શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

વિશોકો બ્રહ્માસમ્પત્યા સંછિન્નદ્વૈતસંશયઃ । લીનપ્રકૃતિનૈર્ગુણ્યાદલિંગત્વાદસમ્ભવઃ

બ્રહ્મપદ પ્રાપ્ત કરીને અર્જુન દુઃખથી મુક્ત થયો, દ્વૈતના બધા સંશયો દૂર થયા અને પ્રકૃતિમાં લીન થઈ, શરીરભાવથી પર અને જન્મમરણથી પર થઈ ગયો.

નિશમ્ય ભગવન્માર્ગ સંસ્થાં યદુકુલસ્ય ચ । સ્વઃપથાય મતિં ચક્રે નિભૄતાત્મા યુધિષ્ઠિરઃ

યુધિષ્ઠિરે ભગવાનના વિયોગ અને યદુકુળના અંતની વાત સાંભળી, શાંત મનથી સ્વર્ગમાર્ગે જવાની મજબૂત પ્રતિજ્ઞા કરી.

પૃથાપ્યનુશ્રુત્ય ધનત્ર્જ્યયોદિતં નાશ યદુનાં ભગવદ્ગતિં ચ તામ । એકાન્તભક્ત્યા ભગવત્યધોક્ષજે નિવેશિતાત્મોપરામ સંસૃતેઃ

પૃથાએ પણ અર્જુન પાસેથી યદુઓના વિનાશ અને ભગવાનના વિયોગની વાત સાંભળી, અધોક્ષજ ભગવાનમાં એકાંત ભક્તિથી મન લગાડી, જન્મમરણના ચક્રમાંથી છૂટકારો મેળવી લીધો.

યયાહરદૃ ભુવો ભારં તાં તનું વિજહાવજઃ । કણ્ટકં કણ્ટકેનેવ દ્વયં ચાપીશિતૂઃ સમમ

જે અજન્મા ભગવાને પૃથ્વીનો ભાર દૂર કર્યો હતો, એણે પોતાની કાયા પણ એમ જ ત્યજી દીધી જેમ કાંટાને કાંટાથી કાઢી બંનેને ફેંકી દેવામાં આવે છે.

યથા મત્સ્યાદિરુપાણિ ધત્તે જાહ્યાદ યથા નટઃ । ભૂભરઃ ક્ષપિતો યેન જહૌ તચ્ચ કલેવરમ

જેમ નટ માછલી વગેરે રૂપ ધારણ કરે અને પછી છોડી દે છે, તેમ પૃથ્વીનો ભાર દૂર કરનાર ભગવાને પણ પોતાનું શરીર ત્યજી દીધું.

યદા મુકુન્દો ભગવાનિમાં મહીં જહૌ સ્તતન્વા શ્રવણીયસત્કથઃ । તદાહરેવાપ્રતિબુદ્ધચેતસા મધર્મહેતૂઃ કલિરન્વવર્તત

જ્યારે મુકુંદ ભગવાને પોતાની પાવન કાયાથી આ પૃથ્વી છોડી, ત્યારે જ, જેમનું મન જાગૃત નહોતું એવા લોકોમાં અધર્મનું કારણ કલિયુગ પ્રવર્તી ગયો.

યુધિષ્ઠિરસ્તત્પર્સર્પણં બુધઃ પુરે ચ રાષ્ટ્રે ચ ગૃહે તથાઽઽત્મનિ । વિભગ્ય લોભાનૃતજિહ્નાહિંસના દ્યધર્મચક્રં ગમનાય પર્યધાત

યુધિષ્ઠિરે શહેરમાં, રાજ્યમાં, ઘરમાં અને પોતાના અંતરમાં કલિયુગની પ્રવૃત્તિઓ જોઈ — જે લોભ, અસત્ય અને હિંસામાં દેખાતી હતી — અને વિદાય લેવાની તૈયારી કરી.

સ્વરાટ પૌત્રં વિનયિનમાત્મનઃ સુસમં ગુણૈઃ । તોયનીવ્યાઃ પતિં ભૂમેરભ્યષિચંદ ગજાહૃયે

રાજાએ પોતાના ગુણ અને શિસ્તમાં સમાન એવા પૌત્રને ગંગાના કાંઠે, હસ્તિનાપુરમાં, પૃથ્વીનો અધિકારી બનાવી સ્થાપિત કર્યો.

મથૂરાયાં તથા વજ્રં શુરસેનપતિં તતઃ । પ્રાજાપત્યાં નિરુપ્યોષ્ટિમગ્નીનપિબદીશ્વરઃ

મથુરામાં તેણે વજ્રને શૂરસેનાઓનો મુખ્ય બનાવ્યો અને પછી યોગ્ય વિધિપૂર્વક યજ્ઞાગ્નિમાં પ્રવેશ કર્યો.

વિસૃજ્ય તત્ર તત સર્વ દુકુનલવલયાદિકમ । નિર્મમો નિરહંકારઃ સંછિન્નાશેષબન્ધનઃ

ત્યાં તેણે સર્વે સંબંધો, પરિવારજનો અને સંપત્તિનો ત્યાગ કરી, મમત્વ અને અહંકારથી મુક્ત થઈ, બધા બંધનો કાપી નાખ્યા.

