શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

પાંડવોના વિપરીત સમય પછી, એક પતિ પોતાની પત્ની અને સંતાનોના વિયોગમાં ઘેરાય છે. તેણી, જે તેની જીવનસાથી અને દેવતા જેવી હતી, પોતાના પુત્રો સાથે સ્વર્ગ તરફ ગઇ છે, અને હવે આ ખાલી ઘરમાં પતિ એકલો રહી ગયો છે. પત્ની અને સંતાનોના વિયોગમાં, દુઃખી અને એકલામાં, એ વિચારે છે—આવી દુઃખદ જીવન જીવવા માટે હવે એને શું જીવવાની ઇચ્છા રહે છે? જેમ એક પક્ષી પોતાના સંતાનો અને જીવનસાથી સાથે મૃત્યુના પાંજરે ઝડપાઈ, બાણોની હાજરી જોઈને પણ અજ્ઞાનમાં પડી જાય છે, તેમ એ પતિ પણ પોતાના સંબંધોમાં જકડાઈ ગયો છે. ક્રૂર શિકારી એ પક્ષી, તેની જીવનસાથી અને સંતાનોને પકડી, પોતાના ઘરે લઈ જાય છે. ગૃહસ્થ, જેમ પક્ષી, દ્વંદ્વમાં આનંદ પામે છે અને પરિવાર સાથે સંકળાયેલો રહે છે, તે પણ સંબંધોમાં બંધાઈ, દુઃખમાં ડૂબી જાય છે. જે મનુષ્યે માનવ જન્મ પામ્યો છે—જ્યાં મુક્તિનો દ્વાર ખુલ્લો છે—પણ તે પક્ષી જેવી રીતે ગૃહસ્થ જીવનમાં સંકળાયેલો રહે છે, તેને લોકો કહે છે કે એ ઊંચે ચડીને ફરી નીચે પડી ગયો છે. આ દરમિયાન, સુતજી કહે છે: પોતાના પ્રિયજનોના વિયોગ પછી, કૃષ્ણા નેતૃત્વમાં મહિલાઓ ગંગા તરફ જાય છે, જ્યાં તેઓ departed relatives માટે પાણી અર્પણ કરે છે અને ઊંડા શોકમાં રડ્યા પછી, હરિ અને બ્રહ્માના ચરણોથી પવિત્ર થયેલી ગંગામાં સ્નાન કરે છે. મધવ ત્યાં આવે છે, જ્યાં ધૃતરાષ્ટ્ર, તેના નાના ભાઈ, ગાંધારી, પૃથા અને કૃષ્ણા—all શોકમાં ડૂબેલા બેઠા છે. તે અને ઋષિઓ, પોતાના પ્રિયજનો ગુમાવનારા, દુઃખથી overwhelmed લોકોનું સંવેદન કરે છે, અને તેમને સમયના અનિવાર્ય ગતિ વિશે સમજાવે છે—જે કોઈ રોકી શકતો નથી. કૃષ્ણએ અજાતશત્રુ—પાંડવ—ને પોતાનું રાજ્ય પાછું અપાવ્યું, જે જુગારીઓએ છીનવી લીધું હતું, અને કચાના સ્પર્શથી દૂષિત થયેલા અયોગ્ય રાજાઓનો વિનાશ કર્યો. તેણે પાંડવોથી ત્રણ અશ્વમેઘ યજ્ઞ કરાવ્યા, શ્રેષ્ઠ વ્યવસ્થાથી, અને તેની શુદ્ધ કીર્તિ ચાર દિશામાં ફેલાવી, ઈન્દ્ર જેવી. પછી, પાંડવ પુત્રો, સાત્યકી અને ઉદ્ધવ સાથે, વ્યાસ અને અન્ય ઋષિઓ દ્વારા સન્માનિત થઈ, કૃષ્ણે તેમને પણ સન્માન આપ્યો અને દ્વારકા જવા માટે રથ પર ચડ્યો. એ સમયે, ઉત્તરાએ, ભયથી ઘેરાયેલી, કૃષ્ણ તરફ દોડતી આવે છે. ઉત્તરા કહે છે: "મને બચાવો, મહા યોગી, દેવોમાં દેવ, વિશ્વના સ્વામી! મૃત્યુ四 તરફથી ધમકી આપે છે, અને તમારી સિવાય બીજો આશ્રય નથી." "પ્રભુ, એક ધધરતો લોખંડનો બાણ મારી તરફ દોડી રહ્યો છે! જો એ મને ફૂંકે તો ચાલે, પણ મારી ગર્ભમાં રહેલા બાળકને બચાવો!" સુતજી કહે છે: ભગવાન, પોતાના ભક્તો પર સ્નેહ ધરાવતા, ઉત્તરાની વાત સાંભળીને જાણે છે કે દ્રોણપુત્રનો બાણ પાંડવ વંશને નાશ કરવા માટે છે. પાંચ પાંડવોએ, ધધરતા બાણો પોતાની તરફ આવતાં જોઈને, પોતાના શસ્ત્રો ઉપાડ્યા. પણ ભગવાન, જેનામાં મન પાંધેલું છે, પોતાના સુદર્શન ચક્રથી પોતાના લોકોની રક્ષા કરે છે. હરિ, યોગના સ્વામી, સર્વ જીવોમાં આત્મા રૂપે નિવાસ કરે