શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

શ્રીમદ્ ભાગવતના પવિત્ર વર્ણન પછી, શાસ્ત્રમાં જણાવાયું છે કે, વિજયના નાદ, શ્રદ્ધા ભર્યા શબ્દો અને શંખના ધ્વનિ સાથે ઉજવણી કરવી જોઈએ; બ્રાહ્મણો અને ગરીબોને ધન અને અન્નનું દાન આપવું જોઈએ. જો શ્રોતાઓ વૈરાગ્યવાંતા હોય, તો બીજા દિવસે ગીત અને વાદ્ય સંગીતનું આયોજન કરવું, અને જો ગૃહસ્થ હોય, તો કર્મશુદ્ધિ માટે યજ્ઞ કરવો. દરેક શ્લોક માટે યોગ્ય રીતથી ખીર, મધ, ઘી અને તલના મિશ્રણથી અર્પણ કરવું, ખાસ કરીને દશમ સ્કંધ માટે. વૈકલ્પિક રીતે,Gayatri મંત્ર સાથે એકાગ્રતાપૂર્વક યજ્ઞ કરવો, કારણ કે પુરાણ પરમ તત્વના સમાન છે. જો યજ્ઞ કરવું શક્ય ન હોય, તો વિધિ માટે જરૂરી સામગ્રી અન્યને આપવી, જેથી વિધિનું ફળ પ્રાપ્ત થાય અને અઢળક અડચણો, અતિશયતા કે ઘટાડા દૂર થાય. દોષ શાંતિ માટે ભગવાનના હજારો નામોનું પઠન કરવું, કારણ કે એથી બધું ફળદાયી બને છે—એથી વિશિષ્ટ કંઈ નથી. પછી, ખીર અને મધ સાથે બાર બ્રાહ્મણોને ભોજન કરાવવું અને વ્રત પૂર્ણ કરવા માટે સોનાં અને ગાયનું દાન કરવું. જો શક્ય હોય, તો ત્રણ પલ વજનનું સોનાનું સિંહ બનાવવું અને તેમાં સુંદર લખાણવાળી ગ્રંથની પાંદડી મુકવી. પછી, આત્મનિયંત્રિત અને પૂજનીય વ્યક્તિને, આમંત્રણથી શરૂ કરીને, તમામ વિધિ, દાન, વસ્ત્ર, આભૂષણ, સુગંધ વગેરેથી સન્માન કરવું. જો વિદ્વાન વ્યક્તિ એ ગુરુને અર્પણ કરે, તો સંસારનાં બંધનોથી મુક્ત થાય છે; prescribed riteથી સર્વ પાપો દૂર થાય છે. આ શુભ ભાગવત પુરાણ ચોક્કસપણે ધર્મ, કામ, અર્થ અને મોક્ષ આપે છે—કોઈ શંકા નથી. ત્યારબાદ, કુમારો કહે છે: "આપને બધું કહી દીધું; હવે શું સાંભળવું છે? શ્રીમદ્ ભાગવત જ ભોગ અને મોક્ષ આપે છે." સુત કહે છે: એ રીતે, મહાન આત્માઓએ પાપ નાશક, પુણ્યદાયી અને ભોગ-મોક્ષ આપતી ભાગવત કથા ગાઈ. સાત દિવસ સુધી, સર્વે આત્મનિયંત્રિત જીવોએ વિધિ અનુસાર સાંભળ્યું, અને પછી સર્વે સર્વોત્તમ ભગવાનની સ્તુતિ કરી. એ અંતે, જ્ઞાન, વૈરાગ્ય અને ભક્તિની શક્તિ સર્વોપરી થઈ; યુવાન ઉર્જા સર્વે જીવોમાં પ્રસરી ગઈ. નારદજી, પોતાની ઇચ્છા અને કાર્ય પૂર્ણ કરીને, પરમ આનંદથી ભરપૂર થયા, શરીરમાં રોમાંચ છવાઈ ગયો. એ રીતે, કથા ધ્યાનપૂર્વક સાંભળીને, નારદજી, ભગવાનના પ્રિય, હાથ જોડીને, પ્રેમથી અવાજ ભરી, સૌને સંબોધ્યા: "હું ધન્ય છું, હું તમારી અનંત કૃપાથી પાવન થયો; આજે મને હરી, સર્વ પાપ હટાવનાર, પ્રાપ્ત થયા છે. સર્વ ધાર્મિક ક્રિયામાં શ્રવણ શ્રેષ્ઠ છે, કારણ કે માત્ર શ્રવણથી જ વૈકુંઠમાં નિવાસી કૃષ્ણ પ્રાપ્ત થાય છે." સુત કહે છે: નારદજી એમ બોલી રહ્યા હતા ત્યારે, યોગીઓમાં શ્રેષ્ઠ, શ્રી શુક, ત્યાં આવ્યા. એ સમયે, વ્યાસજીના સોળ વર્ષના પુત્ર, જ્ઞાનના મહાસાગરના ચંદ્ર, discourse પૂર્ણ કરીને, પોતાની સિદ્ધિમાં તૃપ્ત, પ્રેમથી, ધીરે ધીરે ભાગવતનું પઠન શરૂ કર્યું. શુકજીને જોઈ, સભામાં સર્વે, તેમની દિવ્ય તેજને ઓળખીને, તરત ઊભા થયા અને મહાસિંહાસન આપ્યું; દેવોમાં મહર્ષિએ પ્રેમથી સન્માન કર્યું અને આરામથી બેઠા, બોલ્યા: "મારા શુદ્ધ શબ્દો સાંભળો." શ્રી શુક બોલ્યા: "ભાગવત એ વેદોના કલ્પવૃક્ષનું પકેલું ફળ છે, જે મારા મોઢેથી આવેલા અમૃતથી ભેજાયેલું છે; હે રસિકો, repeatedly એનો રસ પીવો." અહીં, મહર્ષિ દ્વારા રચાયેલ ભાગવતમાં, સર્વે કપટધર્મ ત્યાગવામાં આવ્યો છે; એ શુદ્ધ, ઈર્ષ્યા રહિત હૃદયવાળાઓ માટે છે. ત્રિ-તાપ દૂર થાય છે, અને ભગવાન, eager to listen, તરત જ હૃદયમાં બંધાઈ જાય છે. શ્રીમદ્ ભાગવત એ પુરાણોમાં શિરોમણિ છે, વૈષ્ણવોની ખજાનાં છે; એમાં પરમહંસોની નિર્મળ જ્ઞાન ગવાઈ છે. અહીં, નિષ્ક્રિય જ્ઞાન, વિવેક, વૈરાગ્ય અને ભક્તિ દર્શાવવામાં આવે છે; શ્રવણ, પઠન અને ભક્તિપૂર્વક મનનથી મુક્તિ મળે છે. સ્વર્ગ, સત્યલોક, કૈલાસ કે વૈકુંઠમાં પણ એ રસ મળતો નથી; તેથી, હે ભાગ્યશાળી, હંમેશા એ પીઓ—ક્યારેય છોડશો નહીં. સુત કહે છે: જ્યારે બાદરાયણ (વ્યાસ) સભામાં એમ બોલી રહ્યા હતા, ત્યારે હરી, પ્રહલાદ, બલિ, ઉદ્ધવ, અર્જુન અને અન્ય સાથે આવ્યા; મહર્ષિએ તેમને અને સાથીઓને સન્માન આપ્યું. હરીને તેજસ્વી અને ઉન્નત સિંહાસન પર બેઠા જોઈ, સૌએ પ્રથમ સ્તુતિ શરૂ કરી. પછી, શિવ પાર્વતી સાથે અને બ્રહ્મા પોતાના કમળ પર બેઠા, એ મહિમા જોવા આવ્યા. પ્રહલાદે ઝાંઝ, ઉદ્ધવએ ઘંટ, મહર્ષિએ vīṇā, melodyમાં કુશળ, અને અર્જુન tuneના નેતા બન્યા; ઇન્દ્રે મૃદંગ વગાડતાં ‘વિજય! વિજય! કુમારો, તમે કેટલા કુશળ છો!’ એમ બોલ્યા; આગળ, વ્યાસપુત્ર (શુક) પ્રવાહિત રચનાથી પઠન કરતા. મધ્યમાં, હરી, શિવ, બ્રહ્મા ત્રણેય સાથે નૃત્ય કરતા, તેજસ્વી ભક્તોમાં કલાકારની જેમ ઝળહળતા. એ અદભુત સ્તુતિ જોઈ, હરી—even though pleased—એમ બોલ્યા: "મારા હૃદયની ભક્તિ અનુસાર વર માંગો; હું તમારી કથા અને સ્તુતિથી pleased છું." એમ સાંભળીને, સૌએ પ્રેમથી, આનંદપૂર્વક હરીને સંબોધ્યા: "પર્વતો, સાપો અને સર્વ ભક્તો દ્વારા, તમે effortપૂર્વક સ્મરણ પામો—એ જ અમારી ઇચ્છા છે." અચ્યૂતએ ‘તથાસ્તુ’ કહી, અદૃશ્ય થયા. પછી, નારદ, શુક અને અન્ય ઋષિઓએ તેમના પદે વંદન કર્યું. સર્વે આનંદિત, મોહ દૂર કરીને, દેવકથા અમૃત પી, વિદાય થયા. એ ભક્તિ, પોતાના પુત્રો સાથે, શુકે પોતાની શાસ્ત્રમાં જાળવી. Thus, ભાગવતની સેવા દ્વારા, વૈષ્ણવોના મન હરીમાં આકર્ષાય છે. જેઓ દારિદ્ર્ય, દુ:ખ, જ્વરથી પીડાય છે, માયાના દૈત્યથી દબાયેલા છે, સંસારના સમુદ્રમાં ફેંકાયેલા છે—એ માટે ભાગવત કલ્યાણ માટે ગુંજે છે. શૌનક કહે છે: "શુકે રાજાને ક્યારે બોલ્યું? ગોકર્ણે ફરી ક્યારે બોલ્યું? મહર્ષિએ બ્રાહ્મણોને ક્યારે બોલ્યું? કૃપા કરીને મારી શંકા દૂર કરો." સુત કહે છે: કૃષ્ણના વિયોગ પછી, કળીયુગમાં ત્રીસ વર્ષ બાદ, ભાદ્રપદ મહિનાની શુક્લ નવમીના દિવસે, શુકે કથા શરૂ કરી. પરિક્ષિતના શ્રવણ પછી, કળીમાં બે સો વર્ષ પછી, શુદ્ધ અને શુભ નવમીના દિવસે, ગોકર્ણે, ગાયના પુત્ર, કથા ગાઈ. પછી, કળીયુગમાં વધુ ત્રીસ વર્ષ પછી, કાર્તિક શુક્લ નવમીના દિવસે, બ્રહ્માના પુત્રોએ કથા પઠન કરી. હે નિષ્પાપ, તમે પૂછ્યું તે પ્રમાણે, મેં તમને કળીયુગમાં સંસાર રોગ નાશક ભાગવત કથા વર્ણવી.