વાચં જુહાવ મનસિ તત્પ્રાણ ઇતરે ચ તમ । મૃત્યાવપાનં સોત્સર્ગં તં પંચત્વે હ્યાજોહવીત

તેને પોતાની વાણી મનમાં અર્પણ કરી, મન શ્વાસમાં, અન્ય ઇન્દ્રિયો અંધકારમાં, અને પ્રાણ મૃત્યુમાં અર્પણ કરી, અંતે સર્વેમાં લીન થઈ ગયો.

ત્રેત્વે હુત્વાથ પંચત્વં તચ્ચેકત્વેઽજુહોન્મુનિઃ । સર્વમાત્મન્યજુહવીદ બ્રહ્મણ્યાત્માનમવ્યયે

પાંચ તત્વોને એકમેકમાં અને પછી એકતામાં અર્પણ કર્યા પછી, ઋષિએ સર્વેને આત્મામાં અને આત્માને અવિનાશી બ્રહ્મમાં અર્પણ કરી દીધું.

ચીરવાસા નિરાહારો બદ્ધવડ મુક્તમૂર્ધજઃ । દર્શયન્નાત્મનો રુપં જડોન્મત્તપિશાચવત

છાલના વસ્ત્ર પહેરી, ઉપવાસ કરીને, જટાઓ બાંધી, માથું ખુલ્લું રાખી, તે જડ, પાગલ કે પિશાચ જેવો દેખાતો હતો, પણ પોતાનું સાચું સ્વરૂપ દર્શાવતો હતો.

અનપેક્ષમાણો નિરગાદશ્રૃણ્વન્બધિરો યથા । ઉદીચીં પ્રવિવેશાંશં ગતપુર્વા મહાત્મભિઃ । હૃદિ બ્રહ્મા પરં ધ્યાયાન્નવર્તેત યતો ગતઃ

કોઈની પરવા કર્યા વિના, બેરાનાં જેવો, ઉત્તર દિશામાં ચાલ્યો ગયો, જેમ મહાન આત્માઓ ગયા હતા, હૃદયમાં પરમ બ્રહ્મનું ધ્યાન કરતાં, જ્યાંથી પાછો ફરવું નથી.

સર્વ તમનુ નિર્જગ્મુર્ભ્રાતરઃ કૃતનિશ્ચયાઃ । કલિનાધર્મમિત્રેણ દૃષ્ટા સ્પૃષ્ટાઃ પ્રજા ભુવિ

તેણાં બધા ભાઈઓ પણ દૃઢ નિશ્ચયથી તેની પાછળ ચાલ્યા, કારણ કે પૃથ્વીના લોકો કલિયુગના અધર્મથી પીડાઈ ગયા હતા.

તે સાધુકૃતસર્વાર્થા જ્ઞાત્વઽઽત્યન્તિકમાતમનઃ । મનસા ધારયામાસુર્વૈકુઠચરણામ્બુજમ

તેમણે સર્વે કૃતવ્ય પૂર્ણ કર્યા, આત્માનું પરમ લક્ષ્ય જાણી, મનને વૈકુંઠના ભગવાનના પદપદ્મમાં સ્થિર કરી દીધું.

તદ્ધનોદ્રિક્યયા ભક્ત્યા વિશુદ્ધધિષણાઃ પરે । તસ્મિન નારાયણપદે એકાન્તમતયો ગતિમ

તેઓએ નિર્ભય ભક્તિ અને શુદ્ધ મનથી પોતાનું ધ્યાન એકમાત્ર શ્રીનારાયણના પરમ ધામમાં સ્થિર કર્યું.

અવાપુર્દુરવાપાં તે અસદ્ભિર્વિષયાત્મભિઃ । વિહુતકલ્મષાસ્થાને વિરજેનાત્મનૈવ હિ

તેઓએ એ અતિ દુર્લભ અવસ્થાને પ્રાપ્ત કરી, જે વિષયવાસના અને અશુદ્ધ મનવાળા લોકો માટે અપ્રાપ્ય છે, પણ શુદ્ધ આત્માવાળા માટે સરળ છે.

વિદુરોઽપિ પરિત્યજ્ય પ્રભાસે દેહમાત્મવાન । કૃષ્ણાવેશેન તચ્ચિત્તઃ પિતૃભિઃ સ્વક્ષયં યયૌ

વિદુરજીયે પણ પ્રભાસ ખાતે પોતાનું શરીર ત્યજી, મનને શ્રીકૃષ્ણમાં એકાગ્ર કરીને, પિતૃઓ સાથે એકરૂપ થઈ પોતાના ધામે ગયા.

દ્રૌપદી ચ તદાઽઽજ્ઞાય પતીનામનપેક્ષતામ । વાસુદેવે ભગવતિ હ્યોકાન્તમતિરાપ તમ

એ સમયે દ્રૌપદીએ પતિઓની વૈરાગ્યભાવના જાણી, મનને એકમાત્ર શ્રીવાસુદેવમાં સ્થિર કર્યું અને એ અવસ્થાને પ્રાપ્ત કરી.

