તે ગૂઢરૂપેણ સંસ્થિતાઃ

વૈકુંઠમાં વસતા, ઉદ્ધવ અને અન્ય વૈષ્ણવો અહીં આવીને, આ કથાઓ સાંભળવા માટે ગુપ્ત રૂપે હાજર થયા છે.

તદા જયજયારાવો રસપુષ્ટિરલૌકિકી । ચૂર્ણપ્રસૂન વૃષ્ટિશ્ચ મુહુઃ શંખરવોઽપ્યભૂત્

એ સમયે જયજયના ઉલ્લાસભેર અવાજો ગૂંજ્યા, અનોખો આનંદ છવાઈ ગયો, વારંવાર ગુલાલ અને ફૂલોની વરસાદ થઈ, અને શંખના ધ્વનિ પણ સંભળાયા.

તત્ સભાસંસ્થિતાનાં ચ દેહગેહાત્મવિસ્મૃતિઃ । દૃષ્ટ્વા ચ તન્મયાવસ્થાં નારદો વાક્યમબ્રવીત્

એ સભામાં બેઠેલા સૌએ પોતાનું શરીર, ઘર અને પોતાનું હોવું ભૂલી જતાં; એમની એ એકાગ્રતા જોઈને નારદજી બોલ્યા.

(વંશસ્થ) અલૌકિકોઽયં મહિમા મુનીશ્વરાઃ સપ્તાહજન્યોઽદ્ય વિલોકિતો મયા । મૂઢાઃ શઠા યે પશુપક્ષિણોઽત્ર સર્વેઽપિ નિષ્પાપતમા ભવન્તિ

મુનિશ્વરોએ, આજે સાત દિવસના પ્રસંગથી ઉપજેલી આ અદભુત મહિમા મેં જોઈ છે; અહીંના મૂર્ખ, કપટી, પશુ અને પક્ષીઓ પણ સર્વે નિર્દોષ બની જાય છે.

(ઉપેંદ્રવજ્રા) અતો નૃલોકે નનુ નાસ્તિ કિંચિત્ ચિત્તસ્ય શોધાય કલૌ પવિત્રમ્ । અઘૌઘવિધ્વંસકરં તથૈવ કથાસમાનં ભુવિ નાસ્તિ ચાન્યત્

માનવલોકમાં, કલિયુગમાં મનને શુદ્ધ કરતું બીજું કંઈ પવિત્ર નથી; પાપનો નાશ કરનાર આ કથાસમાન બીજું કશું ધરતી પર નથી.

(ઇંદ્રવજ્રા) કે કે વિશુદ્ધ્યન્તિ વદન્તુ મહ્યં સપ્તાહયજ્ઞેન કથામયેન । કૃપાલુભિર્લોકહિતં વિચાર્ય પ્રકાશિતઃ કોઽપિ નવીનમાર્ગઃ

સાત દિવસની કથારૂપ યજ્ઞથી કોણ કોણ શુદ્ધ થાય છે, મને કહો; શું કોઈ દયાળુએ લોકહિત વિચારીને નવો માર્ગ બતાવ્યો છે?

કુમારા ઊચુઃ - (વંશસ્થ) યે માનવાઃ પાપકૃતસ્તુ સર્વદા સદા દુરાચારરતા વિમાર્ગગાઃ । ક્રોધાગ્નિદગ્ધાઃ કુટિલાશ્ચ કામિનઃ સપ્તાહયજ્ઞેન કલૌ પુનન્તિ તે

કુમારોએ કહ્યું: જે મનુષ્યો હંમેશા પાપ કરે છે, દુરાચારમાં રત છે, માર્ગભ્રષ્ટ છે, ક્રોધથી દાઝેલા, વાંકાચાળા અને કામી છે—એ સૌ કલિયુગમાં સાત દિવસની કથાથી શુદ્ધ થાય છે.

સત્યન હીના પિતૃમાતૃદૂષકાઃ તૃષ્ણાકુલાચાશ્રમધર્મવર્જિતાઃ । યે દામ્ભિકા મત્સરિણોઽપિ હિંસકાઃ સપ્તાહયજ્ઞેન કલૌ પુનન્તિ તે

જે સત્યવિહિન, માતાપિતાને દુઃખ આપનારા, લોભથી ભરેલા, આશ્રમધર્મથી વિમુખ, દંભી, ઈર્ષાળુ અને હિંસક છે—એ પણ કલિયુગમાં સાત દિવસની કથાથી શુદ્ધ થાય છે.

પઞ્ચોગ્રપાપાત્ છલછદ્મકારિણઃ ક્રૂરાઃ પિશાચા ઇવ નિર્દયાશ્ચ યે । બ્રહ્મસ્વપુષ્ટા વ્યભિચારકારિણઃ સપ્તાહયજ્ઞેન કલૌ પુનન્તિ તે

જે પાંચ ઘોર પાપ કરે છે, છેતરપિંડી કરે છે, ક્રૂર અને પિશાચ સમાન નિર્દય છે, બ્રહ્મસ્વના ભોગવટિયા અને પરસ્ત્રીગામી છે—એ પણ કલિયુગમાં સાત દિવસની કથાથી શુદ્ધ થાય છે.

કાયેન વાચા મનસાપિ પાતકં નિત્યં પ્રકુર્વન્તિ શઠા હઠેન યે । પરસ્વપુષ્ટા મલિના દુરાશયાઃ સપ્તાહયજ્ઞેન કલૌ પુનન્તિ તે

જે શરીર, વાણી અને મનથી સતત પાપ કરે છે, કપટી અને હઠી છે, પરધનથી સંપન્ન, અશુદ્ધ અને દુર્ભાવનાવાળા છે—એ પણ કલિયુગમાં સાત દિવસની કથાથી શુદ્ધ થાય છે.

(અનુષ્ટુપ્) અત્ર તે કીર્તયિષ્યામ ઇતિહાસં પુરાતનમ્ । યસ્ય શ્રવણમાત્રેણ પાપહાનિઃ પ્રજાયતે

અહીં હું તમને એક પ્રાચીન વાર્તા કહિશ, જેના માત્ર શ્રવણથી પાપનો નાશ થાય છે.

તુંગભદ્રાતટે પૂર્વં અભૂત્ પત્તનમુત્તમમ્ । યત્ર વર્ણાઃ સ્વધર્મેણ સત્યસત્કર્મતત્પરાઃ

તુંગભદ્રાના કાંઠે એક સમયે એક ઉત્તમ નગર હતું, જ્યાં ચાર વર્ણના લોકો પોતાના ધર્મમાં સ્થિર રહી, સત્ય અને સારા કર્મોમાં તત્પર હતા.

આત્મદેવઃ પુરે તસ્મિન્ સર્વવેદ વિશારદઃ । શ્રૌતસ્માર્તેષુ નિષ્ણાતો દ્વિતીય ઇવ ભાસ્કરઃ

એ નગરમાં આત્મદેવ નામનો, સર્વ વેદોમાં પારંગત, શ્રુતિ અને સ્મૃતિમાં નિષ્ણાત, જાણે બીજો સૂર્ય જ રહેતો હતો.