છે, પોતાની શક્તિથી ઉત્તરાના ગર્ભને આવરી લે છે. બ્રહ્માશિર બાણ અનિવાર્ય છે, અને કોઈ પણ રોકી શકતો નથી, પણ ભગવાનની વૈષ્ણવ શક્તિથી એ શાંત થઈ જાય છે. આ આશ્ચર્ય માનવું નહિ, અચ્યુતમાં તો સર્વ ચમત્કાર છે—અજન્મા ભગવાન, પોતાની માયાથી, જગતની સર્જના, પાલન અને વિનાશ કરે છે. બ્રહ્માની શક્તિથી મુક્ત થઈ, પૃથા, પોતાના પુત્રો અને કૃષ્ણ સાથે, departing કૃષ્ણને કહે છે: કુંતી કહે છે: "હું તમને વંદન કરું છું, મૂળ પુરુષ, ભગવાન, પ્રકૃતિથી પર, સર્વ જીવો માટે અજ્ઞાત, અંદર-બહાર રહેલા." "માયાના પડછાયાથી આવરી લેવાયેલા, અવિનાશી, તમે મોહિત દૃષ્ટિ ધરાવનારને દેખાતા નથી, જેમ અભિનયકાર પોતાનાં વસ્ત્રમાં છુપાઈ જાય છે." "શુદ્ધ હૃદય ધરાવનાર શ્રેષ્ઠ ત્યાગીઓમાં ભક્તિ સ્થાપિત કરવા માટે, તમે આવો છો, પણ અમે સ્ત્રીઓ કેવી રીતે તમને જોઈ શકીએ?" "કૃષ્ણ, વાસુદેવ, દેવકીપુત્ર, નંદ અને ગોપોની બાળક, ગોવિંદ—વારંવાર હું તમને વંદન કરું છું." "પદ્મનાભ, પદ્મમાળા, પદ્મનેત્ર, પદ્મ જેવા પગવાળા ભગવાન—તમને વંદન." "હૃષીકેશે, જેમણે દેવકીની દુઃખમાંથી મુક્તિ આપી, કાંસાની કેદમાંથી, તેમ તમે પણ અમને અનેક સંકટોમાંથી repeatedly બચાવ્યા." "મૃત્યુદાયી વિષ, મહાન અગ્નિ, રાક્ષસના ભય, દુષ્ટોની સભા, જંગલના કષ્ટ, અનેક યુદ્ધો, અને દ્રોણપુત્રના શસ્ત્રથી, હરી, તમે અમને બચાવ્યા." "હે જગતના ગુરુ, એ દુઃખ અમને વારંવાર આવે, જેથી અમે તમને વારંવાર જોઈ શકીએ, કારણ કે તમને જોવું—પुनર્જન્મથી મુક્તિ." "જે માણસ જન્મ, સંપત્તિ, વિદ્યા અને સૌંદર્યથી અહંકાર ધરાવે છે, એ સાચા અર્થમાં તમને સંબોધી શકતો નથી, કારણ કે તમે તો નિર્વસન ધરાવનારને જ પ્રાપ્ત છો." "હે વિસનનો ધન, ગુણોથી પર, આત્મામાં આનંદિત, શાંત, મુક્તિના સ્વામી—તમને વંદન." "હું તમને સમય માનું છું—આદિ, અંત, સર્વત્ર વ્યાપક, સર્વ જીવોમાં સમાન, અને તેમના પરસ્પર વિવાદ પણ તમારીથી ઊભો થાય છે." "કોઈ પણ તમારા ઈરાદા જાણતો નથી, તમારી ક્રિયા માણસો માટે એક મજાક છે; તમે કોઈને પ્રિય કે અપ્રીય નથી કરતા, છતાં લોકો મનમાં પક્ષપાત રાખે છે." "જગતના આત્મા, અજન્મા, અક્રિય આત્માનું જન્મ અને કાર્ય, પશુ, માનવ અને જલચર માં—આ સર્વે મહાન મજાક છે." "ગોપીએ જ્યારે તમને દુષ્ટામત માટે બાંધવા દોરી લાવી, અને તમારા ડરથી ભીના અને કાજલથી મલમલાયેલા આંખો, bowed face, એ દૃશ્ય મને અચંબિત કરે છે, કેમ કે ડરાવનાર પણ તમને ડરે છે." "કેટલાક કહે છે કે અજન્મા યદુવંશમાં ધર્મીજનોના કીર્તિ માટે જન્મે છે, જેમ મલય પર્વતમાં ચંદન વૃક્ષ ઉગે છે." "અન્ય કહે છે કે વાસુદેવ અને દેવકીના વિનંતિ પર, તમે જગતની રક્ષા અને દેવદ્રોહીઓના વિનાશ માટે જન્મે છો." "કેટલાક કહે છે કે બ્રહ્માની વિનંતિ પર, જ્યારે પૃથ્વી ભારથી ડૂબી રહી હતી, તમે તેના ભાર ઘટાડવા માટે જન્મે છો." આ રીતે, પૃથાએ ભગવાન કૃષ્ણના ઉપકાર, કરુણા અને અદ્વિતીયતા માટે કૃતજ્ઞતા વ્યક્ત કરી, અને ભગવાનના ચરિત્ર અને અવતારની અનેક વાતો શ્રદ્ધાપૂર્વક રજૂ કરી.