યઃ શ્રદ્ધયૈતદ ભગવત્પ્રિયાણાં પાણ્ડોઃ સુતાનામિતી સમ્પ્રયાણમ । શ્રુણોત્યલં સ્વત્યયનં પવિત્રં લબ્ધ્યા હરૌ ભક્તિમુપૈતિ સિદ્ધિમ

જે કોઈ શ્રદ્ધાથી પાંડુપુત્રોના વિયોગનું પવિત્ર અને શુભ કથન સાંભળે છે, તે શ્રીહરિમાં ભક્તિ અને સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરે છે.

સૂત ઉવાચ તતઃ પરીક્ષિદ્દ્વિજવર્યશિક્ષયા મહીં મહાભાગવતઃ શશાસ હ । યથા હિ સૂત્યામભિજાતકોવિદાઃ સમાદિશન્ વિપ્ર મહદ્ગુણસ્તથા

સૂતજીએ કહ્યું: ત્યારબાદ પરિક્ષિત મહાભાગવત રાજાએ શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણોની todayા અનુસાર ધરતી પર શાસન કર્યું, જેમ નિપુણ માર્ગદર્શકો નવજાત બાળકને માર્ગ બતાવે છે.

સ ઉત્તરસ્ય તનયામુપયેમ ઇરાવતીમ્ । જનમેજયાદીંશ્ચતુરસ્તસ્યામુત્પાદયત્સુતાન્

તેમણે ઉત્તરા પુત્રી ઇરાવતી સાથે લગ્ન કર્યા અને તેના ગર્ભેથી જનમેજય વગેરે ચાર પુત્રો પેદા કર્યા.

આજહારાશ્વમેધાંસ્ત્રીન્ ગઙ્ગાયાં ભૂરિદક્ષિણાન્ । શારદ્વતં ગુરું કૃત્વા દેવા યત્રાક્ષિગોચરાઃ

તેમણે ગંગાના કિનારે ત્રણ અશ્વમેઘ યજ્ઞો કરીને, શ્રી શારદ્વતને ગુરુ બનાવી, ઘણાં દાન આપ્યાં, જ્યાં દેવતાઓ પણ દેખાતા હતા.

નિજગ્રાહૌજસા વીરઃ કલિં દિગ્વિજયે ક્વચિત્ । નૃપલિઙ્ગધરં શૂદ્રં ઘ્નન્તં ગોમિથુનં પદા

એકવાર દિશા વિજય દરમિયાન, પરાક્રમી રાજાએ એક શૂદ્ર, જે રાજા જેવો વેશ ધારણ કરીને ગાય અને વાછરડાને પગથી મારતો હતો, તેને પકડી લીધો.

શૌનક ઉવાચ કસ્ય હેતોર્નિજગ્રાહ કલિં દિગ્વિજયે નૃપઃ । નૃદેવચિહ્નધૃક્શૂદ્ર કોઽસૌ ગાં યઃ પદાહનત્ । તત્કથ્યતાં મહાભાગ યદિ કૃષ્ણકથાશ્રયમ્

શૌનકજીએ પૂછ્યું: રાજાએ દિશા વિજય સમયે કળીને કઈ રીતે અને શા માટે પકડ્યો? એ રાજા જેવો વેશ ધારણ કરેલો શૂદ્ર કોણ હતો, જેણે ગાયને પગથી માર્યો? મહાભાગ, જો એ કૃષ્ણકથાથી સંબંધિત હોય તો કૃપા કરીને કહો.

અથવાસ્ય પદામ્ભોજ મકરન્દલિહાં સતામ્ । કિમન્યૈરસદાલાપૈરાયુષો યદસદ્વ્યયઃ

પ્રભુના પદપદ્મના અમૃત રસમાં તૃપ્તિ મેળવનાર સંતજનોએ બીજાં નિરર્થક વાતોમાં સમય બગાડવાનો શું અર્થ? એ તો જીવનનો વ્યર્થ નાશ છે.

ક્ષુદ્રાયુષાં નૃણામઙ્ગ મર્ત્યાનામૃતમિચ્છતામ્ । ઇહોપહૂતો ભગવાન્મૃત્યુઃ શામિત્રકર્મણિ

હે સૌમ્ય, આ ક્ષણભંગુર જીવન ધરાવતાં અને અમરત્વ ઇચ્છતા મનુષ્યો માટે ભગવાન મરણરૂપે અહીં ઋષિ શામિક દ્વારા બોલાવાયા છે.

ન કશ્ચિન્મ્રિયતે તાવદ્યાવદાસ્ત ઇહાન્તકઃ । એતદર્થં હિ ભગવાનાહૂતઃ પરમર્ષિભિઃ । અહો નૃલોકે પીયેત હરિલીલામૃતં વચઃ

જ્યાં સુધી મરણ અહીં હાજર છે, ત્યાં સુધી કોઈ મરે નહીં; આ માટે મહર્ષિઓએ ભગવાનને બોલાવ્યા છે. અરે, મનુષ્યલોકમાં શ્રીહરિના લીલામૃત વચનો પીવામાં આવે.